“ผมอยากมาคุยกับลูก” ได้ยินเขาพูดมาแบบนั้น เพียงใจขมวดคิ้วก่อนจะไล่อีกรอบ “ออกไปก่อนที่ฉันจะอาเจียนเพราะเห็นหน้าคุณ” “ไม่เอาน่า ผมรู้นะว่าคุณอยากเอาคืนผมเท่านั้นเอง ไม่ได้แพ้อะไรนั่นสักหน่อย” “อุ๊ อ้วก!” เสียงอาเจียนดังมาจากคนบนที่นอน เพียงใจปิดปากแล้วคว้าถังขยะด้านข้างเตียงขึ้นมาวางบนตักก่อนจะพ่นของในท้องออกมาจนหมด วิชญ์ยืนมองด้วยสายตาตกใจ ถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล“นี่คุณแพ้ขนาดนี้เชียวเหรอ”อาเจียนจนหมดท้องแล้วเงยหน้าไล่เขาอีกครั้ง “ออกไปได้หรือยังคะ”“โธ่ เมียจ๋า ผมขอโทษ”“ออกไป!”“ฟังผมหน่อยได้ไหม กับเด็กนั่นผมไม่ได้คิดอะไรเลยนะ ผมรู้ว่าเด็กมันอาจคิด ใช่ล่ะ แต่ผมไม่ได้เปิดโอกาสให้นี่แล้วตอนนี้เขาก็ลาออกไปแล้วด้วย”“เพราะไม่ได้คิดไงคะคุณถึงได้ทำแบบนั้น ถ้าคิด...คงไม่เป็นแบบนี้”“โอเค ผมขอโทษ”“จบหรือยัง จบแล้วก็ออกไป”“ไม่อาว ให้ผมนอนด้วย”เพียงใจไล่เสร็จ ตะโกนเรียกเสียงดัง “ออกไปเดี๋ยวนี้นะ เด็กๆ”ไม่นานจากนั้นสาวใช้ก็เปิดประตูพรวดพราดเข้ามาพร้อมกับบอกคนเป็นนายอีกคน“คุณวิชญ์คะ...ออกไปก่อนเถอะค่ะ”วิชญ์ส่งสายตาหงอยๆให้คนบนเตียง แต่เพียงใจไม่มอง เธ
Last Updated : 2026-10-03
