Lahat ng Kabanata ng Stripping for Mr. CEO: Kabanata 1 - Kabanata 8

Mikaela’s POV“Letche, Mikaela! Ilang beses ko bang uulitin na huwang mong gagalawing yung mga gamit ko?!”Napapikit na lang ako sa sakit dahil naramdaman kong tumama sa mukha ko ang isang mamahaling sapatos. Paghawak ko sa aking pisngi ay nakaramdam ako ng hapdi dahil nagkasugat na pala ako.Si Leslie, pinsan ko, twenty-three years old na walang trabaho, pero kung umasta, akala mo siya ang nagpapalamon sakin.“Les, sabi ng mama mo linisin ko raw yung kwarto mo. Sinusunod ko lang nama-”“Did I ask you to explain?”Hindi na ako sumagot at baka batuhin naman ako ng hawak niyang bag.“Ano? Ngayon ka sumagot! Sagot!” Ika niya habang tinutulak tulak ako.Palagi naman niya akong pinag diskitahan, maski sa university ay ginagawa niya akong alipin.Hinahayaan niya akong pagtawanan at kawawain ng lahat.“My gosh, you’re so annoying. Kaya ka pinabayaan ng magulang mo, eh”Napayuko na lang ako. That one hurt. Hindi dahil ngayon lang niya yan sinabi, pero halos araw araw niya pinapamukha sa akin

Mikaela’s POV“Salamat, Stella sa pagpapatira sa’kin. I promise to pay you back.”“Naku, ano ka ba? Simula highschool tinutulungan mo na ako, this is just my way of giving back sa bestie ko”Napangiti ako. Kahit papaano may nagmamahal pa sa akin.Si Stella ay matagal ko ng kaibigan. Simula nung highschool pa lamang kami ay magkaibigan na kami.Ulila na rin siya sa magulang, ang tanging kasama na lamang niya sa bahay ay ang Lola niya na may sakit na cancer.Noong high school kami, si Stella ay laging binubully dahil sa mahirap lang ang pamilya niya. Kaya lahat ng meron ako, hinahatian ko siya. Marangya naman ang pamilya namin at kaya kong magbigay ng sobra.Ngayong college na kami, hindi na kami gaanong nagkikita dahil ang course niya ay accountancy, ako naman ay marketing.“Di ko alam ang gagawin ko kung wala ka. Baka kung ano na nangyari sa’kin sa daan”“Wala yun! Pero ano na ang plano mo niyan?”“Syempre, maghahanap agad ako ng trabaho bukas. Hindi ako mabubuhay nitong natitira kong

Mikaela’s POV“Then show me what you’ve got, Scarlet”Napalunok ako.Tangina. Bakit ba kasi ang gwapo niya?Kung hindi lang ako nangangailangan ng pera, baka ako pa mismo ang magbabayad makatitig lang sa mukha niya.“Are you nervous?” tanong niya habang pabalik sa mamahaling sofa.“Hindi ah.” Naiwan akong naka tayo sa may pader.He raised an eyebrow.“Talaga?”“O-oo”“Then why are your hand shaking?”Agad kong itinago ang kamay ko sa likod.“Aircon”Napailing lang siya habang nakangiti.“Come here” Ika nya habang tinapik ang sofa upang maupo ako.I hesitated. Pero sinunod ko pa rin.“Why?”“I want to ask you something.”Magkatabi na kami ngayon sa sofa.He looked at me.“Are you comfortable with me touching you?”Natigilan ako. Medyo lasing na siya pero maayos pa rin kausap. “Depends” Panloloko kong sabi“On what?’“Kung saan”“Fair answer” He gave a quiet laugh.Tinitigan niya ako. Onti onti kong nararamdaman na bumabagal ang paligid at bumibilis ang tibok ng puso ko. Lumapit siya

Mikaela's POVAdrian?Napakurap ako nang makita kong papasok sa clothing store si Adrian.Mukhang nag-palit na siya ng damit.He’s now wearing a black suit, his hair is perfectly styled, and you can smell his perfume from miles away.Tangina.Bakit ba kahit simpleng paglalakad lang, parang may background music ang lalaking to?“OH MY GOD! GIRLS! THAT’S ADRIAN VILLANUEVA!” Sigaw ng isang kaibigan ni Leslie.“THE YOUNGEST AND RICHEST CEO?!” Sagot naman ng isa.Napalingon si Leslie sa entrance at biglang inayos ang buhok niya.Ay, wow. Kanina gusto akong ipakulong, ngayon gusto nang magpa-cute.Napailing na lang ako. Pero hindi ko na siya napansin dahil mas nag-aalala ako sa mangyayari sa akin.“Ma'am, your bag, please.”Bumalik ang atensyon ko sa sales associate na kanina pa naghihintay.“Ate, wala po akong ninakaw.”“Ma'am, we just need to check.”“Then check the CCTV first,” sagot ni Stella.“Miss, kung wala naman siyang tinatago, bakit ayaw niyang ipakita ang bag niya?” Singit ni Les