All Chapters of โยธาคลั่งรัก: Chapter 101 - Chapter 110

เสียงฝ่ามือกระทบกับริมฝีปากตัวเองเบา ๆ สองสามทีพร้อมกับจริตทำหน้าเหยเกเกินจริงของกราฟ หวังจะเรียกเสียงหัวเราะเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจให้เพื่อนสาวหายเศร้า แต่นาทีนี้ยัยแก้มก้อนขี้แยเกินกว่าจะขำออก โมเดลทำได้เพียงสูดน้ำมูกเสียงดังฟุดฟิด ดวงตาคู่สวยบวมเป่งและแดงก่ำจากการร้องไห้อย่างหนักจนตัวโยน"ฮึก... แต่อยู่ดี ๆ ก็ติดต่อไม่ได้เลยนี่นา ฮือ พี่เสกลก็ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน ฉันใจคอไม่ดีเลยแก" โมเดลสะอื้นฮักพลางกอดกระเป๋าผ้าแน่น"เขายุ่งเรื่องเอกสารอยู่หรือเปล่าแก ใกล้จะกลับแล้วนี่ อย่าเพิ่งคิดมากซิ เดี๋ยวบ่ายเรียนเสร็จค่อยโทรอีกที" ออกแบบเอ่ยบอก พร้อมปลอบใจเพื่อนทันที มือเรียวเอื้อมมาลูบไหล่บางของโมเดลเบา ๆ เพื่อช่วยคลายความกังวล "เออจริงของออกแบบมันนะแก" ดีไซน์รีบพยักหน้าเห็นดีเห็นงามพัลวัน รีบปลอบโยนเพื่อนไม่ให้คิดมากไปกว่านี้"พวกพี่เขาคงยุ่งกันอยู่แหละ ไม่ต้องร้องนะแก เช็ดหน้าซะ ไปขึ้นเรียนกัน" กราฟรีบสมทบคำพูดของออกแบบทันที พลางยื่นทิชชูแผ่นใหม่ให้ยัยตัวเล็กด้วยสายตาเป็นห่วง จริตโอเวอร์เมื่อครู่หายไปเหลือเพียงความอบอุ่นของเพื่อนสนิทคำปลอบโยนของเพื่อนทั้งสามคนทำให้โมเดลค่อย ๆ สงบสติอา

แผ่นหลังบางของโมเดลสัมผัสลงบนที่นอนหนานุ่มท่ามกลางความมืดสลัว ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งหลัก ร่างสูงใหญ่ของโยธาก็ขยับขึ้นคร่อมทับ บดเบียดเรือนกายหนาแน่นเข้าหา ทับโถมน้ำหนักลงมาจนยัยตัวเล็กแทบจมหายไปกับผืนเตียง ริมฝีปากเรียวร้อนก้มลงบดจูบเรียกร้องอย่างหนักหน่วงทันที ลิ้นหนาแทรกซึมลึกซึ้งเกี่ยวพันมอบรสจูบที่ทวีความเร่าร้อนและหิวกระหายจนร่างเล็กสั่นสะท้านมือหนาข้างหนึ่งบีบขยำทรวงอกอวบผ่านเนื้อผ้าขาวของเสื้อนักศึกษาอย่างหนักสลับเบาตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมลงมาจัดการปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกด้วยความชำนาญ ก่อนจะเอื้อมไปปลดตะขอเสื้อชั้นในด้วยมือข้างเดียวอย่างรวดเร็ว กายแกร่งเบียดชิดเข้าหา มือหนาเอื้อมลงดึงกระโปรงนักศึกษาตัวสั้นและกางเกงชั้นในตัวจิ๋วให้พ้นไปจากขาเรียวสวยอย่างรวดเร็วจนเรือนร่างบางเปลือยเปล่าไร้สิ่งกีดขวางโยธาละริมฝีปากออกช้า ๆ เลื่อนลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวระหง กดจูบเน้นย้ำสร้างรอยรักแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะลากไล้ริมฝีปากร้อนลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่ม ชายหนุ่มอ้าปากครอบครองดูดยอดปทุมถันสีหวานเข้าปาก ลิ้นร้อนตวัดเกลี่ยวนรัวระรัวปลุกเร้าจนยอดอกชูชันสู้ลิ้น เสียง

แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาตกกระทบลงบนเตียงนอนหลังกว้าง ภายในห้องอบอวลไปด้วยบรรยากาศอบอุ่นและเงียบสงบโยธาตื่นนอนได้พักใหญ่แล้ว ชายหนุ่มทอดมองยัยตัวเล็กที่ยังคงหลับนิ่งอยู่ข้างกายด้วยสายตาแสนรัก ใบหน้าหวานยามหลับใหลซุกอยู่กับหมอนใบโต ร่างบางไร้พันธนาการอยู่ภายใต้ผืนผ้าห่มหนา ชายหนุ่มค่อย ๆ ลุกออกจากเตียงอย่างเบาที่สุดเพื่อไม่ให้รบกวนการพักผ่อนของคนรัก เขาจัดการสวมกางเกงวอร์มขายาวสบาย ๆ ก่อนจะก้าวออกจากห้องนอนตรงไปยังโซนห้องครัวร่างสูงโปร่งตั้งใจทำเมนูง่าย ๆ อย่างข้าวต้มกุ้งร้อน ๆ กลิ่นหอมกรุ่น เพื่อให้ยัยตัวเล็กได้เติมพลังหลังจากการโดนเขารังแกมาทั้งคืน เมื่อเตรียมอาหารเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็ยกถ้วยข้าวต้มกุ้งมาวางไว้ที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนที่มีร่างบาง ตัวนุ่มนิ่ม ที่ยังคงจมอยู่ในนิทราโยธายกยิ้มเอ็นดู เขาโน้มตัวลงไปก้มมองใบหน้าหวานใกล้ ๆ มือหนาไล้ปอยผมที่ปิดหน้าออกอย่างเบามือ ก่อนจะเริ่มกระบวนการปลุกด้วยวิธีสุดแสนจะวาบหวามปากหนาประกบจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มช้ำเบา ๆ เน้นย้ำความหวานเนิ่นนานจนคนใต้ร่างเริ่มรู้สึกตัวและส่งเสียงครางอื้ออึงในคอ โยธาผละปากอ

เธอเอ่ยบอกเสียงใสพร้อมกับเย้าหยอกล้อเลี่ยนตำแหน่งใหม่ที่เขากำลังจะไปรับในวันนี้อย่างน่าเอ็นดู โยธายกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคู่คมทอดมองเมียเด็กด้วยความรักใคร่หลงใหลอย่างปิดไม่มิด ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าไปใกล้ มือหนาเชยคางมนขึ้นมาเบา ๆ ก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มหนัก ๆ หนึ่งทีเป็นการลงโทษคนชอบล้อ"หยอกเก่งจริงนะตัวแค่นี้... เรียกท่านรองฯ แบบนี้ อยากโดนท่านรองฯ ทำโทษบนรถก่อนไปเรียนไหมครับ?""อื้อ! พี่โยอ่ะ พอเลยค่ะ หนูจะไปเรียนแล้ว!"ยัยตัวเล็กหน้าแดงแจ๋รีบยกมือดันแผ่นอกแกร่งไว้ทันควัน โยธาหัวเราะในคอด้วยความชอบใจ ชายหนุ่มปล่อยคางมนออกแล้วเปลี่ยนเป็นลูบเส้นผมนุ่มของเธอเบา ๆ ด้วยความนุ่มนวล"ตั้งใจเรียนนะครับ ตอนเย็นพี่มารับ... ห้ามแอบหนีเที่ยวนะ รู้ไหม""ทราบแล้วค่ะท่านรองฯ!" โมเดลยกมือขึ้นตะเบ๊ะรับคำสั่งแบบขำ ๆ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถสปอร์ตคันหรูไปพร้อมกับรอยยิ้มอิ่มสุข โดยมีสายตาคมคายของรองประธานหนุ่มทอดมองตามแผ่นหลังบางไปจนลับสายตาณ บริษัท วรโชติเมธี จำกัด (มหาชน)ร่างสูงใหญ่ของโยธาก้าวลงจากรถสปอร์ตคันหรู ชายหนุ่มจัดแจงเสื้อสูทสีกรมท่าให้เข้าที่ ก่อนจะเดินก้าวเข้ามาภายในอาคารสูงเสียดฟ้าด้วย

หลายเดือนต่อมา…เวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว โยธายังคงทำหน้าที่คุณแฟนขี้หวงและสารถีสุดหล่อ คอยขับรถมารับมาส่งเมียเด็กของเขาทุกวันอย่างไม่เคยขาดตกบกพร่อง ไม่ว่าจะงานยุ่งแค่ไหน แต่เรื่องของยัยตัวเล็กต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ ส่วนยัยน้องโมเดลก็ตั้งใจเรียนจนอีกไม่นานก็จะสำเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์แล้ว ทางด้านงานในตำแหน่งรองประธานบริหารของชายหนุ่มก็ดำเนินไปได้ด้วยดี มีผลงานโดดเด่นจนบอร์ดบริหารต่างยอมรับอย่างหมดข้อสงสัยทว่า... ความหล่อเหลา ทรงอำนาจ และเพียบพร้อมของโยธา ก็ยังคงเป็นที่ดึงดูดสายตาของสาว ๆ มากหน้าหลายตาที่พยายามแวะเวียนเข้ามาหยอดมาอ่อยอยู่เรื่อย ๆอย่างเช่นบ่ายวันนี้…เนื่องจากอาจารย์ยกเลิกคลาสบ่ายอย่างกะทันหัน โมเดลจึงตั้งใจซื้อขนมร้านโปรดแวะมาหาพี่โยธาที่บริษัทเพื่อทำเซอร์ไพรส์ ยัยตัวเล็กก้าวเข้ามาภายในอาคารสูงหรูหราด้วยความคุ้นเคย ก่อนจะกดลิฟต์ขึ้นมายังชั้นผู้บริหารทว่า... เมื่อก้าวออกมาจากลิฟต์ ภาพที่เห็นผ่านบอร์ดกระจกใสหน้าห้องทำงาน กลับทำเอาเท้าเล็กชะงักกึกภายในห้องทำงานหรูหรา โยธานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ โดยมีหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเดรสสีแดงเพลิงสุดเซ็กซี่ ทรว