น้องเมียสุดเด็ด의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 7

ฉันชื่อเฉินเฉิง เป็นคนใต้โดยกำเนิด แต่กลับแต่งงานกับภรรยาชาวตะวันออกเฉียงเหนือปีนี้ช่วงตรุษจีน ภรรยาเสนอให้กลับไปฉลองตรุษจีนที่บ้านเธอถึงอย่างไรแต่งงานกันมาหลายปีแล้ว ทุกปีล้วนฉลองตรุษจีนที่บ้านฉันตลอดปีนี้ภรรยาเลยยืนกรานจะกลับไปฉลองที่บ้านเดิมให้ได้สักครั้งฤดูหนาวทางภาคเหนือนั้นหนาวจัดเป็นพิเศษ ด้านนอกหิมะตกโปรยปราย เตียงอุ่นจัดจนร้อนฉ่าที่ทำให้ฉันแปลกใจก็คือ บ้านของภรรยามีเตียงเพียงแค่อันเดียว ปกติคนทั้งครอบครัวต่างเบียดเสียดกันกินข้าวและนอนบนเตียงนี้เตียงเดียวคนชนบทแถบตะวันออกเฉียงเหนือล้วนอัธยาศัยดีมีไมตรี พอเห็นฉันมาถึง ก็รีบเชือดไก่แม่พันธุ์ตัวใหญ่ทันที บนโต๊ะบนเตียงเต็มไปด้วยสำรับกับข้าวร้อนๆ ควันฉุยน้องสาวของภรรยายังใส่ใจตักซุปไก่ให้ฉันชามหนึ่ง นิ้วมือของเธอเฉียดผ่านหลังมือฉันโดยไม่ได้ตั้งใจ สัมผัสเนียนนุ่มนวลเป็นที่สุดฉันเงยหน้าขึ้นมองเธอ ไม่ได้เจอกันหลายปี นึกไม่ถึงว่าเด็กสาวตัวเล็กๆ ในวันนั้น บัดนี้จะเติบโตเป็นสาวสะพรั่งหน้าตาสดใสน่ารักเป็นอย่างยิ่งทรวดทรงองค์เอวเติบโตอย่างสมบูรณ์แบบ แม้จะสวมเสื้อนอกหนาเตอะ ทว่ายังคงมองเห็นสัดส่วนอวบอิ่มตูมเต่งได้อย่างชัด

ทั้งร่างของฉันแทบจะหลอมละลาย รู้สึกราวกับมีมดนับไม่ถ้วนกำลังไต่ชอนไชเข้าไปในหัวใจอวัยวะน้อยใหญ่เดือดพล่านระอุในยามนี้ เซลล์ทั่วร่างแทบจะระเบิดออกอย่างไรอย่างนั้นนึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าการมาฉลองตรุษจีนที่บ้านพ่อตา จะเกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้นกับฉันได้ฉันกล้าเอาชีวิตเป็นเดิมพันเลยว่า ยัยหลินเหยานี่บริสุทธิ์ผุดผ่องแน่นอนไม่รู้ว่าเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายกันแน่หลินเหยาส่งเสียงครางอือในคอ เธอเองก็กลัวจะทำพ่อแม่ตื่น จึงพยายามอดกลั้นไว้ ไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองหายใจดังเกินไป แถมยังยักย้ายขยับไหวไปมาหน้าหลังไม่หยุดฉันคิดจะถอนออกก็ถอนไม่ออกภรรยาก็อยู่ข้างหลังฉัน คอยดันฉันไว้แน่น ไม่ยอมให้ฉันขยับไปข้างหลังภรรยาไม่รู้เลยว่า การกระทำของเธอนี้ได้ช่วยสนับสนุนความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับหลินเหยาโดยไม่ตั้งใจ หากเธอรู้เข้า ไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรฉันถูกภรรยากับน้องเมียหนีบกระหนาบทั้งหน้าหลังรู้ตัวอีกที การเคลื่อนไหวของพวกเราสองคนก็ยิ่งนานยิ่งรุนแรงขึ้น แม้แต่เตียงยังโยกสั่น!พ่อตาสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหว จึงเอ่ยขึ้นอย่างงัวเงีย"เสียงอะไรกันน่ะ ทำไมเตียงถึงโยกได้ล่ะ"ฉันกับหลินเหยารีบหยุด

"ถ้าพี่ยังขู่หนูแบบนี้อีก หนูจะบอกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนกับพี่สาวหนู!"คำพูดประโยคนี้ทำเอาฉันตกใจตาค้าง นึกไม่ถึงว่าเด็กสาวที่ดูใสซื่อภายนอก ภายในใจจะมืดมนล้ำลึกถึงเพียงนี้ฉันลดเสียงต่ำเอ่ยขึ้น"เมื่อคืนมันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ทันตั้งตัว เธอรีบกินยานี้เข้าไปซะ"พูดพลาง ฉันก็ล้วงเอายาคุมฉุกเฉินที่เพิ่งซื้อมาออกจากกระเป๋า ยื่นไปตรงหน้าเธอหลินเหยาชะม้ายตามองแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยถามฉัน"นี่มันยาอะไรเหรอคะ"ฉันกลัวเธอจะไม่เข้าใจ จึงอธิบายอย่างชัดถ้อยชัดคำ "นี่คือยาคุมฉุกเฉิน เรื่องเมื่อคืนมันทำให้เธอท้องได้นะ เธอรีบกินเข้าไปซะ อย่าปล่อยให้เรื่องราวใหญ่โต"หลินเหยาจ้องมองเม็ดยาแวบหนึ่ง นึกไม่ถึงว่าเธอจะปัดเม็ดยาหลุดร่วงลงพื้นเต็มแรงปากพึมพำบ่น "หนูไม่กินของแบบนี้หรอกนะ!"ฉันรีบก้มตัวลงเก็บเม็ดยานั้นขึ้นมา เอาแขนเสื้อเช็ดฝุ่นบนนั้นเบาๆ แล้วยื่นไปตรงหน้าเธออีกครั้ง กดเสียงต่ำลงไปอีก "เชื่อฟังหน่อย รีบกินซะ!"น้ำเสียงทุ้มต่ำของฉันแฝงไว้ด้วยความเข้มงวด หลินเหยาเบิกตากว้าง จ้องมองฉันด้วยความตระหนกตกใจ"ท้องก็ท้องสิคะ ไว้หนูมีงานทำเมื่อไร หนูเลี้ยงลูกเองได้"พูดจบเธอก็วิ่งพรวดพราดกลับบ

วันที่เซ็นใบหย่า มุมปากของภรรยาพลันเผยรอยยิ้มอันน่าประหลาดใจออกมาวูบหนึ่งรอยยิ้มนี้ทำเอาฉันใจเสีย เรื่องราวคงไม่ได้ง่ายดายถึงเพียงนี้แน่วันที่ฉันกลับมาบ้านเพื่อเก็บสัมภาระ หลินเหยากำลังนั่งอยู่ในบ้านของฉันพอดีในมือน่าจะถือใบทำแท้งไว้พลางเอ่ยขึ้น"พี่คะ เรื่องนี้หนูลงทุนเยอะที่สุด บ้านหลังนี้ต้องตกเป็นของหนูสิ"รอยยิ้มของเธอทำเอาฉันรู้สึกสะอิดสะเอียนเป็นที่สุดคำว่าเรื่องนี้หมายความว่ายังไงกันดูท่าเรื่องนี้คงมีเงื่อนงำซ่อนอยู่ คำพูดของเธอแฝงไปด้วยการเสียดสี รอยยิ้มแผ่รังสีอำมหิตเย็นเยียบ ฉันพลันตระหนักได้ทันทีว่านี่คือกับดักที่ถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าหลังจากเก็บของออกจากบ้านหลังนี้ ฉันก็กลับไปอาศัยอยู่บ้านพ่อแม่พ่อแม่เห็นฉันหมดตัวกลับมา ก็ไม่เอ่ยปากถามสักคำ ทำเพียงเก็บกวาดห้องให้ฉันเงียบๆฉันขังตัวเองอยู่แต่ในห้องทั้งวัน ขบคิดทบทวนคำว่า 'หนูลงทุนเยอะที่สุด' ของหลินเหยาซ้ำไปซ้ำมา ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเสียวสันหลังวาบกลางดึกคืนหนึ่ง ฉันค้นโทรศัพท์เครื่องเก่าออกมาจนเจอไฟล์เสียงอัดที่เคยถูกลบไปแต่กู้คืนมาได้ พลันได้ยินเสียงหลินเหยากับพี่สาวกำลังสมรู้ร่วมคิดกันอย่างชัดเจน "ขอแค่เขาเ