Chapter 4

Parang may isang mabigat na bato na nakadagan sa aking dibdib habang pinagmamasdan ko ang aking mga kakarampot na gamit na inilipat sa bago kong silid. Tulad ng iniutos ni Sir Froilan kaninang umaga, agad na inilipat ni Manang Rosa ang aking mga gamit sa kwartong ito, ang silid na katabi mismo ng Master’s Bedroom.

Ang kwartong ito ay mas malaki, mas marangya, at mas elegante kaysa sa servants' quarters na tinulugan ko kagabi. May malambot na queen-sized bed na binalutan ng puting silk na kumot, sariling flat-screen TV, walk-in closet, at banyong gawa sa puting marmol. Kung ibang tao marahil ang tatanungin, isa itong paraiso na pinapangarap ng marami. Ngunit para sa akin, isa itong ginintuang hawla. Dahil sa dulo ng kwartong ito ay may isang malaking pintuang gawa sa madilim na kahoy, ang nag-iisang p***o na nagdurugtong sa silid ko at sa silid ng halimaw na nagmamay-ari sa akin.

"Wala nang bawian ito, Pamela," malamig na sambit ni Manang Rosa habang isinasabit sa loob ng closet ang mga bago kong damit na hindi ko alam kung saan nanggaling. Puro manipis at pambabaeng mga pantulog, mga silk nightgowns at robes na hindi ko kailanman naisip na isusuot ko sa buong buhay ko. "Binili iyan lahat ni Sir Froilan para sa iyo. Gusto niya na kapag pinatawag ka niya sa gabi, presentable ka at kaaya-ayang tingnan. Hindi ka inilagay dito para lang maglinis. Pare-pareho nating alam kung ano ang binayaran niya."

Napakagat ako sa aking ibabang labi para pigilan ang paghikbi. "M-Manang Rosa... k-kailangan ko po bang... ibigay agad ang lahat?"

Bumuntong-hininga ang matanda at tiningnan ako nang may bahagyang awa, bagaman nanatiling pormal ang kanyang mukha. "Bilyonaryo si Sir Froilan. Sanay siyang nakukuha ang lahat ng gusto niya sa oras na gustuhin niya. Kung ano man ang mangyari sa loob ng kwartong iyon, labas na kami doon. Sumunod ka na lang kung gusto mong patuloy na mabuhay ang nanay mo. Maiwan na kita. Magpahinga ka na dahil tiyak na mahaba ang magiging gabi mo."

Nang sumara ang p***o at tuluyan na akong mag-isa, hindi ko na napigilan ang pag-agos ng aking mga luha. Napahagulgol ako habang nakaupo sa gilid ng malambot na kama. Niyakap ko ang aking sarili at isinubsob ang aking mukha sa aking mga tuhod. Naisip ko ang nanay ko na ngayon ay nagpapagaling na sa isang pribadong kwarto sa ospital. Ligtas na siya. Iyon ang mahalaga. Ipinikit ko ang aking mga mata at pilit na kinumbinsi ang sarili ko na ang katawan ko ay isa lamang kasangkapan para dugtungan ang buhay ng mga taong mahal ko. Wala akong karapatang mag-inarte. Ibinenta ko ang sarili ko; kailangan kong panindigan ang kontratang ito kapalit ng milyun-milyong halagang ginastos niya para sa pamilya ko.

~

Pagsapit ng gabi, pagkatapos kong maglinis sa buong palapag at tumulong sa mga huling gawain sa kusina, bumalik ako sa bago kong kwarto. Alas nuebe ng gabi. Naligo ako at, na may nanginginig na mga kamay, pinilit na suotin ang isa sa mga damit na ipinahanda ni Froilan. Isang kulay puting silk nightgown na umaabot lamang hanggang sa ibabaw ng aking tuhod. Manipis ang tela nito, halos bumakat ang hugis ng aking katawan, at pakiramdam ko ay halos wala akong suot. Mabilis kong ipinatong ang manipis na robe para kahit paano ay matakpan ang aking sarili at maprotektahan ang natitira kong dignidad.

Naghintay ako. Tanging ang pag-ikot lamang ng kamay ng orasan at ang mahinang ugong ng aircon ang naririnig ko sa buong silid. Bawat minutong lumilipas ay mas lalong nagpapakaba sa akin, tila ba unti-unting hinihigpitan ang lubid sa aking leeg. Nakaupo lang ako sa dulo ng kama, nakatitig sa connecting door, naghihintay na bumukas ito at hatulan ako ng tadhana.

Alas onse y media nang biglang marinig ko ang nakakapasong tunog ng pagpihit ng doorknob mula sa kabilang banda.

Halos tumalon ang puso ko palabas ng aking lalamunan. Dahan-dahang bumukas ang mabigat na p***o at lumitaw doon ang matangkad, nag-uutos, at perpektong bulto ni Froilan Montecarlos. Nakasuot siya ng isang itim na silk robe na bahagyang nakabukas sa bandang dibdib, ipinapakita ang kanyang matitipunong kalamnan na tila inukit sa bato ng isang dalubhasang iskultor. Ang buhok niya ay medyo basa pa, tumutulo pa ang ilang patak ng tubig, tanda na marahil ay kalalabas lamang niya ng shower. Ang pamilyar na amoy ng kanyang panlalaking sabon, hinaluan ng mamahaling musk at mint, ay mabilis na pumasok at lumamon sa hangin ng aking silid.

Sumandal siya sa hamba ng p***o at tinitigan ako. Madilim. Mapanuri. Nakakapasong mga titig na tila ba hinihimay ang bawat bahagi ng aking pagkatao at kinakabisado ang hubog ng aking katawan sa ilalim ng manipis kong suot.

"Come here, Pamela," isang mababa, paos, at nag-uutos na baritonong boses ang lumabas sa kanyang mga labi.

Nanginginig ang mga tuhod na tumayo ako. Parang yelo ang sahig sa aking mga nakayapak na paa, ngunit parang naglalakad ako sa ibabaw ng baga dahil sa sobrang kaba. Bawat hakbang ko palapit sa kanya ay tila paglapit ko sa mismong bibig ng impyerno. Nang makarating ako sa kanyang harapan, napayuko ako. Hindi ko kayang salubungin ang kanyang mga mata na may taglay na kakaibang panganib.

"Look at me," mariing utos niya.

Dahan-dahan kong iniangat ang aking paningin. Ang kanyang mga mata ay kasing dilim ng gabi ngunit may kakaibang apoy na nag-aalab sa loob nito, apoy ng pagnanasa na walang anumang pag-aalinlangan o awa. Inilahad niya ang kanyang malaking kamay at hinawakan ako sa braso, walang babalang hinihila ako papasok sa kanyang kwarto. Pumasok kami sa Master's Bedroom na ngayon ay tanging mga dim na lampshade na lamang ang nagbibigay ng liwanag.

Isinara niya ang connecting door at sa isang iglap, napasandal ang aking likod sa malamig na kahoy ng p***o habang siya ay nakatayo sa mismong harapan ko. Ikinulong niya ako sa pagitan ng kanyang mga braso, nakapaskil ang kanyang dalawang kamay sa p***o sa magkabilang gilid ng aking ulo. Amoy na amoy ko ang init ng kanyang katawan at ang alak na marahil ay ininom niya kanina.

"Bakit ka nanginginig?" bulong niya, ang kanyang mainit na hininga ay tumatama sa aking noo na lalong nagpatayo sa aking mga balahibo. "Takot ka ba sa akin, Pamela?"

"O-Opo..." tapat ngunit nanginginig kong sagot, ang aking boses ay halos isang garalgal na bulong na lamang.

Isang mahinang tawa, o mas tamang sabihing isang madilim at sarkastikong ngisi, ang pinakawalan niya. Itinaas niya ang isa niyang kamay at marahang hinaplos ang aking pisngi pababa sa aking leeg. Nakakapaso ang kanyang hawak. "Good. You should be. Dahil sa sandaling pumasok ka sa kwartong ito, pagmamay-ari na kita nang buong-buo. Walang makakapigil sa akin na gawin ang anumang gusto kong gawin sa iyo."

Hinawakan niya ang aking baba at pilit na iniangat ang aking mukha upang salubungin ang matalim niyang paningin. Nakita ko ang pagbaba ng kanyang mga mata mula sa aking mga mata patungo sa nanginginig kong mga labi. "You sold yourself to me to save your mother. Isang napakabuting anak. Ngunit ngayon, gusto kong kalimutan mo kung sino ka sa labas ng kwartong ito. Dito, ikaw lang ang babaeng binayaran ko para pasayahin ako. Dito, wala kang ibang diyos kundi ako."

Bago pa man ako makasagot, naramdaman ko na lang ang mabilis at marahas na pagdapo ng kanyang mga labi sa aking leeg. Napapikit ako nang mariin, kusang tumulo ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan habang kinukuyom ko ang aking mga kamao sa gilid ng aking bestida. Ang kanyang mga halik ay mapusok, mainit, at puno ng labis na pag-angkin. Tila ba pinipirmahan niya ang bawat pulgada ng aking balat bilang kanyang personal na teritoryo na walang sinuman ang maaaring umagaw.

Bumaba ang mga halik niya sa aking balikat, marahang itinulak pababa ang manipis na strap ng aking robe at nightgown. Napasinghap ako, isang tunog na tila ba musika sa kanyang pandinig dahil mas lalo niyang idiniin ang kanyang matigas na katawan sa akin. Ramdam na ramdam ko ang init ng kanyang balat at ang pangingibabaw ng kanyang presensya na tuluyang lumulunod sa aking katinuan.

"S-Sir Froilan... p-parang awa niyo na..." hindi ko mapigilang magmakaawa, umaasang may kahit katiting na konsensya ang natitira sa kanyang pusong bato habang nararamdaman ko ang pagapang ng kanyang mga kamay sa aking baywang.

Tumigil siya at nag-angat muli ng mukha, ang kanyang mga mata ay nanlilisik ngunit may halong kakaibang pagkamangha sa labis na inosenteng reaksyon ko. Ang hinlalaki niya ay pinunasan ang luha sa aking pisngi, hindi sa paraang malambing, kundi sa paraang nagpapahiwatig ng kanyang absolutong kapangyarihan sa akin.

"I don't do mercy, Pamela," mapang-akit ngunit nakakakilabot niyang bulong habang dahan-dahan niyang inilapit ang kanyang mga labi sa aking nanginginig na mga labi. "I only do pleasure. At sisiguraduhin kong buong gabi mong mararanasan iyon sa mga kamay ko, gusto mo man o hindi."

At sa tuluyang paglapat ng kanyang maiinit at mapilit na mga labi sa akin, alam kong tuluyan na akong nilamon ng nag-aalab na impyerno at hindi na ako kailanman makakatakas mula sa kasalanang ibinuhol ko sa sarili kong leeg.