Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

แสงแดดยามเช้าสาดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนกว้างของคอนโดหรู ไก่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นจากการหลับใหลอย่างเชื่องช้า ก่อนจะยกมือขึ้นคลำอีกฝั่งของเตียงตามความเคยชิน ว่างเปล่าหญิงสาวกระพริบตาปริบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจำได้ว่าปิ่นต้องบินไปสิงคโปร์ตั้งแต่เช้ามืด ที่เมื่อคืนได้บอกไว้แล้วแต่ถึงอย่างนั้น ปลายนิ้วของเธอก็สัมผัสเข้ากับบางอย่างโน้ตแผ่นเล็ก ที่ทำเอาว่าที่คุณแม่หน้าแดงออกมา"จุ๊บแก้มไปหนึ่งที แล้วก็จูบหนึ่งครั้งนะคะ"มุมปากของไก่ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว"คนบ้า"พึมพำเบา ๆ พลางแตะปลายนิ้วลงบนริมฝีปากของตัวเอง เหมือนยังมีสัมผัสอุ่น ๆ หลงเหลืออยู่ และก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาเมื่อทั้งตัวของเธอเต็มไปด้วยสัมผัสและรอยจูบของปิ่นช่วงนี้ปิ่นยุ่งมากจริง ๆ ยุ่งจนบางวันเธอแทบไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรอยู่หญิงสาวล้มตัวนอนมองเพดานอยู่ครู่หนึ่งคุณปิ่นของเธอ... วัน ๆ ทำอะไรกันนะ จะถามเด่นก็คงไม่ได้คำตอบอยู่ดี ลูกน้องตัวดีก็เก็บความลับของเจ้านายเก่งเหลือเกิน ชิ...น่าหมั่นไส้!คิดได้ดังนั้นจึงลุกขึ้นจากเตียง เตรียมตัวไปทำงานตามปกติเมื่อมาถึงห้องทำงาน สิ่งแรกที่ทำให้ไก่ประหลาดใจก็คือ คนที่นั่งรออยู่ก่อนแล

งานเลี้ยงต้อนรับอย่างเป็นทางการของเธียร์ กุลธิดา อริยะไวกูล ทายาทลำดับที่สองแห่ง TNs Group ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ภายในห้องบอลรูมของโรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพฯเพียงชื่อของเจ้าภาพอย่างคุณหญิงธีรกร ก็เพียงพอให้บุคคลสำคัญในวงการธุรกิจเดินทางมาร่วมงานกันอย่างพร้อมเพรียง ซึ่งผู้บริหารระดับสูงของ TNs และ ACs ต่างแต่งกายอย่างเป็นทางการและสง่างาม บัตรเชิญหนึ่งใบก็มีค่ามากพอที่จะพาครอบครัวหรือทายาทของตัวเองมางานนี้ เพื่อทำความรู้จักคนในแวดวงเดียวกันสำหรับหลายคน งานนี้ไม่ใช่เพียงงานเลี้ยงต้อนรับธรรมดา แต่มันคือเวทีแสดงตัว สร้างความสัมพันธ์ แสดงวิสัยทัศน์ผ่านการพูดคุย และเป็นโอกาสที่หลายคนรอคอย เพราะหากได้รับความสนใจจากคุณหญิงธีรกร แม้เพียงบทสนทนาสั้น ๆ ก็สามารถเปลี่ยนสถานะทางสังคมและหน้าที่การงานได้อย่างมหาศาลภายในงาน เธียร์กำลังยืนต้อนรับแขกด้วยรอยยิ้มสุภาพ หญิงสาวเดินเข้าไปทักทายแขกแต่ละคนด้วยตัวเอง รับของขวัญ กล่าวขอบคุณ และจดจำชื่อได้อย่างน่าประทับใจไม่นานนัก บุตรหลานของกลุ่มตระกูลธุรกิจต่าง ๆ ก็เริ่มเข้ามาพูดคุยกับเธอ บางคนรู้จักกันจริง บางคนเพิ่งเคยพบกันครั้งแรก แต่ทุกคนต่างพยายามสร้างควา

หลังจากคุณหญิงธีรกรประกาศข่าวมงคลกลางงาน เสียงปรบมือก็ดังขึ้นรอบห้องจัดเลี้ยงอย่างพร้อมเพรียง ราวกับไม่มีเหตุการณ์วุ่นวายจากการจับกุมเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเกิดขึ้นเลยหุ้นส่วน นักลงทุน และแขกผู้มีเกียรติต่างยิ้มแย้มให้กัน ราวกับทุกอย่างกำลังเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบวิ้ง!มีเพียงไก่เท่านั้นที่รู้สึกว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เสียงปรบมือดังอยู่รอบตัว แต่กลับเหมือนอยู่ไกลออกไปเรื่อย ๆ เธอได้ยินนักข่าวถามคำถาม เสียงแฟลชกล้องดังไม่หยุด เสียงคุณหญิงย่าตอบคำถามแต่จับใจความไม่ได้เลยสักคำ ทุกอย่างพร่าเบลอไปหมดไก่ยืนอยู่บนเวทีด้วยรอยยิ้มที่ถูกฝึกมาอย่างดีในฐานะรองประธาน ACs Group แต่ภายในใจกลับสั่นไหวจนแทบยืนไม่อยู่ แล้วสายตาของเธอมองผ่านผู้คนมากมาย ผ่านทะลุกำแพงกล้องและแสงไฟ ก่อนจะหยุดอยู่ที่คนคนหนึ่งคุณปิ่น!หญิงสาวในชุดราตรีสีน้ำเงินครามกำลังยืนอยู่ด้านหลังกลุ่มนักข่าว ดวงหน้าคมสวยและงดงาม ชวนให้หลงใหลนั้นกำลังมองมาทางเธอ และกำลังยิ้มให้ รอยยิ้มที่อ่อนโยนทำให้หัวใจของไก่เจ็บยิ่งกว่าเดิมคุณปิ่น...ช่วยพาฉันออกไปจากตรงนี้ทีความคิดนั้นดังวนอยู่ในหัว"ขอเรียนเชิญคุณหญิงธีรกร ประธานกรรมการบริหารสูง

ประตูห้องทำงานขนาดใหญ่บนชั้นสูงสุดของ TNs Tower ค่อย ๆ ปิดตามหลังอย่างเงียบเชียบห้องนี้เป็นห้องทำงานของผู้บริหารสูงสุดของ TNs Group ส่วนห้องของแทนในฐานะประธานบริษัทอยู่ถัดออกไปอีกฝั่งของชั้นเดียวกันคุณหญิงธีรกรละสายตาจากเอกสารบนโต๊ะ เงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือน ก่อนรอยยิ้มบาง ๆ จะปรากฏขึ้นบนใบหน้า"สวัสดีจ้ะปิ่น""สวัสดีค่ะ คุณย่า"ปิ่นยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ก่อนเดินเข้าไปนั่งยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม"วันนี้ถึงกับให้เลขาโทรมานัดเป็นทางการ ย่าแปลกใจนิดหน่อย ปกติก็เดินเข้ามาได้เลยนี่""ปิ่นอยากทำให้ถูกต้องน่ะค่ะ"คุณหญิงหัวเราะเอ็นดู ปนกับ ความระแวงบางอย่างที่ผุดขึ้นมาในใจ "ย่าบอกหลายครั้งแล้วว่าเราไม่ใช่คนนอก มีอะไรก็มาหาได้""ค่ะคุณย่า"หญิงสาวยิ้มรับ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก"ที่ปิ่นมาวันนี้ ปิ่นมีเรื่องอยากขอร้องคุณย่าค่ะ"คุณหญิงวางปากกาลง ประสานมือวางบนโต๊ะรอฟัง"ว่ามาสิ"ปิ่นสบตาหญิงสูงวัยตรง ๆ"ปิ่นอยากให้คุณย่าพิจารณาเรื่องงานหมั้นระหว่างเธียร์กับคุณไก่อีกครั้งค่ะ"คุณหญิงเลิกคิ้วสูง"เธียร์ให้เธอมาพูดแทนหรือ""เด็กคนนั้นคงไม่กล้าหรอกค่ะ" ปิ่นส่ายหน้า "น้องไม่รู้เรื่องนี้เลย ปิ่นมาตามค

"คุณพ่อคุณแม่บอกฉันหมดแล้วค่ะ...ว่าคุณเป็นคนโทรไปนัดพบท่าน เพื่อคุยเรื่องของฉัน"ไก่ซบแก้มกับอกของปิ่น พลางใช้นิ้วเขี่ยชายเสื้อของคนรักเล่นไปด้วย"ตอนแรกคุณพ่อไม่ค่อยไว้ใจฉันเท่าไร แถมยังงง ๆ ด้วยซ้ำ เลยนัดให้ไปเจอกันที่บริษัท..."ไก่เงยหน้าขึ้นอย่างเพิ่งนึกอะไรออก ดวงตาเป็นประกาย"เอ๊ะ...ใช่วันที่ฉันเจอเสื้อคลุมของคุณปิ่นหรือเปล่าคะ"ปิ่นพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม และไก่ค่อย ๆ ย้อนนึกถึงวันนั้น...วันนั้นเธอเป็นลมหลังประชุมเสร็จที่ห้องประชุมและมีมือของใครคนหนึ่งมารับไว้ไม่ให้เธอล้ม เธอฟื้นขึ้นมาได้กลิ่นของปิ่น และเห็นเสื้อคลุมตัวหนึ่งวางอยู่ อีกตอนหนึ่งคือเธอเห็นแผ่นหลังของใครบางคนที่เดินลับมุมไปอย่างรวดเร็ว ตอนนั้นเธอรู้สึกคุ้น ๆ เหมือนประทีปหรือไม่ก็เด่น แต่เพราะงานรัดตัวจนแทบไม่มีเวลาหายใจ จึงไม่ได้คิดอะไรต่อ"สรุป...ฉันไม่ได้ฝันไปจริง ๆ ด้วย เป็นคุณปิ่นจริง ๆ"ปิ่นยกมือขึ้นลูบศีรษะคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยน"แต่ฉันอยู่กับคุณไม่นานหรอกค่ะ วันนั้นฉันต้องรีบไปพบคุณหญิงย่าต่อ คุณหญิงย่าว่างให้แค่สองชั่วโมง หลังจากนั้นก็ต้องบินไปเกาหลี ฉันเลยรีบไป..." หญิงสาวหัวเราะเขิน ๆ "จนลืมเสื้อคลุมไว้""ฉั