All Chapters of โยธาคลั่งรัก: Chapter 91 - Chapter 100

129 Chapters

ตอนที่31 : หวานมาก(1/3)

พ่อแม่ของชายหนุ่ม รวมถึงตัวโยธาเอง อดยิ้มเอ็นดูกับภาพเธอตรงหน้าไม่ได้ สีหน้าของเด็กสาวตอนนี้ดูมีความกังวลและเกรงใจอย่างเห็นได้ชัดท่าทางลนลานขี้เกรงใจสลับกับดวงตาคู่สวยที่มองกองสินทรัพย์พันล้านราวกับมันเป็นสิ่งของต้องห้าม ยิ่งขับเน้นความไร้เดียงสาและความไม่โลภของยัยเด็กแก้มก้อนให้เด่นชัดขึ้นไปอีก ซึ่งปฏิกิริยานั้นไม่ได้ทำให้ผู้ใหญ่ฝั่งวรโชติเมธีรู้สึกขุ่นเคืองใจเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งทำให้พวกท่านภูมิใจและรักใคร่ในตัวว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี"โมเดล ขยับเข้ามาหาป้าสิลูก"คุณแม่ของแฟนหนุ่มเอ่ยเรียกยัยตัวเล็กด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาเปี่ยมไปด้วยความเมตตา โมเดลเหลือบสายตามองมารดาของตนเล็กน้อย เมื่อเห็นท่านพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวจึงค่อย ๆ ขยับกายเข้าไปนั่งลงใกล้ ๆ มารดาของโยธาอย่างนอบน้อมฝ่ามืออบอุ่นของผู้ใหญ่เอื้อมไปกุมมือเรียวบางของเด็กสาวเอาไว้อย่างนุ่มนวล ทะนุถนอมราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะบอบช้ำ ก่อนจะออกแรงดึงรั้งให้เข้ามาใกล้ชิดกันอีกนิด"หนูฟังป้านะลูก... สำหรับป้าแล้ว หนูไม่ได้เข้ามาเป็นแค่ลูกสะใภ้หรอกนะ แต่หนูเข้ามาเป็นลูกสาวของป้าอีกคนต่างหาก เพรา
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่31 : หวานมาก(2/3)

โยธาไม่ได้ตอบคำกวนประสาทของเพื่อน ชายหนุ่มทำเพียงแค่ฝังปลายจมูกลงบนแก้มใสนุ่มของคนบนตักฟอดใหญ่ต่อหน้าทุกคนอย่างหมั่นเขี้ยว "ก็กูรักของกู แล้วมึงมีปัญหาอะไรครับคุณพี่เมีย"คำตอกกลับหน้านิ่งทว่าโคตรขิงของโยธาทำเอาคนเป็นพี่ชายอย่างเสกลถึงกับอ้าปากค้าง สำลักเครื่องดื่มพรู่ออกมาทันที ท่ามกลางเสียงฮากลิ้งของแก๊งเพื่อนที่สะใจกับการโดนตอกหน้าของเพื่อน ส่วนโมเดลที่นั่งอยู่บนตักถึงกับเอามือปิดหน้า แก้มใสแดงแปร๊ดลามไปจนถึงใบหูด้วยความเขินอายขั้นสุด"พี่โยอ่า! พูดอะไรก็ไม่รู้" โมเดลบิดตัวเร่าค้อนขวับใส่คนตัวโต ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบระเบิดกับสายตาเข้มจัดที่จ้องมองมาอย่างสื่อความหมายลึกซึ้ง ก็รู้แหละว่าคลั่งรักแต่บางทีเธอก็เขินอายเหมือนกันนะ เล่นมาหยอดคำหวานแบบนี้แล้วยังจะมาทำสายตาหวานเชื่อมทว่าร้อนแรงใส่กันอีก ใครมันจะไปทนไหวกันเล่า!"พี่โยปล่อยหนู ลงก่อนเลย คนอื่นมองหมดแล้ว" เสียงหวานประท้วงอุบอิบ มือเรียวพยายามแกะลำแขนแกร่งที่โอบรัดเอวเธอเอาไว้ราวกับคีมเหล็ก แต่แทนที่คนตัวโตจะยอมปล่อย โยธากลับฝังจมูกลงกับแก้มนุ่มระเรื่ออีกฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยวอย่างไม่แคร์สายตาใคร"ไม่ปล่อยครับ ใครจะมองก
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่31 : หวานมาก(3/3)

เธอตอบเขาออกไปด้วยน้ำเสียงเง้างอด ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบระเบิดที่โดนหาว่าบริหารเสน่ห์ ทั้งที่เขานั่นแหละคือคนหื่นตัวจริง โมเดลคิดในใจอย่างนึกหมั่นไส้ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผู้ชายที่ภายนอกดูนิ่งขรึมและสุขุมแบบโยธา เวลาอยู่กับเธอจะกลายร่างเป็นเสือโหย เป็นผู้ชายที่หื่น ที่จ้องจะจับเธอกินตลอดวเลาแบบนี้ "หื่นกับหนูคนเดียวครับ..." โยธากระตุกยิ้มมุมปากอย่างนึกเอ็นดูท่าทางแสนงอน ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาประชิดจนหน้าผากชนกัน สายตาคมเข้มฉายแววรักใคร่ลึกซึ้ง "และคนหื่นคนนี้ จะกินหนูทั้งตัว และกินทั้งคืนเลยครับ สัญญา หึหึ"สิ้นเสียงหัวเราะในลำคออันเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจ โยธาก็กดริมฝีปากลงประกบจูบเรียวปากอิ่มทันที บดจูบอย่างลึกซึ้งโหยหา ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระวัดหยอกเย้ากับลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง มอบรสจูบที่ทวีความเร่าร้อนและสูบลมหายใจของคนใต้ร่างจนโมเดลแทบอ่อนระทวยไร้แรงต้านทาน ได้แต่ยกมือขึ้นทุบแผงอกแกร่งเบา ๆ เพื่อประท้วงขออากาศหายใจชายหนุ่มยอมผละริมฝีปากออกอย่างนึกเสียดาย ทว่าไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจนาน โยธาซุกไซร้ใบหน้าลงกับซอกคอขาวระหง สูดดมความหอมละมุนที่เขาคิดถึงมาทั้งวัน พร้อมกับกดจูบ
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่32 : ยังไม่อิ่ม NC18++(1/3)

"หวานมากค่ะ... น้ำหนูไหลเต็มมือพี่เลยเห็นไหม" โยธาเอ่ยเย้าเสียงพร่า สายตาคมกริบจ้องมองร่างเปลือยเปล่าที่เพิ่งเสร็จสมด้วยความกระหายที่ทวีคูณขึ้นไปอีก ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปจูบซับเหงื่อที่ผุดพรายตามไรผมของคนใต้ร่างอย่างแสนรัก ทิ้งความรู้สึกร้อนรุ่มและอารมณ์ที่ยังคงปะทุคุกรุ่นเอาไว้ในค่ำคืนที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นความเงียบภายในห้องนอนคอนโดหรูถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบถี่ของหญิงสาวที่เพิ่งแตะขอบสวรรค์ไปรอบแรก ร่างอรชรของโมเดลนอนอ่อนระทวยอยู่บนเตียงกว้าง นัยน์ตาหวานเชื่อมปรือฉ่ำมองคนบนร่างอย่างยอมจำนน ทว่าเสือหนุ่มอย่างโยธากลับยังไม่ได้รับการปลดปล่อยเลยแม้แต่น้อย และเขาก็ไม่คิดจะปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปมากกว่านี้"ต่อเลยนะครับ..."ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่าชิดใบหูเล็ก ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่าคร่อมร่างบางเอาไว้ สายตาคมเข้มเลื่อนต่ำลงมองแกนกายใหญ่ยักษ์ของตัวเองที่บัดนี้ตื่นตัวเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปน ฝ่ามือหนาคว้าจับความใหญ่โตนั้นรูดรั้งชักเข้าออกสองสามครั้งอย่างหนักหน่วงเพื่อปลุกเร้าอารมณ์และเตรียมความพร้อมขั้นสุด ท่าทางดิบเถื่อนและเซ็กซี่ร้ายกาจนั้นทำเอาโมเดลที่มองอยู่ถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลา
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่32 : ยังไม่อิ่ม NC18++(2/3)

เสียงหอบหายใจถี่ระรัวไม่เป็นจังหวะปนเสียงครางกระเส่าแผ่วเบาด้วยความเสียวซ่านของโมเดลดังสอดประสานกับเสียงครางต่ำอย่างสุขสมของชายหนุ่ม สองมือบางเอื้อมขึ้นไปดึงลำคอแกร่งของชายหนุ่มให้โน้มลงมาเพื่อรับจูบอันเสียวซ่านสั่นระริก ลิ้นร้อนของทั้งคู่พัวพันแลกเปลี่ยนน้ำหวานกันอีกครั้งอย่างลึกซึ้งโหยหา ร่างอรชรยังคงสั่นสะท้านและเกร็งกระตุกน้อย ๆ จากคลื่นอารมณ์รักที่เพิ่งผ่านพ้นไปโยธาบดเบียดริมฝีปากตอบรับสัมผัสอ้อนวอนของคนใต้ร่างอย่างแสนรัก ในขณะที่ปากหนายังคงพัวพันละเลียดชิมความหวาน ฝ่ามือใหญ่สากระคายก็เลื่อนลงมาบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมืออย่างหนักหน่วงจนเนื้อนุ่มฟูปลิ้นตามร่องนิ้ว ปลายนิ้วแกร่งจงใจปัดป่ายสะกิดเขี่ยยอดปทุมถันสีหวานรัวแรง จนมันเริ่มแข็งขืนตั้งชูชันเป็นไตสู้มือ กระตุ้นกระแสความเสียวซ่านให้แล่นริ้วลงสู่ส่วนลึกอีกครั้งและความกระสันอยากที่ถูกปลุกเร้าขึ้นมาใหม่ ก็ส่งผลให้แก่นกายที่ยังคงแช่ค้างอยู่ภายในช่องทางรักอุ่นร้อนเริ่มขยายใหญ่และพองขยายตัวคับแน่นขึ้นมาอีกรอบและรวดเร็ว จนโมเดลรับรู้ถึงความอัดแน่นที่กลับมาจุกล้นร่องอุ่นจนต้องประท้วงในลำคอ"อื้อออ..."ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกช้
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่32 : ยังไม่อิ่ม NC18++(3/3)

โมเดลประคองนิ้วนางข้างซ้ายของโยธาอย่างทะนุถนอม บรรจงเลื่อนแหวนวงสำคัญเข้าสู่ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาจนสุด วงแหวนเนื้อดีแนบสนิทอยู่บนผิวของชายหนุ่ม เป็นเครื่องยืนยันว่าเขาได้รับการจับจองอย่างสมบูรณ์แบบแล้วเมื่อแหวนอยู่ประจำที่ หญิงสาวจึงขยับกายเข้าไปใกล้ ร่างอ้อนแอ้นก้มลงกราบแผ่วเบาที่ตักกว้างหนาของคู่หมั้นหนุ่มตามประเพณีฝากเนื้อฝากตัว ฝ่ามือเรียวบางทั้งสองข้างกราบลงบนขากางเกงสแลกเนื้อดีของเขา โยธาก้มลงมองร่างเล็กที่กำลังกราบตนด้วยความรู้สึกรักใคร่จนเปี่ยมล้น ชายหนุ่มไม่รอช้าประคองไหล่บางให้เงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้แล้วฝังจมูกโด่งคมลงบนแก้มนวลเนียนใสที่ขึ้นสีจัดของเธออย่างแสนรัก เสียงสูดความหอมฟอดใหญ่ดังก้องในระยะประชิด ท่ามกลางรอยยิ้มอิ่มเอมใจของญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายที่มองมาด้วยความเอ็นดูเมื่อพิธีการสวมแหวนต่อหน้าผู้ใหญ่เสร็จสิ้นลงด้วยความอิ่มเอมใจ รอยยิ้มและคำอวยพรอย่างเป็นกันเองของคนในครอบครัวก็ช่วยให้บรรยากาศในห้องรับรองอบอวลไปด้วยความอบอุ่น ก่อนที่มารดาของโยธาจะหันมาบอกลูกชายพร้อมรอยยิ้มรู้ทัน เพราะเห็นสายตาของลูกชายเอาแต่จดจ้องและลอบมองคู่หมั้นหมาด ๆ ของตัวเองไม่วางตา ร
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่33 : ไม่ร้องนะคนดี(1/3)

ช่วงเวลาหลังจากเสร็จสิ้นงานหมั้นอันแสนชื่นมื่นผ่านพ้นไปราวกับติดปีกบิน พริบตาเดียวก็เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วันเท่านั้นที่แฟนหนุ่มของเธอจะต้องออกเดินทางบินลัดฟ้าไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ... ระยะเวลาเป็นปี ๆ ที่ต้องห่างกันไกลชวนให้ดวงใจดวงน้อยวูบโหว่งอย่างบอกไม่ถูก ต่อจากนี้ไป เธอคงไม่มีอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นและปลอดภัยแบบนี้ให้ซุกซบไปอีกนานแสนนานภายในห้องนอนสี่เหลี่ยมที่เปิดไฟสลัว บรรยากาศเงียบเชียบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานคลอไปกับเสียงหัวใจสองดวง โยธาขยับกายดึงยัยแก้มก้อน ที่มีร่างนุ่มนิ่มเข้ามากอดแนบชิดอก ท่อนขาแกร่งก่ายเกยเอวคอดใต้ผ้าห่มผืนหนา ล็อกร่างอ้อนแอ้นของโมเดลเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างแสนรักประหนึ่งกลัวว่าเธอจะหายไปโมเดลไม่ได้ขัดขืน เธอขยับกายซุกเข้าหาแผ่นอกอุ่นแสนคุ้นเคย สองมือเรียวเอื้อมไปกุมมือหนาที่วางอยู่บนเอวของตัวเองไว้แน่น ราวกับต้องการจะซึมซับไออุ่นจากกระแสผิวเนื้อนี้ไว้ให้มากที่สุดก่อนจะต้องจากกัน"พี่นอนกอดหนูแบบนี้มาเป็นปี ๆ... พี่เคยมีหนูนอนข้าง ๆ แบบนี้ กอดแบบนี้ทุกวัน ทุกคืน"น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยกระซิบชิดใบหูเล็กสั่นพร่าอย่างที่ไม่ค่อยได้เกิดขึ้นบ่อยนัก โยธ
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่33 : ไม่ร้องนะคนดี(2/3)

"มึงไม่ต้องคุมกูหรอกไอ้เสกล คุมตัวเองอย่าให้สาวฝรั่งหลอกเถอะ" โยธาเอ่ยขัดเสียงเรียบแต่จุดรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ ก่อนจะหันไปไหว้ลาพ่อและแม่ของตัวเองที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ดึงแม่เข้ามากอดแน่น ๆ ก่อนที่คุณพ่อจะเอื้อมมือมาตบไหล่หนาของลูกชายเบา ๆ แทนคำอวยพรและความเชื่อมั่นตามประสาผู้ชายเมื่อร่ำลาผู้ใหญ่เรียบร้อย ชายหนุ่มก็หันกลับมาหาเป้าหมายหนึ่งเดียวในหัวใจ สายตาคู่คมที่ทอดมองยัยแก้มก้อนตรงหน้าเปลี่ยนเป็นความอาลัยอาวรณ์เต็มเปี่ยม มือหนายกขึ้นช่วยทัดปอยผมที่แก้มใสของโมเดลอย่างทะนุถนอม"ตาบวมหมดแล้ว... ไม่ร้องแล้วนะคะคนดี" โยธาเอ่ยทักเสียงนุ่มทุ้มแกมปวดใจเมื่อเห็นขอบตาที่ขึ้นสีระเรื่อน้อย ๆ ของคนตัวเล็ก"ไม่ร้องแล้วค่ะ..."เธอตอบเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอขัดกับความจริงสิ้นดี เพราะตอนนี้ริมฝีปากจิ้มลิ้มเบะคว่ำลงน้อย ๆ อย่างสุดกลั้น แถมหยาดน้ำตาเม็ดโตยังไหลพราก ๆ ลงมาอาบสองแก้มใสไม่ขาดสายราวกับเขื่อนกั้นพังทลาย ท่าทางร้องไห้งอแงเหมือนเด็กน้อยที่กำลังจะโดนทิ้งทำเอาโยธาใจกระตุก นึกหมั่นเขี้ยวแกมสงสารจนต้องรีบใช้นิ้วหัวแม่มือช่วยเช็ดน้ำตาออกจากแก้มเนียนอย่างเบามือที่สุด"พี่โยไปถึงนู่นแล้วต้องดูแลตัวเองดี
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่33 : ไม่ร้องนะคนดี(3/3)

ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา"ถึงสักที... เหนื่อยฉิบหาย"เสกลทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟากลางห้องพลางบ่นอุบให้กับการเดินทางอันแสนยาวนานข้ามทวีปที่กินเวลายาวนานเหลือเกิน ทั้งสองหนุ่มลากกระเป๋าเดินทางใบโตเข้าสู่ที่พักแห่งใหม่ซึ่งจะกลายเป็นบ้านของพวกเขาไปอีกสองปีต่อจากนี้ ห้องพักสไตล์คอนโดมิเนียมขนาดกำลังดีนี้แบ่งสัดส่วนอย่างลงตัว โดยมีพื้นที่ส่วนกลางร่วมกันและแยกเป็นสองห้องนอน ทำให้พวกเขาสามารถใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้โดยที่ยังคงมีพื้นที่ส่วนตัว"เออ บ่นเป็นคนแก่ไปได้ แยกย้ายเข้าห้องไปจัดของเหอะ" โยธาเอ่ยขัดขำ ๆ แม้จะเพลียจากการเดินทางไม่ต่างกัน ชายหนุ่มลากกระเป๋าเดินทางคู่ใจตรงดิ่งเข้าห้องนอนของตัวเองทันทีเมื่อประตูปิดลง ความเงียบภายในห้องสี่เหลี่ยมก็ทำให้อาการคิดถึงยัยแก้มก้อนที่ประเทศไทยแล่นริ้วเข้ามาจู่โจมหัวใจคนขี้หวงทันที โยธาถอนหายใจยาวพลางทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าบนพื้นข้างกระเป๋าเดินทาง จัดการรูดซิปเปิดมันออกเพื่อจะหยิบเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวออกมาจัดระเบียบทว่า... ทันทีที่ฝากระเป๋าถูกกางออก สายตาคู่คมก็ต้องชะงักค้างไปกับสิ่งแปลกปลอมที่นอนแอ้งแม้งเด่นหราอยู่ด้านบนสุดของกองเสื้อผ้า"เจ้าหมีเน่านี่..."
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more

ตอนที่34 : ไหนบอกหิว(1/3)

กาลเวลาหมุนผ่านไปราวกับติดปีกบิน... จากวันเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์เคลื่อนคล้อยเป็นเดือน และแปรเปลี่ยนเป็นปีในที่สุดสองปีเต็มที่ความห่างไกลและระยะทางข้ามซีกโลกเข้ามาเป็นบททดสอบครั้งใหญ่ในชีวิตรักของโยธาและโมเดล ทว่าระยะทางที่ห่างกันเกือบครึ่งโลกกลับไม่ได้ทำให้ความผูกพันของทั้งคู่จืดจางลงเลยแม้แต่น้อย เทคโนโลยีวิดีโอคอลกลายเป็นสะพานเชื่อมความคิดถึงที่พวกเขาใช้ข้ามผ่านค่ำคืนอันเงียบเหงา โยธาไม่เคยลืมสัญญาที่ว่าจะโทรหาเธอในทุก ๆ วัน ส่วนโมเดลเองก็เติบโตขึ้นจากเด็กสาวปีสองขี้แยในวันนั้น กลายมาเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สี่ที่ทั้งสวย ทั้งเก่ง และมีความรับผิดชอบมากขึ้นแต่สิ่งหนึ่งที่กาลเวลาสองปีไม่สามารถเปลี่ยนแปลงไปได้เลย... คือความขี้อ้อนของยัยแก้มก้อนและความคลั่งรักของแฟนหนุ่มที่มีให้กับเธอจนกู่ไม่กลับหมอนข้างที่สวมเสื้อยืดของโยธายังคงถูกโมเดลนอนกอดทุกคืนจนกลิ่นน้ำหอมของเขาแทบจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกับกลิ่นตัวของเธอ เช่นเดียวกับที่อเมริกา... เจ้าตุ๊กตาหมีเน่าตัวโปรดของโมเดลก็ยังคงทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเธอบนเตียงนอนของโยธาไม่เคยห่างและอีกไม่นาน... การรอคอยอันยาวนานตลอดสองปีกำลังจะสิ้นสุดลงเมื่อสอ
last updateLast Updated : 2026-09-15
Read more
PREV
1
...
8910111213
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status