All Chapters of บุปผาโลหิตหวนคืนทวงแค้น: Chapter 1 - Chapter 6

บทนำเสวี่ยหลิงเอ๋อ พระชายาเอกของอ๋องฝานเหวินหยู ย้อนเวลากลับช่วงก่อนที่นางจะถูกพระชายารองของสวามีวางแผนว่านางมีชู้รัก สวมหมวกเขียวให้สามี สามีไม่แม้แต่จะเชื่อคำพูดของนางว่าเรื่องทั้งหมดนางถูกใส่ความ สั่งฆ่าชายชู้โดยไม่ซักถามสักคำ แถมยังประทานยาพิษให้นางดื่ม เดิมทีเสวี่ยหลิงเอ๋อแต่งเข้าจวนอ๋องตั้งครรภ์มีบุตรให้แก่เขา ทว่าความสุขอยู่เพียงไม่นานจู่ ๆ เกิดปวดท้องขั้นรุนแรงทำให้นางต้องเสียบุตรในครรภ์ นางมารู้เมื่อครั้นก่อนจะดื่มยาพิษว่าเรื่องราวทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่นางเสียบุตรหรือแม้แต่ครอบครัวของนาง บิดามารดาของนางที่นางเข้าใจว่าเป็นโรคร้ายหลังจากแต่งงานกับท่านอ๋องไม่นาน แท้ที่จริงแล้วเรื่องทั้งหมดล้วนเป็นแผนการของท่านอ๋อง เขาต้องการยึดทรัพย์สมบัติหรือแม้แต่สินเดิมของนางทั้งหมด แต่ที่น่าเสียใจที่สุดในชีวิตของนางคือบุตรของนางที่ถูกชายารองวางยาให้นางดื่ม จนต้องเสียลูกไปเพราะความโง่เขลา นางเจ็บปวดหัวใจแตกสลายร่ำไห้เป็นสายเลือด ความเสียใจกลายเป็นความเคียดแค้นที่มีต่อบุคคลทั้งสอง บิดามารดา บุตรของนางล้วนแต่ถูกชายชั่วหญิงเลวทั้งสองคนนี้ทำลายแถมยังอยู่กันอย่างมีความสุขเสวี่ยหลิงเอ๋อสาปแ

ตอนที่ 3 ตกหลุมพรางยามซวี(19.00) เสียงฝีเท้ามือกำลังวิ่งมาที่หน้าจวน เสวี่ยหลิงเอ๋อให้เสี่ยวอิงไปเฝ้ารอการกลับมาจวนของท่านอ๋อง เพื่อเชิญให้เขามาหานางที่เรือนฝั่งขวา เป็นเรือนพักอาศัยของพระชายาเอก ฝานเหวินหยูกลับมาจากวังหลวงหลังจากเสร็จงานที่ได้รับมอบหมาย เขาอยากกลับเรือนมาแช่น้ำอุ่น ๆ ให้สบายตัว ในสมองหวนคิดคำนึงถึงแต่ใบหน้าของพระชายาแสนรักของเขา เมิ่งชิงหย่า เขาเดินทางไปยังเรือนฝั่งซ้ายให้เร็วที่สุด อยากคว้ากายของนางเข้ามากอดให้หายคิดถึง ทว่าเมื่อมาถึงหน้าจวนเขากลับพบสาวใช้ข้างกายของชายาเอกที่ยืนราวกับว่ารอคอยการกลับมาของเขา ฝานเหวินหยูควบม้าให้หยุดเคลื่อนไหวก่อนจะกระโดดลงจากหลังม้า หานหยางองครักษ์ของเขารีบเข้ามาดึงเชือกม้าไปให้บ่าวรับใช้นำม้าไปที่คอก“เจ้ามาทำอะไรที่นี่หรือว่าพระชายาเอกประชวรอีกแล้วหรือ ?” ฝานเหวินหยูเอ่ยถามพลางถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย“มิใช่เพคะท่านอ๋อง พระชายาให้หม่อมฉันมาคอยท่านอ๋องเพื่อแจ้งให้ทราบว่าค่ำคืนนี้พระชายาต้องการกินอาหารเย็นร่วมกับท่านอ๋องเพคะ” ฝานเหวินหยูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พระชายาเอกนะหรือต้องการกินอาหารร่วมกับเขา คนเช่นนางนะหรือ ?“เช่นนั้

ตอนที่ 5 ปรนนิบัติมือนุ่ม ๆ ลูบค่อย ๆ ก่อนจะก้มศีรษะลงไปด้านล่าง ลิ้นชุ่มไปด้วยน้ำลายอุ่นแตะลงที่ปลายแท่งร้อน ร่างใหญ่สั่นสะท้านวูบวาบ เหยียดเกร็งอย่างลืมตัว ในหัวพร่าเบลอกระจัดกระจายแผดเผาทุกตารางนิ้วนิ้วที่ถูกสัมผัส เพียงไม่นานปากเล็ก ๆ ของนางก็กลืนกินของเขาจนหมดสิ้น ค่อย ๆ ดูดเม้มราวกับว่ามันคือขนมหวาน นางขยับศีรษะขึ้นลงเป็นจังหวะ เร่งจังหวะอย่างสันลมหายใจถี่กระชั้น ฝานเหวินหยูเงยหน้าขึ้นสูงหลับตารับความเสียวซ่านที่พระชายาเอกกำลังปรนนิบัติ จิกเกร็งปลายเท้า เมื่อร่างเล็กขบเม้มละเลงลิ้นอย่างชำนาญ แถมยังไม่ผ่อนแรงลงสักนิด จนเขาครวญครางกระเส่าอย่างชื่นชอบ“อ๊า อ๊า เสียว เสียวเหลือเกิน พระชายาเปิ่นหวางจะไม่ไหวแล้ว” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยา หรือเพราะว่านางทำให้เขาอดทนไม่ไหว น้ำขุ่นกระฉูดเข้าไปในลำคออย่างทว่าเสี่ยวหลิงเอ๋อมิได้คายมันทิ้ง ร่างบางเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่ายยิ้มกริ่มและกลืนกินมันลงคอ ค่อย ๆ ขยับกายขึ้นมาทาบทับร่างใหญ่ของเขา “เหตุใดถึงเสร็จเร็วเช่นนี้ละเพคะ นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ข้าจะปรนนิบัติเท่านั้น ราตรีนี้ยังอีกยาวนานท่านอ๋องยังมีอะไรที่น่าตื่นเต้นให้ท่านเล่นไปทั้งคืน”