Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ทันทีที่เห็นเหตุการณ์ ลูน่าก็เบิกตากว้าง ร่างบางรีบลุกพรวดพุ่งเข้าไปหาเขาทันที มือเรียวคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของนับหนึ่งแล้วดึงเขาไปที่ซิงค์ล้างจาน จัดการเปิดก๊อกน้ำให้สายน้ำเย็นจัดไหลผ่านรอยแดงเถือกบนหลังมือของเขา“แช่น้ำไว้ก่อนนะคะ รอเดี๋ยว...”เธอเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและเป็นกังวล ก่อนจะรีบหันไปเปิดช่องฟรีซเพื่อหยิบน้ำแข็งมาประคบให้อย่างเบามือ นับหนึ่งทอดสายตามองแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาวผ่านม่านน้ำตา... ทั้งตกตะลึง ทั้งซาบซึ้งใจจนหยาดน้ำตาที่คลอหน่วยพากันร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า“ขอบคุณนะครับ...”ลูน่าเม้มริมฝีปากแน่น นัยน์ตาไหววูบด้วยความสงสารก่อนจะพยักหน้ารับ “ไม่เป็นไรค่ะ... เดี๋ยวฉันทำแผลให้นะ”พูดจบ เธอก็จูงมือเขาให้เดินตามออกไปยังโซนห้องนั่งเล่นกว้างขวาง ร่างบางเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาล ก่อนจะกลับมานั่งลงตรงหน้าและเริ่มต้นทำแผลให้อย่างเงียบเชียบและเบามือตลอดเวลาที่เธอทำแผล ชายหนุ่มเอาแต่จ้องมองใบหน้าสวยหวานของหญิงสาวด้วยความรู้สึกซาบซึ้งสุดหัวใจ รู้ตัวอีกที... ใบหน้าของเขาก็โน้มเข

นับหนึ่งละล่ำละลักเอ่ยเสียงแผ่วพร่า สองเท้าก้าวเข้าไปหาเธอด้วยความตื่นตระหนก“ทำไม... ทำไมถึงยังไม่หนีไปครับ! พวกการ์ดกับคุณไซรัสกำลัง...”ลูน่ายกนิ้วชี้เรียวขึ้นแตะริมฝีปากบางที่มีรอยแผลและคราบเลือดแห้งกรังของตัวเองเบาๆ เป็นสัญญาณให้เขาเงียบ นัยน์ตาคู่สวยทอดมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความอ่อนโยนปนเรียบเย็น“ชูว์...” ลูน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาหวิวทว่าสงบนิ่ง “ยิ่งพวกมันปักใจเชื่อว่าฉันกระโดดหนีออกไปข้างนอก... คฤหาสน์หลังนี้ก็ยิ่งเป็นสถานที่ๆ ปลอดภัยที่สุด”นับหนึ่งมองรอยแผลคราบเลือดบนริมฝีปากและเสื้อผ้าของเธอด้วยความใจเสีย หยาดน้ำตาคลอหน่วยขึ้นมาอีกครั้งด้วยความสงสารและเป็นห่วง“แต่คุณไซรัส... เขาบ้าคลั่งมากนะครับ ถ้าเขาจับคุณได้คราวนี้...”“ปล่อยให้มันคลั่งไป...” ลูน่าตัดบทพร้อมกับจุดรอยยิ้มบางๆ บนริมฝีปาก รอยยิ้มเหยียดหยันที่ท้าทายทุกสิ่งบนโลก“เกมล่าเหยื่อที่มันชอบ... ฉันจะเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์เอง”หญิงสาวเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูห้องนอนของตัวเอง ก่อนจะหันกลับมาสบตานับหนึ่งอีกครั้ง“เข้าไปพักผ่อนซะคุณนับหนึ่ง... คืนนี้ไม่มีใครท

ลูน่านั่งนิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ ฝ่ามือเรียวทั้งสองข้างกำแน่นเข้าหากันจนเล็บเกือบจิกเข้าเนื้อ ยามที่เสียงตวาดลั่นอย่างป่าเถื่อนของไซรัสเหวี่ยงลงมาจากชั้นบนคำสั่งระยำที่บีบคั้นให้นับหนึ่งครางชื่อของมันดังรอดออกมา พร้อมกับเสียงสั่นสะเทือนของหัวเตียงที่กระทบกระแทกกับผนังห้องอย่างรุนแรง บ่งบอกถึงกิจกรรมอันดิบเถื่อนและไร้ความปราณีที่กำลังเกิดขึ้น เสียงนั้นดังสนั่นเสียจนสะท้อนลงมาถึงชั้นล่าง ตอกย้ำความอัปยศและความเจ็บปวดร้าวลึกในใจของลูน่าอย่างโหดเหี้ยมหญิงสาวตัดสินใจลุกขึ้นทันที ความอุจาดเกินกว่าจะทนฟังต่อได้ เธอช้อนตัวอุ้มเซมัสขึ้นแนบอก พยายามบดบังใบหน้าของลูกน้อยไม่ให้รับรู้ถึงความโสมมของผู้เป็นพ่อ ลูน่าก้าวเดินออกจากคฤหาสน์ที่เปรียบเสมือนนรกด้วยท่วงท่าสง่างามทว่าเร่งรีบ โดยมีฟีนิกซ์และนีน่าก้าวตามมาติดๆ“ไปห้าง Desmond Mall ฉันกับลูกจะไปนั่งทานข้าวข้างนอก”ลูน่าเอ่ยสั่งฟีนิกซ์ด้วยน้ำเสียงเรียบ เย็นชาไร้ความรู้สึก ฟีนิกซ์เพียงโค้งศีรษะรับคำเล็กน้อยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“ครับ คุณนาย”เขาทำหน้าที่อย่างรวดเร็วด้วยการวิทยุเรียกรถย

ทุกคนเตรียมตัวพร้อมสำหรับแผนการใหญ่อย่างเงียบเชียบ ทว่าเบื้องนอกกลับยังคงทำทีเป็นนิ่งเฉยดุจผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่นอันที่จริงแล้ว ในคราวแรกที่ทุกอย่างยังคงอยู่ในกรอบความถูกต้อง นับหนึ่งไม่เคยมีความคิดที่จะก้าวข้ามไปเป็น ‘ชู้’ ของลูน่าเลยแม้แต่ครั้งเดียว แม้ช่วงเวลาที่ผ่านมาลูน่าจะแวะเวียนมานั่งทานกาแฟที่ร้านของเขาบ่อยครั้ง แต่ทุกบทสนทนาและทุกการกระทำล้วนอยู่ในขอบเขตอันเหมาะสมแถมยังมีสายตาคมกริบของฟีนิกซ์คอยคุมเชิงอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าหัวใจของทั้งสองจะลึกซึ้งและปรารถนากันมากเพียงใด แต่กาลเวลาและสถานะก็ทำให้นับหนึ่งเจียมตัวและเคารพในความจริงที่ว่า... ลูน่าแต่งงาน จดทะเบียนสมรส และมีลูกชายแล้วทุกสิ่งทุกอย่างกลับถูกพังทลายลงด้วยมือของไซรัสเอง...มันพังทลายลงถึงสองครั้งสองครา... ครั้งแรก อสูรร้ายอย่างไซรัสใช้ปืนจ่อหัวตระกูลจิณณ์วราเพื่อแย่งชิงลูน่าไปจากอกเขาอย่างดุร้าย และในครั้งที่สอง ไซรัสกลับเป็นคนลากตัวเขาเข้ามาในคฤหาสน์เดสมอนด์ เพื่อบดขยี้ เหยียดหยาม และย่ำยีทั้งเขาและลูน่าอย่างไร้ซึ่งมนุษยธรรม... ในเมื่ออสูรร้ายเป็นคนทำลายเกราะศีลธรรมนั้นด้วยตัวเอง พวกเขา

ขบวนรถยนต์สีดำคันหรูของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลเคลื่อนตัวผ่านรันเวย์ เข้าไปจอดเทียบตรงลานจอดเครื่องบินส่วนตัวอย่างเป็นระเบียบและไร้ซึ่งร่องรอยความผิดปกติลูน่าสืบเท้าก้าวขึ้นไปบนเครื่องบินส่วนตัวของไซรัสด้วยท่วงท่านิ่งสงบและเรียบเฉย ไร้ซึ่งบทสนทนาใดๆ ภายในห้องโดยสารสุดหรูหรา มีแอร์โฮสเตสสาวสวยเชื้อสายอเมริกันคอยปรนนิบัติไซรัสอย่างใกล้ชิด ขณะที่มีสจ๊วตหนุ่มคอยดูแลอำนวยความสะดวกให้แก่เธอ ซึ่งลูน่าไม่ได้ทอดสายตาให้ความสนใจเลยแม้แต่น้อยทว่าบรรยากาศภายในห้องโดยสารกลับเริ่มน่ากระอักกระอ่วน ยามที่แอร์โฮสเตสสาวนามว่า ‘เคธี่’ เริ่มแสดงกิริยายั่วยวนไซรัสอย่างเปิดเผย“รับแชมเปญเพิ่มไหมคะ... นายท่าน”เคธี่เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานจริตจะก้าน พลางย่อตัวคุกเข่าลงตรงหน้าร่างสูงใหญ่ นัยน์ตาคู่สวยช้อนมองมาเฟียหนุ่มด้วยสายตาหวานเชื่อมอย่างไม่ปิดบังลูน่าตวัดสายตาเรียบเฉยมองคนทั้งคู่เพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเบนสายตาหันกลับไปทอดมองทัศนียภาพนอกหน้าต่าง ราวกับคนตรงหน้าไม่มีตัวตนไซรัสที่จับตาดูภรรยาอยู่ตลอดเวลาเห็นปฏิกิริยาเฉยชานั้น ก็เหยียดยิ้มร้ายอ