วันอาทิตย์บ้านเฉินคึกคักตั้งแต่เช้าและสาเหตุสำคัญมาจากแม่เฉิน“ซิ่วหราน เสื้อฉันตัวนี้เป็นอย่างไรบ้าง”โจวซิ่วหรานที่กำลังช่วยจัดโต๊ะหันไปมอง“ดีแล้วค่ะ”“สีเข้มไปหรือเปล่า”“ไม่ค่ะ”“หรือเปลี่ยนอีกตัวดี”เฉินจิ้งโหรวที่นั่งอยู่ไม่ไกลทนไม่ไหว“แม่คะ เขามาที่นี่เพราะฉันนะคะ ไม่ใช่แม่”“ใครบอกว่าเขาเพราะเธอ เขามาที่นี่เพื่อเยี่ยมเยียนบ้านเราต่างหาก”แม่เฉินรีบแก้“เขาแค่มาเยี่ยมบ้าน แล้วแม่เปลี่ยนเสื้อไปสามตัวทำไม”“ฉันอยากแต่งตัวดี ๆ ไม่ได้หรือ”โจวซิ่วหรานกลั้นหัวเราะจนไหล่สั่น เฉินจิ้งโหรวหันมามอง“เธออย่าหัวเราะ”“ฉันไม่ได้หัวเราะค่ะ”“มุมปากเธอจะถึงหูแล้ว”“พี่คะ ฉันดีใจกับพี่ต่างหาก”เฉินจิ้งโหรวหน้าแดงเล็กน้อย“ยังไม่มีอะไรเสียหน่อย”โจวซิ่วหรานไม่เปิดโปง“ค่ะ ยังไม่มีอะไร”คำว่า ยังไม่มีอะไร ถูกลากเสียงจนเฉินจิ้งโหรวหยิบหมอนบนเก้าอี้โยนใส่เฉินจิ้งเซินเดินเข้ามาพอดี หมอนจึงตกอยู่ตรงหน้าเขาชายหนุ่มก้มมองก่อนเงยหน้ามองพี่สาว“พี่ทำอะไร”“ไม่มีอะไร”“ซิ่วหรานรังแกพี่หรือ”โจวซิ่วหรานหันขวับ“ทำไมต้องเป็นฉันที่รังแกพี่”“เพราะพี่ไม่โยนหมอนโดยไม่มีเหตุผล”“คุณเข้าข้างพี่!”“พี่ฉัน”“
Última actualización : 2026-10-14 Leer más