Alle Kapitel von (เซ็ตวิศวะ) เพื่อนลวงรัก: Kapitel 131 – Kapitel 140

แก้มใสบอกออกไป ส่วนคุณปู่กับคุณตาก็อมยิ้มกันออกมา คุณยายกับคุณย่าอุ้มสองแฝดไว้ และพากันชื่นชมหลานทั้งสองไม่ขาดสาย เพทายและน้ำปั่นที่เห็นแบบนี้ก็พากันยิ้มออกมา ดีใจที่ทุกคน รักและเอ็นดูเจ้าแฝดทั้งสอง ตอนนี้คุณย่าและคุณยายก็ได้อุ้มสองแฝดมาส่งให้กับเพทายและน้ำปั่นคนเป็นพ่อพอได้อุ้มลูกสาว ก็ได้ก้มลงไปหอมแก้มน้อยๆของลูกสาวทันที และก็ก้มมาหอมแก้มลูกชายด้วย “ แฝดของปะป๊า ” เพทายพูดและยิ้มออกมา เขาไม่คิดว่า แต่เพียงเห็นหน้าลูกๆจะทำให้คนเป็นพ่อมีความสุขขนาดนี้ “ อันนี้ของรับขวัญจากปู่และย่านะลูก ” เจ้าสัวยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้กับลูกสะใภ้ตัวเอง และน้ำปั่นก็ยกมือไหว้ท่าน แล้วส่งให้กับสามีของเธอ เพทายที่รับมา ก็เปิดดูเอกสารข้างในซอง มันคือ หุ้นของบริษัทจำนวน 10 % ให้หลานทั้งสองคนเท่ากัน “ ขอบคุณครับพ่อ ” เพทายยกมือไหว้พ่อและแม่ของเขา “ อันนี้ของพ่อนะลูก ” ส่วนวิทย์ก็ยื่นถุงสีแดงจำนวน 2 ถุง ที่ข้างในมีทองคำแท่ง แท่งละ 5 บาทอยู่ในถุงส่งให้กับลูกสาวเป็นของรับขวัญสองแฝด ส่วนแก้มใสแม่ของน้ำปั่นก็ยืนเงินสดจำนวน สี่แสนรับขวัญหลานทั้งสองคนคนละสองแสน พอทุกคนรับขวัญหลานเรียบร้อ

“ แม่ค่ะ หนูต้องย้ายไปเรียนที่กรุงเทพจริงๆเหรอคะ ” มะเหมี่ยวสาวน้อยวัย 17 ปีย่าง 18 ปี พูดกับแม่ของเธอ เพราะตอนนี้พ่อกับแม่ของเธอได้หย่ากันเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากพ่อของเธอนอกใจแม่ของเธอไปมีคนใหม่ ทำให้พ่อและแม่ของเธอต้องหย่าร้างกันและมะเหมี่ยวก็เลือกที่จะอยู่กับแม่ของเธอ “ ใช่ลูก ที่นี้ไม่ใช่บ้านของเรา เราย้ายกลับไปที่บ้านตายายกันนะลูก ” มัดหมี่คนเป็นแม่ของมะเหมี่ยวพูดกับลูกสาวของตัวเอง แล้วเธอก็กอดปลอบลูกสาว เพราะมะเหมี่ยวใช้ชีวิตที่ โคราชมาตั้งแต่เกิด แต่ทำไงได้ในเมื่อชีวิตครอบครัวของเธอมันต้องจบลง สุดท้ายก็ต้องแยกย้ายกัน “ ค่ะแม่ ” เด็กสาวตอบแม่ของเธอ แล้วก็หันมาเก็บของกันต่อ มัดหมี่จ้างบริษัทขนย้ายมาจัดการย้ายของเธอและลูกสาว ส่วนตัวเธอก็จะขับรถกลับกรุงเทพพร้อมกับมะเหมี่ยว เมื่อทั้งคู่เก็บของกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว มะเหมี่ยวก็หันมามองบ้านที่เธอเคยอยู่อีกครั้ง แล้วเธอก็เข้าไปนั่งในรถ พร้อมเดินทางเข้ากรุงเทพกับแม่ของเธอ สองคนแม่ลูกขับรถมาที่กรุงเทพใช้เวลากว่า 7 ชั่วโมงจนมาถึงบ้านหลังหนึ่งที่มีขนาดใหญ่พอสมควรแต่ในบ้านไม่มีใครอยู่แล้ว เพราะตายายของเธอเสียชีวิตแล้ว พอมาถึงทั้ง

“ คิรันมาแล้วเหรอลูก มานั่งกับแม่มา ” รินรดาที่เห็นลูกชายของตัวเองก็เรียกให้มานั่งข้างๆ “ ครับ ” แล้วคิรันก็เดินไปนั่งที่ข้างๆแม่ของตัวเอง รินรดาเลยแนะนำเพื่อนของตัวเองและลูกสาวเพื่อนให้ลูกชายตัวเองรู้จัก “ คิรันคนนี้เพื่อนเเม่ชื่อ น้ามัดหมี่และนี้หนูมะเหมี่ยวลูกสาวของมัดหมี่ ” รินรดาแนะนำทั้งสองคนให้ลูกชายตัวเองรู้จัก และก็ไม่ลืมแนะนำ ลูกชายของเธอให้เพื่อนรู้จัก “ มัดหมี่ หนูมะเหมี่ยว นี่คิรันลูกชายป้าเองจ๊ะ และก็มีแฝดของเขาอีกคน คนนั้นชื่อ คิริน แต่วันนี้ไม่ได้มา ” รินรดาแนะนำเสร็จ เด็กทั้งสองคนก็ยกมือไหว้กันอีกครั้ง คิรันที่ได้เห็นใบหน้าสวยของมะเหมี่ยวในหัวเขาก็มีคำนี้ผุดขึ้นมา ‘ น่ารัก น่าเย..จังวะ ’ พอทุกคนรู้จักกันแล้ว รินรดาก็ไม่อยากให้เสียเวลา เธอเลยหันไปพูดกับลูกชายตัวเอง “ คิรันที่เเม่ให้ลูกมาวันนี้ แม่จะให้ลูกพาน้องไปอยู่ที่คอนโดของลูกด้วย น้องเพิ่งย้ายมาจากอีสาน เลยยังไม่รู้หนทางที่นี้ น้องจะไปอยู่กับลูกไม่นาน ลูกคงไม่ติดอะไรใช่มั้ย เพราะคอนโดลูกมีสองห้อง ” รินรดาพูดกับลูกชายออกไป เเละจ้องหน้าลูกชายส่งสายตาให้คิรันห้ามปฏิเสธเธอ “ เออ คือว่า… ” คิรันที่อย

“ เป่าเร็วๆมัวยืนทำอะไรอยู่ ” คิรันที่เห็นท่าทางคนตัวเล็ก เขาก็พูดขึ้นเพื่อเร่งเธอ มะเหมี่ยวเลยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เเล้วเริ่มเป่าผมให้เขา เธอใช้เวลาเป่าผมให้เขานานหลายนาที บางครั้งเธอก็ต้องโดนตัวเขา ร่างกายสัมผัสกันอยู่บ่อยๆ จนกว่าผมเขาจะเเห้งเล่นเอา คนตรงหน้าหายใจไม่ทั่วท้องเลยทีเดียว เพราะนี้เป็นครั้งเเรกที่เธอได้ใกล้ชิดผู้ชาย แบบใกล้ชิดมากๆ “ เสร็จแล้วค่ะ “ พอเสร็จเเล้วเธอก็ปิดไดร์เป่าผม ชักปลั๊กแล้วส่งคืนให้เขา แต่คิรันกลับไม่รับไดร์ในมือเธอสักที จนมะเหมี่ยวต้องมองหน้าเขาเเล้วพูดขึ้นอีกครั้ง ” ผมพี่เเห้งเเล้ว หนูเป่าเสร็จเเล้ว “ เธอพูดกับเขาอีกครั้ง แล้วคิรันก็พูดขึ้นมา ” เป่าผมเสร็จแล้ว เเต่อีกอย่างยังไม่เสร็จ “ คิรันพูดพร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์มองหน้ามะเหมี่ยวออกไป “ เเล้วพี่ต้องการอะไรอีก บอกมาเลย จะได้รีบทำ หนูจะได้นอน พรุ่งนี้หนูต้องไปเรียนวันเเรกด้วย ” เธอพูดกับเขาออกไป อีตาบ้านี้จะให้เธอทำอะไรอีกนะ “ อมให้ฉัน ” ในเมื่อเธอถามเขาก็บอกตรงๆ “ อมอะไร?? ” เธอมองหน้าเขา อยู่ๆมาบอกให้เธออม แล้วอมอะไรกัน คิรันพอเห็นเธอถามมาเเบบนั้น เขาก็มองหน้าเธอทันที นี้เธอไม่รู้ร

“ พี่ อย่าค่ะ ” เธอพูดกับเขาออกไป และเขาก็มองขึ้นมาที่เธอ “ สวยมากจะอายอะไร ขอชิมหน่อยนะ ” เขาไม่เคยที่จะใช้ลิ้นสัมผัสกับของคู่นอนคนไหนเลย แต่ไม่รู้ทำไม เขาเห็นของคนตรงหน้าเเล้ว นึกอยากจะลองสัมผัสมันสักครั้ง ขนาดช่วงบนเธอยังหวานไปทั้งตัวเลย แล้วช่วงล่างจะหวานขนาดไหน เขาพูดออกไปแต่เขาก็ไม่รอฟังคำตอบของคนตัวเล็กคิรันก้มหน้าลงมาเเล้วเเลบลิ้นหนาออกมาสัมผัสกับกลีบกุหลาบตรงหน้าทันที แผล๊บ อืมมม อื้อออ ทันทีที่ลิ้นของเขาสัมผัสกับมันเขาก็รู้สึกว่า มันหอมหวานถูกใจเขาเสียจริง ยิ่งได้ยินเสียงครางหวานๆของคนที่นอนอ้าขาอยู่ตอนนี้เเล้วด้วย เขายิ่งอยากทำให้เธอเสียวจนลืมเขาไม่ลงเลยทีเดียว แผล๊บ แผล๊บ อื้อ สะ เสียว อ่า คนตัวเล็กที่โดนลิ้นร้ายของเขาเล่นงานอย่างไม่หยุดยั้ง ก็ทำให้เธอเสียวซ่านจนมือไม้อยู่ไม่สุกจน มะเหมี่ยวต้องหาที่ระบาย และมันก็คือผมของเขา เเน่นอนว่าเธอเอามือเล็กทั้งสองข้างของเธอมาขยุ้มที่ผมเขาเพื่อระบายความเสียวซ้านของเธอ ยิ่งเขารัวลิ้นเร็วขึ้น เธอก็กดหัวเขาเเรงขึ้นเช่นกัน คิรันละเลงลิ้นเร็วขึ้นเเละรัวขึ้น ส่วนมือข้างหนึ่งเขาก็จับขาเล็กเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอหุบขาได้ ส่วน