All Chapters of โยธาคลั่งรัก: Chapter 111 - Chapter 120

ชายหนุ่มเอ่ยเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงกดต่ำ จ้องมองหน้าเลขาอย่างไม่ละสายตาไปไหน รังสีความเยือกเย็นแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้องจนน้ำหวานรู้สึกเหมือนหายใจลำบากขึ้นมาทันตาประโยคแนะนำตัวอย่างเป็นทางการนั้น ทำให้น้ำหวานถึงกับหน้าถอดสีขึ้นมาทันที เริ่มรู้ตัวแล้วว่าตัวเองไม่น่าไปยุ่งกับผู้หญิงคนนี้เลยทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยปากขอโทษหรือแก้ตัวใด ๆ สายตาคมกริบของรองประธานหนุ่มก็ตวัดกลับมามองเธอด้วยความเย็นชา ไร้ซึ่งความเมตตา และเธอถึงกับต้องช็อกกับประโยคต่อมาที่ได้ยิน วินาทีนั้นเธอหูอื้อไปหมด ไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง แต่เสียงของท่านรองฯ ก็ดังชัดเจนมากในโสตประสาทของเธอ"คุณอาครับ... ผมต้องการเปลี่ยนเลขาใหม่"คุณชัย คนสนิทของคุณพ่อมองด้วยสายตานิ่ง ๆ เพราะเขาคิดว่าเลขาคนนี้คงจะล้ำเส้นผู้หญิงของเจ้านายแน่ ๆโมเดลได้ยินคำนั้นถึงกับอึ้งชะงักกับประโยคที่ชายหนุ่มพูดออกไป เธอไม่คิดว่าเขาจะจัดการแบบนี้"ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้" คุณชัยตอบรับเพียงสั้น ๆ"ท่านรองคะ... น้ำหวานทำอะไรผิดคะ" เธอถามเสียงสั่น ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าตัวเองทำอะไรไว้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะโดนไล่ออกแบบนี้โยธามองหน้าน้ำหวานนิ่ง ๆ และไม่ตอบอะไร เขาหันก

เมื่อรถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตอำเภอปากช่อง ลมเย็นสบายและทิวทัศน์อันเขียวขจีของขุนเขาโอบล้อมรอบตัว ก็ทำให้อารมณ์ของคนตัวเล็กสดชื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โมเดลนั่งมองวิวข้างทางพลางฮัมเพลงอย่างมีความสุข โดยที่ไม่รู้เลยว่าสถานที่ที่ชายหนุ่มกำลังพาเธอไป คือรีสอร์ทหรูสุดไพรเวทบนยอดเขา ที่โยธาเหมาปิดทั้งโซน ไว้เพื่อเธอคนเดียว"ถึงแล้วครับยัยตัวแสบ" โยธาเอ่ยบอกพลางดับเครื่องยนต์ ก่อนจะเดินลงไปเปิดประตูให้คนตัวเล็กอย่างเอาใจโมเดลก้าวลงจากรถพร้อมกับสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด สายตากวาดมองบรรยากาศรอบกายที่ถูกตกแต่งด้วยไฟปิงปองระยิบระยับตลอดแนวกระโจมหรูและลานหญ้ากว้าง ท่ามกลางหมู่ดาวที่ส่องแสงสกาวเต็มท้องฟ้าในยามค่ำคืน"สวยมากเลยค่ะพี่โย... นี่พี่โยจองที่นี่ไว้เหรอคะ ทำไมไม่มีแขกคนอื่นเลยล่ะ" ร่างบางหันมาถามด้วยความสงสัย นัยน์ตาคู่สวยเป็นประกายวิบวับโยธาระบายยิ้มอบอุ่น ไม่ได้ตอบคำถามในทันที แต่กลับยื่นมือใหญ่ไปจับมือเล็กของเธอไว้แน่น พลางสบตาน้องด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความจริงใจที่มีทั้งหมดในชีวิตสองข้างทางเดินถูกโอบล้อมไปด้วยความร่มรื่นของแมกไม้และกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้น

สองปีเต็มหลังจากพิธีแต่งงานอันแสนอบอุ่น ชีวิตคู่ของ โยธา และ โมเดล ก็ยิ่งหวานฉ่ำจนคนรอบข้างต้องยอมยกธงขาว ความรักของอดีตพี่วิศวะสายขรึมที่ไม่เคยลดลง มีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวันจนกลายเป็นอาการ 'คลั่งรักเมียเด็ก' ขั้นเรื้อรัง ไม่ว่าจะงานราษฎร์งานหลวง พี่โยประเคนเอาอกเอาใจยัยน้องจนแทบไม่ให้นิ้วเรียวสวยนั้นต้องแตะความลำบากแม้แต่น้อยและในตอนนี้ เขาก็ได้ร่วมเปิดบริษัทใหม่และลงทุนกับแก๊งเพื่อนสนิทอย่างเสกล น็อต และมิกซ์ โดยลุยโปรเจกต์ใหญ่อย่างโครงการหมู่บ้านสุดหรูระดับพรีเมียมที่มีมูลค่าสูงถึงหลังละร้อยล้านบาท ซึ่งเปิดขายเพียงแค่ 50 หลังเท่านั้น นอกจากนี้ยังเปิดตัวโครงการคอนโดหรูเพื่อปล่อยเช่าเพิ่มเติมอีกด้วยที่สำคัญ ทุกโครงการถูกเนรมิตขึ้นอย่างงดงามด้วยฝีมือบริษัทของคุณภรรยาคนเก่งที่เป็นผู้ออกแบบให้ทั้งหมด ซึ่งทั้งหมดนี้ โยธาไม่ได้ทำเพียงเพราะความสนุกในการทำธุรกิจ แต่เขามีความตั้งใจเต็มเปี่ยมที่จะหาเงินสร้างรากฐานความมั่นคงเพิ่มให้กับเมียรัก รวมไปถึงการเตรียมพร้อมต้อนรับเจ้าตัวเล็ก... เพื่อลูกๆ ของเขาที่จะเกิดมาในอนาคตอีกด้วยหลังจากตรากตรำทำงานหนักมาตลอดทั้งวัน ทันทีที่ก้าวขากลับเข้าบ้านในค่ำ

โยธาตอบเพื่อนเสียงสั่นก่อนจะรีบวิ่งพรวดออกจากห้องประชุมไปทันที เสกลได้ยินดังนั้นก็ตกใจไม่แพ้กัน เขารีบวิ่งตามเพื่อนออกไป แต่ไม่ลืมหันไปกำชับน็อตกับมิกซ์เพื่อนสนิทอีกสองคน"พวกมึงสองคนอยู่ประชุมต่อให้จบเลยนะ มีอะไรเดี๋ยวกูโทรบอก!"แม้ทั้งน็อตและมิกซ์จะรู้สึกเป็นห่วง น้องเพื่อน และ ภรรยาเพื่อน ไม่แพ้กัน แต่ก็ต้องตั้งสติและคุมการประชุมต่อให้เสร็จสิ้น เพื่อให้เพื่อนสนิททั้งสองคนหมดห่วงและไปดูแลคนสำคัญได้อย่างเต็มที่หน้าห้องฉุกเฉิน…ตึก! ตึก! ตึก!เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นทางเดินดังระรัวพร้อมกับการปรากฏตัวของโยธาและเสกลที่วิ่งตรงดิ่งเข้ามาด้วยความรีบร้อน ใบหน้าคมคายของประธานหนุ่มเต็มไปด้วยเหงื่อและแววตาวิตกกังวลจนปิดไม่มิด"กราฟ! ออกแบบ! โมเดลเป็นยังไงบ้าง!" โยธารีบโพล่งถามออกไปทันทีด้วยน้ำเสียงร้อนรนจนใจจะขาด"หมอยังไม่ออกมาเลยค่ะพี่โย..." ออกแบบรีบเอ่ยตอบด้วยสีหน้าเครียดและเป็นห่วงเพื่อนไม่แพ้กันโยธาได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งเป็นห่วงมากไปกว่าเดิม เขาทำได้เพียงเดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูห้องฉุกเฉิน มือหนากำเข้าหากันแน่น ถอนหายใจยาวด้วยความเครียด พลางภาวนาในใจขอให้เมียรักปลอดภัยและไม่เป็นอะไรมากไ

โยธาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเมียรัก ระบายรอยยิ้มหวานอบอุ่น ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนเตรียมตัวไปทำงาน แม้ในใจจะอยากนอนกกกอด 'หม่ามี้แก้มก้อน' อยู่บนเตียงทั้งวันก็ตามณ ห้องทำงานท่านประธานทันทีที่มาถึงออฟฟิศ สิ่งแรกที่ประธานหนุ่มเอ่ยปากถามเลขาคู่ใจหาใช่เรื่องระเบียบวาระการประชุมหรือเอกสารสำคัญไม่…"คุณภุชงค์ครับ... วันนี้ได้มะม่วงมาไหมครับ"ภุชงค์เป็นเลขาคนใหม่ ที่คนสนิทของคุณพ่อเขาเป็นคนจัดหามาให้ ซึ่งตรงตามความต้องการของชายหนุ่มทุกประการ นั่นก็คือต้องเป็นผู้ชาย เพื่อตัดปัญหาเรื่องความวุ่นวาย และที่สำคัญคือทำงานได้อย่างรู้ใจแทบจะทุกอย่าง"ได้ครับท่านประธาน เดี๋ยวผมรีบปอกแล้วเอาเข้าไปให้ในห้องนะครับ"ภุชงค์ตอบรับด้วยท่าทีนอบน้อมและสุขุม เลขาหนุ่มไม่ได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย เพราะรู้อยู่เต็มอกว่าท่านประธานสุดเนี๊ยบของตนกำลังมีอาการแพ้ท้องแทนภรรยา พูดจบก็จัดการเดินไปเตรียมมะม่วงดิบเปรี้ยวจี้ดพร้อมพริกเกลือจานโตมาให้เจ้านายทันทีเพียงไม่กี่นาทีต่อมา มะม่วงจานโตก็ถูกนำมาวางลงบนโต๊ะทำงานทรงหรู โยธาไม่รอช้า รีบหยิบมะม่วงจิ้มพริกเกลือเข้าปากเคี้ยวกรวบๆ ด้วยความเอร็ดอร่อย ใบหน้าคมคายที่เคยซีดเซียวจา