All Chapters of Dangerous Husband คุณสามีสุดที่ร้าย: Chapter 51 - Chapter 60

ฉันลืมตาตื่นในเช้าวันใหม่ ตอนนี้เวลา 10 โมงเช้า เมื่อคืนกว่าฉันจะได้นอน ก็เกือบตี 5 ฉันจับแขนของพี่ทิวออกจากเต้านมแล้วลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำสภาพของฉันเละกว่าเมื่อวันวานมาก รอยดูดตามหน้าอก หน้าท้องเต็มไปหมด มันคงทำให้ฉันรู้สึกดีกว่านี้ถ้าเขาทำเสร็จแล้วออกจากห้องไป ไม่มานอนข้างกายให้ฉันสร้างความคุ้นชินผิด ๆ กับตัวเองน้ำตาที่กักเก็บไว้ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ฉันทรุดตัวนั่งกับพื้นแล้วร้องไห้ชีวิตฉันมันทำได้เท่านี้จริง ๆ สินะ ร้องไห้และร้องไห้ ถ้าเทียบเวลาชีวิต ตอนที่มีความสุขที่สุดคงเป็นช่วงที่เคยคบกับเขา และมีพ่ออยู่ด้วย หลังจากที่รู้ว่าพ่อป่วย ความสุขของฉันก็หายไปตลอดกาลร้องไห้อยู่สักพักจึงลุกมาอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันฉันออกมาจากห้องน้ำร่างหนาที่นอนอยู่บนเตียงก็หายไปแล้ว ก็ถูกแล้วที่เขาจะหายไป ความจริงเขาควรไปอยู่ในที่ของเขาตั้งแต่ทำเสร็จแล้วฉันแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่มิดชิดและลงมาหาข้าวให้กะทิเป็นอันดับแรก“ร้อนมั้ยกะทิ กินติมหน่อยมั้ย อะวันนี้แม่ให้กินติมก่อนกินข้าว ไอติมกะทิ ใครเอากะทิของแม่ไปทำไอติมน้า” ฉันปล่อยกะทิออกจากกรง ไอ้หมาอ้วนโถมเข้ามาเลียที่ใบหน้าของฉัน และหันไปสนใจไอติมใ

“วันนี้ประมาณหนึ่งทุ่มไปข้างนอกด้วยกันนะ เพื่อนฉันมันบอกให้เอาเธอไปด้วย” ในเช้าวันใหม่ ไม่สิ จะบอกว่าเช้าก็ไม่ได้ เพราะนี่เที่ยงกว่าแล้ว เขายังคงนอนกอดฉันอยู่บนเตียง“ค่ะ” ฉันขานรับและจับมือของเขาออกจากตัว ลุกขึ้นนั่งก้าวขาลงจากเตียง และเดินเข้าห้องน้ำ ไม่ได้หันไปมองหน้าหรือให้ความสนใจอะไรเขา ไม่กล้าถามหรอกว่าจะไปไหน ฉันไม่มีสิทธิ์ถาม ฉันมีหน้าที่ทำตามฉันเปิดน้ำใส่อ่างอาบน้ำ แล้วแปรงฟันล้างหน้า ก่อนจะลงไปแช่ในอ่าง สภาพร่างกายของฉันมันเพลียมากเลยล่ะ ตามตัวมีรอยจ้ำแดงเพิ่มขึ้นอีกแล้วพรึบ! สวบ…ยังไม่ทันที่จะได้ผ่อนคลาย พี่ทิวก็ลงมานั่งในอ่าง ซ้อนที่ด้านหลังของฉัน เอาคางมาวางเกยที่ไหล่ของฉัน ส่วนมือบีบที่เต้านมทั้งสองเต้า“ทำอะไรคะ” ฉันส่งเสียงเมื่อน้ำจากฝักบัวไหลรดลงที่หัวของฉัน“สระผม” พี่ทิวตอบและชโลมน้ำใส่ผมฉัน“ฉันทำเองได้ค่ะ”เขาเหมือนชะงักเล็กน้อย ก่อนจะส่งเสียงในลำคอ “หืม?”“ฉันทำเองได้ค่ะ” ทำไมต้องให้พูดซ้ำ ทั้งที่อยู่ใกล้กันเพียงนิด หรือจะสะดุดสรรพนามที่ฉันแทนตัวเองเหรอไม่หรอก คงไม่ใช่แบบนั้น คนอย่างเขาไม่สนใจคนอย่างฉันอยู่แล้ว“หึ… แต่ฉันอยากทำ เธอมีปัญหาอะไรมั้ย”“ไม่มีค่ะ

ฉันออกมานั่งเช็ดผม และไดรฟ์ผมให้แห้ง สักพักใหญ่พี่ทิวเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ และมาหยุดตรงหน้ากระจกเครื่องแป้งที่ฉันนั่งอยู่“คะ?” ฉันถามเพราะเขามองหน้าฉันผ่านกระจกเครื่องแป้ง ซึ่งฉันกำลังหวีผมที่เพิ่งไดร์เสร็จ“ทำเปียกแล้วก็ทำให้มันแห้งสิ” เขาโยนผ้าขนหนูผืนเล็กมาใส่หัวฉัน “คงไม่โง่ถึงขั้นไม่เข้าใจที่บอกนะ”“งั้นคุณนั่งรอแป๊บเดียวนะคะ เดี๋ยวฉันมา” ฉันลุกจากหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง และรีบเดินออกจากห้อง ได้ยินเสียงเขาพูด แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาพูดอะไรต่อ ฉันไม่ได้เก็บมาใส่ใจฉันรีบเข้าครัว เอาข้าวมาให้กะทิที่ป่านนี้อาจจะหิวโซ “กะทิครับแม่มาแล้วครับ ทิกินข้าวก่อนนะ เดี๋ยวแม่มาเล่นด้วย แม่ไปทำความสะอาดให้คุณเจ้าของบ้านเขาก่อน ไม่งั้นเขาจะดุเราสองคน หม่ำ ๆ รอแม่ก่อนนะ” ฉันบอกพร้อมกับลูบหัวกะทิและรีบวิ่งเข้าครัวไปล้างมือให้สะอาดแล้วจึงวิ่งขึ้นห้อง“นี่เธอไปไหนมา” เขาถามเสียงดุ ส่วนฉันทำหน้านิ่ง ๆ“เอาข้าวให้กะทิมาค่ะ” ฉันตอบ เดินมาเช็ดปลายผมให้เขา“ลงไปหลังบ้านด้วยชุดคลุมเนี่ยนะ เธอเอาสมองส่วนไหนคิด หรือนอกจากจะไม่มีหัวใจแล้วยังไม่มีสมองด้วยสินะ”“...” ฉันเงียบ ไม่ได้ถกเถียงออกไป ก็จริงอยู่ที่ไม

(จุ้น: @เมือง มันบ้าไงครับ คนดี ๆ ไม่มีใครทำแบบมัน)(เมือง: พวกมึงใส่ร้ายที่รักกูหรือเปล่า ที่รักกูเป็นคนดี)(ทิว: @เมือง ผมนี่โดนใส่ร้ายตลอดครับ)(เมือง: @ทิว มาให้เค้าโอ๋มาที่รัก เค้าคิดตัวมากนะ)(ทิว: @เมือง ขนลุกไอ้เมือง เลิกเล่นเถอะ)(เมือง: @ทิว มีเมียแล้วไง เลยลืมกู)(จุ้น: เมียมันที่ 1 เถอะ)(ฟัก: คิดแล้วก็สงสารน้อน)(เติ๊ก: จริง กูว่ามันแดกน้อนแล้ว)(ท็อป: @ทิว มึงแดกน้อนยังวะ)(เมือง: อะไรวะ นี่ที่รักกูเสียซิงแล้วออ)(ทิว: พวกมึงไปตายซะ)ผมกดปิดแชตแค่ตรงนั้น ไอ้เมืองคือเพื่อนอีกคนที่สำคัญเช่นกัน ส่วนมากมันใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ เจอกันได้เพราะมันเป็นซี้ไอ้ท็อป เราจึงสนิทกัน และมันชอบเรียกผมที่รัก เนื่องจากผมชอบพูดคะกับคนสำคัญ มันได้ยินจึงอยากให้ผมพูดบ้าง ก็เหมือนการหยอกล้อในกลุ่มแบบทั่วไปไงครับติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดเสียงกดรหัสหน้าห้องแสดงว่าเธอกำลังเข้ามา รหัสทั่วบ้านผมบอกให้เธอรู้หมด เธอมีสิทธิ์ที่จะรู้“เดินมานี่” ผมออกคำสั่งเพราะเธอยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูและเธอก็เดินมาหยุดตรงหน้าผม ผมจึงคว้าตัวเธอลงมานอนกอดที่โซฟาตัวยาว“เป็นหมอนข้างให้ที ง่วงนอน” ผมบอกก่อนจะเอาโ

“กลบรอยมั้ยคะ” รอยดูดที่หลอดลมของพี่ทิวมันชัดมากเลยล่ะ ซึ่งที่ฉันช้าก็เพราะมัวกลบรอยที่คอให้ตัวเองนี่แหละ“ไม่อะ คนจะได้รู้ว่าฉันมีเมียหื่น” เขาพูดและถือถุงขนมปังกับนมหลอดไปเก็บในครัว “อะ น้ำส้มคั้นก็พอ ไม่ต้องกินนมหรอกเดี๋ยวจะอิ่มเกินไป” พี่ทิวเขากลับมาพร้อมน้ำส้มคั้นหนึ่งแก้ว ฉันรับมาดื่มจนหมด พี่ทิวจึงพยักหน้าให้ฉันเดินตามเขาไป“ใส่รองเท้าแบบไหนคะ” ก็ชุดที่ใส่กับรองเท้าที่มีมันไม่เข้ากันน่ะสิ“อะไรก็ใส่มาเถอะ เร็วเข้าสายมากแล้ว” งั้นก็คงต้องทิ้งความเข้ากันของชุดกับรองเท้าแล้วล่ะเฮ้อ… หนึ่งชั่วโมงต่อมารถจอดที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง พี่ทิวเลี้ยวรถเข้ามาจอดและส่องกระจกมองหน้าตัวเองอยู่อย่างนั้น “ไม่โทรมใช่มั้ย” เขาหันมาถามฉัน“ไม่ค่ะ ปกติดี”“อืม แปลกดี ขนาดไม่ได้นอนสี่ทุ่มหลายคืนแล้วนะเนี่ย สงสัยเราอึ๊บกันบ่อย ร่างกายเลยสดชื่น” เขาสดชื่นคนเดียวน่ะสิ ฉันเพลียจะแย่พี่ทิวเอี้ยวตัวไปข้างหลังคว้าอะไรบางอย่างและหันหน้ากลับมา เขาวางกล่องที่คว้ามาไว้ที่ตักฉัน “ยกขามา” เขาสั่งฉัน“ยกไปวางไว้ตรงไหนคะ”“ตรงหน้าฉันมั้ง ฉันจะได้ดูดแล้วก็กระแทกในรถ” เขาเอ็ดและจับขาของฉันไปวางที่ตักเขา “แกะกล่องแ