All Chapters of คืนใจกชกร: Chapter 71 - Chapter 80

“อั้งยี่หรือขอรับ”หญิงก้อยได้ยินคำว่า ‘อั้งยี่’ บนโต๊ะอาหาร เธอเข้าใจดีว่าเป็นกลุ่มคนที่ค่อนข้างมีอิทธิพล จับใจความได้ว่าวันก่อนมีนครบาลมาสอบถามกับชายกฤตเรื่องนี้ที่บริษัท พี่ชายกฤตถึงกับเล่าไปหัวเราะไปว่าพวกเขาจะไปสมคบสนับสนุนพวกอั้งยี่ได้อย่างไร ทว่าคุณเตียงที่ได้ฟังแล้วกลับขมวดคิ้ว เห็นว่าเรื่องนี้ไม่ควรมองข้าม“ใช่จ้ะ ฉันได้ยินพวกพี่ชายเอ่ยถึง พี่ชายไปค้าขายกับพวกนี้หรือ”“อั้งยี่เป็นภาษาจีน กระผมก็ไม่แน่ชัดว่าแปลว่าอะไร แต่ถ้าพูดถึงอั้งยี่ ก็จะหมายถึงกลุ่มคนจีนที่รวมตัวกันแบบลับ ๆ อั้งยี่มักใช้กล่าวถึงพวกมีอิทธิพลที่เบื้องหน้าค้าขาย ทว่าเบื้องหลังเป็นนักเลงหัวไม้น่ะขอรับ ทางการไม่ค่อยชอบสักเท่าใดดอก”“แล้วเหตุใดพี่ชายถึงไปยุ่งเกี่ยวกับคนพวกนั้นเสียได้”“เอ... เท่าที่กระผมติดตามคุณชายมา แม้จะรู้จักกับคนจีนหลายคน แต่ก็ไม่มีใครที่เป็นอั้งยี่นะขอรับ พวกเขาต่างทำการค้า บ้างก็ทำโรงสี”หญิงก้อยกับนายเด่นต่างติดใจสงสัย แต่ก็ไม่อาจจะหาคำตอบได้มากกว่านี้ กระทั่

“พ่อเด่น! พ่อเด่น!... อยู่แถวนี้หรือไม่!”มีคนตะโกนเรียกหานายเด่นเสียงดัง เด็กหญิงคนหนึ่งวิ่งมาชี้ไม้ชี้มือแจ้งแก่พวกเขาที่นั่งอยู่ที่ใต้ต้นไม้หลังเรือน บอกว่ามีบ่าวมาตามนายเด่นให้รีบกลับไปที่ตึกหญิงก้อยเลยให้นายเด่นวิ่งล่วงหน้าไปก่อน ส่วนตนก็เก็บข้าวของรีบตามไปสมทบ เมื่อไปถึงหญิงก้อยก็เห็นรถยนต์แปลกตาสองคันจอดเทียบหน้าตึก มีบ่าวไพร่ยืนออกันอยู่เต็มไปหมด“มีอะไร เกิดอะไรขึ้นหรือ”หญิงก้อยที่หอบเหนื่อยถามบ่าวคนหนึ่งที่กำลังชะเง้อมองอยู่ เมื่อหันมาดูว่าเป็นหญิงก้อย จึงรีบค้อมตัวสุภาพ“มีนครบาลมาเจ้าค่ะ”“นครบาล? มาทำอะไร”“บ่าวก็ไม่ทราบ พวกเขาพากันขึ้นไปบนตึก มีคนบอกว่ากำลังคุยกับคุณยศคุณเตียงอยู่เจ้าค่ะ”หญิงก้อยได้ยินดังนั้นก็คิดจะเดินเข้าไปในตึก มีเหตุอันใดเกิดขึ้นกันแน่ ทว่าก็มีผู้ชายหลายนายในชุดสีกากีเดินสวนออกมาเสียก่อน ชายสองคนเดินนำ ส่วนชายอีกสองคนเดินตามออกมาโดยจับแขนควบคุมตัวชายคนหนึ่งไว้อยู่ ชายคนนั้นก็คือชายกฤตนั่นเอง“พี่ชายกฤต! เกิด... เกิดอะไ

“เท่าที่กระผมพยายามสอบถามกับพวกเสมียน ได้ความมาว่าตอนนี้แค่กันตัวไว้ก่อน เห็นว่าจัดให้คุณชายอยู่ห้องต่างหากมิได้อยู่ในตาราง เขาบอกว่าเพื่อกันมิให้ไปยุ่งกับหลักฐาน อีกทั้งตอนนี้ยังไม่นับว่าเป็นนักโทษจนกว่าจะมีคำสั่งศาลขอรับ”“แล้วกินอยู่อย่างไร ให้ใครเข้าไปเยี่ยมได้หรือไม่”ครานี้พี่หญิงกุ้งเป็นคนถาม“เสมียนแจ้งว่าไม่สามารถตอบได้ในตอนนี้ เพราะเขาก็ต้องรอคำสั่งจากนายก่อน บอกให้กระผมกลับมาใหม่อีกครั้ง กระผมไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ จึงรีบกลับมารายงานท่านชายกับหม่อมก่อนขอรับ”ลูกน้องเก่าของท่านชายกรเดชแนะนำให้ทุกคนใจเย็น จากที่นายเด่นกล่าวมา สถานภาพของชายกฤตยังเป็นเพียงผู้ต้องสงสัย แต่พอดีว่าข้อหานี้ร้ายแรงจึงจำเป็นต้องกักตัวไว้ก่อน ทางเราเองก็ยังไม่เห็นสำนวนว่าอะไรคือเหตุชี้เป้าความผิดของชายกฤตกันแน่ระหว่างนี้จึงควรเร่งรวบรวมหลักฐานทั้งพยานเอกสารและพยานบุคคลให้พร้อมสำหรับยื่นโต้แย้ง อีกทั้งควรเตรียมหลักทรัพย์ไว้เพื่อใช้ประกันตัวอีกด้วย ด้วยความที่ท่านชายเคยมีพระคุณต่อเขาไม่น้อย หากมีเหตุต้องให้ขึ้นโรงขึ้นศาล เขาก็จะอาสา

เพียะ!“เฮียตบฉันทำไม!”คุณเตียงมิได้เรียกพี่ชายของตนว่า ‘เฮีย’ มานานมากแล้ว คำที่แสดงถึงความสัมพันธ์ใกล้ชิดพี่น้อง ได้แต่เรียกตามยศถาบรรดาศักดิ์จนเกือบจะลืมคำนี้ไปเสียแล้ว คุณเตียงหันหน้าขวับกลับมาจ้องมองพี่ชายอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ นายยศผู้เป็นสามีตกใจกับการกระทำของพี่ภรรยา กว่าจะตั้งสติเข้าประคองดูอาการเมียของตัวเองได้ก็ใช้เวลาหลายอึดใจ“ท่าน... ท่านเจ้าคุณขอรับ เหตุใดต้องรุนแรง”“ก็เมียแกน่ะสิ! ปากมากไม่เข้าเรื่อง”พระยาธนบดีเดือดดาลชี้หน้าเค้นฟันไปที่น้องสาว“ก็แล้วทำไมเล่า! ที่พูดออกไปก็เรื่องจริงทั้งนั้น! เฮียน่ะ! ทำเช่นนี้กับหุ้นส่วนของตัวเองได้อย่างไร อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าเฮียกำลังคิดจะทำการอันใดอยู่ ละโมบโลภมากเช่นนี้ เดี๋ยวก็ได้ฉิบหายกันหมด!”“หุบปาก! ขืนยังพูดมาก ข้าจะตบให้ปากฉีก อย่างแกจะไปรู้เรื่องอันใด การทำธุรกิจมันก็ต้องมีเล่ห์มีเหลี่ยมเป็นธรรมดา มิเช่นนั้นเราจะรุ่งเรืองร่ำรวยกันถึงเพียงนี้หรือ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก คนไม่ทันคนก็ต้

แต่เดิมชายกฤตคิดว่าตนทันเล่ห์เหลี่ยม สามารถงัดข้อกับพระยาธนบดีได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ แต่เขาประมาทไปจึงได้พลาดท่าเช่นนี้ อีกทั้งน้องสาวของตัวยังเป็นภรรยาตบแต่งของเขา แม้จะเกลียดชิงชังน้องเขยและเห็นว่าเขานั้นช่างไม่เหมาะกับน้องสาว แต่ด้วยเรื่องราวที่เกิดขึ้นต่าง ๆ นานาที่ได้ยินมา หญิงก้อยนั้นบอบช้ำมามากแล้ว ใครจะรู้ว่าคนอย่างพระยาธนบดีจะสามารถทำการชั่วช้าใดได้อีก เขาจึงมิอาจนำน้องสาวมายุ่งด้วยได้“คุณหญิงก้อยโปรดใจเย็นก่อนนะขอรับ จากที่คุณชายกฤตเล่าให้ฟัง ถึงจะชัดแจ้งว่าพระยาธนบดีเป็นผู้บงการ ทว่าเราไม่มีหลักฐานจะไปกล่าวหาเขา ขณะนี้เราควรมุ่งเน้นหาทางให้คุณชายกฤตได้เป็นอิสระเสียก่อน ส่วนหลักฐานที่ชี้ถึงความผิดของพระยาธนบดีคงต้องเอาไว้ก่อนขอรับ”หญิงก้อยได้ฟังนายเด่นแล้วก็อัดอั้นใจนัก รู้ทั้งรู้ว่าเขานั้นชั่วช้าอย่างไร แต่กลับเอาผิดไม่ได้ คืนนั้นหญิงก้อยมิได้กลับไปที่บ้านพระยาธนบดี ด้วยห่วงท่านพ่อกับหม่อมแม่ที่สุขภาพจิตแย่จนส่งผลต่อร่างกาย ขออยู่ดูแลพวกท่านกับพี่หญิงกุ้งที่วังชินภัทรวันถัดมา ครอบครัวต่างพากันเข้าไปเยี่ยมชายกฤต หม่อมไฉไลเห็นบรรยากาศค