บททั้งหมดของ Love of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง : บทที่ 11 - บทที่ 20

“การแข่งจริงก็ดูแล้ว ยังกลับมาดูเทปบันทึกภาพอีกเหรออลิน” อธิมองภาพการแข่งขันรถยนต์ทางเรียบที่เขาจำได้ดีว่าเป็นการแข่งขันที่เทรย์คว้าชัยชนะมาครอง“บรรยากาศคนละอย่างกันนี่ค่ะคุณพ่อ ดูเทปบันทึกภาพก็ได้เห็นในมุมที่บรรยากาศข้างสนามไม่เห็น” “ดูอลินจะชื่นชอบเทรย์เป็นพิเศษ” “ก็พี่เทรย์เก่ง คุณพ่อก็เห็นว่า

“อลิน” เทรย์เปิดประตูห้องออกมาก็พบกับอลินที่เป็นเจ้าของเสียงกริ่ง ซึ่งเขาก็คิดไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเธอ“อลินอยากได้รถสักคัน พี่เทรย์ช่วยแนะนำหน่อยสิคะ”“พี่ว่าอลินให้เฮียโซนเป็นคนแนะนำเถอะ เรื่องเครื่องยนต์ ระบบต่างๆ ของรถเฮียโซนรู้ดีกว่าพี่”“ก็อลินอยากให้พี่เทรย์เป็นคนช่วยเลือก”“พี่ไม่ว่าง” ในเม

“อลินเป็นอะไรหรือเปล่า” อลินนิ่งเงียบจนนารารู้สึกผิดสังเกต ภิณกับจูนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน“อลินว่าจะถอยความรู้สึกออกมา”“ถอยเหรอ?” นารา ภิณ และจูน ต่างแปลกใจระคนสงสัย“พี่เทรย์ทำให้อลินรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ยิ่งไล่ตามก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าอะไรเลย”“ทำไมอลินถึงคิดแบบนี้ล่ะ” นาราถาม ตามด้วยจูนแล

“ไอ้เรน มึงซื้อยาแก้ปวดหัวกับลดไข้มาให้กูหน่อย…” น้ำเสียงแหบแห้งดังมาตามสายในยามบ่าย และสัญญาณนั้นก็ขาดหายไปผ้าขนหนูผืนเล็กสีขาวสะอาดถูกชุบน้ำและบิดจนหมาด ถูกแตะซับไอร้อนจากใบหน้า ลำคอ และลงมาตามท่อนแขน สายตาจ้องนิ่งอยู่กับใบหน้าหล่อเหลาที่แดงก่่ำเพราะพิษไข้ เมื่อผ้าขนหนูสิ้นสุดลงที่ปลายนิ้ว ก็ย้อน

“กินทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไง” โซนนั่งชะเง้อคอมองรอข้าวต้มหมูที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น โดยฝีมือแม่ครัวคนเดิม วันนี้ก็เป็นวันที่สามแล้วที่นารามาทำข้าวต้มให้คนป่วย“ข้าวต้มฝีมือหนูนาราอร่อยขนาดนี้จะเบื่อได้ไง หรือว่าเบื่อที่จะทำให้พี่กิน”“หนูยังไม่พูดเลยนะว่าเบื่อ แล้วถ้าเบื่อคงไม่มาทำให้พี่โซนกินหรอก พี่โซ