All Chapters of ท่านแม่ทัพผู้นี้คือสามีผู้เย็นชาของข้าเอง: Chapter 1 - Chapter 9

ณ งานร้อยบุปผา“ร้อยบุปผาอบอวลขจรไกล ดั่งรักปักใจนิรันดร”บทกลอนพร่ำรักที่ปักบนผ้าเช็ดหน้าที่ทำจากผ้าไหมเจียงหนานเนื้อดีราคาแพง ถูกส่งมอบให้กับมือของบุรุษผู้หนึ่ง ยามนั้นมู่อิงเยว่คุณหนูสี่แห่งจวนติ้งอันโหวมองเขาเป็นดังดวงตะวันที่แผดแสงเจิดจ้าอยู่กลางท้องนภา ทั้งร้อนแรงและแข็งแกร่งด้วยครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นดั่งผู้มีพระคุณของนางทำให้นางรอดพ้นจากเงื้อมมือของมัจจุราช ด้วยปักใจรักเพียงเขาทำให้นางได้แต่เฝ้าคะนึงหานานครั้งที่เขาจะมีโอกาสได้กลับมาเมืองหลวง นางเฝ้ารอเวลานี้มาถึงสองปีในที่สุดก็มีโอกาสได้พบหน้าชายหนุ่มเสียที จึงอยากจะใช้ช่วงเวลานี้บอกกล่าวถึงความในใจของนาง แต่สุดท้ายความฝันอันแสนหวานกลับพังทลาย เมื่อเขาเอ่ยวาจาที่แสนโหดร้าย“แม่นางน้อย เหตุใดเจ้าจึงได้ทำตนเช่นสตรีไร้ยางอายเหล่านั้น เจ้ากล่าวว่าเจ้าชื่นชอบข้า เจ้ารู้จักข้าดีแล้วงั้นหรือ ? เจ้าตัดใจเสียเถิด ข้าไม่ชอบสตรีอ่อนโยนที่ไม่มีแม้แต่แรงจะเชือดไก่ ทั้งไม่ชอบสตรีที่ไม่รู้จักเอาตัวรอด”หลี่เหว่ยปีนี้เขาอายุยี่สิบสอง คุณชายรองตะกูลหลี่ผู้ฝ่าฟันศึกมาเนิ่นนานจน

หลี่เหว่ยยังไม่คิดกลับเมืองหลวง วันต่อมาชายหนุ่มก็ขึ้นเขาเพื่อเดินทางไปยังอารามแห่งนั้นอีกครั้ง ไปครั้งนี้มีเพียงเขากับองครักษ์คนสนิทเท่านั้นเพื่อต้องการที่จะยืนยันอะไรบางอย่าง          ทางด้านมู่อิงเยว่ก็ในวันนี้นางก็ยังคงคัดลอกพระคัมภีร์เช่นเดิม หลังจากคัดลอกเสร็จก็เข้าไปในอารามเพื่อไหว้พระและขอพร          ในขณะที่ภายในอารามมีเพียงแม่ชีไม่กี่คนที่กำลังทำความสะอาดอยู่ มู่อิงเยว่คุกเข่าต่อหน้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่จะหลับตาลงเพื่อขอพรอย่างตั้งใจ          “มู่อิงเยว่ขอพรต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอให้ท่านย่าสุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไข้ อายุยืนยาว ขอให้ข้าได้พบแต่ความสุขทุกวัน อย่าได้พบกับความทุกข์ และขอให้มีความสุขในทุกวัน ขอให้ท่านแม่ทัพหลี่เป่ยโหวหลี่เหว่ยอย่าได้บาดเจ็บ ขอให้แข็งแรงสุขภาพสมบูรณ์ มีความสุข ได้พบเจอกับสตรีที่ดีงามครองคู่ชู้ชื่นทุกคืนวัน” หลังจากที่นางขอพรแล้วก็ก้มลงกราบสามครั้ง ก่อนที่สาวใช้จะเข้ามาพยุงหญิงสา

          “อิงเยว่คารวะท่านพ่อ คารวะฮูหยินใหญ่เจ้าค่ะ”          “อิงเยว่เจ้ามาแล้ว เร็วเข้า วันนี้ข้าให้ร้านผ้านำผ้ามาให้เจ้าเลือกเพื่อที่จะได้ตัดชุดไปงานร้อยบุปผา เจ้าชอบผ้าผืนไหนก็ลองเลือกที่เจ้าชอบได้เลย” มู่อิงเยว่เลื่อนสายตามองดูผ้าที่วางไว้ ดูเหมือนว่าจะมีให้นางเลือกไม่มากแล้ว เพราะผืนที่ดูดีก็ล้วนถูกพี่สาวทั้งสองคนเลือกไปหมดแล้ว แต่นางไม่ได้ใส่ใจนักจึงได้แต่เลือกส่ง ๆ ไป เป็นสีม่วงอ่อนไล่สีไปเข้ม ส่วนที่เหลือก็เป็นสีที่ดูอย่างไรก็ไม่ไหว ไม่ว่าจะสีแดงหรือสีเขียว เช่นนั้นก็เลือกเป็นสีม่วงผืนนั้นก็แล้วกัน          “เช่นนั้นข้าเอาผืนนี้เจ้าค่ะ”          “เจ้าไปเลือกแบบชุดที่ชอบแล้วให้ช่างวัดตัวเจ้าด้านโน้นเถิด” หญิงสาวพยักหน้าก่อนจะเดินตรงไปให้ช่างวัดตัวตัดชุด เพราะความว่าง่ายของนางทำให้หญิงสาวไม่เคยมีปัญหาและไม่เคยมีใครกล้าสร้างปัญ

“คุณหนู เหตุใดพวกเรายังต้องมาที่อารามซางฉีแห่งนี้ด้วยเจ้าคะ ?” อันอันไม่เข้าใจนายสาว พวกนางพึ่งถูกคนร้ายลอบทำร้ายมา แต่หลังจากปลอดภัยก็ยังต้องมาที่อารามซางฉีแห่งนี้อีก“อันอัน หากเราไม่มาที่นี่ก็จะไม่มีสิ่งยืนยันว่าพวกเราไม่ได้เสียเปรียบกลุ่มโจรเหล่านั้น ไม่นานก็จะเกิดข่าวลือขึ้น แม้ว่าข้าจะไม่ได้สนใจข่าวลือเหล่านั้นเพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็อดทนมาได้ตลอด แต่ตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิม ข้าจะทำให้ข่าวลือเหล่านั้นเพิ่มขึ้นอีกไม่ได้แล้ว เพราะมันจะทำให้การแต่งงานของข้ามีปัญหา และที่สำคัญ เมื่อคนเหล่านั้นเห็นว่าข้าไม่เป็นไรย่อมต้องลงมือซ้ำอีกอย่างแน่นอน”คนที่อยู่ในที่มืดและนางที่อยู่ในที่แจ้งย่อมไม่อาจรับมือได้ตลอด เกิดเป็นสตรีล้วนแล้วแต่ยากเข็ญ เพราะมารดาตายจาก บิดาก็ลำเอียง นางทำได้เพียงต้องคอยปกป้องตัวเอง เติบโตมาได้ถึงเพียงนี้ในเรือนหลังที่มีแต่การแก่งแย่งชิงดีก็นับว่าสวรรค์เมตตามากแล้ว นางก็เป็นเพียงสตรีผู้หนึ่ง ต่อให้ฉลาดเฉลียวแต่จะไม่ให้มีผิดพลาดเลยคงจะเป็นไปไม่ได้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาต้องคอยรับมือกับคนที่วางแผนการทำร้ายนางอยู่ตลอด เพียงเท่

      หลายวันต่อมา“คุณหนูเจ้าคะ มีเทียบเชิญถึงท่านเจ้าค่ะ” “จากผู้ใดงั้นหรือ ?”“เทียบเชิญจากคุณหนูสามอวี้เจ้าค่ะ”“ข้าไม่เคยรู้จักกับนาง เหตุใดอยู่ ๆ นางจึงได้ส่งเทียบเชิญให้ข้าด้วยเล่า ?” มู่อิงเยว่ขมวดคิ้วแน่น นางไม่เคยรู้จักกับคุณหนูสามอวี้อะไรนั่นเสียหน่อย“คุณหนูเจ้าคะ มีจดหมายนี่แนบมาด้วยเจ้าค่ะ” อันอันส่งกระดาษแผ่นเล็ก ๆ แผ่นหนึ่งให้หญิงสาวก่อนที่นางจะรับมาแล้วคลี่มันออกอ่าน จึงเข้าใจว่าแท้จริงแล้วคุณหนูสามอวี้ก็คือคุณหนูเจ็ดหรง หรงเจียวที่นางพบที่อารามในวันนั้นนั่นเอง มู่อิงเยว่เห็นว่าเทียบเชิญนี้ไม่ได้เสียหายอันใดจึงเขียนตอบรับไปสถานที่นัดหมายก็คือภัตตาคารเหลียนเสวียนชื่อดังของเมืองหลวง วันพรุ่งนี้เวลาเที่ยงตรง“อย่าลืมเตรียมชุดให้ข้าด้วย”“เจ้าค่ะคุณหนู” ฟางฟางรับคำ ตามปกติแล้วเรื่องความเป็นอยู่ เสื้อผ้า และอาหารนั้นจะเป็นฟางฟางที่ดูแลรับผิดชอบทั้งหมด ในส่วนอื่น ๆ อันอันจะเป็นผู้ดูแล ทั้