All Chapters of Haplos ng Utusan: Chapter 101 - Chapter 110

Sa loob ng tahimik at amoy-kapeng establisyemento, walang ibang maririnig kundi ang malalalim na paghugot nila ng hininga at ang halik na tila walang katapusan.Ikinulong ni Marcus si Trisha sa pagitan ng kanyang matigas na katawan at ng malamig na stainless steel counter. Bawat paggalaw ng mga labi ng bilyonaryo ay nagpapahiwatig ng matinding pagkagutom, isang pagkauhaw na tila ngayon lamang nakahanap ng tamang panlunas. Ginamit ni Marcus ang kanyang dila upang angkinin ang panlasa ng dalaga, pinaghahalo ang lasa ng espresso na natikman ni Trisha kanina at ang pamilyar na mint sa hininga nito.Nanghina ang mga tuhod ni Trisha. Kung hindi lang mahigpit ang pagkakapulupot ng malalaking braso ni Marcus sa kanyang baywang, kanina pa siya natumba sa sahig. Ipinulupot niya ang kanyang mga daliri sa kwelyo ng itim na shirt ng binata, mahigpit na kumakapit habang tuluyang nagpapatangay sa matinding boltahe ng kuryente na sumusunog sa kanyang katinuan.Nang dahan-dahang putulin ni Marcus ang

Dahan-dahang nagmulat ng mga mata si Trisha nang maramdaman niya ang mainit na sikat ng araw na tumatagos mula sa malalaking bintana ng master bedroom.Isang pamilyar at mabigat na braso ang mahigpit na nakapulupot sa kanyang hubad na baywang. Ang buong katawan niya ay masakit at nanlalambot, tila ba tumakbo siya ng isang buong marathon, ngunit ang pakiramdam ng mainit at matigas na dibdib ni Marcus na nakadikit sa kanyang likuran ay nagbigay ng kakaibang ginhawa sa kanyang sistema.Nang marahan siyang gumalaw, naramdaman niya ang marahas na paghigpit ng yakap ng bilyonaryo. Ibininaon ni Marcus ang mukha nito sa kanyang leeg, inaamoy ang kanyang buhok."Don't move," paos, inaantok, at malalim na utos ni Marcus, ang boses ay sapat na upang muling magpadala ng kuryente sa puson ng dalaga.Napalunok si Trisha. Biglang nag-flash sa kanyang utak ang lahat ng nangyari kagabi, ang mga ungol, ang marahas na pag-angkin, ang pagbasag sa yelo ng kanyang masungit na boss. Namula ang buong mukha n

Dalawang araw matapos ang makasaysayang board meeting sa Valderrama Tower, natagpuan ni Trisha ang sarili na nakasakay sa isang pribadong helicopter.Nanginginig ang mga kamay ng dalaga habang nakakapit nang mahigpit sa seatbelt. Sa ibaba nila ay ang malawak at luntiang kabundukan ng Cordillera. Papunta sila sa Atok, Benguet upang personal na bisitahin ang farm na pagkukunan nila ng premium Arabica beans para sa Valderrama Artisan."Relax, Trisha. The chopper won't crash," pamilyar at malamig na boses ni Marcus mula sa kanyang tabi.Lumingon si Trisha. Nakasuot ang bilyonaryo ng isang itim na turtleneck sweater at madilim na cashmere coat na lalong nagpalutang sa kakisigan nito. Samantalang siya ay binalot ni Marcus sa isang makapal na puting puffer jacket dahil sa lamig ng pupuntahan nila."Paano akong mare-relax, eh parang nasa loob tayo ng lumilipad na lata?!" reklamo ni Trisha, nakapikit nang mariin nang bahagyang yumanig ang helicopter dahil sa hangin.Isang malalim na buntong-hi

Mahigit isang linggo na ang nakalipas simula nang opisyal na magsimulang magtrabaho si Trisha sa loob mismo ng pribadong opisina ni Marcus Valderrama.Sa kabilang dulo ng malawak na kwarto, nakaupo si Trisha sa bago at kumikinang niyang mahogany desk. Nakasalamin siya, nakatutok ang mga mata sa screen ng computer habang mabilis na nagta-type ng mga detalye para sa nalalapit na farm-to-cup expansion ng Valderrama Artisan. Napakagat siya sa kanyang ibabang labi, sanay na sanay sa kanyang ginagawa, at paminsan-minsan ay humihigop mula sa tasang naglalaman ng paborito niyang Sagada roast.Ngunit kahit gaano pa siya ka-focus, hindi niya maiwasang maramdaman ang mabigat at nakakapasong titig mula sa kabilang direksyon.Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Trisha.Tulad ng inaasahan, hindi sa laptop nakatingin si Marcus. Nakasandal ang hari ng yelo sa kanyang leather swivel chair, ang isang kamay ay nakapangalumbaba habang ang madidilim at nag-aapoy nitong mga mata ay deretsong nakatutok sa k

Sa loob ng tahimik at dumadausdos na itim na Maybach, tila biglang naubos ang lahat ng hangin at lakas sa katawan ni Trisha.Kani-kanina lang, kaharap niya ang pinakanakakatakot na lalaki ng mga Valderrama. Kani-kanina lang, nakipagtagisan siya ng talino at tapang sa harap ng mga bilyonaryo sa Forbes Park. Ngunit ngayon, sa ligtas na kulungan ng sasakyan ni Marcus, tuluyan nang bumigay ang kanyang mga tuhod.Napasandal si Trisha sa malambot na leather seat at nagpakawala ng isang napakahabang buntong-hininga. Walang-ingat niyang hinubad ang kanyang emerald green na stilettos at inihagis iyon sa lapag ng sasakyan, bago inilapat ang kanyang mga malamig at nanginginig na paa sa sahig."Diyos ko, feeling ko nabawasan ng limang taon ang buhay ko sa hapunan na 'yon," nanginginig na bulong ni Trisha, nakapikit nang mariin. "Akala ko talaga ipapahila ako ni Donya Carmela sa mga guards niya palabas ng gate."Isang mababa at malalim na halakhak ang umalingawngaw sa madilim na sasakyan.Dahan-da