Chapter 3

Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo habang nakakulong ako sa nag-aapoy na mga titig ni Froilan. Ang kanyang malalaking kamay na nakahawak sa aking braso ay naglalabas ng init na tila pumapaso sa aking balat lampas sa manipis na tela ng aking uniporme.

“You are here to serve me, Pamela. In every way I want.”

Ang kanyang mga salita ay parang matatalim na patalim na unti-unting bumabaon sa aking dibdib. Wala akong marinig kundi ang mabilis at malakas na kabog ng sarili kong puso. Sa mga sandaling iyon, gusto kong magmakaawa. Gusto kong lumuhod at sabihing hindi ko kaya, na babayaran ko na lang ang lahat ng ibinigay niya sa ospital para sa nanay ko kahit abutin pa ako ng habambuhay. Ngunit nang ibuka ko ang aking mga labi, walang lumabas na boses. Tuyong-tuyo ang aking lalamunan.

Unti-unting namuo ang mga luha sa aking mga mata, nagbabadyang bumagsak anumang oras. Nakita ko kung paano bahagyang kumunot ang noo ni Froilan nang mapansin niya ang labis na panginginig ng aking mga balikat at ang takot na namumutawi sa aking mukha.

Isang mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Taliwas sa inaasahan ko, marahas niyang binitawan ang braso ko na tila ba bigla siyang napaso. Napaatras ako nang bahagya hanggang sa maramdaman ko ang malamig na pader sa aking likuran.

"I hate it when women cry before I even touch them," malamig na sambit niya, ang boses ay walang bakas ng kahit anong emosyon. Tinalikuran niya ako at naglakad patungo sa isang maliit na bar counter sa gilid ng kanyang malawak na kwarto. Kumuha siya ng isang baso at sinalinan iyon ng kulay amber na alak.

"P-Patawad po, Sir," nauutal kong sagot, mabilis na pinunasan ang namumuong luha sa aking mga mata.

Uminom siya mula sa baso bago muling lumingon sa akin. Ang kanyang panga ay matigas at ang kanyang mga mata ay naniningkit habang pinagmamasdan ang aking kaawa-awang hitsura. "I don't force people who look like they're about to face a firing squad, Pamela. Binayaran ko ang serbisyo mo, hindi ang takot mo." Inilapag niya ang baso nang pabalagbag na nagpapikit sa akin sa gulat. "Ipaghanda mo ako ng maiinit na tubig sa bathtub. Now."

Mabilis pa sa alas-kwatro akong tumango at naglakad halos tumakbo patungo sa napakalaking banyo ng Master's Bedroom. Pagpasok ko doon, napasandal ako sa nakasarang p***o at napahawak sa aking dibdib. Habol ko ang aking hininga. Ligtas ako, pansamantala. Ngunit hanggang kailan?

Ang banyo ni Froilan ay kasing garbo ng kanyang kwarto. Gawa sa itim na marmol ang sahig at ang mga dingding. Binuksan ko ang gripo ng malaking Jacuzzi tub at hinayaang mapuno ito ng maligamgam na tubig. Kumuha ako ng ilang patak ng mamahaling bath oil na naka-display sa gilid at inihalo iyon sa tubig. Habang ginagawa ko iyon, tiningnan ko ang sarili ko sa malaking salamin. Namumutla ako. Gusot ang uniporme ko. Mukha akong batang nawawala sa isang napakadilim na gubat.

Para kay Nanay. Para sa mga kapatid ko, paulit-ulit kong bulong sa sarili ko upang palakasin ang aking loob.

Nang maperpekto ko ang temperatura ng tubig, lumabas ako ng banyo nang nakayuko. Nakaupo na si Froilan sa dulo ng kanyang kama, inaalis ang kanyang sapatos at medyas. Nakabukas na nang tuluyan ang kanyang polo, ipinapakita ang kanyang matipuno at perpektong dibdib na tila inukit sa bato. Nag-iwas agad ako ng tingin, nakaramdam ng matinding init sa aking mga pisngi.

"Handa na po ang paliguan ninyo, Sir," mahina kong sabi habang nakatitig sa sahig.

Hindi siya sumagot. Narinig ko na lang ang mabibigat niyang yabag patungo sa banyo. Bago tuluyang sumara ang p***o, nagsalita siya nang hindi lumilingon sa akin. "Make sure my bed is ready. And leave clean clothes on the counter. Pagkatapos, maaari ka nang bumalik sa kwarto mo."

Nakahinga ako nang maluwag. "Opo, Sir."

Ginawa ko ang lahat ng iniutos niya nang may labis na pag-iingat. Inayos ko muli ang mga unan at kinumutan ang kama nang maayos. Naglabas ako ng isang itim na silk robe mula sa kanyang malawak na walk-in closet at inilagay iyon sa ibabaw ng counter sa labas ng banyo. Bago ako tuluyang lumabas ng Master's Bedroom, nilingon ko ang nakasarang p***o ng banyo. Dinig ko ang paghampas ng tubig. Unti-unti kong naiintindihan ang sitwasyon ko. Si Froilan ay isang lalaking nasanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya, ngunit may bahagi sa kanya na naghihintay ng tamang pagkakataon. Isang laro ang tingin niya sa akin, at ako ang pinakawalang kalaban-labang piyesa.

~

Kinaumagahan, maaga akong ginising ni Manang Rosa. Alas kwatro pa lamang ng madaling-araw ngunit abala na ang buong kusina. Bilang personal na maid ni Froilan, ako ang naatasang maghatid ng kanyang kape at almusal sa hapag-kainan.

"Siguraduhin mong sakto ang timpla ng kape niya, Pamela. Black. No sugar. Ganyan ang gusto ni Sir," mahigpit na bilin ni Manang Rosa habang iniaabot sa akin ang isang silver na tray na naglalaman ng itim na kape at ilang piraso ng toasted bread at omelet.

Nanginginig ang mga kamay ko habang buhat ang tray patungo sa malaking dining hall. Pagpasok ko, nakaupo na si Froilan sa dulo ng mahabang lamesang gawa sa mahogany. Nakasuot siya ng isang perpektong navy-blue suit, ang kanyang buhok ay maayos na nakasuklay, at ang kanyang mukha ay seryoso habang nagbabasa ng dyaryo at may hawak na tablet sa kabilang kamay. Kung titingnan siya ngayon, isa siyang perpektong bilyonaryo, kagalang-galang at napakalayo sa mapanganib na lalaking nasa loob ng kwarto kagabi.

Lumapit ako at dahan-dahang inilapag ang tray sa kanyang harapan. Pilit kong pinatatag ang aking mga kamay upang hindi tumunog ang baso at plato.

"Magandang umaga po, Sir," bati ko sa pinakamahinahon kong boses.

Ibinaba niya ang dyaryo at nag-angat ng tingin sa akin. Ang kanyang madilim na mga mata ay sumuri sa aking mukha pababa sa aking uniporme, tila ba tinitiyak kung nakabawi na ako mula sa takot ko kagabi. Kinuha niya ang tasa ng kape at humigop ng kaunti. Hindi siya nagsalita agad, kaya nanatili akong nakatayo sa kanyang gilid, naghihintay ng susunod niyang utos.

"How's your mother?" biglang tanong niya.

Napasinghap ako sa gulat. Hindi ko inaasahang itatanong niya iyon. Kumurap-kurap ako bago nakasagot. "P-Po? Ah... s-sabi po ng doktor ay naging matagumpay daw po ang operasyon niya kahapon. Maraming salamat po talaga, Sir."

Inilapag niya ang tasa at tumitig nang diretso sa aking mga mata. Isang matalim na titig na tumagos sa aking kaluluwa. "Good. I always make sure my investments are well taken care of, Pamela. At dahil nasa mabuting kalagayan na ang nanay mo, ibig sabihin ay wala na akong dapat ikabahala sa magiging performance mo sa pamamahay na ito."

Napalunok ako ng laway. Ang kanyang bawat salita ay may nakatagong kahulugan na nagpapatayo sa aking mga balahibo.

"Later this afternoon, ililipat ni Manang Rosa ang mga gamit mo," patuloy niya habang naghihiwa ng kanyang omelet.

Kumunot ang noo ko. "I-Ililipat po? Saan po?"

Tumingala siya, at isang tipid at mapanganib na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. "Sa kwartong katabi ng Master's Bedroom. A connecting room. Gusto ko na sa tuwing bubuksan ko ang p***o ko sa gabi, naroon ka at handang pagsilbihan ako. I paid for a personal maid, Pamela. You belong to my quarters now."

Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong katawan ko. Ang kwartong iyon ay tanging isang p***o lamang ang pagitan sa mismong kama niya. Wala na akong takas.