All Chapters of สัมพันธ์ลับนายกแสนร้าย (นายกสุเมธ:ของขวัญ): Chapter 41 - Chapter 50

“ของขวัญ”“ขา”“รักฉันไหม?”“คะ?” นายกสุเมธถามแบบนี้หมายความว่ายังไง“ถามก็ตอบสิ รักฉันไหม?”“ระ...รักค่ะ” ของขวัญตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“ทำไมถึงตอบไม่เต็มเสียงล่ะ หรือไม่ได้รัก?”“รักค่ะ” ที่เธอตอบไม่เต็มเสียงเพราะไม่คิดว่านายกสุเมธจะถามแบบนี้ต่างหาก“ขวัญรักนายกค่ะ” บอกย้ำอีกครั้งพลางจับมือหนาขึ้นมาจูบ แล้วเอาแนบแก้มของตัวเอง ทำให้อีกคนเห็นว่าเธอก็รักท่านมากจริง ๆ“ถ้าขวัญรักฉัน อย่าทำให้ฉันผิดหวังนะ”ใบหน้าสวยค่อย ๆ หุบยิ้มลง ท่านหมายความว่าอย่างไร“ฉันเป็นคนที่...พอได้รักใครแล้ว ก็รักมาก ทุ่มสุดตัว เทให้หมดหัวใจ แต่เวลาที่ได้ใครเกลียดใคร ก็เกลียดจนเข้าไส้ หน้ายังไม่อยากจะมอง!” กัดฟันพูดในประโยคท้าย ว่าเขาไม่ได้โกหก เขาเป็นแบบนั้นจริง ๆ“...”“ขวัญอย่าทำให้ฉันผิดหวังนะ” เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเพราะเกรงว่าของขวัญจะกลัว แต่เธอจะกลัวทำไม ในเมื่อยังไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย“ระ...เรื่องอะไรคะ” ของขวัญเอ่ยถามน้ำเสียงตะกุกตะกัก นายกสุเมธคงไม่ได้รู้เรื่องที่เธอไปหานายกพิเชษฐ์มาหรอกใช่ไหม“ไม่ได้หมายถึงเรื่องไหน” นายกสุเมธส่ายหัวออกมา“แค่บอกขวัญเอาไว้เฉย ๆ ว่าฉันรักขวัญมาก และไม่อยากเสีย

@คันคายคลับ“กรี๊ดดดดดดดดดด พี่เมธขา” เมษาที่เห็นพ่อตัวเองมาเที่ยวรีบลุกเดินไปหาทันทีอะปี๊ด! นายกสุเมธหล่อเท่ระเบิดมาก ใครจะเชื่อว่านี่คือหนุ่มใหญ่วัยห้าสิบสองปี มีลูกสาวตัวโตเท่าเธอ เพราะนายกสุเมธยังดูวัยรุ่นอยู่เลย บอกเป็นพี่ชายอีเมษายังได้นะเนี่ย“เอาไป” นายกสุเมธยื่นถุงกับข้าวให้เมษา ขนาดมาเที่ยวยังต้องหิ้วของกินมาฝากลูก รางวัลคุณพ่อดีเด่นแห่งปีต้องเข้ากูแล้วไหม“เมนูอะไรคะ”“ต้มกระดูกไก่”“คุณพ่อ!” เมษาทำหน้ายู่ “แล้วเนื้อมันไปไหนคะ?”“ให้หมามันกินละ”“คุณพ่ออะ!” แต่อีเมษาไม่เชื่อหรอก ท่านก็อำไปงั้นแหละ ตามประสาคนขี้แกล้ง“ขอบคุณนะคะสุดหล่อ” หอมแก้มพ่อฟอดใหญ่ไปที เอาใบหน้าซบกับไหล่อย่างรักใคร่พ่อของอีเมษาน่าร๊ากกก ถึงจะปากจัดไปหน่อย แต่ก็รักและดูแลลูกสาวดีเสมอมาว่าแต่...“จองโต๊ะไหนเอาไว้คะ เดี๋ยวเมเดินไปส่งค่ะ”“เดินไปเองได้”“ไม่ได้สิคะ เดี๋ยวมีใครมาลากคุณพ่อเมไปปู้ยี่ปู้ยำขึ้นมาจะทำยังไง”นายกสุเมธส่ายหัวเมื่อได้ฟังประโยคของเมษา ใครจะมาทำอะไรเขาได้ มีแต่เขาเนี่ยแหละจะสงเคราะห์เข้าให้!“ถึงแล้วค่า” เมษาเดินควงแขนพ่อตัวเองมาหยุดอยู่ตรงโซนวีไอพีห้า เมื่อได้ยินอีกฝ่ายบอก“คุณพ่

ของขวัญไม่ได้อยากเลิกกับท่าน รีบวิ่งไปสวมกอดอีกฝ่ายจากทางด้านหลัง “ไม่เลิกนะคะ ขวัญไม่เลิก ขวัญไม่อยากเลิกกับพี่ค่ะ”“ปล่อย”“ไม่เอา” หญิงสาวส่ายหัวรัว ๆ ซบใบหน้าลงไปกับแผ่นหลัง แล้วกอดกระชับเอวของท่านแน่น ให้ตายยังไง เธอก็จะไม่ยอมให้มันจบแบบนี้แน่นอน“ของขวัญ!” นายกสุเมธพยายามแกะแขนออก แต่ของขวัญไม่ยอม“พี่จะทำโทษขวัญยังไงก็ได้ ฮึก ต่อให้ขวัญต้องนอนป่วยติดเตียงเป็นเดือนขวัญก็ยอม แต่เราไม่เลิกกันนะคะ ขวัญรักพี่ฮึกฮือ...” หญิงสาวเอ่ยทั้งเสียงสะอึกสะอื้นไห้ ราวกับจะขาดใจ เธอไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนี้“แต่ ฉัน จะ เลิก!” มือหนาแกะแขนเรียวออกแล้วลากอีกคนไปขึ้นรถ ก่อนที่เขาจะขับออกไปจากรีสอร์ตทันทีระหว่างทางได้ยินเสียงของขวัญร้องไห้มาตลอดร่างสูงเร่งเครื่องให้เร็วขึ้น เพื่อจะได้ไปถึงบ้านของขวัญไว ๆ เบรกเอี๊ยดจนล้อลาก เมื่อมาถึงบ้านของหญิงสาวแล้ว“ลงไป!”“ไม่เอาค่ะ” ของขวัญส่ายหัวรัว ๆ ยังไงเธอก็ไม่ลง จนกว่าเธอจะได้คำตอบว่าเราจะไม่เลิกกันเมื่อเห็นของขวัญไม่ลง นายกสุเมธจึงเป็นฝ่ายลงจากรถแทน แล้วเดินไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับออก ดึงของขวัญให้ลงจากรถ ก่อนที่เขาจะขึ้นรถแล้วขับออกไปของขวัญหมดแร

@เช้าวันต่อมาของขวัญสัมผัสได้ว่ามีอะไรมายุ่มย่ามตามใบหน้า จึงเปิดเปลือกตาขึ้นดู พบว่าเจ้าของบ้านกำลังเช็ดตัวให้เธออยู่ แต่เธอกลับรู้สึกหนาวมาก จึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุม“ถ้าไม่เช็ดตัวแล้วไข้จะลดไหม” มือหนาดึงผ้าห่มออก หลังจากที่ของขวัญสลบไป เขาก็ไม่ได้ทำต่อ ลงไปอาบน้ำ แล้วกลับขึ้นมาเคลียร์กับท่านพิเชษฐ์ใช่ เขาต้องโทรเคลียร์ เพราะไม่งั้น หากท่านสืบทราบมาเจอก่อนว่าเป็นเขาที่พาของขวัญไป เขาซวยแน่!และดีที่เป็นเขา ท่านพิเชษฐ์ถึงไม่เอาเรื่อง เขาก็เลยยื่นข้อเสนอจัดหาผู้หญิงคนอื่นให้ท่านไปวางสายจากท่านพิเชษฐ์ ก็สัมผัสได้ว่าของขวัญตัวร้อนจากนั้นน่ะเหรอก็นั่งเช็ดตัวให้ทั้งคืนไง ไม่ได้หลับไม่ได้นอนเป็นห่วง?หึกลัวตายในบ้านเขามากกว่า เดี๋ยวก็ได้ออกข่าวหน้าหนึ่งพอดีว่า นายกสุเมธพาสาวมาเอาที่บ้านจนสาวตาย!“ขวัญหนาวค่ะ” บอกกับคนพี่ว่าไม่ใช่เธอไม่อยากให้เช็ด แต่มันหนาวเกินไป“หนาวก็ทน!”ของขวัญเม้มปากเบา ๆ เมื่อได้ยินอย่างนั้น ทุกครั้งที่ผ้าชุ่มลากผ่านตามกายเธอยิ่งตัวสั่นมากขึ้นทุกทีนายกสุเมธถอนหายใจแรง ก่อนจะยกกะละมังเดินลงจากบ้าน กลับมาพร้อมน้ำอุ่นอีกที บรรจงเช็ดร่างกายให้อย่างเบามือ เพราะคนที่

นายกสุเมธกลับมาถึงบ้าน ใช้ไม้ด้ามคนข้าวเหนียวแล้วยัดใส่กระติบ จากนั้นจึงหยิบมะละกอมาปอกเปลือกและล้างทำความสะอาด ก่อนจะสับเป็นเส้นเล็ก ๆ อย่างไวคนที่ทำกับข้าวกินเองมาตลอด รู้ว่าควรเริ่มขั้นตอนไหนก่อน หลังจากสับมะละกอเสร็จ เขาก็เอาพริก มะเขือเทศ และมะนาวไปล้างจากนั้นหยิบครกกับสากมา ตำกระเทียมสองกลีบกับพริกสดห้าเม็ด ใส่น้ำตาลลงไปด้วยนิดหน่อยพริกจะได้ไม่กระเด็นเข้าตาของขวัญที่ได้ยินเสียงครกกับสากดังมาจากด้านล่างถึงกับอดใจไม่อยู่ แอบย่องลงไปดู ถึงแม้จะกลัวมีใครมาเห็นก็ตามแต่มันอยากเห็นตอนที่นายกสุเมธตำส้มตำแอบมองจากไกล ๆ กับท่าทางคล่องแคล่ว เห็นนายกสุเมธหยิบมะละกอลงในครก ก่อนจะปาดมะเขือเทศ และบีบมะนาวลงไป เทน้ำปลาร้าจากในขวด เหยาะน้ำปลานิดหน่อย ตบท้ายด้วยผงชูรสอีกหนึ่งช้อนชามือซ้ายจับทัพพี มือขวาจับสาก มือหนึ่งตำ มือหนึ่งคน เสียงสากกระทบกับครกดังทั่วทั้งบริเวณนี้ของขวัญอมยิ้ม ว่าที่สามีของเธอ เก่งรอบด้านจริง ๆสักพักก็เห็นเขาหยิบถาดสี่เหลี่ยมมาวาง ยกครกด้วยมือข้างหนึ่งแล้วเอียงทางปากลง ส่วนมืออีกข้างใช้ทัพพีกวาดเส้นมะละกอที่อยู่ในครกออกมาจนหมด จากนั้นเดินถือถาดมาวางบนโต๊ะร่างสูงชะง