All Chapters of My Super Daddy&Mami แด๊ดดี้หม่ามี้ของผมดีที่สุดในโลก: Chapter 41 - Chapter 50

พบูพาเจ้าอ้วนออกไปเดินเล่นรับวิตามินดีจากแสงแดดยามเช้าที่สวนสาธารณะของหมู่บ้านเช่นเดิมพบูเว้นระยะห่างความสัมพันธ์กับภีษมะแบบหักดิบ เรียกได้ว่าตอนนี้ เขาอยู่ในช่วงทำใจก็ว่าได้ ไหน ๆ คุณป้าก็วานให้เขาช่วยเป็นกามเทพช่วยภีษมะและเปรมาให้ตกร่องปล่องชิ้นกันแล้ว เขาคิดว่าก็น่าจะช่วยทั้งคู่ให้เต็มที่พบูเข็นรถเข็นเด็กเดินออกมาจากตัวบ้าน มืออีกข้างหนึ่งก็จูงเชือกเจ้าโคโค่ไว้ด้วย เขาเห็นตระการตายืนชะเง้อชะแง้อยู่ที่ประตูรั้วหน้าบ้านและกำลังมองเข้ามาในบ้านพอดี“โฮ่ง!” โคโค่ร้องทักคนแปลกหน้าที่มาเยือนตามสัญชาตญาณของมัน“ชู่ว!” เขายกนิ้วชี้ป้องปากเป็นสัญญาณให้มันเงียบเสียงลง และเดินออกไปเดินออกไปเปิดประตูรั้วหน้าบ้าน“พี่บู พี่ภีมออกไปทำงานแล้วเหรอคะ”ตระการตาเอ่ยถาม จริง ๆ แล้วตระการตาออกมาสอดส่องภีษมะเมื่อมีโอกาส เพื่อจะได้ทำคะแนน รวมถึงมาดูคู่แข่งด้วย ยิ่งเปรมานั่นทั้งสวย รวย เก่ง แถมยังอยู่บ้านข้าง ๆ ภีษมะด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้หล่อนร้อนรนใจมากขึ้น“อืม ออกไปแต่เช้าเลย มีอะไรหรือเปล่าครับ” “ยัยคนบ้านข้าง ๆ อะ เขาเป็นอะไรกับพี่ภีมอะพี่ เขาเพิ่งมาอยู่ใหม่ไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องทำตัวสนิทสนมกับพ

“ป้าดา ป้าครับ ป้า” พบูตะโกนอยู่ที่รั้วหน้าบ้านอยู่นาน แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ แถมยังรู้สึกว่าในบ้านของป้านั้นมันเงียบเชียบจนผิดปกติจะเป็นอะไรหรือเปล่านะ...พบูรีบแจ้งรปภ.ของหมู่บ้านให้มาดู ไม่นานรปภ.ก็ขี่จักรยานมาจอดที่หน้าบ้านของป้าดารา“ผมเรียกป้าตั้งนานแล้ว แต่ป้าไม่ออกมาครับ กลัวว่าป้าจะเป็นอะไรไป เพราะปกติป้าแกจะตื่นเช้าครับ” พบูรีบแจ้งรายละเอียดเบื้องต้นให้รปภ.หมู่บ้านได้รับทราบข้อมูลทั้งรปภ.และพบูก็ช่วยกันเรียกป้าดาราอีกครั้ง แต่ปรากฏว่าไม่มีใครออกมา“ผมว่าต้องปีนขึ้นไปดูแล้วล่ะ” พบูเสนอความคิดเห็น รปภ.ก็มีความกลัวไม่น้อยว่าจะเป็นการบุกรุกบ้านของลูกบ้านหรือเปล่า แต่ก็คิดถึงความปลอดภัยเป็นที่ตั้ง จึงได้ตัดสินใจปีนรั้วบ้านเข้าไป รปภ.รีบวิ่งเข้าไปในบ้าน ดีที่ประตูหน้าบ้านไม่ได้ถูกล็อก แถมมีลูกกุญแจห้อยอยู่ที่บานประตูด้วย รปภ.เลยส่งกุญแจให้พบูไขแม่กุญแจหูช้างที่คล้องอยู่ที่ประตูรั้วออกเขาจึงเข้ามาได้พบูลากประตูรั้วเลื่อนเปิดออกแล้วเข็นเด็กน้อยเข้าไปข้างในบ้าน“พี่ เห็นป้าดาไหม?” พบูร้องถามขึ้น ขณะที่รปภ.ก็วิ่งหาจนวุ่นภายในบ้าน“คุณ คุณครับ คุณป้านอนอยู่ที่ครัวครับ” เม

แต่โชคดันเข้าข้าง เพราะรถของภีษมะก็ขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านพอดี เมื่อภีษมะมองออกไปนอกกระจกรถ ก็เห็นว่าสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน ไม่รอช้ารีบลงมาจากรถ ส่วนเด็กน้อยนั้นโชคดีที่เขายังนอนหลับอยู่ในรถ เขาจึงปล่อยให้เด็กน้อยนอนอยู่ในรถก่อนเพราะกลัวว่าจะได้รับอันตราย ดีที่อากาศยามเช้าไม่ร้อนมาก เขาดับเครื่องยนต์ แล้วเปิดกระจกรถสองบานหลังแง้มออกเล็กน้อยให้อากาศได้ถ่ายเทสะดวกขึ้นดูเหมือนว่าพบูกับชายคนนั้น ซึ่งน่าจะเป็นสามีของวรานิษฐ์กำลังมีปากเสียงกันอยู่ และตอนนี้ชูชัยก็กระชากคอเสื้อพบู ง้างหมัดขึ้นกลางอากาศกำลังจะแจกหมัดให้เขาโทษฐานที่เข้ามาแส่เรื่องของชาวบ้านพบูหลับตาปี๋คงโดนหมัดเขาซัดหน้าแน่...หมับ!อุ้งมือแกร่งของภีษมะจับที่ข้อมือของชูชัยและกำข้อมือเขาเอาไว้แน่น มืออีกข้างก็ดึงพบูออกมาหลบข้างหลังเขา“เฮ้ย มึงเป็นใครวะ ปล่อยกูนะโว้ย” ภีษมะผลักอกเขาออกไปแรง ๆ แล้วหันกลับมาหาพบู สำรวจเนื้อตัวว่าเขาบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?“บู เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนบ้าง” เขาถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย“บูไม่เป็นอะไร” ชูชัยเดินดุ่ม ๆ เข้ามาหวังจะเข้ามาทำร้ายภีษมะจากทางด้านหลัง“พี่ภีมระวัง!” ภีษมะห

“อื้อ” จูบกันเพียงไม่นาน พบูก็เริ่มเคลิบเคลิ้มตาม พอผละจากจูบอ้อยอิ่งแสนหวาน ก็เห็นสายตาหวานเชื่อมของพบู ยิ่งทำให้ดูเย้ายวนขึ้นอีกเป็นกอง“พะ พี่ภีมทำแบบนี้ทำไม?” พบูละล่ำละลักถาม ครั้งที่สองแล้วที่ภีษมะทำแบบนี้กับเขา ทั้งที่เคยบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับเขาแท้ ๆ แต่กลับทำแบบนี้อีกแล้ว ‘ใจร้ายที่สุดเลย’“พี่อยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง” เขายกสะโพกขึ้นแล้วดึงบ็อกเซอร์ออกแล้วโยนออกไปให้พ้นทาง ภาพตรงหน้าปรากฏให้เห็นถึงส่วนความเป็นชายที่ใหญ่โตโอฬารพบูชะงักงัน ‘มันใหญ่มาก’ เขาดันร่างพบูลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น สวนเขานั่งหย่อนขาอยู่ที่ขอบเตียง ฝ่ามือหนาเอื้อมไปลูบศีรษะพบูแผ่วเบาด้วยความเอ็นดู ทั้งคู่สานสบสายตาหวานซึ้งกันนิ่งนาน สายตาของภีษมะตอนนี้บ่งบอกว่าอยากจะกลืนกลินพบูเข้าไปทั้งตัว“ทำให้พี่สิ ตอนนี้มันเป็นของบูนะ” เขากดท้ายทายพบูลงมา“พี่ภีม มะ ไม่” แต่ทว่าก็ขืนตัวไว้ ฝ่ามือทั้งสองสองของพบูเกาะที่ต้นขาเขายึดไว้ ส่ายหน้าหวือต่อต้านการกระทำของเขา“บู ชอบพี่ไม่ใช่เหรอ?” ภีษมะโพล่งถาม“บู ชอบพี่ แต่พี่ก็ไม่ควรฉวยโอกาสเอาเปรียบบูแบบนี้” พบูขึงขัง เขาไม่ยอมง่าย ๆ หรอก “พี่รู้สึกอย่างไรกับบ

“ใช่ บูชอบพี่ แต่บูก็ไม่อยากเสียใจเหมือนกัน” และก็ไม่อยากเสียตัวให้กับคนที่เขาไม่ได้รักเรา พบูอยากให้มันเกิดจากความรู้สึกรักกันและโหยหาต้องการกันจริง ๆ มากกว่าไม่ใช่เอาเซ็กซ์นำทางเพื่อพิสูจน์ความรู้สึก ภีษมะควรจะตอบหัวใจตัวเองให้ได้ก่อน ไม่ใช่ว่าใช้เขาเป็นเครื่องมือพบูสะบัดมือให้หลุดการการเกาะกุมของภีษมะ อย่ามาคิดว่าเขาจะยอมใจง่ายอีก ครั้งแรกที่ยอมทำให้ก็มากพอแล้ว เขาไม่ใช่ของเล่นของใคร มีศักดิ์ศรีมากพอ ส่วนภีษมะเมื่อเห็นท่าทีที่แข็งกร้าวของพบูแบบนั้น เขาก็ไม่อยากบังคับอีก ทำได้แค่ทำท่าฮึดฮัดแล้วเดินออกจากห้องไป จากนั้นชีวิตของทุกคนก็ดำเนินไปเช่นเดิมตามที่ควรจะเป็น จนเวลาล่วงเลยผ่านไปหนึ่งเดือน เด็กน้อยตอนนี้มีอายุสิบเดือนแล้ว พบูค่อย ๆ เห็นถึงพัฒนาการของเขา ตอนนี้เขาอยู่ในช่วงตั้งไข่แล้ว พยายามที่จับสิ่งของรอบข้างเพื่อจะพยุงตัวเองให้ยืนขึ้นได้แล้วคนรอบตัวก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ป้าดารามาหาพบูที่บ้านในเช้าวันหนึ่ง เพื่อมาบอกลาว่าป้าจะเดินทางไปอยู่กับลูกหลานที่อเมริกา ส่วนบ้านหลังนี้ก็คงจะขายทิ้ง “บู ขอให้ป้าเดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ” พบูเอ่ยร่ำลาและอวยพรให้ป้าดารา“ข