All Chapters of 撤离爱 ลี้ภัยรัก: Chapter 31 - Chapter 40

          ดวงตาของอินโจวเบิกกว้างหลายครั้งกับเรื่องเล่าของเจิ่งหราน ไม่ว่าจะเป็นความสามารถด้านการวางแผนรบ การต่อกรกับกองทัพเรือที่เมืองท่าเรือ หรือแม้แต่การรอดจากใจกลางทะเลลึกของอวิ๋นเยว่เล่อ          บัดนี้ทั้งสามคนเปลี่ยนสถานที่มานั่งเล่นที่ศาลาท้ายจวน ศาลานี้เดิมทีมันมีแต่ฝุ่น แต่เพราะมันเหมาะกับการนั่งฟังเรื่องเล่ามากที่สุด พ่อบ้านอินโจวหรือแม่ทัพอีกคนของหลี่เทียนเหยาจึงให้บ่าวรับใช้ที่มีอยู่น้อยนิดมาทำความสะอาด          อวิ๋นเยว่เล่อนั่งแทะเมล็ดแตงโมกินไปพลาง ฟังเรื่องเล่าที่เกินจริงไปบ้างของเจิ้งหราน เรื่องเล่าของเขาสนุกจนนางนั่งฟังเพลิน          อวิ๋นเยว่เล่อแทะเมล็ดแตงโมอันหนึ่ง “จบแล้วหรือ? เจ้ายังไม่เล่าเรื่องที่เทียนเหยาต่อสู้กับแม่ทัพใหญ่ของต้ามั่วเลย” ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้นางสนุกเพียงใด! ความสามารถของเจิ้งหรานหลากหลายเสียจริง เล่าเรื่องได้สนุกมาก!  

          อวิ๋นเยว่เล่อปวดหัว!          “เสี่ยเป่า เจ้ารีบหาทางเร็วเข้า เอาหมาป่าสวรรค์น้อยออกไปไกลๆ เชือกวิเศษจะทำร้ายมันได้!”          เสี่ยวเป่าถอนหายใจ “ท่านอย่าได้ดูถูกเจ้าตัวเล็กนี่เชียว ข้ามองสัตว์ไม่เคยพลาดนะจะบอกให้”          ว่าแล้วเสี่ยวเป่าก็ยื่นหมาป่าสวรรค์น้อยไปใกล้ๆ เชือกวิเศษ จนเมื่อปากน้อยๆ เข้าใกล้เชือกมากพอ มันก็อ้าปากออกและกัดเชือดวิเศษจนขาดในครั้งเดียว          ไม่พอมันยังกัดกินต่ออย่างเอร็ดอร่อย!          บรรยากาศในตอนนี้เงียบสงบมาก หมาป่าสวรรค์น้อยเมื่อกินเชือกจนหมดมันก็วิ่งรอบๆ ตัวของอวิ๋นเยว่เล่อไปมาอย่างดีใจ เสี่ยวเป่ามองผลงานตัวเองอย่างพออกพอใจ          อวิ๋นเยว่เล่อย่อตัวอุ้มหมาป่าสวรรค์น้อยขึ้นมาแน

          สถานที่ตั้งของทะเลทรายกลืนกาลเป็นที่รู้กันของนักเดินทางในทะเลทราย เส้นทางทุกเส้นทางจะอ้อมทะเลทรายกลืนกาลนี้ไปให้ห่างมากที่สุด เพราะหลีกเลี่ยงอันตรายที่มาจากสถานที่แห่งนี้          สัตว์ดุร้าย สภาพอากาศที่ร้อนมากขึ้นอีกเท่าตัว พื้นที่ลึกลับของความแห้งแล้งที่เข้าไปได้ แต่ออกมาไม่ได้!          เพราะแม้แต่คนที่มีธาตุไฟก็ไม่มีชีวิตรอดกลับออกมา!          ว่ากันว่า ก่อนจะถึงทะเลทรายกลืนกาลจะมีพายุเพลิงขวางกั้น          อวิ๋นเยว่เล่อเดินเข้ามาในพายุเพลิง สีแดงของเปลวเพลิงไม่อาจทำอะไรนางได้ทั้งนั้น ทว่าเบื้องหน้าของนางกลับไม่ปรากฏสิ่งใดทั้งนั้น มันมีแต่เปลวเพลิง!          พรึ่บๆๆๆ          พายุเพลิงอันยาวนานนี้ไร้วี่แววสิ้นสุ

          กลางทะเลทรายกลืนกาล!          อวิ๋นเยว่เล่อมองท้องฟ้าไปเรื่อยเปื่อย          เสี่ยวเป่าปาดน้ำตาเบาๆ มังกรอย่างเขาเป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าพลังของตัวเองไร้ประโยชน์ เขาช่วยอะไรอวิ๋นเยว่เล่อไม่ได้เลย          อวิ๋นเยว่เล่อหัวเราะเยาะโชคชะตาตัวเอง หรือว่านางจะตายที่นี่? หรือว่านางจะจบสิ้นอีกแล้ว? ความเจ็บปวดตีขึ้นมาอีกระลอก          “อึก พรวดดด!” อวิ๋นเยว่เล่อกระอักเลือดสีแดงสด ร่างกายสั่นเบาๆ จนสะเทือนไปทั้งร่าง          เสี่ยวเป่าประคองอวิ๋นเยว่เล่อเอาไว้ “เจ้าต้องไปตาย!” ดูเหมือนว่า เมื่อนานมาแล้วเขาเองก็เคยเอ่ยเช่นนี้กับอวิ๋นเยว่เล่อ! ตอนที่นางป่วยเมื่อชาติก่อน          เขาเองก็ประคองนางเอาไว้แบบนี้เช่นกัน สุดท้ายนางก

          ใต้หล้านี้สำนักนักล่ามีมากมายราวดอกเห็ด!          แต่ว่าสำนักนักล่าที่น่านับถือและทำงานอย่างมีประสิทธิภาพกลับมีไม่มาก หลักๆ มีสำนักนักล่าของทั้งสามแคว้น และอีกสำนักหนึ่งที่ห่างหายจากยุทธภพไปนานราวกับไม่เคยมีอยู่          สำนักนักล่าลึกลับ!          ว่ากันว่าเจ้าสำนักคือหญิงงามแห่งยุค ประกอบคู่กับสหายคู่ใจซึ่งเป็นรองเจ้าสำนัก ทั้งสองเป็นหญิงงามไม่แพ้กัน สองสหายสาวสวยสร้างสำนักนักล่าลึกลับขึ้นมาด้วยอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่!          ปราบคนชั่ว ขจัดภัยแห่งใต้หล้า!          รับภารกิจไหนไม่เคยพลาดเป้า! ไม่รังแกคนดี ปราบคนชั่ว!          อวิ๋นซีฉือลุกขึ้นยืนหลังจากที่ใส่ฟืนเข้าไปในเตาต้มยา ยานี้หลี่เทียนเหยากำชับนางว่าจะต้องต้ม