All Chapters of ตรวนรักมาเฟียร้าย SM: Chapter 11 - Chapter 20

“อ๊ะ ลึกเกินไปแล้วนะคะ” ฝ่ามือบางดันหน้าท้องซิกซ์แพ็กสะเปสะปะพัลวัน เขาก็ขยันขยับรุกคืบเข้ามาลึกมากขึ้นไปอีก“หึ ฉันรู้น่าว่าเธอชอบ ร่านแบบนี้ ต้องโดนฉันกระแทกแรงๆ และลึกกว่านี้อีกรู้ไหม เธอนี่มัน...อ้า...ยั่วสุดๆ”เขาแสยะยิ้มแยกเขี้ยวเหยียดหยันจนน่ากลัว มีหรือที่เขาจะฟัง ยิ่งเห็นเธอทรมาณเขาก็ยิ่งสะใจ ใช่! ตอนนี้เธอรู้สึกกลัวเขา“อ๊ะ หนูจุก เบาๆ หน่อย อื้อ” เขากดกำปั้นลงข้างลำตัวแล้วทิ้งตัวกระทั้นสะโพกกระหน่ำร่องรักรุนแรงไม่ยั้ง จนคนใต้ร่างสั่นสะเทือน เสียงกระทบกระแทกเนื้อกระทบเนื้อเสียงดังสนั่นหวั่นไหว “อื้อ ไม่ไหว หนูไม่ไหว” มือแกร่งจากที่กำขยำเต้าทรวงอวบเต่ง ถูกเลื่อนมากอบกุมที่ลำคอแล้วเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่เบื้องล่างก็ยังกระแทกไม่ยั้ง มัดมุกเริ่มกระเสือกกระสนรนหาอากาศหายใจ กำปั้นน้อยรัวทุบที่แขนเขาด้วยตาเหลือกลอย“แค่ก แค่ก หะหายใจไม่ออก” เธอส่งเสียงกระท่อนกระแท่นผ่านลำคอแห้งผาก จนเขาส่งลาวาร้อนขุ่นคลั่กเข้าไปในกายเธอนั่นแหละเขาถึงได้คลายมือออก“คะ คุณจะฆ่าหนูหรือไง แค่ก แค่ก” เธอยกมือขึ้นมากำรอบคอตัวเองที่แดงเถือกเพราะน้ำมือเขา พร้อมกับไอโขลกหน้าดำหน้าแดงจนตัวโยน เมื่อตะ

“คุณมุกจะทานข้าวเย็นเป็นอะไรดีคะ บอกพี่ใจได้เลยนะคะ” สายใจเอ่ยถามคนของเจ้านาย ที่เขาฝากฝังให้ดูแลเธอเป็นอย่างดียามที่เขาไม่อยู่“ยังคิดไม่ออกเลยค่ะ จริงๆ ทำอะไรให้มุกกินได้หมดเลยค่ะพี่ใจ แล้วแต่พี่ใจเลยค่ะ” เธอแย้มยิ้มตอบแม่บ้านวัยกลางคน ก่อนจะขอตัวไปพักผ่อนที่ห้องนอนของเธอต่อ มัดมุกส่งข้อความในแอพพลิเคชันสนทนาไปถามไถ่เขาแต่ไร้การตอบกลับ“ยุ่งอยู่เหรอ?” เธอมุ่ยหน้าใส่จอ แล้วก็ส่งข้อความไปย้ำๆ ซ้ำๆ ตัดพ้อเขาต่างๆ นานาหนักขวาไปเป็นสิบข้อความ ก่อนที่เห็นว่ามันเปล่าประโยชน์จึงเขวี้ยงสมาร์ตโฟนลงบนหัวนอนอย่างหัวเสีย เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องหงุดหงิดถึงเพียงนี้เธอกับเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรกันเสียหน่อย กวาดสายตามองหากระเป๋าสะพายแบรนด์เนมใบเก๋ที่พ่อเคยซื้อให้เป็นยี่ห้อที่ขึ้นต้นด้วยตัว C รุ่น CLASSIQUE หนังเคลือบเงาสีดำที่ไอดอลไทยที่มีชื่อเสียงระดับโลกเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์มาแล้ว มันถูกวางอยู่บนหัวเตียงเธอล้วงเข้าไปหยิบยาแก้ไข้ที่ได้มาจากเจียระไนเข้าปาก จากนั้นก็รินน้ำลงแก้วแล้วกระดกลงคอ ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม อยากพักสักหน่อยเพราะรู้สึกว่าตัวรุมๆ ขึ้นมาและรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีตอนที่สายใจ

เธอไม่ควรจะคิดเป็นอื่น ร่างบางหยิบสมาร์ตโฟนออกมาก็ไม่เห็นมีข้อความอะไรส่งมา นิ้วเรียวจิ้มที่แป้นพิมพ์ทิ้งประโยคข้อความสุดท้ายลงไป และเธอจะไม่ส่งข้อความอะไรไปหาเขาอีกแล้ว‘คุณไม่กลับมาวันนี้ ก็น่าจะเป็นคนบอกหนูด้วยตัวเองสิคะ หนูคิดถึงคุณนะ’จู่ๆ น้ำตาก็ไหลรินออกมาที่หางตาโดยไม่รู้ตัวจนเปียกชุ่มหมอนที่หนุน มันอัดอั้นในใจอย่างบอกไม่ถูก เธอเป็นอะไรกันหรือแค่ฮอร์โมนเปลี่ยน? อ้อ! ใช่แล้ว จะถึงวันที่มีรอบเดือนแล้วนี่นา มิน่าล่ะถึงอารมณ์แปรปรวนได้ขนาดนี้ เธอหลับตาและก็ผล็อยหลับไปในที่สุด รู้สึกตัวตื่นมาอีกทีก็ตอนเกือบสี่ทุ่มแล้ว นี่เธอหลับไปตั้งหลายชั่วโมงมัดมุกเด้งตัวขึ้นมา อยากจะแช่น้ำอุ่นเสียหน่อย เธอถอดเสื้อผ้าแล้วหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวม แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อรองน้ำอุ่นที่อ่างอาบน้ำจากุชชี่ ระหว่างนี้ก็เดินมาที่บริเวณอ่างล้างหน้า ในห้องน้ำของเขามีเซ็ตล้างหน้า ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดและดูแลผิวของเธออยู่ที่มุมหนึ่งเพื่อความสะดวกสบาย เพราะหลังๆ มานี่เธอต้องมานอนห้องของเขาเสียส่วนใหญ่มือขาวเรียวสวยราวลำเทียนหยิบคลีนซิ่งมาเช็ดล้างเครื่องสำอางบนใบหน้าจนสะอาดหมดจด เธอมองไปยังกระจกบาน

“ขอร้องฉันสิ” ศารทูลออกคำสั่ง “ทำให้ฉันเห็นว่าเธอต้องการมันมากแค่ไหน”“ได้โปรดใส่เข้ามาในตัวหนูสักทีค่ะ ไม่ไหวแล้ว”“หึหึ เด็กร่าน คันมากใช่ไหม เดี๋ยวฉันจะช่วยทำให้เธอหายคันเอง” ศารทูลโถมกายส่งท่อนลำกดเข้าไปล้ำลึกในคราวเดียว จนมัดมุกผวาเฮือกตาเบิกกว้าง น้ำใสๆ เอ่อปริ่มล้นที่หางตา เรียวแขนกลมกลึงกอดกระชับเอวเขาเอาไว้แน่นจุกจนหน้าเบ้ มันอึดอัดไปหมด แล้วเขาก็เริ่มสาวสะโพกจากช้าไปเร็วขึ้นตามจังหวะคุกรุ่นของอารมณ์ใคร่“เบาๆ ค่ะ มุก อ๊ะ จุก” เธอร้องปรามเสียงกระท่อนกระแท่น มือก็ดันหน้าท้องซิกซ์แพ็กเขาออกห่างเมื่อรู้สึกว่าเขากระแทกกระทั้นร่างเธอหนักหน่วงไต่ระดับขึ้นจนเกินจะรับไหว“มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน เธอมีหน้าที่อ้าขากว้างๆ ให้ฉันกระแทกลึกๆ ก็พอ จำไว้” คำหยาบคายที่สบถออกมาช่างเสียดแทงเข้าไปในหัวใจ จนเลือดทะลักไหลออกมาจนแทบจะหมดตัวเขากระหน่ำรัวทำแต้มที่จุดเชื่อมต่อจนเธอหายใจหายคอไม่ทัน สุดท้ายก็ปลดปล่อยน้ำลาวาขาวข้นเหนือเนินสามเหลี่ยมในที่สุดเขาระบายลมหายใจผ่าวร้อนพ่นออกมาเฮือกใหญ่ข้างใบหู เมื่อเสร็จกิจก็พลิกกายลงไปนอนแผ่หราข้างๆ เธอ และพล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนมัดมุกหยิบทิช

“ค่ะ ไม่เรียกก็ไม่เรียก”‘ดีมาก เป็นเด็กดีเชื่อฟังฉัน จำไว้ว่าเธอเป็นของฉันคนเดียว’ เขาย้ำคำ“โทรมาพูดแค่นี้ใช่ไหมคะ หนูจะวางสายแล้ว”‘ทำไม’“หนูจะอ่านหนังสือสอบค่ะ อาทิตย์หน้าก็เริ่มสอบแล้ว”‘โอเค ถ้าอย่างนั้นก็ไปเถอะ’ศารทูลกดวางสาย เวลาตอนนี้ที่ฮ่องกงประมานสี่ทุ่มซึ่งเวลาท้องถิ่นจะเร็วกว่าที่เมืองไทยประมานหนึ่งชั่วโมง แล้วเสมาเดินเข้ามาในบ้านพักตากอากาศริมทะเลของเขา“นายครับได้เวลาขึ้นเรือแล้วครับ” เสมาเอ่ยกับเจ้านายด้วยท่าทางนอบน้อม ศารทูลพยักหน้ารับก่อนจะเอ่ยถามต่อ“คุณเดวา มาถึงแล้วหรือ?”“มาถึงแล้วครับ ตอนนี้เขาขึ้นเรือไปพักผ่อนในห้องรับรอง VVIP เรียบร้อยแล้วครับ” ศารทูลจึงหมุนตัวเดินออกจากห้องไปโดยมีเสมาเดินตามหลังมา เพื่อไปสมทบกับบอดี้การ์ดอีกสามคนด้านล่างเพื่อดูแลความปลอดภัย และขึ้นเรือสำราญในคืนนี้“เป็นเกียรติมากครับที่คุณเดวามาพักผ่อนที่เรือสำราญของเรา” เดวาเป็นนักธุรกิจวัย 35ปี หน้าใหม่ไฟแรง ตอนนี้ดำรงตำแหน่งรองประธานบริษัท แต่หลังจากนี้ไปอีกไม่นาน คงได้ขึ้นมารับตำแหน่งประธานบริษัทต่อจากบิดาที่กำลังจะเกษียณอายุ เขาทำธุรกิจในเครือโทรคมนาคม ทั้งการสื่อสารและระบ