ยิ่งใกล้วันคลอด เซียวจิ่นเหยียนยิ่งนอนไม่หลับ คนที่เคยต่อสู้อย่างดุดันในสนามรบโดยไม่หวั่นเกรงกลับเฝ้าถามท่านหมอทุกวันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลใจ“วันนี้เป็นอย่างไร”“ปกติพ่ะย่ะค่ะ”“แน่ใจหรือ”“แน่ใจพ่ะย่ะค่ะ”“เด็กเล่า”“แข็งแรงพ่ะย่ะค่ะ”“แล้วพระชายาเล่า”“แข็งแรงพ่ะย่ะค่ะ”“การคลอดจะปลอดภัยใช่หรือไม่”หมอ “...”ยังไม่คลอดเลย จะให้เขาตอบอย่างไร ไม่มีผู้ใดกล้ารับรองความปลอดภัยได้อย่างเต็มปาก สิ่งที่สามารถพูดได้ก็คือ“กระหม่อมจะดูแลพระชายาอย่างเต็มที่พ่ะย่ะค่ะ”จนกระทั่งวันคลอดมาถึงจริง ๆ เสียงลั่วชิงอวี้ร้องด้วยความเจ็บปวดดังออกมาจากห้องคลอด เซียวจิ่นเหยียนยืนอยู่ด้านนอก ใบหน้าซีดเผือดกว่าคนคลอดเสียอีก“เหตุใดจึงใช้เวลานานขนาดนี้”หมอรีบตอบ“ท่านอ๋อง การคลอดบุตรต้องใช้เวลาพ่ะย่ะค่ะ”“นางคงจะต้องเจ็บปวดมากแน่ๆ”“เป็นเรื่องปกติพ่ะย่ะค่ะ”“ปกติตรงไหน”ทุกคนเงียบ เซียวจิ่นเหยียนเดินวนอยู่หน้าประตู เดินไป เดินกลับ สุดท้ายทนไม่ไหว ก็ตะโกนออกมา“เปิดประตู”“ท่านอ๋อง!”“ข้าจะเข้าไป”“ห้องคลอดเป็นสถานที่อัปมงคล บุรุษเข้าไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ!”เซียวจิ่นเหยียนหันมามอง“ใครกำหนด”“ธรรมเนียมพ่ะ
Última actualización : 2026-10-02 Leer más