พอมะเหมี่ยวลงรถไปแล้วคิรันก็ขับรถมาที่มหาลัยทันที เพราะวันนี้เขามีเรียนเช้า และเเน่นอนวันนี้เขามาถึงก่อนเพื่อนๆของเขา เขาเลยนั่งเล่นรอที่ตึกบริหาร ห้องรวมที่เพทายทำไว้ เเล้วเล่นเกมส์รออย่างอารมณ์ดี “ มึงไปโดนตัวไหนมาถึงได้อารมณ์ดี “ ธันวาที่เดินเข้ามาพร้อมเพทายอละคิรินเขาก็ได้พูดขึ้นมา เมื่อเห็นว่าคิรันนั่งยิ้มกับโทรศัพท์อยู่ ทั่งๆที่เสียงของมันคือเกมส์ “ เรื่องของกู ” คิรันพอได้ยินเพื่อนพูดขึ้นมาแบบนั้นเขาก็สวนไปทันที ทำไมว่ะ เขายิ้มอารมณ์ดีแปลกเหรอ “ หึ ” พอธันวากับเพทายเดินเข้ามานั่งแล้ว คิรินก็เดินมานั่งไม่ไกลจากน้องชายตัวเอง ก็ได้ หัวเราะในลำคอขึ้นมา เพราะเขาคิดว่า น้องชายตัวดีของเขาน่าจะเจอคนที่ปราบเสือร้ายอย่างมันได้แล้วแต่ว่า มันจะรู้ตัวเองตอนไหนเท่านั้นเอง เพราะที่เขาได้เห็นเมื่อเช้ามันทำให้เขาคิดขึ้นมาแบบนี้ เนื่องจากเมื่อเช้า ที่น้องชายเขากอดเอวของเด็กสาวเดินเข้าลิฟต์ไป เพราะปกติคิรันจะไม่ชอบทำเเบบนี้กับสาวคนไหน คิรันที่เห็นหน้าตากวนๆพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอของ พี่ชายฝาแฝดของตัวเองเเล้ว เขาก็อดที่จะถามพี่ชายของเขาไม่ได้ ว่ามันหัวเราะอะไร “ มึงหัวเราะอะไร
آخر تحديث : 2026-10-07 اقرأ المزيد