บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นภรรยาจอมพลัง พร้อมคลังมิติวิเศษ: บทที่ 1 - บทที่ 5

บทที่ 1 โลกใบใหม่ (1/2)ฟ้าดินไร้ปรานี มองสรรพสิ่งเป็นเพียงสุนัขฟาง...ในแผ่นดินราชวงศ์หมิงตอนปลาย ยามที่กระแสน้ำแห่งอำนาจในวังหลวงเน่าเฟะจนเกินเยียวยา ภัยแล้งและทุพภิกขภัย [1] ครั้งใหญ่ก็โหมกระหน่ำซ้ำเติม จนผืนปฐพีแห้งระแหงกลายเป็นสีเลือด นกกาบินว่อนเหนือซากศพที่นอนเกลื่อนกลาดตามริมทางทั่วทั้งแว่นแคว้นตกอยู่ในภาวะวิกฤต ผืนแผ่นดินนี้ราวกับเป็นนรกภูมิ ชาวเมืองมีร่างกายผอมแห้งจนเนื้อติดกระดูก แววตาแต่ละคู่แดงก่ำด้วยความหิวโหยคลุ้มคลั่ง ศีลธรรมอันดีงามถูกบดขยี้ จนกลายเป็นเพียงเศษฝุ่น ความแร้นแค้นบีบคั้นให้มนุษย์แปรเปลี่ยนเป็นเดรัจฉาน ถึงขั้นมีเรื่องราวอนาถใจอย่างการ... แลกบุตรเพื่อประทังชีพ ปรากฏให้เห็นหนาตาเมืองใหญ่ไล่ลามไปถึงเมืองเล็กต่างก็รายล้อมด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย และผุยผงดินที่ลอยละล่อง ในจิตใต้สำนึกของผู้คน ล้วนตระหนักได้ว่า... ไม่มีสิ่งใดประเสริฐไปกว่าการมีชีวิตรอด และไม่มีสิ่งใดต่ำต้อยไปกว่าชีวิตของราษฎรธรรมดาณ หมู่บ้านชนบทแถบชายแดนอันห่างไกลและแร้นแค้น ภายในกระท่อมผุพังหลังหนึ่งที่ผนังดินเหนียวมีรอยร้าวและมีช่องโหว่เต็มไปหมด สายลมพัดผ่านเข้าออกเสียดสีกับผนังจนเกิดเสียงหวี

บทที่ 2 ท่านแม่เปลี่ยนไป (1/2)กระแสลมแล้งพัดกรรโชกผ่านรอยแตกของฝาผนังบ้าน ส่งเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงคร่ำครวญของภูตผีที่หิวโหย ภายในห้องแคบ ๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายและผุยผงดิน เด็กทั้งสี่ยังงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น และปรับตัวไม่ทัน พวกเขาไม่เข้าใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ ทำไมแม่เลี้ยงที่ป่วยใกล้ตาย อยู่ดี ๆ ถึงกลับมามีเรี่ยวแรงได้อีกครั้งเซียวซือหลิงคนใหม่ หรืออดีตมนุษย์ทดลองรหัส ‘โค้ดเนม-เลอไวอาธานหลิง-04’ ทอดสายตามองเด็กน้อยทั้งสี่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่เปลี่ยนผันเป็นลึกล้ำยากแท้หยั่งถึง ในห้วงส่วนลึกของจิตวิญญาณอันสงบนิ่ง นางลอบสื่อสารกับเศษเสี้ยวความทรงจำ ที่ยังหลงเหลืออยู่ของเจ้าของร่างเดิม น้ำเสียงในจิตสำนึกของเอสเปอร์สาว เด็ดเดี่ยวและเปี่ยมไปด้วยกระแสกดดันอันทรงอำนาจ‘เจ้าจงวางใจเถิด เซียวซือหลิงผู้โง่งม ความรักอันไร้ค่าที่เจ้าเคยทุ่มเทให้แก่ชายเสเพลผู้นั้นจนต้องสิ้นใจตาย ข้าจะเป็นคนเหยียบย่ำมันเอง ความแค้นและความอยุติธรรมทั้งหมดที่เจ้าและเด็กพวกนี้ได้รับ ข้าจะใช้สองมือนี้ทวงคืนมาให้สิ้นซาก เจ้าจงไปสู่สุคติเถิด ต่อจากนี้ไป ข้าคือเซียวซือหลิง และข้าจะเป็นผู้กำ