Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

Malamig na malamig ang ihip ng hangin mula sa centralized aircon ng nagtataasang gusaling ito, ngunit pakiramdam ko ay tagaktak ang malamig na pawis sa aking noo at sa likod ng aking leeg. Mahigpit ang hawak ko sa isang lumang brown envelope na tila ba malulukot na anumang oras dahil sa tindi ng panginginig ng aking mga kamay. Sa loob ng manipis na sobreng ito nakasalalay ang kinabukasan ko, ang aking simpleng biodata, ilang pirasong dokumento, at ang nag-iisang pag-asa ng aking pamilya. Nakatayo ako ngayon sa labas ng isang naglalakihang pintuang gawa sa purong mahogany. Ito ang pintuan patungo sa opisina ng isa sa pinakamakapangyarihan, pinakamayaman, at pinakakinatatakutang tao sa buong bansa, si Froilan Montecarlos.Kilala si Froilan sa mundo ng negosyo bilang isang walang pusong kapitalista at isang gwapong bilyonaryo na kinahihiligan ng mga kababaihan. Laman siya lagi ng mga pahayagan at balita sa telebisyon. Kung ano ang gusto niya, nakukuha niya, kahit sino pa ang masagasaan n

Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo habang nakakulong ako sa nag-aapoy na mga titig ni Froilan. Ang kanyang malalaking kamay na nakahawak sa aking braso ay naglalabas ng init na tila pumapaso sa aking balat lampas sa manipis na tela ng aking uniporme.“You are here to serve me, Pamela. In every way I want.”Ang kanyang mga salita ay parang matatalim na patalim na unti-unting bumabaon sa aking dibdib. Wala akong marinig kundi ang mabilis at malakas na kabog ng sarili kong puso. Sa mga sandaling iyon, gusto kong magmakaawa. Gusto kong lumuhod at sabihing hindi ko kaya, na babayaran ko na lang ang lahat ng ibinigay niya sa ospital para sa nanay ko kahit abutin pa ako ng habambuhay. Ngunit nang ibuka ko ang aking mga labi, walang lumabas na boses. Tuyong-tuyo ang aking lalamunan.Unti-unting namuo ang mga luha sa aking mga mata, nagbabadyang bumagsak anumang oras. Nakita ko kung paano bahagyang kumunot ang noo ni Froilan nang mapansin niya ang labis na panginginig ng aking mga balikat at a

Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo habang nakalapat ang mainit at mapilit na mga labi ni Froilan sa akin. Ang unang reaksyon ng aking katawan ay manigas sa labis na kaba. Inaasahan ko na magiging marahas siya, na gagamitin niya ang kanyang lakas upang iparamdam sa akin na ako ay isa lamang binayarang kasangkapan para sa kanyang aliw. Ngunit kabaligtaran iyon ng nangyayari. Ang kanyang mga halik, bagaman mapusok at nag-uutos, ay may kakaibang lambing na unti-unting nanunuyo sa aking naguguluhang isipan.Ang pamilyar na amoy ng kanyang panlalaking sabon at ang mapaklang tamis ng alak na ininom niya kanina, ay mabilis na pumasok at tuluyang lumunod sa aking katinuan. Ipinikit ko ang aking mga mata nang mariin, kinukuyom ang aking mga kamao sa gilid ng aking manipis na nightgown, pilit na pinapaalalahanan ang sarili ko kung bakit ako narito. Isa itong transaksyon, Pamela. Ginagawa mo ito para sa nanay mo.Ngunit napakagaling ni Froilan. Sanay na sanay siya sa ganitong laro at alam na alam

Ang lamig ng sahig ay tumagos hanggang sa aking mga buto habang nakasandal ako sa nakasarang pinto ng aking silid. Pilit kong hinahabol ang aking hininga, tila ba tumakbo ako ng ilang kilometro palayo sa katotohanang sumampal sa akin kanina. Si Victoria. Ang perpektong fiancée. Ang babaeng nararapat tumayo sa tabi ng isang Froilan Montecarlos.Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi hanggang sa malasahan ko ang sarili kong dugo. Wala kang karapatang masaktan, Pamela, paulit-ulit kong bulong sa aking sarili. Isa lamang akong transaksyon. Isang sikreto na nakakulong sa heavily air-conditioned na kwartong ito, habang si Victoria ang reyna na naglalakad sa maliwanag at perpektong hardin ng mansyong ito.Lumipas ang ilang oras at tuluyan nang lumubog ang araw. Ang buong Montecarlos Mansion ay nabalot ng liwanag mula sa mga naglalakihang chandelier. Nanatili lamang ako sa aking kwarto, hindi ako lumalabas gaya ng utos ni Froilan kaninang umaga. Ngunit ang katahimikan ko ay binasag ng

Para akong naging yelo habang nakatayo at nakasandal sa malamig na pader malapit sa connecting door ng kwarto ko. Dahan-dahan itong bumukas nang kaunti kanina nang lumabas si Froilan para bumalik sa kanyang sariling Master's Bedroom. Ngunit bago ko pa man tuluyang maisara ang pinto at i-lock ito, narinig ko ang pamilyar at matinis na boses ni Victoria mula sa kabilang silid."Good morning, honey! I thought I'd surprise you," masayang bati ni Victoria.Kinagat ko ang aking ibabang labi, pinipigilan ang sarili kong huminga nang malakas. Ang puso ko ay parang gustong kumawala sa aking dibdib sa sobrang bilis ng tibok nito."What are you doing here so early, Victoria?" Rinig ko ang malamig at baritonong boses ni Froilan. Wala roon ang lambing, init, at pagnanasang pinagsaluhan namin sa ibabaw ng aking kama ilang oras lamang ang nakalipas.Narinig ko ang paghampas ng matataas na takong ni Victoria sa makinis na sahig ng Master's Bedroom. "I missed you, of course! At gusto ko sanang sabay n