جميع فصول : الفصل -الفصل 60

Pagkasabi ni Meynard, agad niyang napansin ang nagbago at mabibigat na mukha ng tatlo.“What happened?” tanong niya.“Ano pa ba? Dahil lahat kay Eunice!” diretsahang sagot ni Rosalia.“Eunice?” Nanlaki ang mata ni Meynard. Biglang pumasok sa isip niya ang nakita niyang babaeng mag-isang naglalakad sa madilim na kalsada. “May nangyari ba? Nakita ko si Eunice kanina. Mag-isa siyang naglalakad.”“Umalis?” Nagiba ang mukha lalo si Rosalia. “Anong klaseng ina siya? Iiwan ang anak niyang may sakit, pati buong pamilya, nang walang paalam?”Sumama ang mukha ni Brandon.Sa unang tingin, iisipin mong galit siya.Pero sa kaibuturan niya, may ibang bagay na mas malakas kaysa galit—panic.Mula nang sumagot si Eunice sa tawag ng isang taong tinawag niyang “insignificant,” may kakaibang kaba nang gumapang sa dibdib niya.At ngayon, umalis ito nang hindi man lang nagpaalam.Unti-unting nawawala sa kamay niya ang bagay na dati’y sigurado niyang kanya.Hindi ganito si Eunice noon.Sa harap niya at ng p

Today, Her Identity Is Director Eu NaKinabukasan, bago pumasok sa trabaho, dumaan muna si Eunice sa bahay nina Marco para iabot ang red wine.Ayaw niyang makita ng ibang tao sa research institute na nagbibigay siya ng regalo kay Marco. Baka pagmulan pa iyon ng tsismis at unnecessary trouble para sa senior niya.Pagkapasok pa lang niya sa living room, mahigpit nang hawak ni Marco ang bote, parang baka agawin sa kanya.“Ang ganda nito! I look forward to this every year,” masayang sabi niya.Napangiti si Eunice. “Kung gusto mo, I’ll send you one every year.”“Deal!”Napailing siya sa excitement nito. Para itong batang nakatanggap ng paboritong candy.Napatingin siya sa pintuan ng kuwarto ni Mica. “Nasaan si Mica? Nasa school?”“Yes. Umalis pa before dawn. Senior high na kasi. Sobrang bigat ng workload.”Biglang naging concerned ang mukha ni Marco bago siya ngumiti ulit.“Pero hindi mo naman maiintindihan. You never took the college entrance exam.”Sandaling natahimik si Eunice.Totoo.H

Pagsasabi ng KatotohananPagkasabi ni Eunice ng mga salitang iyon, hindi na siya lumingon kay Brandon. Diretso siyang naglakad patungo sa gate ng kumpanya, bawat hakbang ay parang tuluyang pagputol sa tanikalang matagal nang gumapos sa kanya.Mula ngayon, hindi na siya Mrs. Legaspi.At sa unang pagkakataon, naramdaman niyang tunay na malaya siya.Akala niya noon, habang buhay na siyang mananatiling nakakulong sa bahay ni Brandon, umaasang isang araw ay mamahalin siya nito nang buong puso. Ngunit ngayon, nagpapasalamat pa siya sa katawa-tawang kasalang iyon. Iyon ang gumising sa kanya.Sa huli, naunawaan niya ang isang simpleng katotohanan.Ang sarili niya ang una at huling taong maaari niyang sandalan.Hindi na niya kailangang humingi ng pagmamahal sa iba para maramdamang mahalaga siya. Hindi na rin niya kailangang sukatin ang halaga niya batay sa approval ng ibang tao.May halaga siya dahil umiiral siya.Habang papalapit ang gate, bumungad sa kanya ang malawak at maliwanag na mundo s

Eunice Has ReturnedPagkalabas ni Eunice sa sanatorium, diretso siyang nagtungo sa dating bahay nila ni Brandon.Dalawang beses niyang tinawagan si Brandon habang nasa biyahe.Parehong binaba.Hindi na siya nagulat. Ilang beses na rin naman siyang trinato nitong parang spam caller.“Fine,” bulong niya. “Busy ka? Good. Mas mabilis kong matatapos ’to.”Nagpadala siya ng message.Are you home? Nakuha ko na ang divorce certificate. Ihahatid ko ngayon.Na-send ang message.Walang reply.Napabuntong-hininga si Eunice.Sa totoo lang, gusto na lamang niyang ipa-courier ang dokumento. Ayaw na niyang makita ang malamig at masungit na mukha ni Brandon.Pero mahalagang legal document ang divorce certificate. Kapag nawala iyon, panibagong sakit ng ulo na naman.Kaya siya na mismo ang naghatid.Makalipas ang ilang minuto, narating niya ang villa.Bukas ang gate.Bumaba siya ng sasakyan at naglakad papunta sa pinto. Ngunit bago niya ito buksan, huminto siya.Dati, hindi niya kailangan mag-doorbell.

May Kasama Akong BabaeKinabukasan, eksaktong dumating si Eunice sa seaside resort ayon sa address na ipinadala ni Tonee.“Director, nandito na ba tayo?”Sa loob ng sasakyan, nakatingin si Laarni sa napakagandang tanawin. Pero hindi siya mukhang excited.Oo, isinama talaga ni Eunice si Laarni. Tutal pera naman niya ang gagastusin, wala siyang pakialam kung madagdagan pa ng isang tao. Ang totoo, ayaw niyang mapag-isa kasama si Tonee. Sapat nang makita ang malamig nitong mukha para sumakit ang ulo niya.Sa loob ng pitong taon, pamilya lamang ang inasikaso niya kaya kakaunti ang kaibigan niya. Naalala niya si Mica, pero senior high school pa ang dalaga at may weekend tutoring. Kaya si Laarni na lang ang tinawagan niya.Magkaedad sila at parehong nagtatrabaho sa research institute. Ilang gabi na ring puyat si Laarni dahil sa trabaho.“Director, may narinig akong researchers na nagkuwento tungkol dito. Sobrang mahal daw. Exclusive sa mayayaman. Ordinary people can’t even enter.” Napailing