All Chapters of พันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน: Chapter 61 - Chapter 70

~ 3 ปีต่อมา ~ ด้านนาเดียร์หลังจากที่ฉันสอบชิงทุนได้ไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศสทั้งรวมเรียนภาษาระยะเวลาทั้งหมด 3 ปี พอเรียนจบฉันก็มาชดใช้ทุนทำงานให้กับทางมหาลัย โดยตำแหน่งไหนนั้นฉันเองก็ยังไม่ทราบ เรื่องใช้ทุนไม่ได้มีปัญหาอะไรมากนัก ทว่าติดตรงที่ถ้าให้ทำงานร่วมกับอดีตสามี ฉันจะทนมองหน้าเขาได้ยังไงนี้สิ ในเมื่อตลอดสามปีที่ผ่านมา ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงเขา คิดถึงมากได้แต่นอนร้องไห้และดูรูปเขาทว่าพอเท้าแตะถึงแผ่นดินบ้านเกิด ยัยปูเป้ และยัยอินนาก็มารอรับฉันที่สนามบิน ร่างบางในชุดกางเกงยีนส์ขายาว เสื้อสายเดี่ยว สวมทับด้วยเสื้อคลุมสีเข้ม ใบหน้าสวมทับด้วยแว่นกันแดดสีชา ในมือถือกระเป๋า ฉันลงจากเครื่องได้ไม่นาน สายตาก็สะดุดกับยัยสองเพื่อนรักที่มารอรับ พร้อมกับช่อดอกไม้ช่อโตที่ร่วมแสดงความยินดีกับฉัน“ยินดีต้อนรับกลับรังหนู เฮ้ย บ้านของเรานะมึง คิดถึงมึงมากๆอิเดียร์” ยัยอินนาไม่พูดเปล่า นางเอ่ยพร้อมกับยื่นช่อดอกไม้และเราสามคนก็สวมกอดกันกลางสนามบิน“กูเนี่ยคิดถึงมึงมาก รู้ว่าอยู่ที่โน้นมึงเรียนหนัก ไม่กล้าเม้าท์เยอะ ฮ่าๆ” ยัยปูเป้ว่ามาบ้าง“กูคิดถึงพวกมึงสองตัว เฮ้ย สองคนที่สุด รักมาก คิดถึงมาก”“

ต่อให้นาเดียร์เธอจะพูดยังไง ใช่ว่าคนปากแข็งขี้เก๊กจะยอมรับ ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ จนกระทั่งรถเมอร์เซเดสเบนซ์วิ่งมาจอดใต้คอนโดของปู้เป้“คนไม่รักไม่สนกันแล้วเหรอ จะมาถูก” ที่เขามาคอนโดปูเป้ถูกโดยไม่ถามเจ้าของ แสดงว่าเขาเองก็คงทราบสินะ ว่าเธอพักอยู่ที่นี่“ฉันมาส่งแล้ว พอใจยัง” นาเดียร์ไม่ตอบ ทว่าขณะที่ร่างสูงจะก้าวขาลงจากรถนั้น!! พรึ่บ !! กับถูกมือเรียวคว้าเอาไว้“ในเมื่อคุณยังมีใจให้เดียร์ แล้วหย่ากับเดียร์ทำไม”เธอถามเพื่ออยากได้ยินจากปากเขา ไม่พอเขายังเอาอัญญามาหยามน้ำใจเธอถึงในบ้านอีก คาร์เรนที่ถูกอดีตภรรยาถามเช่นนั้นถึงกับสะอึกอยู่เหมือนกัน“อืม ฉันมันเลวเห็นแก่ตัว ทำอะไรไปยังไม่ทันคิด”!! เพี๊ยะ !! ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ คาร์เรนถึงกับหน้าหัน“ก็ดีนะคะ ที่คุณรู้ตัวอยู่บ้าง”“ในเมื่อฉันหย่าเพื่ออนาคต เธอจะโกรธฉันทำไม” เขาไม่โกรธที่เธอตบหน้าเขา แต่ก็ที่ตบเพราะทั้งรักและเกลียดมากในคนเดียวกันนี้สิ“เห็นแก่ตัวที่สุด แทนที่คุณจะถาม แต่คุณกับเลือกที่จะตัดสินเอง โดยไม่สนความรู้สึกของเดียร์เลย” วินาทีที่น้ำตาไม่คิดจะไหล ทว่ากับพังทลายไหลลงต่อหน้าของเขา เห็นแบบนี้แล้วก็จุกไปไม่เป็นเห

ด้านคาร์เรนเมื่อนาเดียร์วิ่งออกจากโรงพยาบาลขอไปกับตน แม้ในใจจะเป็นห่วงอาการของเธอ ทว่ากับขัดเธอไม่ได้ ในเมื่อไอ้หมออนุญาตแล้ว เขาไม่ได้พาคนไข้หนีออกจากโรงพยาบาลโดยพลการ แขนทั้งสองข้างช้อนอุ้มนาเดียร์ เดินอ้อมไปที่รถของตน จากนั้นก็เปิดประตูจัดท่านั่งให้เธอสบาย!! บรื้น บรื้น !! รถสปอร์ตคันหรูของคาร์เรนวิ่งออกจากโรงพยาบาลมุ่งหน้าสู่คอนโดใจกลางเมืองหลวง@คอนโดคาร์เรนนาเดียร์ฉันเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที กับพบว่าฉันอยู่ที่ไหนสักแห่งไม่คุ้นเลย นาเดียร์ลืมตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า สายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงของอดีตสามี ในสภาพเปลือยหน้าอกส่วนบน สวมทับด้วยกางเกงสีดำ นั่งจิบเบียร์กระป๋องบนโซฟา ด้วยท่าทีสบาย นัยน์ตาคมคู่ดุจับจ้องมาที่เธออย่างไม่ละสายตา“ไง ตื่นแล้ว” เขาถามเสียงเข้ม“ที่นี่ที่ไหนคะ เดียร์ไม่คุ้นเลย” ไม่รู้เผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน ตื่นมาก็พบว่าตัวเองอยู่บนเตียงนอนเสียแล้ว“คอนโดฉันเอง”“ห๊ะ....คอนโดคุณ” นาเดียร์เอ่ยด้วยสีหน้าตกใจ“จะตกใจทำไม ในเมื่อฉันไม่ได้ลักพาตัวเธอมา แต่เธอขอตามฉันมาเอง” คนฟังสะอึกอยู่เหมือนกันแฮะ“ไม่ได้เหรอ เดียร์มากับคุณไม่ได้เ

@บ้านคุณหญิงอุมาพรนาเดียร์หลังจากทำธุระเสร็จ อาจารย์คาร์เรนก็พาฉันมาที่บ้านของคุณหญิงอุมาพร บ้านของมารดาเขานั้นเอง ทว่าขณะที่ทั้งสองมาถึงภายในบ้านนั้น บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารหลากหลายอย่างที่ป้าสายจัดเตรียมเอาไว้ ต้อนรับพวกเรา“คุณหญิง คุณผู้ชายสวัสดีค่ะ” นาเดียร์ยกมือไหว้ บิดามารดาสามี“คุณพ่อคุณแม่สิจ๊ะลูกรัก แม่บอกกี่ครั้งแล้วหนูเดียร์” นาเดียร์ ยิ้มเจื่อนๆให้กับแม่สามีแก้เขิน“เดียร์ ลืมตัวน่ะค่ะ คุณแม่”“ไม่เป็นไรจ๊ะ ลูกรัก” คุณหญิงอุมาพรที่ได้ทราบข่าวจากบุตรชาย ได้ลูกสะใภ้กลับเข้าสู่อ้อมกอดแล้วนั้น คุณหญิงอุมาพรถึงกับจัดเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่ต้อนรับลูกสะใภ้“เดียร์ ลูก”“พี่เดียร์จ๋า” เสียงที่ดังมาจากด้านหลังนั้น ทำเอานาเดียร์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่“พ่อจ๋า สวัสดีจ้า”“ไหว้พระเถอะลูก” จากนั้นทั้งสองพ่อลูกแรมนาเดียร์ก็กอดกันแน่น“ไงเจ้าตัวแสบ คิดถึงพี่ไหมจ๊ะ”“อุ่น คิดถึงพี่เดียร์ที่สุด”“นี้พ่อกับไออุ่น มากันยังไงคะเนี่ย” นาเดียร์ถามด้วยสีหน้างงงวย“คุณหญิงให้ตาสิทธิ์ ไปรับพ่อกับยัยอุ่นน่ะลูก” แรมบอกลูกสาว“แม่ว่าไหนๆ หนูเดียร์ก็กลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ยินดีต้อนรับลูกสะใภ้แม่ กลับ

~ 1 เดือนต่อมา ~ @เอสตั้น รีสอร์ตเขาใหญ่ วันนี้งานแต่งงานของฉันและอาจารย์คาร์เรน ถูกจัดขึ้นที่เอสตั้นรีสอร์ตหรูในเขาใหญ่ เราเลือกจัดกันที่เขาใหญ่ ซึ่งสถานที่ที่เราเลือกจัดนั้นเป็นสถานที่ๆมีความหมายเป็นอย่างมาก เนื่องจากเป็นที่ๆเราเจอกันครั้งแรก และเกิดเรื่องวุ่นวาย ทำให้ผีผลักอาจารย์คาร์เรนให้เข้าห้องพักฉันในวันนั้น จนทำให้เราสองคนมีวันนี้ได้ยังไงละคาร์เรน ใบหน้าอันหล่อเหลาของเจ้าบ่าวป้ายแดงสวมชุดสูท บนคอผูกโบว์สีดำ หน้าอกข้างซ้ายถูกประดับด้วยดอกไม้สีขาว เป็นสัญลักษณ์ว่า วันนี้เป็นวันสำคัญของผมและนาเดียร์ ร่างสูงในชุดสูทยืนแผ่รัศมีออร่าความหล่อเหลาในซุ้มดอกไม้ ที่ถูกประดับตกแต่งด้วยดอกไม้โทนสีหวานหลากหลายนานาๆชนิด บรรยากาศโรแมนติกตลบอบอวลด้วยความรักของคนทั้งคู่ ท่ามกลางโรงแรมหรูที่ตั้งบนภูเขาสูงในเนื้อที่หลายร้อยไร่ ด้านล่างเป็นแม่น้ำวิวสวยมองไกลสุดลูกหูลูกตาทว่าขณะที่เจ้าบ่าวยืนโชว์ความหล่อเหลาแจกรอยยิ้มให้กับแขกที่มางาน รอพ่อเจ้าสาวส่งตัวเจ้าสาวให้ตนนั้น จากนั้นไม่นานเสียงเพลงดังคลอขึ้นมา สายตาของผมสะดุดเข้ากับร่างบางของนาเดียร์ ในชุดเจ้าสาวสีขาวบนศีรษะสวมด้วยเวลเจ้าสาวเรียบหรู