All Chapters of คืนใจกชกร: Chapter 1 - Chapter 10

“ในเวลาที่ความพยายามของฉันเริ่มได้ผล เมื่อฉันเริ่มจะผูกสมัครใจ เชื่อใจว่าเขารักฉันจริง แต่กลับกลายว่าทุกสิ่งล้วนหลอกลวง” ‘หม่อมราชวงศ์หญิงกชกรจรัสศรี’ หรือ ‘หญิงก้อย’ สาวน้อยอายุเพียง 18 ปี จำใจต้องแต่งงานกับชายแก่คราวพ่อเพื่อช่วยปลดหนี้สินของบิดา แม้จะแอบพึงใจ ‘นายเด่น’ บ่าวในเรือนที่เป็นเพื่อนรู้ใจสมัยเด็กก็ตามถึงจะไม่ใช่ชีวิตที่ปรารถนา แต่เมื่อตกแต่งถูกต้องตามประเพณี เธอจึงปล่อยวางทุกสิ่งแล้วตั้งใจจะเป็นภรรยาที่ดีให้ได้ ทว่าสามีแก่ยังอุตส่าห์บ้าตัณหามีเมียบ่าวเสียเต็มเรือน อีกทั้งยังเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวคิดละโมบจนทำให้พี่ชายของเธอเกือบต้องโทษแผ่นดินหญิงสาวจะทนทุกข์อยู่กับคู่ชีวิตเช่นนี้ได้อย่างไร จะมีหนทางใดไหนเล่าที่จะหนีจากความบีบคั้นนี้แล้วไปใช้ชีวิตอย่างที่ใจต้องการเรื่องราวของหญิงก้อยจะเป็นเช่นไร แล้วจะจบลงที่จุดไหน เชิญทุกท่านติดตามได้เลยค่ะขอให้มีแต่ความรื่นรมย์บุปผาเบ่งบาน+++++++คำเตือนนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาบางตอนที่บรรยายกิจกรรมทางเพศมีการบังคับฝืนใจ ใช้ความรุนแรง มีเนื้อหาที่เครียดและหดหู่อาจกระทบต่อภาวะทางจิตใจ ทำให้เกิดความไม่สบายใจที่มีอายุต่ำกว่า ๑๘ ปี ควร

“ท่านพ่อ หม่อมแม่ หญิงมาแล้วค่ะ”หญิงสาวรีบเดินกลับมาตึกใหญ่ ตรงเข้าห้องโถงใหญ่ที่มีโต๊ะอาหารยาวหรูหราตั้งอยู่ เมื่อตอนที่เธอยังเด็ก ห้องนี้ถูกใช้ในการจัดปาร์ตี้เต้นรำอยู่บ่อยครั้ง สนุกสนานรื่นเริงกันทีเดียว แม้วังชินภัทรแห่งนี้ก็มิได้มีงานเลี้ยงมานานหลายปีแล้ว แต่หญิงก้อยก็ยังรอคอยงานเลี้ยงที่พี่ชายพี่หญิงคนใดอาจจัดขึ้นอยู่เสมอ“อ้าว หญิงก้อย มาได้เสียที รีบมารับมื้อเช้าเถิดลูก”หม่อมไฉไลเอ่ยเรียกลูกสาวให้มานั่งข้างกัน หญิงกุ้งพี่สาวคนโตส่งยิ้มให้น้องสาวพร้อมกับรินกาแฟให้ท่านชายกรเดชผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ส่วนพี่หญิงเก๋กับพี่หญิงแก้ม ก็กำลังกำกับบ่าวให้นำซุปหัวหอมที่เพิ่งปรุงเสร็จออกมาตั้งโต๊ะ แจกจ่ายทุกคน“อ้าว แล้วพวกหลาน ๆ ล่ะคะหม่อมแม่”“หลาน ๆ ก็ต้องไปโรงเรียนกันแล้วสิจ๊ะ เอ้านี่จ้ะ... ขนมอบของฝาหรั่งที่ลูกหญิงชอบ วันนี้ได้มามากมายเชียว มีพอเวลาน้ำชาตอนบ่ายด้วยนะ”พอได้ยินหม่อมแม่บอกเช่นนั้น หญิงก้อยคิดในใจ... นี่เธอถูกนายเด่นคนขี้แกล้งหลอกอีกแล้วใช่ไหม เห็นทีคงต้องหาทางเอาคืนเสียบ้างมื้อเช้าแบบฝาหรั่งนาน ๆ ถึงจะได้รับประทานสักที ยิ่งวันไหนมีขนมอบหลายแบบ เช่น ขนมปัง ครัวซ

จากการพูดคุย หญิงก้อยพอจะจับความได้ว่า ผู้หญิงที่ชื่อ ‘คุณม่วย’ คนนี้มาทำธุระแทนใครสักคน แต่ก่อนจะรู้ว่าเรื่องอะไร หม่อมไฉไลก็ให้ลูกหญิงทั้งหลายไปทำโน่นทำนี่อีกแล้ว ดีหน่อยที่หญิงก้อยไม่มีเรื่องให้หม่อมแม่ใช้ เธอจึงจะพาหนังสือเล่มโปรดไปอ่านตอนต่อที่ยังค้างเติ่งที่ศาลาริมสระบัวที่ประจำบ่ายวันต่อมาพวกพี่หญิงและพี่สะใภ้เรียกช่างให้นำผ้าเข้ามาเลือกเพื่อที่จะจัดชุดไปงาน คราวนี้หม่อมไฉไลจะให้หญิงก้อยวัดตัวเตรียมตัดชุดด้วย“มาได้เสียทีนะหญิงก้อย ดูสิ... ผ้ามากมาย เธอชอบลายไหน”หญิงเก๋ที่กำลังพิจารณาผ้าลูกไม้ เห็นหญิงก้อยเดินเข้ามาเลยรีบกวักมือเรียก ในห้องปีกหนึ่งของตึกติดกับสวน เป็นที่ที่พวกพี่หญิงชอบมานั่งเล่นทำโน่นทำนี่กัน ตอนนี้ในห้องมีพับผ้าหลากสีสันเรียงรายเต็มไปหมด ทั้งผ้าพื้นผ้าลาย อีกทั้งยังมีหมวกเก๋ ๆ ถุงมือ และเข็มกลัดอีกมากมายวางไว้ในถาดให้ทุกคนได้เลือกชมเป็นธรรมดาที่สาว ๆ จะรู้สึกสนุกสนานเมื่อมีของแต่งตัวสวยงามมาให้เลือกละลานตาแบบนี้ หญิงก้อยก็เช่นกัน แม้จะได้แต่งตัวสวยออกไปข้างนอกอยู่บ้าง แต่ก็มิค่อยได้รับอนุญาตให้แต่งตัวสำหรับไปงานเต้นรำหรืองานปาร์ตี้หญิงก้อยชอบดูพี่สาวแต่งช

หลังจากที่ได้ยินสองบ่าวคุยกัน หญิงก้อยมีความรู้สึกปะปนกันหลายสิ่ง ย่อมเป็นเรื่องดีหากมีพี่หญิงสักคนแต่งงานออกเรือน ย่อมเป็นเรื่องดีหากคู่ครองนั้นดีพร้อมทั้งศักดิ์และฐานะ ท่านพ่อกับหม่อมแม่ย่อมเฟ้นหาคนที่เหมาะสมมาเป็นเขยแห่งวังชินภัทรอย่างดีแล้ว มิเช่นนั้นจะให้พี่หญิงกุ้งครองตัวเป็นโสดมาจนอายุยี่สิบแปดกระนั้นหรือทว่าประโยคที่ว่า ‘มีเมียบ่าวเต็มเรือน’ กับ ‘อายุคราวพ่อ’ นั้น ก็เป็นคุณสมบัติของชายที่หญิงก้อยมิอยากให้มาเป็นพี่เขย ใช่ว่าเรื่องนี้จะผิดปกติเสียมากมาย เคยได้ยินได้ฟังกันมาอยู่บ้าง แต่เพราะหญิงสาวเห็นว่าพี่หญิงของเธอนั้นแสนเพียบพร้อมและแสนงาม สามารถเลือกชายที่ฐานะดีหรือมีตำแหน่งราชการสูง ที่ไม่มีเมียบ่าวเต็มบ้านและยังหนุ่มแน่นมาเป็นสามีได้อย่างไม่ยากเย็น เหตุใดจึงต้องเป็น ‘พระยาธนบดี’ เท่านั้นเล่า ท่านพ่อกับหม่อมแม่จะด่วนตัดสินใจเร็วไปหน่อยหรือไม่หญิงก้อยมิได้เอ่ยคุยเรื่องนี้กับใคร ด้วยเพราะเรื่องที่ได้ยินมายังไม่มีใครที่น่าเชื่อถือเกินกว่าบ่าวแก่ก้นครัวสองคนมายืนยัน อีกทั้งเรื่องราวนั้นยังออกจะเป็นการละลาบละล้วงและเสียมารยาทเกินกว่าจะถามไถ่กันออกไปโดยง่าย หากนั่นไม่ใช่เรื่องจ

“คุณหญิง จะเป็นคู่เต้นรำให้พี่สักสองเพลงจะได้หรือไม่”ชายสูงวัยในชุดทักซีโดถามย้ำพร้อมแสยะยิ้มกว้าง หญิงก้อยแน่ใจแล้วว่าเขาชวนให้เธอเป็นคู่เต้นรำ เธอเหล่มองไปที่พี่หญิงและหม่อมแม่ซึ่งพยักหน้าให้เล็กน้อย เช่นนั้นจึงลุกขึ้นยืนหลังตรงอย่างสุภาพ ยกยิ้มมุมปากก่อนจะย่อตัวลงเล็กน้อย“ด้วยความยินดีค่ะ”ชายสูงวัยผายมือออก หญิงก้อยวางมือของตัวเองลงไปบนฝ่ามือนั้น แล้วจึงให้เขานำออกไปยังฟลอร์เต้นรำตลอดการเต้นรำหญิงสาวรู้สึกประหม่าอย่างที่สุด พยายามอย่างยิ่งที่จะเพ่งสมาธิเพื่อเต้นให้ถูกจังหวะและไม่เหยียบเท้าอีกฝ่าย แทบจะไม่กล้ามองสบตากับเขาตรง ๆ สักเท่าไร เป็นคู่เต้นรำของเธอเสียอีกที่มองหญิงก้อยแทบไม่วางตา จนทำให้เธออึดอัดจนบอกไม่ถูกจบไปสองเพลงตามที่ตกลงไว้ หญิงก้อยรู้สึกโล่งใจ รีบโค้งให้คู่เต้นอย่างสุภาพก่อนจะกลับไปนั่งที่ คืนนั้นหญิงก้อยได้เต้นรำกับพี่ชายอีกสองเพลงซึ่งรู้สึกสนุกสนานกว่าครั้งแรกมากนัก ดึกทีเดียวกว่างานจะเลิก กว่าจะล้างหน้าสระผมอาบน้ำเสร็จก็ใช้เวลาไปไม่น้อย หญิงก้อยผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน“โอ้โห... ของมากมายนี่คืออะไรหรือคะหม่อมแม่”สองวันถัดมาก็มีคนนำของมากมายมาส่งแต่เช้