All Chapters of คืนใจกชกร: Chapter 101 - Chapter 110

นายเด่นกลับเข้าไปด้านในอยู่กับหญิงก้อย ดีเหลือเกินที่เธอหลับสนิทปลอดภัยอยู่ตรงหน้า ก็ไม่รู้ว่าเกิดเหตุอันใดขึ้นเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ทว่าหากเขาช้าไปแค่ก้าวเดียว หญิงผู้เป็นที่รักจะต้องมีอันตรายถึงชีวิตเป็นแน่ ดีจริง ๆ ที่ไปช่วยได้ทันกาล มิเช่นนั้นหากเธอเป็นอะไรไป เขาต้องตรอมตรมจนเป็นบ้าอย่างแน่นอน“แค่ก...”หญิงสาวตรงหน้าคล้ายกับระคายคอเล็กน้อย นายเด่นขยับเข้าไปดูทันที“น้ำ... ขอน้ำ”หมดสติไปนานคงจะคอแห้งผาก นายเด่นรีบยกมาเทน้ำใส่ชาม ประคองยกหัวขึ้นมาแล้วยกชามป้อนน้ำแก่เธอ“แค่ก ๆ แค่ก ๆ”ด้วยท่าทางที่ไม่ดีนัก แทนที่น้ำจะไหลลงคอได้โดยง่าย เธอกลับสำลักน้ำแทน นายเด่นตกใจมิรู้จะทำอย่างไร  เสื้อผ้าของหญิงสาวก็เปียกไปหมด เขารู้สึกโกรธตัวเองเหลือเกิน“นายเด่น... นั่นนายเด่นหรือ?”ในที่สุดหญิงก้อยก็รู้สึกตัวขึ้นมา แต่ด้วยเพราะฤทธิ์ยา ประกอบกับความอ่อนเพลียทั้งร่างกายและจิตใจ ทำให้หญิงสาวไร้เรี่ยวแรงสะลึมสะลือ“กระผมอยู่นี่ขอรับ”หญิงก้อยคล้าย

“...ไม่ว่าคุณหญิงก้อยจะคิดทำการอันใด กระผมจะคอยอยู่สนับสนุนเคียงข้างขอรับ”นายเด่นรู้ใจหญิงก้อยเสมอ คนอ่อนโยนเช่นเธอมีหรือที่จะยินดีกับเรื่องแบบนี้ แต่ในเมื่อฟ้าลิขิตให้ชีวิตต้องลงเอยเช่นนี้ ไม่ว่าอย่างไร จะถูกจะผิด เขาก็จะคอยอยู่เคียงข้างปลอบโยน ไม่ปล่อยให้เธอต้องเคว้งคว้างโดดเดี่ยวแน่นอนนายเด่นส่งยิ้มละมุน หญิงก้อยรู้สึกขอบคุณเขาจากใจ ในยามที่ทุกอย่างสับสนวุ่นวาย มิต้องพูดจาอธิบาย แค่มีใครสักคนที่มองตาแล้วเข้าใจ เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว“เอ็งพาคุณหญิงไปพักที่เรือนข้างตรงนั้นได้ ให้คุณหญิงนอนในห้อง ส่วนเอ็งก็นอนที่ระเบียงข้างหน้าก็แล้วกัน ข้าให้คนปัดกวาดเช็ดถูเตรียมเสื่อหมอนมุ้งให้แล้ว แต่... เอ่อ มันค่อนข้างอัตคัดคับแคบ คุณหญิงคงต้องทนลำบาก...”“ไม่ลำบากดอกจ้ะ”หญิงก้อยได้ยินที่นายเรืองพูดคุยกับนายเด่น จึงได้เข้าร่วมวงสนทนา“ขอบใจนายเรืองมากที่ช่วยชีวิตพวกฉันเอาไว้ จะไม่ลืมพระคุณนี้เลย”“คุณหญิงอย่าได้กล่าวเช่นนั้นเลยขอรับ กระผมกับลูกต่างหากที่เป็นฝ่ายติดหนี้บุญคุณ เงินทองที่คุณหญิ

“คุณ... คุณหญิงก้อยขอรับ ตุ๊กแก... ตุ๊กแกมันไปแล้วขอรับ”นายเด่นพูดตะกุกตะกัก มองไปยังหญิงสาวที่ด้านหลังเปลือยเปล่าอรชร อันที่จริงแล้วเขานึกขวยเขินตั้งแต่เธอโผเข้ามาสวมกอด เนื้ออกแน่นที่ปราศจากเสื้อผ้าของเขาได้สัมผัสกับเนินนุ่มยอดปลายปทุมถันอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยไปเสียแล้ว ตอนนี้หญิงก้อยรู้แล้วว่าตนนั้นมิได้อยู่ในสภาพที่จะสามารถหันไปได้ เธอนั่งหันหน้าเข้ามุมห้อง มือโอบกอดตัวเองเพื่อปิดบังความอล่างฉ่าง อีกทั้งตอนนี้เลือดได้สูบฉีดไปที่ใบหน้าแดงอย่างยิ่งนายเด่นไม่รู้จักทำอย่างไรเพื่อแก้ไขความเก้อเขิน จึงมองซ้ายมองขวา หันไปหยิบผ้าแถบที่กองอยู่ไม่ไกล แล้วค่อย ๆ บรรจงคลุมให้เธอจากด้านหลัง“เอ่อ... เช่นนั้นกระผมออกไปก่อน หืม? รอยฟกช้ำนี่...”เมื่อคลุมผ้าเรียบร้อย คราแรกเขากำลังจะออกไป ทว่าสายตาก็ไปเห็นกับรอยช้ำจ้ำใหญ่เหนือสะโพกของเธอเข้า นอกจากนี้ยังมีรอยถลอกทั้งเก่าใหม่ รอยช้ำเล็ก ๆ อีกประปราย นั่นทำให้เขาต้องคิ้วขมวดรู้ดีว่านี่เป็นการมิสมควร เมื่อคืนแม้พวกเขาจะปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสจุมพิต แต่นั่นก็เป็นเพร

เธอมิใช่หญิงพรหมจรรย์จึงกระดากไม่อยากทำจริตกร้านมากเกินไป กระนั้นสัมผัสทั้งอ่อนโยนทั้งเอาใจของนายเด่นก็ยากเกินจะต้านทาน ความตื่นเต้นที่ผุดขึ้นมาทำให้หญิงสาวรู้สึกราวกับเพิ่งจะเสียสาวครั้งแรกอย่างไรอย่างนั้นนายเด่นมองใบหน้านวลที่เวลานี้แสดงถึงความเขินอาย ความสับสน แต่ระคนวาบหวามอย่างรักใคร่สุดหัวใจ อ่า... คุณหญิงก้อยของนายเด่น ท่าทางของเธอในตอนนี้ยิ่งกว่าคำว่าเย้ายวนเสียอีกหญิงก้อยสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ดุนดันที่แผ่นหลังของเธอ ชายหนุ่มเองก็กำลังอัดอั้นอย่างมากอยู่ใช่หรือไม่ เธอเอี้ยวตัวหันไปหา ชายหนุ่มก้มลงคิดว่าหญิงสาวต้องการจุมพิต ทว่าเธอกลับเอื้อนเอ่ยที่ข้างหูของเขาด้วยเสียงหวานกระเส่าแผ่วเบา ซึ่งนั่นทำให้เลือดของเขาสูบฉีดมากยิ่งขึ้น“ไม่ใส่เข้ามาหรือจ๊ะ”จะตั้งใจยั่วยวนหรือเชิญชวนก็หารู้ไม่ แต่คำพูดนี้ก็ทำให้ตัวตนของชายหนุ่มแทบจะระเบิดไม่พิรี้พิไรให้มากความ เขาอุ้มหญิงสาวที่บัดนี้ร่างกายเปลือยเปล่า พาไปบนเสื่อสะอาด วางเธอลงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะปลดเงื่อนกางเกงของตนออกจนสิ้น เมื่อหญิงสาวได้เห็นสิ่งนั้นเต็มตาก็ทั้งเขินอายและตกใจ

หญิงก้อยได้ยินดังนั้นก็พลอยให้กลืนข้าวไม่ลง นายเด่นหันมายิ้มปลอบใจ“คุณหญิงมิต้องเป็นกังวลนะขอรับ เวลานี้เราเป็นต่อ มีหลักฐานพร้อมพยานที่จะเอาผิดคนพวกนั้นได้ หากกระผมได้ส่งข่าวแล้ว คุณชายกฤตคงเร่งดำเนินการเอาคนพวกนั้นเข้าตะแลงแกงอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นคนชั่วก็มิสามารถจะทำอันใดกับเราได้อีกต่อไป”หลังมื้ออาหาร หญิงก้อยอาสาขอเก็บล้างจานชามเอง นายเด่นขัดก็ไม่ยอม เขาไม่อยากให้หญิงสาวสูงศักดิ์อย่างเธอต้องมาทำงานดังเช่นบ่าวไพร่ ตนยินดีจะทำทุกอย่างให้แก่หญิงที่รักมิบ่ายเบี่ยง ทว่าเมื่อเห็นเธอทำโน่นทำนี่ แม้จะไม่คล่องแคล่ว แต่ก็ดูมีความสุขสนุกสนานคล้ายกับได้เล่นอะไรสักอย่างก็ไม่ปาน ชายหนุ่มจึงมิอยากขัดใจ เข้าไปตรวจดูตุ๊กแกจิ้งจกในห้องให้ดีกว่าค่ำมืด ทุกอย่างเงียบสงัด มีเพียงเสียงจิ้งหรีดร้องระงม นายเด่นร่างจดหมายเตรียมส่งให้ชายกฤตในวันพรุ่งนี้ เขาได้แจ้งแก่ชายกฤตว่าทั้งตนและหญิงก้อยปลอดภัยดี บัดนี้อยู่ที่พระนคร รวมถึงได้นำพยานที่มีน้ำหนักเชื่อถือได้มาด้วยแล้ว ในจดหมายเขาไม่ได้ระบุว่าพยานคือใคร และไม่ได้บอกว่าตอนนี้พวกตนอยู่ที่ไหน ด้วยกลัวว่าหากจดหมายเกิดหลุดร