Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

Hindi ko maalis ang tingin ko sa screen.You promised to protect him, Lia.Now keep your second promise.Paulit-ulit kong binasa ang dalawang pangungusap.Kung may pangalawa—ibig sabihin, may una.At alam ko na kung ano iyon.Huwag kong sabihin sa kanila.Pero kanino ko ginawa ang pangalawang pangako?At ano ang ipinangako ko?“Lia.”Boses ni Nathaniel.“Don't answer.”Hindi ko naman balak.Sa halip, pinatay ko ang screen.“May kailangan tayong hanapin.”“M.V.”Tumango ako.“Pero hindi lang siya.”“Ano pa?”“Yung file.”Tahimik siya.“Kung nasa file ang dahilan kung bakit kailangan nating protektahan si Eli…”“Then whoever has it knows everything.”“Hindi pa.”Napatingin siya sa akin.“Bakit?”“Dahil may mga bagay na ako lang ang nakakaalam.”“What things?”“Hindi ko pa alam.”Sandali siyang natahimik.“Then we'll find out.”---Kinabukasan, bumalik kami sa archive.Hindi kami dumiretso sa restricted section.Sa halip, hinanap namin ang mga records tungkol sa Vale Research Annex.Kun

Hindi ako nakatulog buong gabi.Paulit-ulit kong naririnig sa isip ko ang boses ni Mara.“I'm doing this because they will come back for you.”At sa bawat pagkakataong bumabalik iyon sa isip ko, isang tanong ang kasunod.Sino ang tinutukoy niyang “they”?Hindi ko alam.Pero alam ko kung saan kami dapat magsimula.Sa file.Iyong file na hawak ko noong bata pa ako.Iyong file na dahilan kung bakit kailangang mawala ang alaala ko.At marahil—iyong file na hanggang ngayon ay hinahanap ng isang taong ayaw kaming maalala ito.---“May idea ka kung saan natin hahanapin?”Tanong ni Nathaniel habang nasa harap namin ang mga lumang records.Umiling ako.“Wala.”“Then we start with what we know.”September 17.Room 17.Eli.Mara.Daniel.At ang file.“May inventory list,” sabi ko. “Noong September 19, nakalista na kasama ng personal effects ko ang isang folder.”“Returned to guardian.”“Mara.”Tumango siya.“So either nasa kanya iyon…”“Or someone took it from her.”“Then we need to find out wh

Hindi ko alam kung alin ang dapat kong itanong muna.Ang pangalan niya sa authorization.Ang sinabi niyang “Save Lia.”O ang huling linya sa note.Because he was the one who opened it the first time.Nasa harap ko si Nathaniel.Tahimik.Nakatingin sa dokumento na para bang hindi niya kilala ang sarili niyang pangalan.“Tell me what you remember.”Dahan-dahan siyang umiling.“Hindi ko alam kung alin ang totoo.”“Then tell me everything.”“Even if it doesn't make sense?”“Yes.”Huminga siya nang malalim.“Okay.”Ipinikit niya ang mga mata.At nagsimula.---“September 17.”Mahina ang boses niya.“Gabi.”Nakatayo ako sa tabi niya.“Nasaan ka?”“Sa hallway.”“Anong hallway?”“Sa basement.”“Kasama mo ako?”“Yes.”“Si Mae?”“Yes.”“Si Eli?”Matagal siyang hindi sumagot.“Yes.”Tumigil siya.“May hawak siyang folder.”Napatingin ako sa hawak kong file.“Anong ginawa niya?”“He told us to follow him.”“Bakit?”“Because someone was coming.”“Who?”Hindi siya sumagot.“Hindi ko nakita.”“Then

Matagal kong tinitigan ang litrato sa cellphone ko. Hindi malinaw ang mukha ng lalaki. Pero hindi ko na kailangan ng malinaw na mukha para makilala siya. Yung tindig. Yung balikat. Yung paraan ng pagkakahawak niya sa silver pendant. Parang may bahagi ng alaala ko na matagal nang naghihintay na makita siya ulit. Eli. “Puwede bang i-zoom?” Kinuha ni Nathaniel ang cellphone ko. Ilang beses niyang pinalaki ang larawan. Walang mukha. Sadyang hindi ipinakita. Pero may isang bagay siyang napansin. “Lia.” “Ano?” “It wasn't taken from far away.” Napatingin ako sa kanya. “Bakit?” Itinuro niya ang larawan. “Kung kuha ito mula sa labas, mas mataas dapat ang angle.” Tumahimik siya. “This was taken from inside the building.” Napatingin ako sa paligid. “Meaning?” “Someone was close to him.” “Someone who knew he was there.” Tumango siya. At biglang may pumasok na bagong mensahe. Don't look for him. Kasunod nito: Not yet. Napahigpit ang hawak ko sa cellphone. “Bakit par

Hindi ko alam kung bakit parang mas mabigat ang isang simpleng kahon kaysa sa lahat ng nahanap namin.LIA — FINAL RECORD.Ilang salita lang.Pero sapat para ipaalala sa akin na may bahagi ng buhay ko na hindi ko pa rin alam.“Where do we start?”Tanong ni Nathaniel.Tumingin ako kay Mara.“Sa taong nagtabi nito.”Tahimik siya.“Hindi mo alam kung nasaan ngayon?”Umiling siya.“Hindi.”“Then paano natin hahanapin?”Saglit siyang nag-isip.“May isang bagay na hindi ko sinabi sa inyo.”Napatingin ako sa kanya.“Ano?”“Hindi ko pinatago ang Final Record sa A-17.”Tumahimik kami.“Then where?”“Sa lugar na ikaw mismo ang pumili.”---Napakunot ang noo ko.“Ako?”“Bata ka noon.”“Pero ikaw ang nagsabi na ako ang pumili.”“Yes.”“Anong lugar?”Hindi agad sumagot si Mara.Sa halip, kinuha niya ang silver pendant mula sa kamay ko.Binuksan niya ang maliit na bahagi nito.May manipis na metal plate sa loob.Hindi ko iyon napansin noon.May nakaukit na apat na numero.0923Napatingin ako kay Nat