All Chapters of Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang: Chapter 111 - Chapter 120

Dumating ang araw ng resulta ng DNA, at ang atmospera ay tensyonado habang nagtitipon ang lahat ng partido upang marinig ito. Ang waiting area ay naramdamang masyadong maliit para sa bigat na dala nito, ang hangin ay makapal sa katahimikan na walang sinuman ang tila handang sirain. Kahit ang mahinang hum ng air conditioning ay tila mas malakas kaysa karaniwan, na parang ang mismong silid ay may kamalayan sa kung ano ang nakabitin sa balanse. Si Diana ay nakatayo nang bahagyang magkahiwalay, ang kanyang mga braso ay nakatiklop sa kanyang dibdib, ang kanyang postura ay tuwid, ang kanyang mukha ay hindi mabasa. Sadyang pinili niya ang posisyong iyon, hindi upang maging masyadong malapit o masyadong sangkot, ngunit sapat na naroroon upang masaksihan ang lahat. Ang kanyang mga mata ay nanatiling matatag, ngunit sa ilalim ng mapayapang ibabaw na iyon, ang kanyang mga iniisip ay malayo sa katahimikan. Ginugol niya ang buong umaga sa paghahanda sa kanyang sarili para sa anumang resulta

Hinaharap ni Diana si Merlin sa bagong impormasyon, at siya ay nagulat nang makita siyang nag-aatubili sa paraang nagpapatunay na mayroon pa ring mga lihim na nakabaon nang malalim. Ang mensahe ay nanatili sa kanyang screen nang matagal pagkatapos na maglakad-lakad si Emma upang ipagpatuloy ang kanyang tahimik na paglalaro, ang kanyang tawa ay unti-unting nawala sa background habang si Diana ay nanatiling nakaupo, ang kanyang mga mata ay nakapako sa iilang mga linya na lubhang nagpagulo sa kanya nang higit sa gusto niyang aminin. Hindi lang ito tungkol sa sinabi ng mensahe, ito ay kung gaano ito katiyak, kung paano ito tumukoy sa isang bagay na malinaw na hindi pampubliko, isang bagay na personal, isang bagay na sadyang itinago. Iyon lang ay sapat upang siya ay dahan-dahang tumayo, ang kanyang isip ay nadesisyon na.Nakita niya si Merlin sa kanyang study, nakatayo sa tabi ng desk na may bukas na file sa harap niya, bagaman malinaw na wala siyang binabasa nang matagal. Ang kanyang p

Nagsisimula ang mga imbestigasyon nang tahimik, sa maliliit, sadyang mga hakbang na natural na umaangkop sa kanilang pang-araw-araw na buhay. Kaya sa halip, nilapitan niya ito sa parehong paraan ng paghawak niya sa mga kumplikadong trabaho sa lab, sa pamamagitan ng pagmamasid sa mga pattern, pagtitipon ng mga piraso, at pagpapahintulot sa katotohanan na magpakita sa pamamagitan ng pagkakapare-pareho sa halip na puwersa.Nang gabing iyon, ang living room ay naramdamang mas kaunting tensyonado kaysa sa mga araw, bagaman ang kakulangan sa ginhawa ay hindi ganap na nawala. Ito ay simpleng kumuha ng ibang anyo, isang bagay na tahimik na nakaupo sa background habang sila ay nakatuon sa ibang bagay. Si Ashley ay nakaupo sa tapat ni Diana, ang kanyang telepono ay nakapatong sa mesa sa pagitan nila, habang si Merlin ay nakatayo sa gilid, ang kanyang mga braso ay nakatiklop, pinapanood ang lahat nang may bantay na atensyon.“Magsimula mula sa unang mensahe,” ani Diana, ang kanyang tono ay ka

Nakitang nakatayo si Diana sa gitna ng kanyang opisina nang umagang iyon, tumitingin sa isang stack ng mga file na biglang naging higit pa sa trabaho; naramdaman niya itong parang mga angkla na sumusubok na hilahin siya sa iba't ibang direksyon nang sabay-sabay.Ang mga nakaraang araw ay sumubok sa kanyang pasensya, ang kanyang emosyon, at kahit ang kanyang paghatol.Ngunit sa isang lugar sa loob ng kaguluhang iyon, may isang bagay sa loob niya ang nagbago.Kinuha niya ang isa sa mga file, tinutungtong ito at habang naglalakad siya palabas papunta sa main lab floor, ang kanyang presensya lang ay tila nagbago ang enerhiya sa silid. Ang team ay inaasahan ang tensyon, pag-aalinlangan, marahil kahit isa pang distraktadong bersyon niya, ngunit ang nakuha nila sa halip ay isang komposado, kontroladong Diana na ang boses ay may kalinawan at katatagan nang sa wakas ay nagsalita. “Nahuhuli tayo sa timeline, at magtatapos iyon ngayon,” aniya. “Gusto ko ng updated reports sa bawat seksyon sa l

Nanatiling tahimik si Diana sandali pagkatapos na umunlad ang lahat, ang bigat ng katotohanan ay tahimik na nanirahan sa paligid niya. Ang silid ay may dala pa rin ng tensyon ng kung ano ang katatapos pa lang ilantad. Gayunpaman, sa gitna ng lahat, naramdaman ni Diana ang isang bagay na iba na umaangat sa loob niya, isang bagay na matatag, isang bagay na matibay. Dahan-dahang lumiko siya, ang kanyang tingin ay dumaan kay Henry nang hindi tumitigil, pagkatapos ay sandaling nagtagpo sa mga mata ni Merlin bago siya humakbang pasulong. Sa napakatagal na panahon, siya ay nagtutugon, nag-a-adjust, sinusubukang unawain ang mga sitwasyong inihagis sa kanya, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na siya nagtutugon, siya ang gumagawa ng kanyang mga pagpipilian.“Tapos na ako,” aniya, ang kanyang boses ay kalmado, ngunit may finality na naging dahilan upang ang mga salita ay tumama nang mas mabigat kaysa inaasahan.May maikling katahimikan. Bahagyang nakitid ang mga kilay ni Merlin, sa pag-aala