All Chapters of Secret Love (รักลับ): Chapter 51 - Chapter 60

“ยู้หู้!! มีใครอยู่ไหมบ้านหลังใหญ่โตไม่มีคนอยู่เหรอครับหาน้ำหาท่ามาให้แขกหน่อยคราบ”เพี้ยะ!!“นี่!! พี่กัสมาบ้านคนอื่นเขาทำไมเสียมารยาทแบบนี้หะ”จะไม่ให้ฉันฟาดที่แขนแรงๆได้ไงล่ะคะก็ดูอีพี่กัสมันสิได้เข้ามาในบ้านเขาดื้อๆ แถมยังมาพูดเสียมารยาทแบบนี้อีกฉันถามก็ไม่ยอมบอกว่ามาหาใคร“เสียงใครมาหอนขอให้กรวดน้ำให้แถวนี้เนี่ย”ในขณะเดียวกันก็มีเสียงของผู้หญิงวัยกลางคนๆหนึ่งดังขึ้นจากทางบันใดพอฉันหันไปมองก็เห็นเป็นผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่เป็นผู้หญิงสวยๆ แล้วก็แต่งตัวดูผู้ดีมากๆ เดินลงมาพร้อมปรายตามองมาที่ฉันกับพี่เวกัส“เป็นเจ้าของบ้านแต่พูดกับแขกแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะครับคุณนาย”“พี่กัส!! ทำไมพูดแบบนี้เสียมารยาท”ฉันรีบกระตุกแขนพี่เวกัสอีกครั้งที่เขาพูดตอบโต้กับผู้ใหญ่ท่านนี้ฉันจะบ้าตายนอกจากมันจะปากหมาแล้วสมบัติผู้ดีมันยังไม่มีนี่พี่เวกัสมันเกิดมาเป็นทายาทบริษัทผู้ผลิตเครื่องประดับเพชรรายใหญ่ได้ยังไงกัน“ฉันเพื่อนเล่นแกเหรอเวกัส”“อ๊ะๆๆ ไม่เล่นแล้วทักทายกันพอหอมปากหอมคอก็พอเนอะคนสวย”ตอนนี้เหมือนฉันยืนงงอยู่ในดงคนกวนตีนยังไงก็ไม่รู้ค่ะทุกคน ทั้งพี่เวกัสและผู้ใหญ่ท่านนี้ แต่เดี๋ยวนะเลเวลความกวนตีนและ

"ไงเรานั่งซึมเลยคิดถึงเรื่องป๊าเหรอ"หลังจากที่ผม เจ้าขา แล้วก็คุณภาคคุยกันเรียบร้อยน้องมันก็รีบขึ้นไปแต่งตัวเพื่อที่จะไปเรียนและตอนนี้ผมก็กำลังขับรถไปส่งน้องมันที่มหาลัยครับแต่ระหว่างทางที่นั่งรถกันมาเจ้าขาก็นั่งซึมๆมาตลอดทางพรึบ!! "เป็นไรเราอ้อนแปลกๆทำแบบนี้พี่ขนลุกนะ"ผมพูดกับน้องมันออกไปที่อยู่ๆเจ้าขาก็ซบมาที่ไหล่ผมในตอนที่ผมกำลังขับรถอยู่จะไม่ให้ขนลุกได้ไงละครับปกติเคยอ้อนแบบนี้ซะที่ไหนเปลี่ยนจากซบไหล่เป็นเอามือมาฟาดที่ไหล่แรงๆนี่สิถึงจะปกติ"เจ้าขาเป็นเด็กไม่ดีใช่ไหมพี่กัสเป็นลูกที่แย่มากเลยใช่ไหม""เรื่องป๊าเหรอ""อือ!""ไม่ใช่ไม่ดีแต่เราอ่ะทิฐิกับป๊าเกินไปรึเปล่าบางทีป๊าเขาอาจจะห่วงเราจริงๆอย่างที่คุณภาคเขาบอกก็ได้"ผมเอื้อมมือไปลูบผมเจ้าขาแล้วก็พูดกับน้องมันออกไป หงอยมากครับเจ้าขาตอนนี้คงจะคิดมากเรื่องป๊าจริงๆแต่น้องมันก็เจอก็ผ่านอะไรมาหนักเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวผมก็ไม่ได้อยากจะพูดเข้าข้างใครแต่ก็อยากให้น้องมันยอมไปคุยกับป๊าดีๆเพราะยังไงเขาก็เป็นพ่อแต่ถ้าเกิดว่าถ้าไปแล้วป๊าเจ้าขาทำอะไรหรือพูดอะไรให้เจ้าขาเสียใจผมนี่แหละจะเป็นคนพาน้องออกมาแล้วไม่ให้กลับไปอีกเลย"เจ้าขากลัวพี

สวบบบบบบบบบบบบ!!!“อื้ออออออ.....พี่กัส”ฉันถึงกับสะดุ้งแล้วครางออกมาเมื่อพี่กัสมันจับฉันพลิกให้นอนลงแล้วพี่เวกัสเป็นฝ่ายขึ้นมาทำฉันเองพี่เวกัสกระแทกแรงมากค่ะเข้ามาทีเดียวทำฉันแทบจุกตัวฉันเกร็งไปหมดแล้วค่ะตอนนี้ มันทั้งจุก ทั้งเจ็บ แล้วก็เสียวในเวลาเดียวกันยิ่งตอนที่เวกัสมันขยับเข้าออกแล้วกระดกของมันในร่องของฉัน“ซี๊ด!!..โคตรดูดของเราตอดพี่ตุ๊บๆ เลยวะเจ้าขา...อ่าส์!!!”พั่บ พั่บ พั่บ“อื้อ!!...ลึกไปพี่กัส”ลึกจริงๆค่ะท่านี้ท่าที่พี่เวกัสมันยกขาฉันขึ้นมาพาดบ่ามันไว้ทั้งสองข้างแล้วมันก็โน้มตัวลงมาอัดกระแทกฉันย้ำๆ“ของเราแม่งฟิตต้องดันแรงๆแบบนี้และที่รักถึงจะฟิน...อ่าส์!!”“พี่กัสแรงเกินไปแล้วนะ"“อ๊าส์!!...พี่ไม่ไหวแล้วที่รักจังหวะนี้ถ้าไม่แรงพี่ขาดใจตายแน่”พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ“อ๊ะ...อ๊ะ....อ๊ะ...พี่กัสเบาๆ หน่อย...ซี๊ดดด”“เสียวปลายแปลบๆเลยวะเจ้าขาแม่งเอาโคตรมัน”พี่เวกัสมันพูดออกมาแล้วก็กระเด้งรัวๆใส่ฉันจนร่างกายฉันสั่นสะเทือนไปตามแรงโยกของพี่เวกัสท่อนเอ็นของพี่เวกัสก็กระดกครูดกับด้านในของฉันอยู่ตลอดมันเสียวจนฉันต้องผวาตัวขึ้นไปโอบที่คอพี่เวกัสไว้“อื้อ....เจ้าขาจะเสร็จขอลึกๆได้

“เจ้าขา”“….”“เจ้าขาครับ”“.....”ฟอด!!“อ๊ะ!! ทำอะไรอ่ะ”ฉันตกใจที่อยู่ๆพี่เวกัสก็พุ่งมาหอมแก้มฉันอย่างไม่ทันตั้งตัวก็ตั้งแต่ที่ออกมาจากบ้านหลังนั้นบ้านที่ฉันเคยอยู่อย่างมีความสุขฉันก็นั่งเงียบมาตลอดทางมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกพี่เวกัสมันหอมแก้มนี่แหละ“หอมแก้มเรียกสติไง พี่เรียกตั้งนานก็ไม่ตอบ ถึงแล้วครับ”ถึงแล้วงั้นเหรอ แต่พอฉันมองไปรอบๆ ที่ๆ พี่เวกัสพาฉันมากลับไม่ใช่คอนโดแต่มันเป็น“ที่นี่มัน ทำไมพาเจ้าขามาที่นี่"“เวลาแบบนี้พี่คิดว่าเจ้าขาคงอยากคุยกับม๊าพี่ก็เลยพามา ไปครับไปหาม๊ากัน”พี่เวกัสพาฉันมาที่วัดค่ะวัดที่กับอัฐิของม๊าเขาพาฉันมาหาม๊างั้นเหรอ ฉันเองก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าลึกๆฉันก็อยากมาหาม๊าเหมือนกันแต่ไม่คิดว่าพี่เวกัสเขาจะพามา“ขอบคุณนะพี่กัสที่อยู่ข้างๆเจ้าขาไม่ทิ้งเจ้าขาไปไหน”“บอกแล้วไงพี่ไม่มีวันที่จะทิ้งเจ้าขาให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวอีกแล้วไปครับไปหาม๊ากัน”พูดจบเราสองคนก็พากันเดินไปที่ๆม๊าอยู่แต่พอมาถึงฉันก็เห็นว่าที่หน้ารูปของแม่มีดอกไฮเดรนเยียที่ม๊าชอบวางอยู่ช่อดอกไม้ยังดูสดและใหม่มากค่ะไม่เหี่ยวเฉาเลยนอกจากฉันก็มีแค่ป๊าเท่านั้นที่รู้ว่าม๊าชอบดอกไม้นี้ถ้าฉันไม่ได้เป็น

V.R.K Diamond“แกไม่บอกฉันวะวศินว่าแกชอบณิชาก่อนที่ฉันจะเจอไม่งั้นฉันคงไม่เลือกณิชา”ผมถามวศินออกไปหลังจากที่วันนั้นผมกับเจ้าขาแอบเห็นมันกับณิชาที่ห้างพอวันนี้มาทำงานผมก็เรียกมันมานั่งคุยครับแล้วผมก็รู้ความจริงจากวศินว่ามันชอบณิชาก่อนที่ผมจะเจอณิชาด้วยซ้ำแต่มันกลับไม่ยอมบอกปล่อยให้ผมเลือกคนที่มันชอบมาเลี้ยงดู“ผมก็เหมือนบอสแหละครับ ที่รู้หัวใจตัวเองช้าไปมารู้ตัวอีกทีณิชาก็เป็นของบอสไปแล้ว”“แล้วแกไม่...”“ผมไม่ถือหรอกครับบอสที่ณิชานอนกับบอสเพราะอย่างน้อยคนแรกของณิชาก็คือผม”แล้วนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมรู้มาครับก็อย่างที่รู้กันว่าก่อนที่ผมจะเลี้ยงดูณิชา ณิชาก็เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาบ้างแต่ใครจะรู้ว่าผู้ชายคนแรกที่ได้ณิชาจะเป็นวศินไอ้วศินมันเคยเล่าให้ผมฟังว่าครั้งหนึ่งหลายปีก่อนมันเคยเอากับพริตตี้แล้วพริตตี้คนที่มันบอกก็คือณิชาครับตอนนั้นณิชาพึ่งเข้ามาในวงการนี้ใหม่ด้วยมั้งก่อนที่ณิชาจะย้ายมาอยู่สังกัดมิวส่วนเรื่องที่มันกับณิชาคบกันแบบนี้ก็เพราะพักหลังๆ ที่ผมห่างๆกับณิชานั่นแหละครับความสงสารเห็นใจระหว่างวศินกับณิชามันเลยก่อเกิดเป็นความรักผมก็ไม่อยากถามอะไรมันมากเพราะยังไงมันก็เป็นเรื่องส่