บททั้งหมดของ รพีเร้นรัก: บทที่ 51 - บทที่ 60

รพีกำลังนอนหลับอยู่บนเตียง เขาฝันแปลกๆ ฝันว่าเพียงขวัญกำลังนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง รพีคว้าโทรศัพท์แล้วกดปิดไปหลายครั้งแต่ก็ยังมีคนโทรมาหาเหมือนเดิม รพีลุกขึ้นทั้งๆ ที่ปวดหัวเหลือทน แสงแดดยามเย็นทำให้รู้ว่าเขาหลับไปนานพอสมควร รพียกโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นเบอร์ที่โชว์หน้าจอเป็นเบอร์ของพริษฐ์จึงรีบรับสายทันที“พี่รพี! พี่รพีครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ” เสียงละล่ำละลักปนกับเสียงสะอื้นดังขึ้น รพีรีบดึงสติตัวเองกลับมาทันที“มีอะไร เกิดอะไรขึ้นพริษฐ์”“พี่เพียงขวัญ...”“เพียงขวัญ... เพียงขวัญเป็นอะไร” รพีลุกขึ้นยืนพรวด ใจเต้นกระหน่ำรุนแรง“พี่เพียงขวัญขับรถตกเหว ตอนนี้กู้ภัยยังเอาตัวขึ้นมาไม่ได้เลย” พริษฐ์บอก เล่นเอารพีแทบหมดแรงยืน ใบหน้าของเขาซีดเผือด มือไม้สั่นเหงื่อซึมชื้นไปหมดทั้งตัว“ตะ... ตอนนี้เพียงขวัญอยู่ที่ไหน” รพีกลั้นใจถาม น้ำเสียงสั่นเครือ“ผมจะส่งโลเคชั่นไปให้พี่ในไลน์นะครับ”“โอเค รีบส่งมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”“ครับๆ”พริษฐ์วางสายไปแล้ว รพีรับรู้ได้ว่าตอนนี้ขอบตาตัวเองกำลังร้อนผ่าว เขาฉวยแจ็คเก็ตยืนส์ขึ้นมาสวมแล้วหยิบกุญแจรถวิ่งลงไปทันที กล

“ทำอย่างนี้กันได้ยังไง น่าอับอายขายขี้หน้าที่สุด ถ้าท้องขึ้นมาก่อนแต่งจะทำยังไง!” บัวระวงนั่งก่นด่าลูกสาวและรพีเสียงดังลั่นห้องพักฟื้นที่เพียงขวัญพักอยู่ เพียงขวัญเอาแต่นั่งร้องไห้ไม่ยอมพูดยอมจาอะไร ได้แต่มองรพีด้วยสายตาโกรธเคือง“ผมขอโทษครับ” รพีคุกเข่าลง เตรียมจะคลานไปกราบขอขมาว่าที่แม่ยาย บัวระวงเชิดหน้าขึ้น ปาดน้ำตาป้อยๆ บนพวงแก้มที่เต็มไปด้วยความเหี่ยวย่น“แล้วทีนี้จะทำยังไง รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น!” หล่อนยังคงตำหนิไม่เลิก เพียงขวัญกำมือแน่น กัดฝีปากจนเจ็บไปหมด“ผมจะรับผิดชอบเพียงขวัญด้วยการแต่ง...”“หนูไม่แต่ง!” คนเจ็บพูดสวนขึ้นทันควัน รพีหันไปมองขวับ“เพียงขวัญ!”“จนป่านนี้แล้วยังไม่แต่งอีกเหรอ จะต้องรอให้มันป่องก่อนหรือไง” บัวระวงหันไปต่อว่าลูกสาว ทุกคนที่อยู่ในห้องเริ่มเอามือกุมขมับ“ไม่ค่ะ หนูจะไม่ท้อง เพราะที่ผ่านมาหนูกินยาคุม ป้องกันอย่างดีมาโดยตลอด” เธอยืนยัน รพีกัดฟันกรอด หากว่าเธอไม่ได้ประสบอุบัติเหตุ เขาจะจับเธอมาสั่งสอนเสียเดี๋ยวนี้“ทำไม ลูกไม่รักคุณรพีเขาหรือไง” คนเป็นแม่ถามไปตามตรง ทุกคนที่อยู่ในห้องรวมทั้งหมอเตชินท์ต่างเฝ้ารอคำตอบกันอย่างใจจดใจจ่อ“ค่ะ หนูไม่ได้รักพ

รพีรับสายโทรศัพท์จากเพื่อนสนิทในสองวันถัดมา มันโทรมาขณะที่เขากำลังคุมสอบนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยอยู่ แต่ด้วยความอยากรู้เลยเลือกที่จะทิ้งการคุมสอบ ไหว้วานให้อาจารย์คนอื่นๆ มาช่วยดูครู่หนึ่งแล้วปลีกตัวออกไปคุยโทรศัพท์“ว่าไงบ้าง เป็นยังไง ได้เรื่องไหม” รพีรีบถามด้วยความลนลาน ห่วงงานก็ห่วง แต่ก็อยากรู้เรื่องเตชินท์มากกว่า“ระดับนี้แล้ว ไม่รู้เรื่องก็ให้มันรู้ไป”“อย่ามัวแต่โม้ รีบเล่ามากูต้องไปคุมสอบเด็กต่อ” รพีดักคอไว้ก่อน ศักดิ์สิทธิ์ถอนหายใจด้วยความเซ็ง กะจะอวดโชว์ภูมิสักหน่อยแต่ก็มีเวลาจำกัด“ไอ้หมอนี่มันเรียนจบนอกมา ดีกรีดอกเตอร์ซะด้วย ทำงานที่โรงพยาบาลในกรุงเทพได้หลายปี เพิ่งย้ายมาประจำโรงพยาบาลที่เชียงใหม่ได้ 3 ปีแล้ว ชีวิตก็ดูเรียบง่ายดีนะ เป็นคนง่ายๆ สบายๆ ไม่มีอะไรผิดสังเกต”“แล้วเรื่องส่วนตัวล่ะวะ” รพีเร่งเร้าอย่างร้อนใจ มันจงใจเลี่ยงไม่พูดเรื่องส่วนตัวให้เขารู้ ศักดิ์สิทธิ์นิ่งไปครู่หนึ่งแล้วตอบ“เฮ้อ... แม่กวางน้อยของแกอาจจะตกหลุมพรางของนายพรานเข้าแล้วล่ะ”“ไอ้ห่านี่! กูบอกแล้วไงว่าไม่มีเวลา มึงจะมัวอารัมภบทเพื่อ!?”“อะๆ บอกให้ก็ได้ ไอ้หมอนี่มันแต่งงานแล้ว เพิ่งแต่งเมื่อปีที่แ

“พี่อยากดูแลยายให้ดีที่สุด แกก็รู้ว่ายายเป็นหลายโรค ที่อยู่ได้ทุกวันนี้เพราะกินยาประคองกับการที่เราดูแลปรนนิบัติเป็นอย่างดี หากเผอเรอไปนิดเดียวยายอาจจะไม่อยู่กับเราก็ได้ ล่าสุดที่พี่ไปหาหมอ หมอก็บอกกับพี่ว่ายายอาจจะอยู่กับเราได้อีกไม่นาน แล้วอย่างนี้จะให้พี่ทิ้งยายไปใช้ชีวิตอย่างนั้นเหรอ ต่อให้พี่แต่งงานไปตอนนี้พี่ก็ยังไม่มีความสุขหรอก” เพียงขวัญน้ำตาไหล พริษฐ์เข้าใจตรงนี้ดี“เรื่องนั้นเอาเป็นว่าผมเข้าใจความรู้สึกพี่ดี แต่ที่ผมสงสัยอย่างเดียวคือพี่รักพี่รพีไหม” พริษฐ์เค้นถาม เพียงขวัญเม้มปากกำมือแน่น“พริษฐ์...”“ตอบผมมาเถอะว่าจริงๆ แล้วพี่คิดยังไงกับพี่รพี รักเขาใช่ไหม” พริษฐ์ถามต่อไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า เพียงขวัญร้องไห้สะอื้น“อึก... ฮือ... พี่รักเขา แต่... เขาไม่เคยทำดีกับพี่เลย เขาไม่เคยพูดจาดีๆ กับพี่ ไม่เคยให้เกียรติพี่เลยแม้แต่น้อย แต่กลับผู้หญิงอีกคน... เขากลับรักกลับทะนุถนอมเป็นอย่างดี ทั้งๆ ที่พี่เป็นเมียเขาแท้ๆ เขาไม่เคยอ่อนโยนกับพี่เหมือนกับผู้หญิงคนนั้น... ฮือ...” เพียงขวัญพ่นความในใจออกมาให้น้องชายตัวเองฟัง พริษฐ์ใจหายเมื่อได้ยินสิ่งที่อยู่ในใจเพียงขวัญ เขาดึงพี่สาวตัว

“มาถึงตอนนี้ พี่ก็ยังไม่เลิกดูถูกดูแคลนหนู ในเมื่อคิดว่าหนูเป็นผู้หญิงไร้ค่าไร้ศักดิ์ศรีแล้วจะตามมารังควานหนูทำไม พี่อยากได้ผู้หญิงชั่วๆ อย่างหนูไปเป็นเมียนักหรือไง ที่ผ่านมาไม่ว่าหนูจะทำตัวดีแค่ไหน พี่ก็ไม่เคยเห็นความดีของหนูเลย พี่เห็นแต่มุมแย่ๆ ของหนู หรือต่อให้หนูไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ได้คิดจะเป็นเมียน้อยใคร พี่ก็ยังคิดยังเข้าใจว่าหนูกระเสือกกระสนจะไปเป็นเมียน้อยคนอื่น หนูถามจริงๆ ว่าพี่จะเอาอะไรกับหนูนักหนา รักก็ไม่ได้รัก...”“ใครบอกว่าฉันไม่ได้รักเธอ เพราะฉันรักเธอไงฉันเลยต้องตามรังควานเธอแบบนี้!” รพีสวนขึ้นทันควัน เพียงขวัญแค่นหัวเราะเบาๆ ด้วยความสมเพช“นี่น่ะเหรอการกระทำของคนที่รักกัน พี่ทำแบบนี้กับผู้หญิงที่พี่รักทุกคนหรือเปล่า” เพียงขวัญถาม รพีส่ายหน้าช้าๆ“เพียงขวัญ... ฉันอยากให้เธอเข้าใจในสิ่งที่ฉันเป็น คือ ฉันรักเธอ แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงทำกับเธอแบบนี้ ทั้งๆ ที่จริงแล้ว...”“หนูไม่ได้รักพี่ค่ะ คนที่หนูรักจริงๆ คือพี่หมอเตชินท์!” เพียงขวัญพูดโดยไม่รอให้รพีพูดจบรพีเหวอไปชั่วขณะ“...”“รู้ไว้ด้วยว่าพี่เตชินท์กำลังจะหย่ากับภรรยาเพื่อมาแต่งงานกับหนู” เพียงขวัญบอก รพีหน้าเสีย ตรงกันข