All Chapters of พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 18 รับไม่ไหว... “อื้อ~คิณไม่แกล้ง” คนถูกทดสอบถึงกับหน้ามุ่ยเพราะไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ท่าทีแบบนั้นของเธอเรียกรอยยิ้มฉายชัดขึ้นในนัยน์ตาคมคู่นั้นทันที “อยากให้ผมทำอะไร หื้ม?” อคิณแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ไม่พอแค่นั้นเขายังจงใจใช้ปากร้อนไล่พรมจูบไปตามเรียวขาสวยและซอกผิวเนื้อบางใกล้จุดอ่อนไหวของหญิงสาวสลับซ้ายขวาเฉียดจุดสำคัญไปมาอย่างต้องการให้อีกคนขาดใจ “ทำ... ทำแบบเมื่อกี้” จะให้พูดออกมาก็กระดากปาก พิมพ์ดาวจึงทำได้เพียงกล่าวถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่เขาเพิ่งกระทำไป “จูบแบบนี้เหรอ?” อคิณยังไม่หยุดเย้าแหย่ทำท่าหันไปจูบต้นขาเนียนของเธออยู่ซ้ำ ๆทั้งที่ในใจเขาเองก็อยากจะก้มหน้าลงไปละเลงกลีบดอกไม้นั้นจะแย่ แต่ต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้ ให้พี่ดาวคนสวยทนไม่ไหวเอ่ยความต้องการของตัวเองออกมาก่อน ทำไมแกล้งเก่งจังเลยพ่อคุณเอ๊ย “ไม่ใช่” นัยน์ตาคมจ้องมองกลีบดอกไม้งามที่กำลังขมิบตอดความว่างเปล่าเอาไว้ สลับกับมองดวงหน้าสวยของคนตัวเล็ก “แล้วอยากให้ทำแบบไหน?” นัยน์ตาคมจ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่กำลังสั่นไหวระริก ริมฝีปากเล็กเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรงราวกับกำลังชั่งใจ ถ้าไม่ถึงฝั่งฝันเธอต้องค้าง

บทที่ 20 ข่าวดีของเรา หลังจากถ่ายงานเสร็จเรียบร้อย พิมพ์ดาวกับนัทก็เข้ามาหาตฤณที่ห้องทำงานส่วนตัว เพื่อพูดคุยถึงเรื่องงานที่ทำจบไปแล้ว และแผนงานที่อาจเกิดขึ้นอีกในอนาคตอันใกล้ ก่อนจะขอตัวกลับไปทำงานของตนเองต่อ “ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่ตฤณที่ใช้บริการดาว” อินฟลูสาวเอ่ยขอบคุณเจ้าของสนามที่เอ็นดูและเลือกเธอกลับมาทำงานด้วยอีกครั้ง “พี่บอกแล้วไงว่าเราต้องได้ทำงานด้วยกันอีก” ตฤณพูดขึ้นจากความรู้สึกจริง ๆ ไม่ได้หว่านล้อมหรือขายฝัน เพราะว่าพิมพ์ดาวเป็นเด็กที่ตั้งใจทำงานและรับผิดชอบหน้าที่ของตนเองได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้ทุกคนที่ร่วมงานด้วยต่างเอ็นดูและรักใคร่เธอเป็นอย่างมาก “เพราะลูกค้าเข้าต่างหากล่ะ” นัทเอ่ยขัดขึ้นเพราะจริง ๆ แล้วคนที่เลือกเพื่อนสาวของเธอก็คือลูกค้าต่างหากล่ะ ถึงคนเสนอชื่อพิมพ์ดาวให้กับลูกค้าอยู่ตลอดจะเป็นอีตาพี่ตฤณก็เถอะ “ก็งานของสนามพี่มั้ย?” เจ้าของสนามยักคิ้วขึ้นมองหน้าน้องสาวเพื่อนสนิทด้วยแววตาล้อเลียน จนอีกฝ่ายได้แต่กำหมัดแน่น แล้วก่นด่าเขาในใจแทนการตะโกนมันออกมา “อย่าเถียงกันเลยค่ะ งานใครก็ดีทั้งนั้นแหละค่ะ” พิมพ์ดาวรีบแยกมวยคู่เอกออกจากกัน สองคนนี้เจอกันทีไรต้องเป็

บทที่ 21 เด็กขี้แกล้ง “หึ...” หนุ่มนักแข่งแค่นหัวเราะในลำคออย่างนึกเอ็นดูกับท่าทีของคนตัวเล็กตรงหน้า “คิณ ขยับออกไปได้หรือยัง เดี๋ยวมีคนเข้ามา” เพราะความใกล้ชิดที่มันมากเกินไปจนหายใจไม่ทั่วท้อง ทำให้อินฟลูสาวต้องเอ่ยปรามขึ้น “ไม่มีใครมาหรอกตอนนี้” ไม่ทันขาดคำก็มีเสียงเท้าเดินมาหยุดหน้าห้องแล้วพยายามเปิดประตู พิมพ์ดาวใจเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้น และเหมือนกับว่าหมาเด็กเจ้าเล่ห์มันจะรู้ว่าเธอกำลังหวั่นใจ ก็ยิ่งแกล้งโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเฉียดพวงแก้มนุ่ม มืออีกข้างก็ค้ำยันผนังเอาไว้ อีกข้างก็เลื่อนมาจับที่เอวบางออกแรงบีบเบา ๆ ความใกล้ชิดและสัมผัสวาบหวามนั้นพานให้เลือดในกายสาวสูบฉีดจนร้อนผ่าวไปทั่วร่าง ให้ตาย... ไม่ไหวแน่ ๆ แบบนี้เธอต้องตายแน่ ๆ “กลัวเหรอ?” อคิณแกล้งถามทั้งรู้อยู่แก่ใจ เพราะเห็นว่าเธอกำลังเม้มปากแน่น มันยิ่งกระตุ้นความอยากแกล้งเข้าไปอีก ก็ท่าทางของเธอตอนนี้มันน่ารักน่าเอ็นดูจนอคิณถึงกับลอบยิ้มในใจ “เลิกแกล้งพี่ได้หรือยัง?” คนถูกแกล้งถามขึ้นเมื่อเสียงเท้าเดินออกไปไกลพ้นหน้าประตูแล้ว เธอช้อนตาขึ้นมองคนตัวสูงตรงหน้าที่กำลังมองลงมาที่เธอเช่นกัน นัยน์ตาคมคู่น

บทที่ 23 เทสต์ลิป “อยากเทสต์ลิปจัง” นัยน์ตาคมกริบทอประกายความเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างแจ่มแจ้ง ทำเอาคนตัวเล็กกว่าหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันทีเพราะเข้าใจความหมายดีว่าชายหนุ่มต้องการจะสื่ออะไร “ทะ เทสต์อะไร ไปเทสต์ที่ร้านนู้นสิ” คนถูกจับจ้องตอบตะกุกตะกัก เพราะกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของร่างสูงตรงหน้ามันลอยมาแตะปลายจมูกรั้นอบอวลใต้โพรงจมูกของเธอ พานให้หวนนึกถึงค่ำคืนเร่าร้อนอย่างห้ามไม่ได้เพราะกลิ่นของคนตรงหน้ามันตราตรึงในความรู้สึกของเธอเหลือเกิน “ขายลิปไม่ใช่เหรอวันนี้?” ดวงตาคมกริบวางสายตาไว้ที่ปากเล็กจิ้มลิ้มไม่ละไปไหน พลางเผลอแลบเลียริมฝีปากตัวเองอย่างพยายามหักห้ามใจไม่ให้ทำอะไรวู่วาม อ่า...อยากเอาแต่ใจฉิบหาย “อื้ม แต่ไม่มีสต๊อกที่ห้องหรอกนะ ที่ห้องมีแต่ตัวเทสต์ ถ้าอยากซื้อให้สาว ๆ ต้องไปสั่งเอาในแอปฯ” อินฟลูสาวร่ายยาวด้วยเหตุผล เพราะเธอมีแค่ตัวสินค้าที่ใช้เป็นตัวพรีเซนต์ขายเฉย ๆ ไม่ได้มีสินค้าสต๊อกเอาไว้ส่วนตัวเลยสักชิ้น “ไม่ได้อยากซื้อให้สาวที่ไหน” “แล้วถามทำไม?” ไม่อยากซื้อแล้วจะมาถามเธอเรื่องลิปเพื่ออะไร “ก็บอกไปแล้วว่าอยากเทสต์ลิป” สุ้มเสียงทุ้มจริงจังขึ้น ขณะที่สายตายังคงวางไว้ที่ใ

บทที่ 25 มันใหญ่ กลีบปากนุ่มบดเคล้าดูดดึงริมฝีปากล่างของชายหนุ่มอย่างอ่อนโยนพลางใช้ลิ้นเล็กไล้เลียหยอกเย้าเบา ๆ ปล่อยให้เธอเป็นผู้นำอยู่ครู่หนึ่ง กระทั่งอคิณอดใจไม่ไหวจูบตอบกลับไปด้วยความเร่าร้อนราวกับจะแผดเผาเธอให้หลอมละลาย ลิ้นชื้นแทรกเข้าไปในโพรงปากอ่อนนุ่มเกี่ยวกระหวัดไล่ต้อนลิ้นเล็กไปมา ปากร้อนออกแรงดูดดึงลิ้นของเธออย่างแรงด้วยความมันเขี้ยว สองแขนเรียวยกขึ้นโอบคล้องลำคอแกร่งเอาไว้หลวม ๆ พลางใช้มือข้างหนึ่งสอดแทรกเข้ากลุ่มผมหนาออกแรงขยุ้มเบา ๆ เพื่อระบายความวาบหวามที่เริ่มก่อตัวขึ้น เสียงครางต่ำในลำคอของทั้งคู่ดังขึ้นสลับกัน บ่งบอกถึงความพึงพอใจในบทจูบครั้งนี้ว่าดีมากแค่ไหน มันทั้งหวานละมุนและร้อนแรงราวกับจะแผดเผาเขาและเธอไปพร้อม ๆ กัน เอวบางถูกรั้งเข้ามาแนบชิดกายแกร่งมากขึ้นจนหน้าอกนุ่มนิ่มสองข้างบดเบียดกับหน้าท้องแน่นหนั่นของเขา ท้ายทอยเล็กถูกมือหนาประคองเอาไว้ให้รับแรงจูบอันหนักหน่วงจากริมฝีปากร้อน ที่ยังคงออกแรงบดขยี้กลีบปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว “ถอดให้หน่อย” เสียงแหบพร่าเอ่ยบอกคนตรงหน้าหลังจากผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง แววตาเร่าร้อนจ้องมองกลีบป