Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 55

ฝ่ามือหนาค่อยๆ ช้อนจับเรียวแขนบาง ค่อยๆ ดันเรือนร่างที่สั่นเทานั้นออกห่างอย่างระมัดระวังที่สุด ทว่าลูน่ากลับยิ่งกระชับวงแขนกอดรอบคอเขาไว้แน่นขึ้น ซุกใบหน้าหวานเปรอะคราบน้ำตาลงกับแผ่นอกแกร่งใต้เสื้อสูทเนื้อดีความอบอุ่นและกลิ่นกายอันนุ่มนวลของบอดี้การ์ดหนุ่ม ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ในสมองหล่อหลอมให้กลายเป็นอ้อมกอดของชายคนรักอย่างสมบูรณ์แบบ“คิดถึง... ฮึก... ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีนับหนึ่ง รู้บ้างไหม... คิดถึงเหลือเกิน...”เสียงพร่ำเพ้อแหบพร่าสั่นเครือที่เต็มไปด้วยความโหยหาเด็ดดี่ยว กรีดแทงลงกลางใจของฟีนิกซ์จนก้อนเนื้อในอกซ้ายบีบเกร็ง หยาดน้ำตาอุ่นจัดของเธอซึมผ่านเนื้อผ้าสูทสีเข้มประทับลงตรงตำแหน่งหัวใจของเขาพอดี... มันทรมานเหลือเกินที่ต้องยืนรับฟังคำบอกรักอันแสนลึกซึ้งนี้ ในฐานะ ตัวแทนของคนตาย ที่เธอชิงชังโลกทั้งใบเพื่อโหยหาเขาฟีนิกซ์สูดลมหายใจเข้าลึก ประคองสรีระที่ซวนเซอ่อนแรงของเธอให้ยังคงทรงตัวอยู่ พาเธอก้าวถอยหลังกลับเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ เพื่อบังสายตาจากมุมกล้องภายนอก ทว่าริมฝีปากหนากลับต้องส่งเสียงเรียบนิ่งและแข็งกร้าวออกไปเพื่อให้ลำโพงของก

แสงไฟนีออนสลัวตรงป้ายโรงแรมจิ้งหรีดแถบชานเมืองส่งเสียงครางหึ่งๆ ในความมืด ความอับชื้นและกลิ่นฝุ่นเก่าคลุ้มคลุ้งภายในห้องพักขนาดแคบ...ที่แห่งนี้ไม่ได้หรูหราหรือสุขสบายแม้แต่น้อย ทว่ากลับเป็นเพียงพื้นที่ปลอดภัยเดียวท่ามกลางข่าวลือเรื่องการซ้อนแผนยึดอำนาจภายในตระกูลเดสมอนด์ที่กำลังแพร่สะพัดอย่างเงียบๆ พร้อมกับคำสั่งกระหายเลือดของดาริสที่กระจายกำลังตามหาตัวคุณนายเดสมอนด์ที่หายสาบสูญไปฟีนิกซ์ก้าวเท้าเข้ามาในห้องพร้อมกล่องปฐมพยาบาลพลาสติกเก่าๆ ในมือ หลังจากลงไปเอ่ยขอจากเจ้าของโรงแรมด้านล่าง ร่างสูงโปร่งค่อยๆ ย่อกายลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ตรงหน้าเธอ มือหนาอันเต็มไปด้วยรอยถลอกและคราบเลือดแห้งกรังค่อยๆ บรรจงพันผ้าพันแผลลงบนฝ่ามือเรียวบางอย่างนุ่มนวลและเบามือที่สุด...บาดแผลฉกรรจ์บนมือลูน่าเกิดจากการที่เธอกำเศษแก้วเจียระไนนั้นไว้แน่นโดยไม่แยแสต่อความเจ็บปวด เพียงเพื่อแลกกับทางรอดเดียวในขุมนรกลูน่านั่งนิ่งไม่ไหวติง นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มทอดมองความว่างเปล่าเบื้องหน้าดุจตกอยู่ในภวังค์ ก่อนจะค่อยๆ เกลื่อนสายตากลับมามองบอดี้การ์ดเพียงคนเดียวที่ยอมยื่นมือเข้ามาช่วยเธอ โดยสลัดท

ภายในแดนขังชั้นในสุดของเรือนจำความมั่นคงสูง ไร้ซึ่งแสงตะวันและลมหายใจแห่งอิสรภาพ อดีตมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่อย่าง ไซรัส เดสมอนด์ กำลังเผชิญหน้ากับนรกบนดินที่ไร้จุดจบบาดแผลฉกรรจ์ที่ต้นขาขวาอันเกิดจากเศษแก้วเจียระไนและการถูกท่อนเหล็กฟาดจนกระดูกแหลกละเอียด บัดนี้กลายเป็นขาพิการลีบเกร็งที่ลากไปกับพื้นซีเมนต์เย็นชืด ในสายตาของเหล่านักโทษเดนตายและขาใหญ่ในคุก อดีตเจ้าพ่อผู้เคยถือครองอำนาจกลับกลายเป็นเพียง ‘เหยื่อ’ ชั้นดีสำหรับการรับน้องและของเล่นระบายอารมณ์ร่างของไซรัสถูกลากเข้าไปในมุมมืดของเรือนจำ ถูกรุมกระทืบ ย่ำยี และทำร้ายร่างกายอย่างทรมานในรูปแบบเดียวกับที่เขาเคยสั่งให้ลูกน้องทำกับนับหนึ่งในอดีตไซรัสไร้ซึ่งแรงต่อสู้ ขาที่พิการทำให้เขาไม่อาจวิ่งหนีไปไหนได้ ทำได้เพียงนอนขดตัวกรีดร้องครวญครางจมกองเลือดและสิ่งปฏิกูลอย่างน่าสมเพช ไร้คนเหลียวแล ไร้ซึ่งศักดิ์ศรีของมนุษย์เช่นเดียวกับ ดาริส ที่บัดนี้กลายเป็นเพียงเบ๊รับใช้ประจำแดน ถาดอาหารที่พึ่งได้รับมาถูกนักโทษร่างยักษ์แย่งชิงไปต่อหน้าต่อตา พอเอ่ยปากประท้วงก็โดนตบจนล้มคว่ำ ถูกสั่งให้ขัดถูห้องน้ำและซักเสื้อผ้าใหักับทุ