Alle Kapitel von LUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว: Kapitel 231 – Kapitel 240

"อย่าเสียเวลาเลย..ไปเถอะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดแล้ว" เพอร์เช่พูดทิ้งท้ายเพียงแค่นั้น ก่อนจะหยิบเสื้อคลุม เดินนำออกไปพร้อมกับรั้งแขนซีไมเนอร์ไปด้วย ทุกคนภายในห้องไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่ก้าวเดียว ฝีเท้าที่เร่งรีบดังระงมไปตามโถงทางเดินคอนโดหรูก่อนจะดิ่งตรงลงสู่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งและเต

"แล้วร้อยล้านละ..มึงจ่ายไหวมั้ย?" ไอ้ตัวหัวหน้าแค่นยิ้มกวนประสาท ยื่นข้อเสนอตัวเลขมหาศาลเพื่อหวังจะแกล้งขู่ให้ถอย"ไหว" คุณหญิงนาตาลีพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย แววตาราบเรียบไร้รอยตื่นตระหนกมันกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์"ฉันสามารถให้คนของฉันเอาเงินมาให้ตอนนี้ได้เลย ถ้าแกเอาลูเซียโน่มาส่งคืนให้ฉันตร

"ฉัน.." คุณหญิงเม้มปากเล็กน้อย เป็นครั้งแรกเลยที่ท่านดูไม่มั่นใจในคำตอบ"ตอนนี้ชีวิตของเขา...สำคัญมากที่สุดนะคะ" เฌอร์ชีวาพูดออกไปโดยแทบไม่ต้องยั้งคิดเลย เมื่อเธอเห็นว่าคุณหญิงยืนเงียบไปพักใหญ่ จนปลายสายเริ่มกระแอมเบา ๆ"ตกลง..ตามนี้เลย" คุณหญิงนาตาลีขบกรามแน่นจนเป็นสัน นัยน์ตาสั่นระริกยามตวัดเสียงต

"ถือว่าเป็นคำขอร้องครั้งสุดท้ายจากผมได้ไหม? (เดม่อน) / ฉันไปไหนมาไหน มันก็เรื่องของฉัน..มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพี่สักหน่อย (โอลิเวีย) " ทั้งสองคนยืนตะคอกใส่กันอย่างคุมอารมณ์ไม่อยู่"มีคนต้องการจะจับตัวคุณหนูไป..และ.." เดม่อนพูดด้วยสีหน้าที่ลำบากใจที่จะเอ่ยจนจบประโยค"เอาไปขึ้นเตียงกับนายของพี่นะเหรอ?

แอ๊ด..ลูเซียโน่เปิดประตูปีกไม้สีซีด ประคองร่างของโอลิเวียที่สั่นเทาเข้ามาภายในห้องพักของโรงแรมม่านรูดราคาหลักร้อย สภาพรอบตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้นของพรมเก่าและน้ำยาฆ่าเชื้อราคาถูก แสงไฟนีออนสีส้มสลัวสะท้อนให้เห็นเตียงนอนหลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องมีโซฟาหนังเทียมสีเข้มที่หลุดลุ่ยจนเห็นฟองน้ำด้