Todos los capítulos de ตรวนรักมาเฟียร้าย SM: Capítulo 1 - Capítulo 10

‘หากพูดถึงสัตว์ที่เป็น ‘เจ้าป่า’ หลายคนคงนึกถึงพญาราชสีห์ ที่วิ่งล่าเหยื่ออยู่ในทุ่งหญ้าสะวันนาในแอฟริกา แต่สำหรับซีกโลกตะวันออกแล้ว ‘เสือโคร่ง’ ถือเป็นราชาแห่งพงไพรเจ้าพยัคฆ์ลายพาดกลอน มักใช้ชีวิตอย่าง ‘สันโดษ’ ไม่นิยมอยู่กันเป็นคู่หรือเป็นกลุ่ม ...’เสือ ศารทูล ลี หนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ-ฮ่องกง วัย 32 ปีมองทีวีจอยักษ์เบื้องหน้าที่บังเอิญเปิดทิ้งไว้ และตอนนี้ก็กำลังฉายสารคดีเกี่ยวกับเจ้าพญาเสือโคร่งราชาแห่งดินแดนตะวันออก ชีวิตเขากับมันก็คงไม่ต่างจากมันนักหรอก เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก ‘ถึงฤดูกาลแห่งการไล่ล่า’ เขายกแก้วไวน์ขาวน้ำสีใสขึ้นมาหมุนควงก่อนละเลียดริมฝีปากหยักลิ้มรสความซาบซ่า ที่มีรสปรี้ยวหวานนำ ผสมกับความขมปร่าเพียงเล็กน้อย รสชาติแสนละมุนลิ้นทำให้รู้สึกสดชื่นลื่นคอพร้อมกับหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งการผ่อนคลายที่เพนต์เฮาส์สุดหรูกลางกรุงในย่านเศรษฐกิจ ก่อนจะวางแก้วลงที่โต๊ะกลางโซฟาสีดำ ในห้องนี้ล้วนเป็นสีดำ หรือโทนดาร์กเหมือนเจ้าของของมัน จากนั้นศารทูลก็ลุกพรึ่บแล้วตรงไปยังบริเวณ จุดชำแหละ...ปลายมีดแหลมคมเป็นเงาวาววับเมื่อกระทบแสงไฟ ถูกจรดลงบนแท่นลับหิน สายตาคมด

ร่างบางค่อยๆ เอื้อมมือไปจับที่ลูกบิดประตูห้องแล้วบิดมันอย่างเชื่องช้า ในใจตอนนี้เต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อเธอกดปุ่มสวิตช์ไฟที่คลำหาที่ผนังเจอแล้วก็เปิดไฟสว่างวาบขึ้น สิ่งแรกที่เห็น ร่างของพ่อที่ถูกมัดมือไพล่หลังไว้ นอนคว่ำหน้าลงที่พื้น ร่างของเขาไม่ไหวติงบริเวณศีรษะมีของเหลวสีแดงเจิ่งนองไหลออกมาไม่หยุด...ตอนนี้เธอรับรู้แล้วว่าปาฏิหาริย์ไม่มีจริง“กรี๊ด!”มัดมุกสติแตกเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าของพ่อ พลันร่างบางล้มฟุบเป็นลมล้มพับลงไปที่พื้นตุบ!“เสียงอะไร?”สามคนที่อยู่ด้านล่างเงยหน้าขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วก็รีบวิ่งขึ้นไปที่บนชั้นสอง ศารทูลรีบวิ่งเข้าไปในห้องของเสี่ยทรงชัย สิ่งแรกที่ได้รับรู้คือกลิ่นคาวเลือดลอยขึ้นมาเตะจมูกเขากวาดสายตาไปในห้องเห็นร่างหนึ่งนอนตะแคงอยู่ข้างเสี่ยชูชัย ศารทูลพลิกร่างเธอนอนหงาย แล้วใช้ปลายนิ้วอังใต้จมูก ตรวจสอบว่าเธอตายไปอีกคนหรือไม่ ทว่าเธอยังมีลมหายใจอยู่ เสียงกรีดร้องเมื่อสักครู่คงจะเป็นเธอ“เธอน่าจะเป็นลูกสาวของเสี่ยชัยนะครับ” เสมาเอ่ยขึ้น เพราะเขารู้ว่าเสี่ยทรงชัยมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง“โชคดีที่เธอไม่ถูกฆ่าตาย” ศารทูลเปรยขึ

เมื่องานสีดำผ่านพ้นไปแล้ว มัดมุกนำเถ้ากระดูกของพ่อไปลอยอังคาร โดยเธอจ้างเรือแถวนั้นลอยออกไปที่กลางแม่น้ำ ส่วนเพื่อนสนิทที่ชื่อว่า “ขนมผิง” เรียกสั้นๆ ว่าผิงชื่อจริงของเธอคือ “ผะดาชไม” ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่และเรียนมหา’ลัยในสาขาจิตวิทยาเหมือนกันนั้นไม่ได้มาด้วย เพราะติดเรื่องเรียนช่วงเช้า ทว่าผะดาชไมก็ปลีกเวลาช่วงเย็นมาช่วยงานสวดศพทั้งสามคืน เท่านี้มัดมุกก็รู้สึกเกรงใจเพื่อนจะแย่มัดมุกตกลงเป็นเด็กในปกครองของศารทูลอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเขาเป็นคนเดียวที่จะช่วยแก้แค้นให้พ่อเธอได้ เขาอยากได้เธอ ส่วนเธอก็อยากให้เขาช่วย ก็ถือว่าเป็นประโยชน์ต่างตอบแทนก็แล้วกัน“พ่อ หนูสัญญาว่าจะต้องเอาพวกมันที่ทำพ่อเข้าคุกให้ได้ หลับให้สบายนะคะพ่อ” เธอกำสร้อยคอที่พ่อให้เธอเก็บรักษาไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตด้วยแววตามุ่งมั่น สิ่งนี้เป็นเสมือนตัวแทนของพ่อ จากนั้นก็โปรยเถ้ากระดูกที่ผสมปนเปกลีบดอกไม้แห้งรวมถึงน้ำอบน้ำปรุงมีกลิ่นจรุงหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณมัดมุกจำที่พ่อบอกได้ว่าศารทูลคือทายาทตระกูลมาเฟียเก่าที่ปัจจุบันหันมาทำธุรกิจสีเทาที่ถูกกฎหมายแล้ว เขามีพันธมิตรอยู่ในหลายประเทศ และนั่นก็เพียงพอจะต่อกรกับพวกค

“หนูมีเงินค่ะ หนูไปเช่าห้องเช่าถูกๆ อยู่น่าจะสะดวกกว่า หนูไม่รบกวนคุณหรอกค่ะ”‘ลูกคุณหนูอย่างเธอเนี่ยนะจะไปเช่าห้องถูกๆ อยู่!’ เขาส่ายหน้าอย่างอิดหนาระอาใจ“เธอลืมไปแล้วหรือว่าตกลงอะไรกับฉันไว้ ต้องเชื่อฟังฉันทุกอย่าง แล้วฉันจะจัดการเรื่องพ่อให้ แค่เธอเป็นเด็กดีและเชื่อฟังฉัน ทำได้ไหม?”ข้ออ้าง?“แต่...” เขายกมือปราม รู้สึกรำคาญเสียงแว้ดๆของเธอจนปวดหัว“ไม่มีแต่”คืนนั้นเขาเล่นเอาเธอจนแทบคลานลงจากเตียงไม่ไหวยังไม่สาแก่ใจเขาหรือไง เธอนึกขุ่นเคืองเขาอยู่ในใจ พ่อของเธอไว้ใจผิดคนหรือเปล่า?“ไหนคุณเคยบอกว่าคุณจะนอนกับหนูแค่ครั้งเดียวไง และหนูก็ทำหน้าที่จบแล้ว”“ฉันเคยบอกเธอแบบนั้นเหรอ? ไม่เห็นจะจำได้เลย” หน้ามึนสุดๆ!“คุณหลอกหนู ... หนูไม่อยากอยู่กับคุณแล้ว เพราะคุณ...”“ฉันทำไม!” เขาตวาดเสียงดังลั่นจนเธอสะดุ้ง“เอ่อ...คะ คุณทำหนูเจ็บ” เธอทำหน้าเง้างอดตอบเขาอ้อแอ้เสียงแผ่วเป็นลูกแมว“เจ็บหรือเสียว เอาดีๆ” เขาเลิ่กคิ้วสูงเป็นเชิงคำถาม เธอทำหน้าเหลอหลาเลิ่กลั่กไม่น้อย“ไหนๆ ก็ได้กันแล้วนี่นา ให้ฉันเอาเธออีกสักทีสองทีก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร เธอก็ชอบไม่ใช่เหรอ? เวลาที่ฉันกระแทกเธอแร

“ทำอะไรของคุณคะ”“แล้วคิดว่าทำอะไรล่ะ”ได้ยินแค่เสียงลมหายใจหืดหาดผ่าวร้อนเป่ารดต้นคอ อุ้งมือใหญ่หยาบกร้านซุกเข้าไปใต้สาบเสื้อเพื่อบีบเค้นอกตูมเนื้อนุ่มเนียนละเอียดเหมือนฟองเต้าหู้แถมนิ้วร้ายยังสะกิดเกายอดเม็ดทับทิมสีชมพูหวานเม็ดเล็กจนขึ้นเป็นตุ่มไตชูชันดุนดันชุดนอนผ้าซาตินสีมุกเรียบลื่น ซึ่งปกติเวลานอนเธอไม่ใส่เสื้อชั้นในนอนอยู่แล้ว“อื้อ อย่าค่ะ” เธอครางรับพร้อมกับไล่ตะครุบมือหนาไว้“ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยฉันคงนอนไม่หลับ ช่วยหน่อยสิ” เขาเอ่ยเสียงกระเส่าอื้ออึง เธอเอื้อมมือคลำหาสวิตช์ไฟบนหัวเตียง เมื่อไฟสว่างวาบสายตาดันไปปะทะกับท่อนลำกลางลำตัวที่เหยียดขยายเป้ากางเกงจนตุงขึ้นมา เธอกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอดังเอื๊อกไม่ใช่ว่าหิว แต่เป็นเพราะรู้สึกจุกที่ลำคอรอไว้เลยขนาดของเขาไม่ธรรมดา ตอนนี้เธอก็ยังเจ็บหน่วงไม่หายมาหลายวัน“ฉันจะใช้ปากช่วยคุณก็ได้ค่ะ” ได้ยินแบบนั้นเขาก็รีบถอดกางเกงออก ท่อนลำใหญ่ชี้หน้าเธอต้านแรงโน้มถ่วงของโลก หุ่นเขาช่างสมบูรณ์แบบไปทุกสัดส่วนราวกับรูปปั้นเดวิด งานศิลปะระดับมาสเตอร์พีช แต่ทว่าท่อนลำกลางลำตัวของเขา รูปปั้นเดวิดก็ไม่สามารถเทียบชั้นได้ สิ่งนั้นมันสะกดตาเธอใ