All Chapters of รพีเร้นรัก: Chapter 61 - Chapter 70

91 Chapters

บทที่ 61 จีบเมีย

ชายหนุ่มมองเพียงขวัญกินอย่างเงียบๆ เธอกินอาหารได้มากกว่าปกติจนรพีแปลกใจ ต้องลงไปต้มมาม่ามาให้เธอกินเพิ่มอีกหนึ่งชาม เท่านั้นยังไม่พอ ยังร้องกินนมกล่องอีก 2 กล่องใหญ่ สงสัยเขาจะใช้งานเธอหนักเกินไปจริงๆ ด้วย“อิ่มได้แล้วหรือยัง” เขาถาม เพียงขวัญมองค้อนหน้าคว่ำ“อิ่มแล้วค่ะ!” เธอกระแทกเสียงด้วยความไม่พอใจที่เขาทักแบบนี้ รพียกมือขึ้นยอมแพ้ ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับคนกินจุ“ไม่ใช่ว่าฉันหวงของกินนะ แต่ฉันแค่แปลกใจว่าทำไมเธอถึงกินได้เยอะขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ปกติกินอย่างกับแมวดม”“หิวไงคะ เมื่อคืนใครใช้ให้พี่...”“ปกติเราก็เอากันหลายรอบแบบนี้ทุกคืน ไม่เห็นว่าเธอจะกินเยอะแบบนี้เลย ถามจริง... ท้องหรือเปล่า” รพียื่นหน้าเข้าไปใกล้ แววตามีความหวังแบบสุดๆ”“ไม่ค่ะ!”“ยังไม่ได้ตรวจเลย ทำไมปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนี้” เขาถามเสียงอ่อนโยนขึ้นกว่าเดิม แววตาเป็นประกาย เพียงขวัญหลุบสายตาลงแล้วกลั้นใจ เงยหน้าเผชิญกับเขา“เพราะหนูยังกินยาคุมอยู่” คำตอบของเธอทำให้รพีไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก“ทั้งๆ ที่แยกกันอยู่กับฉัน ยังจะสะเออะกินยาคุมอยู่อีก!”“หนูเป็นถุงน้ำในมดลูก ต้องกินยาคุมเพื่อปรับฮอร์โมน” เธอตอบแค่นี้ ไม่อยากอธิ
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 62 รักคือการอดทนรอคอย

รพียืนอยู่หน้าโรงพยาบาลส่วนตำบลที่เพียงขวัญทำงาน เธอเดินมาทำงานเหมือนเดิม พร้อมกับปิ่นโตเถาใหญ่ฝีมือคนเป็นแม่ เขามองช่อดอกไม้ในมือแล้วเอามือทาบอกตัวเอง ทั้งๆ ที่ได้กัน เอากันมาตั้งหลายรอบแล้ว แค่เอาดอกไม้มาให้ทำไมต้องตื่นเต้นด้วย จะว่าไป... เขาไม่เคยมีโมเม้นท์จีบกันเลย มีแต่โมเม้นท์ฉุดกระชากลากถูแล้วเอากันอย่างเดียว หลังจากนี้ต้องอ่อนโยนแล้วสินะ คิดถึงตอนที่จีบรุ่นน้องสมัยป.6 สิโว้ย!เขายืนโวยวายกับตัวเองในใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในโรงพยาบาล วันนี้มีคนไข้มากกว่าทุกๆ วัน อย่าถามนะว่าเขารู้ได้ยังไง ก็เพราะเขาแอบมาเฝ้าเธอที่โรงพยาบาลอยู่บ่อยๆ น่ะสิ ต้องทำตัวลับๆ ล่อๆ เหมือนคนโรคจิตเพราะไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขาแอบมาที่นี่หลังเลิกงานเป็นประจำแค่ผู้หญิงคนเดียว กลับทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเองเอาเสียเลย!รพีค่อนขอดอยู่ในใจ แต่ทำไงได้ หลวมตัวหลงรักไปแล้วก็ต้องเดินหน้าให้ถึงที่สุด ตอนได้เธอ ก็ไม่คิดว่าจะบริสุทธิ์ผุดผ่อง ตอนนั้นคิดแค่ว่าต้องรับผิดชอบเท่านั้น แต่อยู่ไปอยู่มากลับแพ้ทางผู้หญิงอ่อนโยนเข้าให้ ไปไม่เป็นเลยโว้ย!สายตาคมกวาดมองไปทั่งห้องโถง รพีหันซ้ายแลขวา เห็นเพียงขวัญกำลังวัดความดัน
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 63 ใช้เงินซื้อข้อมูล

“สวัสดีครับคุณรพี วันนี้ไม่มีสอนเหรอ” เตชินท์ทัก รพีเบะปาก ให้ตายยังไงเขาก็ไม่ชอบขี้หน้าไอ้หมอนี่อยู่ดี“เสือกอะไรด้วยครับ”“ผมถามดีๆ ไม่คิดจะสุภาพกับผมสักหน่อยเหรอ” เตชินท์ย้อน สายตาไม่เป็นมิตร“ผมจะสุภาพกับคนที่เห็นว่าควรสุภาพด้วย ส่วนบางคน... ผมก็อยากจะทำตัวหยาบคายใส่”“เหมือนที่ทำตัวหยาบคายกับเพียงขวัญอย่างนั้นเหรอ” เตชินท์ถาม เล่นเอารพีไปไม่เป็น มันรู้จุดอ่อนของเขากับเพียงขวัญเป็นอย่างดี หญิงสาวได้ยินแล้วหน้าเสีย“ไม่ใช่!”“วันนี้พี่มาดูอาการคุณยายลออ พี่ว่าคุณยายอาการไม่ค่อยดีนัก คงจะต้องดูแลอย่างใกล้ชิดมากกว่าเดิม คอยดูดเสมหะให้ถี่ขึ้นหน่อยก็ดีนะ ยิ่งช่วงนี้อากาศเปลี่ยนด้วย” เตชินท์หันไปคุยกับเพียงขวัญโดยไม่สนใจรพีอีก รพีกำหมัดแน่น แต่ได้ยินบทสนทนาแล้วมันเป็นเรื่องสำคัญจึงไม่อยากขัดตอนนี้“หนูจะดูแลยายอย่างใกล้ชิดขึ้นค่ะ ขอบคุณพี่หมอมากเลยนะคะที่สละเวลามาตรวจยายถึงที่บ้านเลย”“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอาหารมื้อเย็นฝีมือแม่บัวระวงได้ไหม พี่ยังไม่ได้ทานอะไรมาเลย” เตชินท์เริ่มอ้อน ใช่... มันอ้อนเมียเขาต่อหน้าต่อตาเขาเลยให้ตายสิ!“ได้สิคะ ยังไงหนูขอตัวเข้าไปช่วยแม่เตรียมอาหารเย็นก่อนน
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 64 ความลับหมอ

หญิงสาวเมืองเหนือรูปร่างบอบบางเดินเข้ามาในโรงพยาบาล ท่าทางงกๆ เงิ่นๆ ทำให้สะดุดตาคุณหมอหนุ่มเป็นอย่างมาก เขาไล่สายตามองเรือนร่างเล็กแต่มีเต้านมและสะโพกอวบอัดไม่วางตา พอรู้สึกตัวจึงเกิดความรู้สึกละอายเข้ามาแทนที่ เขาไม่ควรจะมองผู้หญิงคนอื่นนอกจากแฟนตัวเอง!“ขอโทษนะคะ ห้องน้ำไปทางไหนเหรอคะ” เธอเดินเข้ามาถามเขา เตชินท์เห็นใบหน้าหวานดวงหน้าเล็กๆ แล้วใจสั่นสะท้าน ริมฝีปากของเธอแดงสดน่าลิ้มลองยิ่งนัก“อ่า... ด้านหลังครับ เดินตรงไป เลี้ยวซ้ายก็เจอเลย”“ขอบคุณมากเลยค่ะ” เธอยกมือไหว้แล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำ เขามองตามจนลับสายตา“เตชินท์... คุณมองอะไรเหรอคะ” หญิงสาวอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาหา ทำให้เตชินท์ถึงกับสะดุ้ง วิมลรัตน์... แฟนสาวนักธุรกิจส่งออกผลไม้เดินตรงเข้ามา สายตามองไปตามที่เขาสนใจ เตชินท์รีบกระแอมกลบเกลื่อน“เปล่า ไม่มีอะไร”“ชัวร์?”“ชัวร์สิ ว่าแต่... คุณมาที่นี่ทำไม” เตชินท์ถาม เพราะปกติแล้ววิมลรัตน์จะไม่ค่อยมาหาเขาที่โรงพยาบาลสักเท่าไหร่ ตลอดระยะเวลา 5 ปีที่คบกันมา เธอไม่ค่อยใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเขาเท่าไหร่นัก เธอมักจะให้ความสำคัญกับธุรกิจของตัวเองมากกว่า เวล
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 65 ชู้รัก

“เจ็บสิดี จะได้รู้สึกตัวว่ากำลังคิดและกำลังพูดอะไรอยู่ ผมไม่คิดเลยนะว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้!”“ไม่ต้องคิด ในเมื่อรู้แล้วว่าฉันเป็นคนแบบนี้ก็เลิกกับฉันซะสิ ฉันจะได้ไปทำแท้ง!”“ฝันไปเถอะ! ผมไม่มีวันปล่อยให้คุณทำแบบนั้นแน่ๆ ถ้าคุณทำ... ผมจะแจ้งความจับคุณ!”“แต่!”“คุณจะต้องแต่งงานกับผม ตั้งท้องลูกของผม ดูแลสุขภาพของตัวคุณเองและลูกในท้อง พอคลอดเมื่อไหร่จะไสหัวไปไหนก็ไป!” เตชินท์ยืนกราน วิมลรัตน์กัดริมฝีปากตัวเองแน่น“ไม่! ฉันจะไม่ยอมเสียหุ่นตัวเองเพื่อเด็กบ้านั่น!”“คุณต้องทำ!”“ไม่! ฉันไม่ทำ!” วิมลรัตน์เริ่มออกลายอาละวาดอีกครั้ง เตชินท์ชักจะเริ่มหมดความอดทนเข้าไปทุกทีๆ ฟางเชือกสุดท้ายกำลังจะขาดลงในไม่ช้า“ถ้าคุณไม่ทำ... ผมจะแจ้งตำรวจว่าคุณลักลอบนำไม้จากพม่ามาขายในไทย ผมจะแจ้งตำรวจว่าคุณลักลอบนำของหนีภาษีเข้ามาตามด่านชายแดน ถ้าคุณไม่...”“อย่า... อย่านะ!” วิมลรัตน์รีบห้าม เธอยอมแพ้เขาก็คราวนี้ จริงอยู่ที่เธอทำธุรกิจผิดกฎหมาย แต่นั่นเป็นเพราะเธอต้องการเงินก้อนโตเพื่อพยุงกิจการครอบครัวที่กำลังจะล้ม พอกิจการครอบครัวฟื้น เธอก็ปล่อยมือจากตรงนี้ไม่ได้ ในเมื่อกลิ่นเงินมันหอมรัญจวนใจ ใครปล่อยไปก็โง่
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 66 สวยแต่ร่าน

เตชินท์เหวี่ยงวิมลรัตน์ไปที่เตียงนอน เขาโกรธจนหน้าแดง โกรธจนไม่รู้จะพูดอย่างไร ยืนเท้าเอวมองหญิงสาวที่ร่ำไห้อย่างสมเพชตัวเอง เตชินท์ตรงดิ่งไปที่เธอแล้วเอามือบีบคอด้วยความแค้น“บอกผมมาว่าแอบกินกันมานานแค่ไหนแล้ว!”“แค่กๆๆๆ ปละ... ปล่อย...” วิมลรัตน์หวาดกลัวมาก ครั้นจะโทรหาให้คนช่วย แต่เตชินท์กลับโยนโทรศัพท์เธอทิ้งกลางถนนไปเรียบร้อยแล้ว“ไอ้เด็กในท้องนี่ลูกใคร ลูกผมหรือลูกมัน!” เตชินท์บีบคอแรงขึ้น วิมลรัตน์หายใจไม่ออก หน้าแดงก่ำ ใจจะขาด เตชินท์จึงปล่อยมือออกจากลำคองามระหง เขาหันไปคว้าแจกันเหวี่ยงลงพื้นดังเพล้ง เศษแก้วแตกกระจายไปทั่วห้อง วิมลรัตน์กระเถิบกายแนบชิดกับเตียง อยากหนีออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด“ฮือ...”“หยุดร้องไห้แล้วตอบผมมาว่าเด็กในท้องนี่มันลูกผมหรือลูกใคร!” ชายหนุ่มหยิบเศษแก้วชิ้นใหญ่ขึ้นมาจ่อคอเธอ เธอตัวสั่นหน้าซีดเผือด มือไม้เย็นเฉียบไปหมด“ฮือ... อย่านะ”“ตอบมาสิวะ!”“ลูกของคุณนั่นแหละ เด็กในท้องเป็นลูกของคุณ”“ผมเชื่อได้มากแค่ไหน ผมจะมั่นใจได้ยังไงว่าคุณไม่โกหกผม!”“จริง... ฉันพูดจริง... ฮือ...”เพี๊ยะ!เตชินท์ตบหน้าวิมลรัตน์ไปเต็มแรง แรงจนเลือดกบปาก คืนนี้ช่างเป็นคืน
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 67 แย่งลูก

เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ท้องของวิมลรัตน์โตขึ้นเรื่อยๆ เตชินท์พาวิมลรัตน์ไปเจาะน้ำคร่ำเพื่อตรวจดีเอ็นเอ จนทราบผลว่าเด็กในท้องเป็นลูกของเขา แม้ว่าเธอจะไร้ข้อครหาว่ามีลูกกับชู้ แต่เตชินท์ก็ยังคงทอดทิ้งเธอเหมือนเดิม พอท้องเธอโตขึ้น เขาก็ละเลย ไม่สนใจไยดีเธอ แถมยังไปให้ความสำคัญกับพยาบาลสาวที่ทำงานในโรงพยาบาลเดียวกันจนออกนอกหน้า วิมลรัตน์เก็บกลั้นความไม่พอใจเอาไว้จนกระทั่งคลอดลูก ในวันคลอด แม้ว่าเตชินท์จะมาอยู่เฝ้ารอเธอผ่าคลอด เนื่องจากลูกไม่กลับหัว แต่เธอไม่เห็นสีหน้ายินดีจากเขาเลย เขาแค่มองดูเด็กแล้วอุ้มเด็กออกไปจากเธอทันทีวิมลรัตน์พักฟื้นสองวันก็ลุกขึ้นเดินไปตามปกติ เธอพยายามให้ลูกได้กินนมแม่ ระหว่างตั้งท้อง เธอรับรู้ถึงหัวใจของเด็ก รู้สึกรักและผูกพันกับเด็กหญิงคนนี้อย่างบอกไม่ถูก เธอตั้งชื่อว่าลูกตาล ลูกเธอเป็นเด็กน่ารัก ใครเห็นเป็นต้องชมทุกคน แถมยังเลี้ยงง่ายมากอีกด้วย พอกลับมาถึงบ้าน เตชินท์เหวี่ยงชุดกาวน์ของตัวเองแล้วทิ้งกายนั่งลงบนโซฟา มองเธออุ้มลูกแล้วแสยะยิ้มออกมา เธอไม่ชอบเลยที่เห็นเขาทำหน้าตาแบบนั้น“พรุ่งนี้ช่วยเตรียมเอกสารให้พร้อมด้วย ผมจะไปหย่า!”“เตชินท์! ฉันเพิ่งคลอดนะ”“แ
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 68 สิ้นสติ

เตชินท์มาหาเพียงขวัญที่บ้านหลังเลิกงานในช่วงเย็น ตอนนี้ยายลออมีอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก เพียงขวัญเองก็เทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านกับโรงพยาบาลที่ตัวเองทำงานอยู่ทั้งวัน หน้าตาเธอดูหมองคล้ำ ขอบตาดำเหมือนหมีแพนด้าเพราะนอนน้อย ต้องคอยดูดเสมหะให้ยายกลางดึกทุกคืน“ช่วงนี้เหนื่อยหน่อยนะ อยากได้ผู้ช่วยไหม” เตชินท์ถามขณะเดินคุยกับเพียงขวัญหน้าบ้าน เธอส่ายหน้า“ไม่เป็นไรค่ะ ที่บ้านหนูยังพอสลับสับเปลี่ยนเวรเฝ้ากันได้ค่ะ หนูยังไหว”“กังวลเรื่องค่าใช้จ่ายเหรอ” เขาถามแทงใจดำ เพียงขวัญพยักหน้ายอมรับความเป็นจริง“ค่ะ”“เงินเดือนโรงพยาบาลส่วนตำบล ไม่เยอะเหมือนโรงพยาบาลเอกชน สนใจจะกลับไปทำงานที่เดิมไหม ส่วนยายและครอบครัวก็ย้ายไปอยู่ในตัวเมือง ผมพอมีบ้านว่างอยู่...” เตชินท์เปรยขึ้น เพียงขวัญรีบพูดแทรก“ไม่เป็นไรค่ะ หนูยังไหว พี่หมอไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”“รพีช่วยคุณเหรอ” เตชินท์ถามอีก เพียงขวัญถอนหายใจเบาๆ“ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ อย่าเอ่ยถึงเขาเลยนะคะ หนูไม่อยากได้ยินชื่อ”“ทะเลาะกันอีกแล้ว?”“เปล่าค่ะ แค่ไม่อยากได้ยินชื่อเขาจริงๆ”“เพียงขวัญ...” คุณหมอเดินนำหน้าไปเพื่อดักหน้าหญิงสาว เขาถือวิสาสะกุมมือเล็กไว้แน่น
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 69 แผนที่แยบยล

วิมลรัตน์วางแผนไว้อย่างแยบยล นับตั้งแต่ครั้งที่เธอนอกใจเขา เธอไม่เคยทำอะไรผิดพลาดอีกเลย เธอทำหน้าที่แม่ของลูก ทำหน้าที่ภรรยาได้อย่างดีเยี่ยม ดีจนไม่ขาดตกบกพร่อง ดีจนเขากลายเป็นผู้ชายสารเลว เพื่อรอเวลาที่จะให้เขาเดินเกมพลาด รอเวลาที่จะได้สิทธิการเป็นแม่ของลูกร้อยเปอร์เซ็นต์ และเธอก็สามารถทำได้ให้ตายยังไงเขาก็ไม่มีวันทิ้งลูกตาลไปแน่นอน ตอนนี้ลูกตาลกำลังเป็นเด็กน่ารัก เธอกำลังหัดเดิน หัดพูด จากการเลี้ยงดูที่ดีเยี่ยมของวิมลรัตน์ทำให้เธอเป็นเด็กที่มีพัฒนาเร็ว เฉลียวฉลาด ใช่... นั่นเป็นเพราะวิมลรัตน์คนเดียว เขาไม่มีเวลามากพอที่จะไปดูแลลูกขนาดนั้น นอกจากงานจะเยอะแล้วเขายังใช้เวลาว่างที่เหลือตามติดเพียงขวัญเพื่อต้องการแก้แค้นวิมลรัตน์!ระหว่างที่ขับรถไป เตชินท์กำมือแน่นไปตลอดทาง น้ำตาไหลลงมาเรื่อยๆ แต่ไร้เสียงสะอื้น เขากำลังเล่นกับความรู้สึกของผู้หญิงทั้งสองคนเขาทำให้วิมลรัตน์ต้องเจ็บปวด เขาทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเพียงขวัญกับรพีต้องสั่นคลอน เพียงเป้าหมายเดียวที่เขาต้องการคือแก้แค้นภรรยาตัวเอง แต่สุดท้ายทุกอย่างกลับมาทิ่มแทงเขาจนเป็นแผลเหวอะหวะ ไม่รู้ว่าจะต้องใช้วิธีใดในการเยียวยารักษาแผลนี
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 70 อาการประหลาด

“เพียงขวัญ!” รพีตกใจหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นเมียสาวหมดแรงฟุบลงกับอก เขาอุ้มเธอแล้วรีบเดินเข้าไปยังโรงพยาบาล พยาบาล บุคลากรทางการแพทย์ทั้งหมดออกมาดูเหตุการณ์ตั้งแต่ได้ยินเสียงเพียงขวัญกับรพีทะเลาะกันแล้ว พวกเขาพาเธอขึ้นเตียงแล้วเข็นเข้าห้องฉุกเฉินทันทีชายหนุ่มหายใจหอบแรง อุ้มเธอวิ่งนั้นไม่เหนื่อยเท่าความเป็นห่วงเธอในยามนี้ เธอเป็นอะไร แค่ทะเลาะกันแค่นี้ทำไมถึงกับเป็นลม รพีพยายามคิดหาคำตอบอยู่นาน เขาเดินวนไปเวียนมาหน้าห้องฉุกเฉินแบบไม่รู้สึกเมื่อย จนเวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงจึงอดรนทนไม่ไหว โทรไปหาเบญจามินทร์เพื่อปรึกษา“คุณหมอ ผมรอจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ผมไม่รู้ว่าเพียงขวัญเป็นอะไร” รพีกรอกเสียงเข้าไปในโทรศัพท์ รู้ว่าโทรไปเวลานี้อาจจะรบกวนเวลางาน แต่ถือเป็นโชคดีที่วันนี้เบญจามินทร์เข้างานตอนสาย ทำให้มีเวลาว่างคุยด้วย“ใจเย็นๆ ก่อน ช่วยเล่าอาการของเพียงขวัญให้ผมฟังอย่างละเอียดได้ไหม” เบญจามินทร์พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ทำให้คนฟังใจเย็นลง บุคลิกลักษณะของคุณหมอทำให้รพีเกรงใจอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงเอาชนะใจปภาวรินทร์เพื่อนของเขาได้“เมื่อวานนี้ผมใช้คำพูดไม่ดีกับเธอไป เมื่อคืนผมเพิ่งคิด
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more
PREV
1
...
5678910
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status