บทที่ 2

หลินเหยาถูกฉันชนเข้าทีหนึ่ง คงรู้สึกไม่สบายตัว จึงเปลี่ยนท่านอน พลิกตัวหันหลังให้ฉัน

เดิมทีฉันนึกว่าหันหลังให้แล้วคงไม่มีอะไรแล้ว

ทว่าใครเล่าจะคาดคิด หลินเหยาชอบนอนแอ่นบั้นท้าย

บั้นท้ายเกินครึ่งของเธอรื่นเข้ามาในผ้านวมของฉัน

ที่ยิ่งทำให้เลือดลมฉันสูบฉีดพุ่งพล่านก็คือ ฉันเองก็นอนตะแคงเหมือนกัน บั้นท้ายของเธอจึงชนเข้ากับจุดยุทธศาสตร์ของฉันเข้าพอดี!

ให้ตายสิ!

บั้นท้ายงอนงามผ่องนวลนี้ ทั้งเด้งดึ๋งทั้งนุ่มนิ่ม ชนเข้ามาทีหนึ่งอย่าให้พูดเลยว่าฟินสบายแค่ไหน

ความปรารถนามันพุ่งพรวดขึ้นมาทันที ความรู้สึกซ่านสยิวซาบซ่านแล่นริ้ว กระตุ้นเส้นประสาทของฉันไม่หยุดหย่อน

ฉันโดนภรรยากับหลินเหยาหนีบอยู่ตรงกลาง ขยับไปข้างหน้าก็ดุนไปโดนหลินเหยา ขยับถอยหลังก็เบียดโดนภรรยา

เดินหน้าก็ไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ได้

ถูกหนีบอยู่ตรงกลางแบบนี้นอนยังไงก็ไม่สบายตัว

เตียงนี้ยิ่งเผาก็ยิ่งร้อน ภายในผ้านวมยิ่งนานก็ยิ่งทวีความร้อน

ฉันยังสวมกางเกงไหมพรมหนาเตอะอีกชั้น ทั้งร่างยิ่งร้อนรุ่มจนแทบกระสับกระส่ายต้านทานไม่ไหว

ปล่อยเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แน่

ฉันค่อยๆ ถอดกางเกงไหมพรมออกอย่างเงียบเชียบ จากนั้นใช้เท้าถีบกางเกงไหมพรมออกไป

ท่อนล่างเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว ค่อยสบายขึ้นเยอะจริงๆ

ที่ทำให้ฉันฟินยิ่งกว่าเดิมก็คือ ผ้าระหว่างฉันกับหลินเหยาลดลงไปชั้นหนึ่ง ความรู้สึกแบบนั้นจึงยิ่งทวีความเสียวซ่านตื่นเต้น

เซลล์ทุกเซลล์ทั่วร่างคล้ายจะระเบิดออก มีมดนับไม่ถ้วนกำลังไต่ยั้วเยี้ยอยู่ในร่างกาย

ภรรยากำลังหลับสนิท ไม่รู้เลยสักนิดว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่

ในใจเกิดความฟินรื่นรมย์ราวกับกำลังแอบกินของอร่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่อยู่ข้างกายภรรยา ความรู้สึกแอบทำยิ่งเข้มข้นรุนแรง

ยามปกติระหว่างฉันกับภรรยาไร้ซึ่งความซาบซ่านจี๊ดจ๊าดนานแล้ว ทว่ายามนี้กลับมาค้นพบความรู้สึกแบบนั้นจากตัวน้องสาวของเธอ

ในใจยังอาบทาไว้ด้วยความรู้สึกต้องห้าม จึงไม่กล้าเจาะกระดาษหน้าต่างแผ่นนั้นให้ทะลุเสียที

บั้นท้ายของหลินเหยายังคงดุนเข้ามาหาตัวฉันไม่หยุด

ปฏิกิริยาของร่างกายยิ่งนานก็ยิ่งรุนแรง จนสมองหยุดการยั้งคิดไปแล้ว

ความซาบซ่านสยิวที่เกิดจากการเสียดสีเข้าครอบงำสมองทั้งหมดของฉันในชั่วพริบตา

จนอดไม่ได้ที่จะออกแรงเกร็งขยับเบาๆ

ในตอนนั้นเอง หลินเหยาก็ทนไม่ไหวในที่สุด เธอพึมพำออกมาเสียงเบา

"พี่เขย ทำไมข้างล่างพี่ถึงซ่อนท่อนไม้ไว้ล่ะ ชนหนูจนคันยิบๆ ไปหมดแล้วนะ"

ฉันตระหนกตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบชักเจ้านั่นออกมา แล้วเบี่ยงหลบไปอีกทางทันที

ยังดีที่หลินเหยาพูดเสียงเบา คนบนเตียงหลับกันหมดแล้ว จึงไม่ได้ยิน

คำพูดนี้ถ้าเกิดภรรยาได้ยินเข้า มีหวังพินาศแน่!

ยัยหลินเหยานี่ก็บื้อได้ใจจริงๆ แม้กระทั่งเรื่องชายหญิงแค่นี้ก็ยังไม่รู้เรื่องอีกเหรอ

สงสัยเพราะชนบทการศึกษาล้าหลัง พ่อแม่เธอก็ไม่เคยพร่ำสอน

อายุตั้งสิบเก้าแล้ว แต่กลับยังใสซื่อบริสุทธิ์เป็นกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง

ทว่าแม้มันสมองจะไม่รู้เรื่อง แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์เป็นที่สุด

หลินเหยาถึงกับถอดกางเกงของตัวเองออกไปครึ่งหนึ่ง

บั้นท้ายล่อนจ้อนนวลเนียนยื่นเข้ามาในผ้านวมของฉัน

"พี่เขย เมื่อกี้แบบนั้นฟินดีออก พี่เล่นอีกรอบสิ"

ตอนนี้หลินเหยากึ่งตื่นกึ่งหลับ ไม่รู้เลยสักนิดว่าการกระทำแบบนี้ของตัวเองจะก่อให้เกิดผลลัพธ์เช่นไร!

บั้นท้ายกลมนูนขาวเนียนนุ่มนิ่มชนดุนฉันอยู่แบบนี้ ฉันจะไปต้านทานไหวได้อย่างไร

มือคลึงเค้นบีบนวดลงไปบนนั้นอย่างไม่หยุดยั้ง

สัมผัสนิ่มมือดียิ่งกว่าภรรยาฉันเป็นร้อยเท่า!

ลื่นมือเหลือเกิน เกลี้ยงเกลาเรียบเนียนดุจไข่ต้มปอกเปลือก

อาจเป็นเพราะลีลามือของฉันดีเกินไป หลินเหยาถึงกับหลุดเสียงครางครวญเบาๆ ออกมาอย่างอดไม่อยู่

ครางไปพลางอ้อนวอนฉันไปพลาง "พี่เขย พี่อย่าเอาแต่มือลูบสิคะ ลูบจนหนูยิ่งคันยิบๆ ไปหมดแล้ว รีบใช้ท่อนไม้ของพี่มาช่วยแก้คันให้หนูเร็วเข้าสิ"

ได้ยินประโยคนี้ อารมณ์ของฉันยิ่งตื่นเต้นพลุ่งพล่านถึงขีดสุด

หากเป็นยามปกติ ฉันคงจับยกขาขึ้นมารุกจัดหนักแบบดุเดือดนานแล้ว

ทว่านี่อย่างไรเสียก็เป็นบ้านภรรยานะ! พ่อตาแม่ยายก็นอนอยู่ข้างๆ ฉัน

ขืนโดนจับได้ มีหวังถูกถลกหนังหัวแน่

ยามนี้ในใจฉันต่อให้มีมดนับร้อยไต่ยั้วเยี้ย ก็ทำได้เพียงข่มความคันซ่านสยิว พยายามกดข่มความตื่นเต้นของร่างกายเอาไว้

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินเหยาเห็นฉันขยับช้าไม่ลงมือเสียที

ถึงกับยื่นมือมาคว้าเจ้านั่นของฉัน แล้วยัดเข้าไปในร่องก้นของเธอตรงๆ!

ถูกมือน้อยๆ ของเธอคว้าเข้าแบบนี้ ฉันแทบจะปล่อยราดออกมาแล้ว

ยังดีที่มีกางเกงชั้นในกั้นไว้อีกชั้น จึงไม่ถึงขั้นปืนลั่นออกไป

หลินเหยายังคงรู้สึกไม่หนำใจ ถึงกับยื่นมือมาคว้าขอบกางเกงชั้นในของฉัน แล้วออกแรงดึงรั้งลงด้านล่าง!

ท่อนเนื้อใหญ่ยักษ์ของฉันดีดผงาดพรวดออกมาทันที

แนบชิดติดกับแก้มก้นของหลินเหยา ร้อนผ่าวจนแทบไหม้

ร่างกายของหลินเหยากระตุกเกร็งขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ดูท่าเธอจะอยากได้มันจริงๆ

การกระทำกี่ฉากติดๆ กันนี้ ทำให้ฉันมั่นใจขึ้นมาข้อหนึ่ง

ยัยหลินเหยานี่ไม่มีทางไม่รู้เรื่องชายหญิงแน่นอน เธอตั้งใจชัดๆ!

น้องเมียหลงรักพี่เขย เธอต้องการอะไรกันแน่เนี่ย!

มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันยังคงประคองสติไว้ได้ ก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว

หลินเหยาออกแรงเบียดดุนเข้ามาทางฉันไม่หยุด

พวกเราสองคนแนบชิดกันแน่นขึ้นเรื่อยๆ เห็นอยู่รอมร่อว่าจะปืนลั่นเสียให้ได้

ได้แต่พยายามถอยร่นไปข้างหลัง ทว่าข้างหลังก็คือภรรยา

เธอโดนฉันเบียดจนเริ่มรำคาญ จึงออกแรงผลักฉัน

"บอกแล้วไงว่าเวลานอนอย่ามาเบียด ถอยไปทางโน้นหน่อยสิ!"

เธอผลักมาแบบนี้ ทั้งตัวทั้งดุ้นของฉันจึงเคลื่อนขยับไปทางหลินเหยาอีกนิด

ไม่คลาดไม่เคลื่อน พอดีเป๊ะตรงที่...