All Chapters of Dangerous Husband คุณสามีสุดที่ร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

[TIW TALK]“เมื่อไหร่จะมีหลานสักที นี่มี้รอนานแล้วนะ ไม่มีวี่แววบ้างเลยเหรอ” เสียงมี้อ้ายคนสวยของป๊าเสือครับ วันนี้ออดอ้อนให้ผมพาลูกสะใภ้มาหาที่บ้านไม่มาก็จะดูใจดำเกินไป เพราะมี้บอกว่าตัวเองป่วย ไม่ค่อยสบาย ความดันขึ้น ตรวจเจอเบาหวาน หวังว่าลูกชายสุดที่รักเพียงคนเดียวจะพาลูกสะใภ้มาปลอบมาให้กำลังใจแล้วผมก็มา ผมอาจจะลืมไปว่ามี้เคยเป็นนางเอกระดับต้น ๆ ของประเทศ ด้วยเพราะความเป็นห่วงร่วมด้วยมั้งครับ ทำให้ผมต้องยอมมา ซึ่งมี้ดูปกติดีเชียวล่ะ ซ้ำยังมีชีวิตชีวามากด้วย“มี้ฮะ ทิวกับน้องเพิ่งแต่งกันไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ ลูกนะครับ ไม่ใช่ข้าวราดแกงจะได้สั่งเอา สั่งเอาว่าต้องการแบบไหน” ผมพูดติดตลก แต่ดูแล้วมี้จะไม่ตลกด้วย“มี้ก็แก่เข้าไปทุกวัน คนอื่นเขาได้อุ้มหลานกันหมดแล้ว แต่ดูมี้สิ ลูกชายใกล้จะ 30 เต็มที เป็นพี่ใหญ่ของบ้าน แต่ไม่มีหลานมาให้มี้อุ้ม พี่ทิวไม่สงสารมี้กับป๊าเสือบ้างเหรอลูก” งานน้ำตาก็มาครับ รอบนี้มี้เล่นใหญ่รัชดาเลยล่ะสงสัยเตรียมตัวกันมาพร้อม ป๊าเสือถึงไม่อยู่บ้าน รายนั้นหน่วยบังคับจู่โจม ส่วนรายนี้หน่วยอ่อนโยนชอบทำให้ผมตกหลุมพรางแบบไม่ทันตั้งตัว“มี้ฮะ อย่าร้องไห้สิ แบบนี้ทิวรู้สึ

[VIEW TALK]“อืม พรุ่งนี้ค่อยอาบให้มันก็ได้ ไปทำกับข้าวไป” เมื่อน้องชายร้องบอก พี่ทิวก็ตามใจน้อง “มึงก็ช่วยนั่งเงียบ ๆ ด้วยครับ” พี่ทิวหันหน้าไปพูดกับนาฟ กะทิเป็นอะไรไม่รู้ค่ะ ชอบทำท่าจะงับนาฟบ่อย ๆ“วิวว่าจะลองทำราดหน้าทะเล คุณจะกินมั้ย” ระหว่างที่นั่งรอพี่ทิวบนรถตอนที่เขาเดินหายไปและกลับมาพร้อมขนมเบื้อง ฉันนั่งกดเฟซเล่นไปเรื่อย และก็เห็นคนแชร์วิธีทำเมนูราดหน้าหมูหมัก ซึ่งมันน่ากินมากฉันก็เลยคิดว่าจะลองทำดู แต่ไม่เคยทำหรอกนะ“มันจะกินได้มั้ย เอาข้าวต้มกุ้งเถอะ” รู้ดีซะจริง หรือถ้าเรียกตรง ๆ ก็ดูถูกกันซะได้ แต่ก็เรื่องจริงนั่นแหละ ฉันคิดว่ามันยากอยู่นะ“ของในครัวมีไม่ครบ ถ้าอยากทำพรุ่งนี้ค่อยไปซื้อของเพิ่ม” พี่ทิวพูดขึ้นอีกครั้ง คงเพราะเห็นฉันยืนนิ่งทำท่าทางเหมือนเสียใจมั้ง“ค่ะ” ฉันยิ้มเล็กน้อย และเดินเข้าครัว เงอะงะกว่าฉันมีอีกไหม มีเมนูที่จะทำ แต่ไม่ดูวัตถุดิบบ่งบอกว่าทำกับข้าวไม่เป็นจริง ๆฉันง่วนอยู่ในครัวพักใหญ่กับการแกะกุ้งและต้มข้าวให้สุก และในที่สุดก็เหมือนจะเสร็จ แต่ไม่รู้ว่าเอร็ดอร่อยหรือเปล่าสำหรับฉัน ฉันคิดว่ามันก็พอกินได้อยู่นะ“กลับก่อนนะครับพี่สะใภ้” นาฟเดินเข้ามาหา

“อ่าส คุณ…” ฉันเปล่งเสียงครางเมื่อสองร่างประสานปานคนเดียวกัน พี่ทิวค่อย ๆ ขยับเข้าออกในร่องรักของฉัน เขาไม่ได้เร่งเร้ารุนแรง จังหวะรักมันเบาบางเหมือนกับฉันลอยล่องอยู่บนปุยเมฆ“เสียวมั้ยหืม…” พี่ทิวโน้มตัวลงมากระซิบที่ใบหูของฉันก่อนจะโลมเล้าทำเอาขนฉันลุกซู่ไปหมด“เสียวค่ะ อืม มันเสียวมากเลย” ฉันโอบรั้งต้นคอหนา พี่ทิวจึงโอบกอดฉันไว้ และยกตัวฉันลอยขึ้น“กอดไว้แน่น ๆ” เขาบอกก่อนจะอุ้มฉันไว้ โดยที่กายเรายังเชื่อมกัน พี่ทิวขยับลงจากเตียงเขายืนที่พื้นและเริ่มกระแทกเข้ามาในร่องของฉันทั้งที่เขายังยืนอุ้มฉัน ฉันกอดรั้งต้นคอและซบหน้าลงที่อกของพี่ทิว“อ่าส มันจุกค่ะ อ๊ะ จุกมากเลยล่ะ” ฉันร้องบอกเมื่อรู้สึกว่าเขากระแทกเข้ามาไม่หยุดจังหวะให้ฉันได้หายใจ“จุกแล้วเสียวมั้ยหืม” เสียงหัวใจของพี่ทิวเต้นแรงมาก น้ำเสียงที่เอ่ยถามคล้ายหอบเหนื่อย“เสียวค่ะ เสียวมากเลย” ฉันจูบและเลียที่หัวนมของพี่ทิว ฉันแค่อยากระบายอารมณ์บ้าง “หัวนมสีสวยจังเลยค่ะ อ่าส์ วิวชอบนะคะ” หัวนมของพี่ทิวเป็นสีชมพู และเมื่อฉันดูดเลียขนตามหน้าอกของเขาก็ลุกชัน“มีส่วนไหนที่เธอไม่ชอบบ้างล่ะ ตั้งแต่ทำมาเนี่ย เธอก็บอกชอบทุกที่ไม่ใช่หรือไง หื

[TIW TALK]“ดื่มน้ำเย็น ๆ หน่อยมั้ยพี่ทิว หรือดูดนมเมียจนอิ่มแปล้แล้วครับ” ท่าทางนี่ทำผมอดที่จะถีบมันไม่ได้เลยจริง ๆโครม!“ไอ้เหี้ยทิว ไอ้ห่านี่ เดี๋ยวกูก็ให้เมียมึงเป็นนางเอกหนังโป๊แม่งเลย หุ่นแม่งก็ให้กูว่าเป็นนางเอก AV ได้เลยมึง ตัวเล็กเอ็กซ์สัด” ขนาดล้มไปกองกับพื้นมันยังขยันปากหมา“กูอยากจะเอามีดแทง ๆ ทั่วตัวมึงให้พรุนจริง ๆ ไอ้สันดานทราม”“เอาน่า แค่ซิงมึงจะหวงไว้ทำซากอะไร อีกปีสองปีก็จะ 30 แล้วครับพี่ทิว เสียให้รักแรกจะเป็นไรไป อย่างน้อยมึงก็ยังรักเขา” ไอ้เคลิ้มมันค่อย ๆ ลุกขึ้นมาแล้วยิ้มกวนประสาทผม“กูไม่ได้รักแล้ว แล้วมึงรู้เรื่องซิงเหี้ยนี่ได้ไง”“พี่ทิวครับ ถึงผมจะโง่ แต่ผมก็รู้ครับว่าคนหลงตัวเองอย่างพี่ทิวไม่มีทางนอนกับผู้หญิงมั่ว ๆ แบบผมแน่นอน ผมก็แค่นั่งดูคนแสดงละครว่าตัวเองมั่วผู้หญิงไปเรื่อยไงครับ เป็นไงครับผมเป็นผู้ชมที่ดีมั้ยครับ”“มึงนี่มันคนส้นตีนจริง ๆ” ผมไม่รู้จะด่ามันว่าอะไรดีแล้ว ไอ้นี่มันหน้าด้านหน้าทนด่าอะไรมันก็ไม่รู้สึก“โอ้โห นมเด้งฉิบหาย ตัวเล็กซ่อนรูปนี่หว่า เห็นแล้วค×วแข็งเลยไอ้เหี้ย ตอนบีบนิ่มดีมั้ยวะ” เสียงทะลึ่งของไอ้เคลิ้มทำให้ผมหันมองตาม วิวกำลังลุ

[VIEW TALK]“กะทิอย่าดื้อ ถ้าดื้อจะเลิกรักแล้ว”“งิ้ง งิ้ง…”“ไม่ต้องมาอ้อน แม่โมโห ถ้าอยากให้หายโกรธมาแปรงฟันเดี๋ยวนี้!”“งิ้ง…”“ยอมมาตั้งแต่ตอนแรกก็สิ้นเรื่อง จะให้อารมณ์เสียทำไม เป็นแบบนี้บ่อย ๆ จะเลิกรักแล้วนะ จะไม่หอมด้วย ปล่อยให้เหม็นไปเลย ให้กลายเป็นหมาเน่า ๆ”ฉันกำลังหงุดหงิดกับกะทิที่วิ่งออกจากอ่างน้ำไปวิ่งกระโดดและกลิ้งที่สนามหญ้าให้ตัวเลอะ แล้ววิ่งกลับมาหาฉัน คล้ายอยากให้ฉันเล่นด้วย กะทิคงจะคึก แต่คึกไม่ถูกเวลาไง เวลานี้คือการอาบน้ำแปรงฟันให้สะอาดแล้วฉันก็อารมณ์ไม่ค่อยจะดี เมื่อคิดถึงเรื่องที่จะต้องเจอในวันข้างหน้า ถ้าฉันท้องขึ้นมาจริง ๆ การทอดทิ้งเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองมันไม่ใช่เรื่องง่ายสักนิดถึงฉันจะเคยใจร้ายทิ้งพี่ทิว แต่ฉันจะกล้าทิ้งลูกตัวเองเลยเหรอแค่คิดก็เศร้าทั้งที่เรื่องยังไม่เกิดด้วยซ้ำก่อนหน้านี้หลังจากที่พี่ทิวออกไปแล้วฉันก็นอนร้องไห้จนหนำใจ จากนั้นจึงลุกใส่เสื้อคลุม เข้าห้องน้ำจัดการตัวเอง แล้วรีบลงมาเก็บกวาดของในตู้เย็นทิ้ง เพราะไม่รู้เลยไงว่าอันไหนเป็นของอันตรายบ้าง ฉันจึงตัดสินใจทิ้งทั้งหมด ส่วนข้าวต้มกุ้งมันหมดหม้อ มีโพสต์อิทแปะไว้ว่า ‘ขอบคุณครับพี่