جميع فصول : الفصل -الفصل 20

26 فصول

บทที่ 11

หลังออกมาจากโรงเรียนอนุบาล ซ่งหานโจวเปิดแชตของสือเวยหลานโดยไม่รู้ตัวรู้จักกันมา 10 ปี ประวัติการสนทนาของพวกเขาสองคนไม่ได้เยอะเลยส่วนใหญ่สือเวยหลานเป็นฝ่ายพิมพ์มามากกว่า ส่วนซ่งหานโจวตอบกลับหลังผ่านไปหลายวัน แถมยังตอบเพียงไม่กี่คำเมื่อก่อนเขารู้สึกว่าสือเวยหลานน่ารำคาญตอนนี้เห็นเครื่องหมายตกใจสีแดงบนหน้าจอ เขารู้ทันทีว่าหลังจากนี้สือเวยหลานจะไม่มากวนใจเขาอีกแล้วแต่ซ่งหานโจวกลับหงุดหงิดแบบบอกไม่ถูกขณะนั้นเสียงมือถือดังขึ้น เสียงลอดไรฟันของผู้เป็นแม่ดังออกมา “กลับมาที่บ้านเดี๋ยวนี้!”ซ่งหานโจวไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พอกลับมาถึงบ้าน เขาโดนกระดาษปึกใหญ่ฟาดใส่หน้า“นายดูเอาเองว่ามันคืออะไร!”ซ่งหานโจวหยิบเอกสารบนพื้น ค่อยๆ เปิดดูทีละหน้า มันคืองบการเงินที่มีจุดผิดพลาดเต็มไปหมดเขาถามด้วยความตกใจ “ใครเป็นคนทำ?”ผู้เป็นแม่ตบโต๊ะด้วยความโมโห“จะมีใครได้อีก นอกจากฟางหลี ฉันว่านายเสียสติไปแล้ว เธอเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ นายก็รีบพาเธอเข้ามาทำงานในบริษัท แถมยังให้เธอทำตำแหน่งสำคัญอย่างประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงิน นายต้องการให้ซ่งซื่อกรุ๊ปพังพินาศหรือไง!”เสียงแม่ของซ่งหานโจวดุมาก
اقرأ المزيد

บทที่ 12

สือเวยหลานมาถึงเมลเบิร์นเป็นที่เรียบร้อยก่อนหน้านี้เธอให้คนซื้อบ้านที่นี่ไว้เรียบร้อยแล้ว เนี่ยนเนี่ยนปรับตัวได้เร็วมาก ได้เพื่อนใหม่ที่โรงเรียนใหม่แล้วด้วยเวลา 3 เดือนผ่านไปไวจนแทบไม่รู้ตัวสือเวยหลานเริ่มจับดินสอวาดภาพอีกครั้ง เธอออกไปสเก็ตช์ภาพข้างนอกอยู่บ่อยๆวันนี้ตอนที่เธอกำลังนั่งสเก็ตช์ภาพอยู่ข้างนอกจู่ๆ เสียงคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลัง“สือเวยหลาน”สือเวยหลานแทบจะจำได้ภายในเสี้ยววินาที นี่คือเสียงของซ่งหานโจวดินสอสีที่อยู่ในมือสั่นเล็กน้อย ทำให้สีออกนอกเส้นไปแล้วเธอรักซ่งหานโจวมา 10 ปี รู้ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับซ่งหานโจวเป็นอย่างดีจู่ๆ ความทรงจำตลอด 10 ปีผุดขึ้นมาในหัวเธออีกครั้งซ่งหานโจวเดินมาหาเธอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดีใจจนปิดไม่มิด “ในที่สุดฉันก็เจอเธอสักที”เขาตามหาสือเวยหลาน 3 เดือนเต็มๆไปหาคนที่สามารถช่วยได้มาหมดทุกคน ตามหาเกือบหมดทุกประเทศ จนในที่สุดก็เจอเบาะแสที่เมืองเล็กๆ ที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก เขารีบมาที่นี่โดยไม่สนว่าข้อมูลที่ได้มาเป็นความจริงหรือเปล่าแต่คิดไม่ถึงว่าสือเวยหลานจะถอยหนีเขาแบบนี้สือเวยหลานหลบสัมผัสจากเขาโดยไม่รู้ตัว พูดด้วยเสียงเฉย
اقرأ المزيد

บทที่ 13

เสียงของสือเวยหลานดังมากเป็นครั้งแรกที่เธอขึ้นเสียงใส่ซ่งหานโจวแบบนี้เมื่อก่อนเธอพยายามทำทุกอย่างให้ดี หวังว่าเขาจะหันมามองเธอบ้างแต่ตอนนี้เธอไม่ต้องการแล้ว เธอเพิ่งรู้ตัวว่ามีความอัดอั้นตันใจเยอะขนาดนี้“ซ่งหานโจว เราจบกันแล้ว ต่อไปอย่ามารบกวนฉันอีก”เมื่อพูดจบ สือเวยหลานเก็บกระดานรองวาดแล้วเดินออกไปจนกลับมาถึงบ้าน เธอถึงกับถอนหายใจยาว กุมหน้าอกแล้วค่อยๆ ทรุดลงบนพื้นใบหน้าเปียกชื้นไปด้วยน้ำตาเธอยังร้องไห้เพราะเขา ยังเสียใจเพราะเขาไม่ว่าเธอจะปลอบใจตัวเองยังไง เวลา 3 เดือนไม่สามารถลบความรู้สึกตลอด 10 ปีได้เลย10 ปีที่เธอทุ่มเทให้ซ่งหานโจวสลักลึกอยู่ในใจ แม้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน รอยแผลนั้นก็ยังคงอยู่ในหัวใจเธอพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะไม่คิดถึงมัน แต่การปรากฏตัวของซ่งหานโจว ทำให้รอยแผลพวกนั้นรู้สึกเจ็บขึ้นมาอีกครั้งทำไมเขาโหดร้ายขนาดนี้เสียงเท้าดังขึ้นด้านหลัง เนี่ยนเนี่ยนกลับมาแล้วสือเวยหลานรีบเช็ดน้ำตา ออกจากห้องมาทำอาหารให้เนี่ยนเนี่ยนกินเนี่ยนเนี่ยนนั่งทำการบ้านอยู่ที่โต๊ะ หลังทำการบ้านเสร็จแล้ว เด็กน้อยก็ไปเล่นที่สนามหน้าบ้านสือเวยหลานซื้อลูกหมาสีขาวให้เธอ เ
اقرأ المزيد

บทที่ 14

ซ่งหานโจวหน้าเปลี่ยนสี เกิดเรื่องที่บริษัทได้ยังไงเขากดวางสาย มองสือเวยหลานด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ “รอเคลียร์เรื่องที่บริษัทเสร็จ ฉันจะมาอธิบายกับเธออีกที”หลังกลับจากต่างประเทศ ซ่งหานโจวตรงมาที่บริษัททันทีเพิ่งมาถึงบริษัทก็เห็นผู้ถือหุ้นหลายคนอยู่ที่นี่ ส่วนแม่เขาสีหน้าดำทะมึนราวกับหมึกดำ“นายรู้ไหมว่างบการเงินโครงการคอนโดมิเนียมมีข้อผิดพลาด?”ซ่งหานโจวตกใจมากโครงการคอนโดมิเนียมเป็นโครงการใหญ่ของซ่งซื่อกรุ๊ปในปีนี้ ผู้ถือหุ้นโยนรายงานงบการเงินไปตรงหน้าซ่งหานโจว “นายดูเอาเอง!”หลังจากเปิดดู ในรายงานมีข้อผิดพลาดเต็มไปหมด หัวคิ้วเขาขมวดเข้าหากันแน่นมากขึ้นทุกทีจนกระทั่งเห็นลายเซ็นของฟางหลีที่หน้าสุดท้ายของเอกสาร สีหน้าเขาดูซีดเล็กน้อยเสียงปลายนิ้วเคาะลงบนโต๊ะดึงสติเขาให้หลุดออกจากภวังค์ ผู้ถือหุ้นเอ่ยขึ้นมาว่า “เราให้นายดูแลบริษัท เพราะเห็นว่านายมีความสามารถ แต่นายดึงคนแบบนี้มาทำงาน เกือบทำให้โครงการใหญ่ของบริษัทพังพินาศ ยังไงนายก็ต้องชี้แจงเรื่องนี้ให้ชัดเจน!”สีหน้าซ่งหานโจวไม่ค่อยสู้ดี เขานิ่งไปนานก่อนจะพูดว่า “ฉันจะให้คนตรวจสอบเรื่องนี้ อาจเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดก็ได้”ผู
اقرأ المزيد

บทที่ 15

“หานโจว?”ฟางหลีตกใจจนสะดุ้งโหยง รีบกดวางสายทันที “ทำไมจู่ๆ ถึงกลับมาล่ะ?”ซ่งหานโจวมองเธอด้วยสีหน้าขุ่นมัว บนตัวเขามีแต่กลิ่นเหล้า“เธอไม่อยากให้ฉันกลับมาเหรอ?”ฟางหลีดูออกว่าเขาเมา รีบเดินไปถอดสูทให้เขา “เปล่า ฉันแค่ตกใจที่นายโผล่มา ทีหลังจะกลับมาก็โทรบอกก่อนสิ”ซ่งหานโจวมองเธอด้วยสายตาเย็นชา จู่ๆ เขายื่นมือไปบีบคอเธอ“เธออยู่กับฉันเพราะรักหรือเพราะเงินกันแน่?”ฟางหลีถูกดันจนแผ่นหลังติดกำแพง ใบหน้าเธอซีดเผือด เธอรู้แล้วว่าซ่งหานโจวน่าจะรู้อะไรมาแน่ๆเธอเงยหน้าขึ้น มองซ่งหานโจวด้วยสายตาน่าสงสารจับใจ “ฉันอยู่กับนายเพราะรักอยู่แล้ว ถ้าฉันไม่ได้รักนาย ฉันจะพาเสี่ยวชิ่นกลับมาหานายทำไม”ซ่งหานโจวไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย ฟางหลีจึงกอดเขาทันที“ชีวิตนี้ฉันรักนายแค่คนเดียว เราคือรักแรกของกันและกัน ฉันจะลืมนายได้ยังไง”คำพูดของฟางหลีดูจริงใจมาก น้ำตาที่เอ่อคลอเต็มหน่วยตาก็ดูเหมือนมาจากความรู้สึกจริงๆ นัยน์ตาซ่งหานโจวฉายแววสับสนเล็กน้อย ก่อนจะเหวี่ยงหญิงสาวลงบนโซฟาอย่างแรง“พอได้แล้ว เลิกแสดงได้แล้ว!”สายตาของฟางหลีดูตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม เธอกำลังจะอ้าปากพูด แต่เสียงเย็นชาของซ่งหานโจว
اقرأ المزيد

บทที่ 16

เมลเบิร์นหลังจากซ่งหานโจวกลับไป ชีวิตเธอกลับมาเป็นปกติอีกครั้งสือเวยหลานสเก็ตช์ภาพและทำงานศิลปะทุกวัน ส่วนเนี่ยนเนี่ยนก็ไปโรงเรียนตามปกติ ไม่มีใครเอ่ยถึงซ่งหานโจวเลยจนวันนี้สือเวยหลานได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง บอกว่ามีคนต้องการซื้อภาพของเธอแม้ภาพของเธอถูกจัดแสดงอยู่ที่แกลเลอรี แต่ในเมืองนี้ไม่ค่อยมีคนรู้เรื่องภาพวาด แทบไม่มีคนมาขอซื้อภาพวาดเลยขณะที่สือเวยหลานกำลังแปลกใจอยู่นั้น เธอก็เห็นซ่งหานโจวยืนอยู่ข้างเจ้าของแกลเลอรี เขายืนดูภาพของสือเวยหลานอย่างละเอียด ใบหน้าด้านข้างยังคงเหมือนเดิม ปลุกความทรงจำที่ถูกฝังไว้ในส่วนลึกของหัวใจเธอเมื่อก่อนซ่งหานโจวไม่เคยดูภาพของเธอละเอียดขนาดนี้เขาไม่เคยสนใจเรื่องที่เกี่ยวกับเธอเลยเธอวาดภาพที่เกี่ยวข้องกับซ่งหานโจวนับไม่ถ้วน แต่ซ่งหานโจวกลับคิดว่ามันเป็นเพียงแค่ขยะแต่ตอนนี้ซ่งหานโจวกำลังถือภาพที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขา มองดูมันราวกับสมบัติล้ำค่า“คุณสือ ฉันอยากซื้อภาพนี้”สือเวยหลานไม่อยากติดต่ออะไรกับเขาทั้งนั้น จึงพูดว่า “ขอโทษด้วย ฉันไม่ขายภาพนี้”เธอไม่เข้าใจว่าซ่งหานโจวมาตามตื๊อเธออีกทำไมทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเขาเกลียดเธอมาก ต
اقرأ المزيد

บทที่ 17

หลังออกมาจากแกลเลอรี ซ่งหานโจวยังไม่ยอมแพ้ เดินตามเธอมาอีกเขารั้งสือเวยหลานไว้ เหมือนเขาอยากแสดงความจริงใจของตัวเองให้เธอเห็น จึงพูดออกมาว่า “ฉันถอนหมั้นกับฟางหลีแล้ว!”สือเวยหลานประหลาดใจเล็กน้อยเขารักฟางหลีซะขนาดนั้น ยอมอดทนรอเธอตั้ง 10 ปีคิดไม่ถึงว่าเขาจะถอนหมั้นง่ายๆ แบบนี้แต่ไม่นานสือเวยหลานก็ตั้งสติได้ เธอผลักเขาออกอย่างเย็นชา “เกี่ยวอะไรกับฉันไม่ทราบ?”เธอตัดสินใจไม่ยุ่งเกี่ยวกับซ่งหานโจวอีกแล้วซ่งหานโจวจะแต่งงานหรือจะเลิกกับใครก็ไม่เกี่ยวกับเธอสือเวยหลานไม่สนใจอีกต่อไปความเย็นชาบนใบหน้าเธอทำให้ซ่งหานโจวเจ็บปวดมาก เขายืนขวางหน้าสือเวยหลานไม่ยอมขยับไปไหน “เธอเกลียดฉันขนาดนี้เลยเหรอ?”สือเวยหลานมองเขา ความรู้สึกมากมายผุดขึ้นในใจแต่เธอกลับส่ายหน้าไปมา“ไม่ ฉันไม่ได้เกลียดนาย”สือเวยหลานเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ มันราบเรียบจนเธอเองยังไม่รู้ตัวเลย“ซ่งหานโจว เมื่อก่อนฉันรักนายมาก ต่อให้นายไม่ได้รักฉัน ฉันก็ยังยินดีอยู่ข้างๆ นาย”“นี่คือสิ่งที่ฉันเลือกเอง ฉันไม่เคยเกลียดนายเลย”“แต่ความรักของคนคนหนึ่งก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน ฉันรักนายจนรู้สึกเหนื่อยและเจ็บปวดมาก ฉันก็
اقرأ المزيد

บทที่ 18

คืนนั้นสือเวยหลานพาเนี่ยนเนี่ยนมาที่บ้านของพ่อแม่มีบอดี้การ์ดเดินตรวจตราอยู่ข้างนอกตระกูลสือ ถ้าเธอไม่อนุญาต ซ่งหานโจวไม่มีทางเข้ามาได้วันรุ่งขึ้น ซ่งหานโจวมาหาเธออีกครั้ง แต่สิ่งที่เขาเห็นคือบ้านโล่งๆซ่งหานโจวรู้ว่าเธอหนีเขาไปอีกแล้วความหวาดกลัวและความโกรธกำลังโหมกระหน่ำอยู่ภายในอก ซ่งหานโจวหยิบมือถือขึ้นมาเหมือนคนเสียสติ ใช้เส้นสายของตระกูลซ่งที่อยู่ในต่างประเทศ ทำทุกวิถีทางเพื่อตามหาสือเวยหลานให้เจอสองแม่ลูกยังไม่ให้อภัยเขาเลย แล้วจะหายตัวไปแบบนี้ได้ยังไง!อีกด้านหนึ่ง ที่ตระกูลสือสือเวยหลานมองรูปถ่ายที่วางซ้อนกันบนโต๊ะ พูดด้วยเสียงเหนื่อยใจ “แม่ เนี่ยนเนี่ยนยังเด็ก ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์คิดเรื่องนี้จริงๆ”ผู้เป็นแม่พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “แม่เลือกมาให้ลูกแล้ว คนพวกนี้โอเคกับการเป็นพ่อเลี้ยง แต่ละคนเป็นหนุ่มอนาคตไกลทั้งนั้น ไม่มีใครถูกใจลูกเลยเหรอ?”สือเวยหลานถึงกับกุมขมับอย่างเหนื่อยใจเธอรู้ว่าถ้าตัวเองไม่เลือก วันนี้คงไม่จบง่ายๆ แน่นอน เธอจึงชี้มั่วๆ มาหนึ่งคน“คนนี้แล้วกัน”ผู้เป็นแม่ปรบมือด้วยความดีใจ “โอเค คนนี้ดีเลยนะ จบมหาวิทยาลัยดัง เรียนคณะศิลปกรรมศาสตร์ด้วย
اقرأ المزيد

บทที่ 19

เมื่อพูดจบ สือเวยหลานเดินออกจากห้องน้ำทันทีถือว่าอาหารมื้อนี้โอเคเลย ฉู่เยี่ยนซานอาสาไปส่งสือเวยหลานที่บ้านตอนแรกเธอจะปฏิเสธ แต่อีกฝ่ายดูจริงใจและหวังดีมาก เธอจึงยอมให้เขาไปส่งเพิ่งมาถึงหน้าประตูบ้าน ก็เห็นซ่งหานโจวทันทีสือเวยหลานไม่แปลกใจสักนิด จะช้าหรือเร็วเขาก็ต้องมาอยู่ดีเห็นสือเวยหลานลงมาจากรถของผู้ชายแปลกหน้า ซ่งหานโจวรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางหัว “สือเวยหลาน เขาเป็นใคร?”สายตาของฉู่เยี่ยนซานไล่สำรวจซ่งหานโจวเหมือนกำลังประเมินอีกฝ่ายเช่นกันสือเวยหลานพูดอย่างเหนื่อยใจ “ซ่งหานโจว เราจบกันแล้ว ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก เนี่ยนเนี่ยนก็เหมือนกัน นายทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร”เมื่อซ่งหานโจวได้ยิน เขารีบจับมือสือเวยหลานอย่างลนลาน “ไม่ ฉันไม่เลิกกับเธอเด็ดขาด!”“ตอนนี้ฉันเพิ่งรู้ว่าคนที่ฉันรักคือเธอ คนที่ฉันไม่ควรปล่อยให้หลุดมือคือเธอ ก่อนหน้านี้ฉันหน้ามืดตามัว ฉันไม่ควรทำให้เธอกับเนี่ยนเนี่ยนเสียใจ ขอโอกาสให้ฉันอีกสักครั้งได้ไหม?”สือเวยหลานรู้สึกรำคาญเล็กน้อย เธอตัดสินใจชี้นิ้วไปที่ฉู่เยี่ยนซาน“ขอโทษด้วยนะ ตอนนี้ฉันมีแฟนแล้ว”ฉู่เยี่ยนซานตกใจเล็กน้อย แต่เขาตั้งสติได้อย่างรว
اقرأ المزيد

บทที่ 20

หลังจากมาอยู่ที่นี่ จริงๆ เธอสั่งให้คนสืบประวัติของฟางหลีมาแล้วเธอเพิ่งรู้ว่าฟางหลีก่อเรื่องมากมายไว้ที่ต่างประเทศ แถมยังเคยโดนจับเพราะเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมด้วยเหยื่อที่เจ้าหน้าที่ตั้งข้อสงสัยว่าถูกเธอฆาตกรรมคือสามีคนแรกของเธอ เป็นชายชราอายุ 80 กว่าปี เสียชีวิตอยู่บนเตียงของฟางหลี หลังเขาเสียชีวิต ฟางหลีได้รับมรดกทั้งหมด เธอใช้ชีวิตอย่างสุขสบายอยู่นานพอสมควรแต่เป็นเพราะเธอใช้เงินฟุ่มเฟือย ไม่นานเงินก็หมดเกลี้ยง จากนั้นเธอไปหาผู้ชายคนอื่นอีก เธอเปลี่ยนแฟนไปราวๆ 7-8 คน โดนเธอหลอกเอาเงินหมดทุกคนจนในที่สุดฟางหลีไม่สามารถอยู่ต่างประเทศต่อได้อีก เพราะเธอมีเรื่องกับคนเยอะมาก ต้องหนีกลับมาซบอกซ่งหานโจวแต่คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายก็โดนซ่งหานโจวไล่กลับมาต่างประเทศอีกเธอเป็นคนมือเติบ ใช้เงินเก่ง เงินเดือนพนักงานไม่พอให้เธอใช้จ่ายหรอก ฉู่เยี่ยนซานจึงเป็นเป้าหมายต่อไปของเธอฉู่เยี่ยนซานฟังจบแล้วพูดว่า “ดูเหมือนฉันยังโชคดีอยู่นะ ดีที่เจอเธอก่อน ทำให้ฉันไหวตัวทัน”สือเวยหลานเห็นเขารับฟังสิ่งที่เธอพูดก็โล่งใจ เธอเดินมาส่งเขาหน้าประตูซ่งหานโจวยังยืนอยู่หน้าประตูตอนนี้อารมณ์เขาเย็นลงกว่
اقرأ المزيد
السابق
123
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status