Todos los capítulos de Haplos ng Utusan: Capítulo 11 - Capítulo 20

"Ahhh! Lorenz, please. Angkinin mo pa ako," umiiyak ngunit punong-puno ng pagnanasang daing ni Patricia. Ang kanyang mga kuko ay mahigpit na nakabaon sa malalapad na balikat ng binata, pilit na hinihila ito nang mas palapit.Ang pakiusap na iyon ay tila tuluyang sumira sa huling hibla ng pagpipigil ni Lorenz. Isang malalim at paos na ungol ang kumawala sa lalamunan ng binata."As you wish, my queen," nanggigigil na bulong ni Lorenz sa mismong tainga niya, ang mainit nitong hininga ay nagpatindig sa bawat balahibo ni Patricia.Bahagyang umatras si Lorenz, sapat lang para maramdaman ni Patricia ang matinding pangungulila, bago muling iginiit ng binata ang buong sarili nang napakalalim. Napasigaw si Patricia, isang matinis at mahabang halinghing habang napaarko ang kanyang likod. Ang perpektong bigat ni Lorenz at ang nakakapasong init nito ay pumuno sa bawat sulok ng kanyang pagkatao. Pakiramdam niya ay sasabog ang kanyang dibdib sa sobrang sarap.Sinimulan ni Lorenz ang isang bagong rit

Parang dinaanan ng isang malakas na buhawi ang buong mansyon ng mga Lazaro sa mga sumunod na oras. Wala nang narinig si Patricia kundi ang walang-tigil na pagmumura ni Joel, ang sunud-sunod na pag-ring ng mga telepono, at ang pagmamadali ng mga tauhan.Naiwan si Patricia sa sala, tahimik na nakaupo sa mahabang sofa habang pinagmamasdan ang kaguluhan. Para siyang nanonood ng isang pelikula kung saan ang kinatatakutang kontrabida ay unti-unti nang nawawalan ng kapangyarihan.Bumaba si Joel mula sa ikalawang palapag, magulo ang pagkakabutones ng kanyang mamahaling suit at may bitbit na leather briefcase. Halatang natataranta ito, ang mga mata ay nanlilisik sa pinaghalong takot at matinding galit. Ang perpektong imahe ng isang bilyonaryo na pilit nitong pinapanatili sa loob ng limang taon ay tuluyan nang nabasag."Kailangan kong pumunta sa main office. Ipapatawag ko lahat ng board members at ang tangang legal team natin!" asik ni Joel sa kanyang cellphone, hindi na pinapansin kung may nak

Habang patuloy na binabagtas ng luxury SUV ang madilim at maulan na kalsada, halos mawalan na ng hininga si Patricia sa loob ng umaandar na sasakyan. Ang privacy partition na naghihiwalay sa kanila mula sa driver ay nakataas, kaya tanging ang tunog ng malakas na ulan at ang kanilang mabibigat na paghinga ang maririnig sa loob ng malawak na backseat.Nakaupo si Patricia sa ibabaw ng hita ni Lorenz, ang kanyang likod ay nakasandal sa malambot na leather seat habang walang-awang pinapaulanan ng binata ng maiinit na halik ang kanyang leeg at dibdib."Lorenz... ah!" Napakagat si Patricia sa kanyang ibabang labi, pilit na pinipigilan ang sariling mapasigaw nang maramdaman niya ang pagpasok ng magagaspang ngunit ekspertong mga daliri ng binata sa loob niya.Ang bawat paggalaw ng mga daliri ni Lorenz ay nagdadala ng nakakabaliw na kuryente sa kanyang katawan. Namimilipit siya sa ibabaw ng binata, ang mga kuko ay mahigpit na nakakapit sa mamahaling tela ng suit nito. Sa bawat pagdaan nila sa m

Hinihingal pa rin si Patricia habang maingat siyang ibinababa ni Lorenz mula sa marble counter. Nanginginig ang kanyang mga binti kaya kinailangan siyang alalayan ng binata. Inayos ni Lorenz ang gusot na dress shirt na suot niya, binalot siya ng isang mainit at mahigpit na yakap, bago ito naglakad papunta sa kabilang bahagi ng kusina para magluto ng almusal.Habang nakaupo si Patricia sa isang high stool, pinagmamasdan niya ang lalaking nagmamay-ari ng kanyang puso at katawan. Nakakapanibago. Dati, nakikita niya itong nagluluto sa maliit na kusina ng servant's quarters, nakasuot ng simpleng puting t-shirt. Ngayon, nagluluto ito sa isang state-of-the-art kitchen ng isang bilyong-pisong penthouse, hubad ang pang-itaas at pilit na itinatago ang mga kalmot na ginawa niya sa malapad nitong likod.Maya-maya, inilapag ni Lorenz ang isang plato ng mainit na pancakes, bacon, at sariwang prutas sa harapan niya. Kumuha ito ng remote at binuksan ang napakalaking flat-screen TV sa sala."Kain na,

Lumipas ang isang buwan na tila isang napakagandang panaginip para kay Patricia. Sa loob ng penthouse ni Lorenz, nahanap niya ang kapayapaang matagal na niyang pinapangarap. Wala nang mga sigaw, wala nang panliliit, at higit sa lahat, wala nang Joel Lazaro na nagpapabigat sa kanyang dibdib.Isang hapon, nakaupo si Patricia sa hanging chair sa loob ng indoor garden niya. Nagbabasa siya ng isang nobela habang dinaramdam ang init ng araw mula sa glass ceiling. Nakasuot lamang siya ng isang simpleng white silk robe, ang buhok ay nakalugay at bumabagsak sa kanyang mga balikat.Napatigil siya sa pagbabasa nang makarinig siya ng mabibigat ngunit pamilyar na mga yabag mula sa pasilyo.Bumilis ang tibok ng puso ni Patricia. Pagbukas ng glass door, pumasok si Lorenz. Galing ito sa opisina ng LM Holdings, kaya nakasuot pa ito ng isang pormal na three-piece charcoal suit. Magulo nang kaunti ang buhok nito, at ang necktie ay maluwag na, ngunit sa paningin ni Patricia, ito pa rin ang pinakagwapong