All Chapters of หัวใจป่วนไอรัก: Chapter 61 - Chapter 70

“เอาจ้า”“อย่างนั้นหนูคืนเส้นนี้ให้คุณย่าก่อนนะลูก”จากทีแรกทำท่าจะไม่คืนก็ยอมถอดออกคืนนางอัมพรในที่สุด นางอัมพรเห็นหลานฟังคำของพ่อ ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ชมไม่ขาดปาก ร่ำๆจะยกสร้อยให้หลานไปเสียเลยเป็นรางวัล แต่ภวินท์รั้งไว้ก่อน อยู่คุยกันอีกครู่ ให้เด็กๆเป็นคนพาคุณย่าไปกินข้าว ก็ดูจะกินได้มากกว่าทุกมื้อ ค่อยสบายใจ เห็นสมควรแก่เวลา จึงบอกสองแสบ“กลับบ้านก่อนดีกว่า แล้ววันหลังมาเยี่ยมคุณย่าใหม่ดีไหมลูก อย่าลืมบอกคุณย่าให้กินข้าวเยอะๆด้วยนะ”อันนามองจนพ่อพูดจบ หันมามองนางอัมพร บอกท่าน “ทำไมคุณย่าถึงไม่ชอบกินข้าวจ๊ะ ระวังเดี๋ยวจะไม่แข็งแรงน้า คุณย่าต้องกินข้าวให้เยอะๆแล้วพรุ่งนี้หนูจะพาคุณย่าไปเที่ยวด้วยกันนะจ๊ะ”ได้ยินแบบนั้นก็ชื่นใจ ยกมือลูบหัวหลาน ภวินท์รีบสำทับ“แม่ฟังหลานบอกด้วยนะ กินข้าวเยอะๆนะครับ”ดูว่ามารดาสดชื่นขึ้นไม่น้อยทีเดียวที่มีสองแสบวนเวียนอยู่รอบตัว ตั้งใจไว้ว่าวันหลังจะพามาเล่นด้วยอีก จึงร่ำลากันจากนั้น สามคนพ่อลูกพากันขึ้นรถจากไปแล้ว บ้านเลยตกอยู่ในความเงียบเป็นนาน จนเย็นก็แล้ว จนค่ำก็แล้ว ภวินท์ก็ยังไม่พาสองแสบกลับเข้าบ้าน ขณะชะเง้อคอมอง โทรศัพท์ของฐิตตาแผดเสียงดังขึ้น ส

ทักทายกันแล้วก็เล่าว่าเขาแวะมาทำธุระ เลยพาอาร์เธอร์มาด้วย ก่อนส่งบุตรชายให้เล่นทรายเล่นน้ำทะเลกับอันดาและอันนาตรงชายหาดเบื้องหน้านั่น อัยย์วัฒน์ถามขณะมองเด็กๆกำลังเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนาน “อยู่กี่วันหรือครับ” “น่าจะสองสามวันค่ะ คุณวัฒน์ละคะ” “รอบนี้ผมมาธุระน่ะครับแล้วก็เลยพาอาร์ธมาด้วย ต้องกลับพรุ่งนี้เช้าแล้ว น่าเสียดายจัง ไม่อย่างนั้นจะได้พาเด็กๆไปเล่นที่สวนน้ำด้วยกัน ท่าทางพวกแกเข้ากันได้ดิ...” บอกพร้อมหันไปมองเด็กทั้งสามคน เป็นจังหวะที่แม่ตัวแสบกำทรายเต็มสองมือเอาไปโปะลงบนหัวของอาร์เธอร์พอดิบพอดี ฐิตตาหน้าเสียเล็กน้อย ป้องปากร้องปรามบุตรสาว “อันนา เล่นกันดีๆหน่อยลูก” ร่างเล็กยืนมองแม่นิ่ง แล้วยิ้มตาหยีส่งให้ ก่อนจะหันไปแลบลิ้นใส่เด็กชายลูกครึ่งต่อจากนั้น อัยย์วัฒน์ถึงกับหัวเราะออกมาทันที เพราะไม่เคยเห็นเด็กคนไหนกล้าทำแสบใส่บุตรชายของเขาแบบนี้มาก่อน ชวนคุยต่อถึงสวนน้ำเปิดใหม่ไม่ไกลจากตรงนี้นัก ตั้งใจว่าคราวหน้าจะพาเด็กๆมาเล่นพร้อมกัน ฐิตตาพยักหน้าตอบกลับคุยกันออกรสต่อจากนั้นอีกเป็นนาน เห็นว่าเด็กๆสีปากคล้ำลงแล้วค

ที่แท้เป็นเด็กวัยรุ่นขับรถไม่ระวังนี่เอง เลยเกือบเฉี่ยวสามคนแม่ลูกเข้าให้ ทางนั้นหยุดรถพยักหน้าขอโทษขอโพยยกใหญ่ ไม่มีใครว่าอะไร แล้วจึงแยกกันไปทางใครทางมัน“ไปลูกขึ้นรถเถอะ”ภวินท์บอกรวบมือเธอกับลูกพาไปยังรถที่จอดรอ เลยต้องปล่อยให้มือตัวเองอยู่ในอุ้งมือใหญ่ที่อุ่นชื้นเล็กน้อยของเขา ค่อยดึงออกเบาๆ ทำทีว่าจะไปเปิดประตูรถให้ลูก ไม่มองที่เขาอีกจึงไม่เห็นสายตายิ้มได้ของนายแพทย์ภวินท์ ก่อนจะพากันกลับสู่บ้านพักชายทะเลในเวลาต่อมา “ใครหิวกินก่อนเลยนะ เดี๋ยวพ่อทยอยย่างใส่จานไว้ให้” เสียงคนเป็นพ่อบอกตรงหน้าเตาย่างข้างสระว่ายน้ำ ฐิตตาเทียวเดินไปเดินมาระหว่างเตากับโต๊ะอาหารใกล้ๆ บอกเมื่อเห็นแม่ตัวแสบปล้ำอยู่กับกุ้งเผาในจาน “มานี่มา แม่แกะให้” ยื้อกุ้งที่กำลังแกะไปอีกทาง บอกเสียงดื้อดึง “หนูอยากทำเอง” มองอยู่ครู่ค่อยเดินกลับมาที่เตาบอกเขา“คุณไปนั่งกินกับลูกเถอะ”“ไม่เป็นไร คุณนั่นแหละไปกิน ตรงนี้ผมทำเอง”แล้วเลยยืนคนละฝั่งเตา เอาของลงย่างช่วยกัน จะได้ไปนั่งกินกับลูกๆบ้าง ผ่านไปครู่เดียว อันนาถือจานมายืนข้างภวินท์บอก “พ่อจ๋าหนูแกะมาให้”พร

“ขี้โกงอะไร ก็แบ่งชายหญิงถูกแล้วไง หรือจะให้หนูอยู่กับพี่”“ก็ได้”“แบ่งทีมเสร็จแล้ว ก็จะมีทีมหนึ่งเป็นทีมคน กับอีกทีมเป็นทีมปลาฉลาม ทีมคนต้องหนีปลาฉลามให้ได้ หนีไม่ได้ ถูกจับกินก็แพ้ไปเลย”“เกมจับกินอีกแล้วหรือ แม่ไม่อยากเล่นอ่ะ” ฐิตตาโอดภวินท์มองหน้าลูกแฝดที่ทำหน้าผิดหวังเมื่อได้ยินว่าแม่จะไม่เล่นด้วย ก็ว่ายั่วยุลอยๆ “แม่เขากลัวเราน่ะลูก”เหมือนถูกจี้ปมในใจ หันขวับไปบอก“ไม่ได้กลัวค่ะ”คุณหมอหนุ่มยิ้มมุมปาก ส่งสายตาท้าทายกล่าวเย้าแหย่ไม่หยุด “ถ้าไม่ได้กลัว ก็ลงมาดิ่ครับ”แบ่งทีมเสร็จแล้ว รู้ว่าใครได้เป็นทีมอะไรจึงลงสระทันทีเกมแรกภวินท์กับแม่ตัวแสบได้เป็นทีมปลาฉลามก่อน นายแพทย์หนุ่มทำทีร้องขู่ใส่บุตรชายตัวเอง“ปลาฉลามกำลังจะกินคนแล้วนะ แฮร่...” สองแสบที่ใส่ปลอกแขนเอาไว้ทั้งสองข้าง พากันว่ายหนี อีกคนก็ว่ายตาม ส่วนปลาฉลามยักษ์ ร่างหนาหนั่นด้วยกล้ามมัดทั้งยังขาวจัดกว่าเธอ วนเวียนทำท่าจะไปจับลูก แล้วก็ว่ายวนมาอยู่ทางด้านหลังเธอ บางจังหวะทำมาเบียดแผ่นอกโดนหลังเธอด้วย อย่างกับจงใจแกล้ง เลยหันไปมองหน้า เค้นเสียงรอดไรฟันพูดให้ได้ยินแค่สองคน“ขยับออกไปหน่อยได้ไหม”ภวินท์ได้ยินแล้ว

ปกติเวลาเล่น จะเล่นในกลุ่มเด็กที่มีขนาดตัวไล่เลี่ย โดยใช้วิธีใดก็ได้ในการคัดเลือกคนมาผูกตาหนึ่งคน ส่วนคนอื่นจับมือกันล้อมเป็นวงกลมคนที่ถูกผูกตาไว้ แล้วเดินวนไปรอบๆประมาณสามรอบ แล้วหยุดอยู่กับที่ จะนั่งหรือยืนก็ได้ คนที่ผูกตาก็จะเดินหา เมื่อพบคนใดก็ค่อยเอามือคลำจนแน่ใจ แล้วทายว่าคนที่ตัวเองคลำอยู่นั้นเป็นใครถ้าทายถูกคนนั้นต้องกลายมาเป็นถูกปิดตาแทน แล้วจึงเริ่มต้นเล่นตาใหม่ แต่ถ้าทายไม่ถูกคนที่ถูกปิดตาก็จะต้องคลำหาคนใหม่ต่อไปแล้วส่งผ้าให้พ่อปิดตาตัวเอง นับถึงสามแล้วหมุนๆไปมา ก่อนสั่งให้คนอื่นหยุด เดินคลำคนที่อยู่ใกล้สุดจนทั่วแล้วถึงทาย“พ่อใช่ไหม”ภวินท์ยิ้ม ตอบรับขำๆ “ใช่ครับ”“ต่อไปตาพ่อนะ” แม่ตัวดีเอาผ้ามาปิดตาเขาแล้วเอียงซ้ายเอียงขวาหน้าคนถูกปิดตา ถาม “พ่อเห็นไหมจ๊ะ”“ไม่เห็นครับ”ฐิตตาแค่นยิ้มหน่อยหนึ่งเมื่อเห็นพ่อลูกอี๋อ๋อกันออกหน้าออกตาเหลือเกิน แล้วจับพ่อหมุนจนพอใจ ปล่อยให้พ่อจับหาคนเอาเอง แทนที่คนถูกปิดตาจะคว้าสองแสบมาคลำแล้วทาย กลายเป็นว่าเธอเองที่ถูกเขาคว้าตัวเอาไว้ ฐิตตายืนตัวแข็งทื่อ ภวินท์ยิ้มกริ่มทั้งที่ถูกปิดตาอยู่ แม่ตัวแสบตะโกนถาม“พ่อลองทายสิว่าใครเอ่ย”“เดี๋ยวก่อนน