Chapter 3: Mr. CEO's Kiss

Mikaela’s POV

“Then show me what you’ve got, Scarlet”

Napalunok ako.

Tangina. Bakit ba kasi ang gwapo niya?

Kung hindi lang ako nangangailangan ng pera, baka ako pa mismo ang magbabayad makatitig lang sa mukha niya.

“Are you nervous?” tanong niya habang pabalik sa mamahaling sofa.

“Hindi ah.” Naiwan akong naka tayo sa may pader.

He raised an eyebrow.

“Talaga?”

“O-oo”

“Then why are your hand shaking?”

Agad kong itinago ang kamay ko sa likod.

“Aircon”

Napailing lang siya habang nakangiti.

“Come here” Ika nya habang tinapik ang sofa upang maupo ako.

I hesitated. Pero sinunod ko pa rin.

“Why?”

“I want to ask you something.”

Magkatabi na kami ngayon sa sofa.

He looked at me.

“Are you comfortable with me touching you?”

Natigilan ako. Medyo lasing na siya pero maayos pa rin kausap.

“Depends” Panloloko kong sabi

“On what?’

“Kung saan”

“Fair answer” He gave a quiet laugh.

Tinitigan niya ako. Onti onti kong nararamdaman na bumabagal ang paligid at bumibilis ang tibok ng puso ko.

Lumapit siya sa mukha ko.

He waited until I leaned closer.

The his lips met mine.

I expected it to be rough but it’s not.

He kissed me slowly and softly.

Nilagay ko ang kamay ko sa balikat niya at hinalikan siya pabalik.

Itinayo niya ako pero hindi pa rin siya bumibitaw sa halik.

Dumidiin na ang mga halik niya kaya napahawak na ako sa batok niya.

At this moment, sobrang lapit na namin sa isa’t isa.

SHIT

Hininto niya ang halik at tumingin sa’kin.

“Can I take your mask off?” Mahina niyang sabi.

“Mr. CEO, I think our time is up.” Kumalas ako sa pagkakahawak niya at binigyan siya ng nakakalokong ngiti.

Tumango lang siya at bumalik na ulit sa sofa. Inayos ko na rin ang sarili ko bago lumabas.

Palabas na sana ako ng tawagin niya ako.

“Scarlet?”

Lumingon ako sa kaniya at nagulat ako na may inaabot siyang sobre.

“Umm sa counter ka na magbayad” mahinhin kong sabi.

“What do you mean? Sinahaman mo ko diba? I owe you.”

Nawala na sa isip ko na bayad nga pala ‘to.

“This is just for you, thank you for your company.” Tumayo siya at kinuha ang kamay ko. Mahinahon niyang inilagay ang sobre sa palad ko.

Medyo bumaba ang kamay ko dahil maypagkabigat yung sobre.

Oh my gosh, magkano kaya ‘to?

Lumapit ako sa kaniyang tenga at tsaka ko siya binulungan.

“Thank you, Mr. CEO” binigyan ko rin siya ng halik sa pisngi at tsaka ako lumabas ng pintuan.

Paglabas ko ng pintuan ay doon ko naramdaman lahat ng hiya at kaba.

AAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHH Totoo ba ‘to? First time kong makipaghalikan huhuhu nakuha niya pa ang first kiss ko.

Bumalik na ulit ako ng dressing room para mag-ayos ng mga gamit. Wala na ang ibang dancers at mukhang kami na lang ni Stella ang natitira. Napansin ko rin na naka-alis na si Spencer.

Habang hinihintay si Stella ay pumasok si Mama B.

“Scarlet daw ang napili mong stage name?”

“Ahh opo”

“Tama ‘yan, para walang makakilala sayo. Para safe ka at hindi ka pagkaguluhan sa labas.”

Akala ko nung una masungit siya, pero ngayon, para siyang nanay na nag-aalala sa isang anak

“Eto pala, sahod mo ngayong araw” nagulat ako nang mag-abot siya ng ₱3k. 

“Akala ko po ₱2k lang ang isang gabi namin?” Nagtataka kong tanong.

“Bonus ‘yan dahil maraming natuwa sayo. ‘Yung mga nakuha mo sa stage, iyo na rin yon.”

“Talaga po?? Hala, thank you so much po” Abot hanggang kisame ang ngiti ko. Niyakap ko siya at nagpasalamat ulit.

“Oh siya siya, mas malaki pa diyan ang maiuuwi mo gabi gabi kung gagalingan mo parati.

“Opo, gagalingan ko po. Thank you po ulit, Mama B.”

Matapos kong magpasalamat sa kaniya ay bumalik na ulit siya sa labas.

“Grabe ngayon na lang ulit ako nakahawak ng ganito kalaking pera” bulong ko sa sarili ko.

Simula kasi nung namatay ang mga magulang ko, hindi na ako nagkaroon ng privilage na makabili ng mga bagay na gusto ko. Hindi na rin ako nagkaroon ng access sa mga pera ng mga magulang ko.

Bukas na bukas bibili ako ng lahat ng mga pangangailangan ko.

Hindi ko pa nabibilang lahat ng kinita ko pero mukhang aabot siya sa ₱10k wala pa dito ang sobre na galing kay Mr. CEO.

“Micka! Kumusta?? Balita ko napunta ka sa VIP!! OMG! ANYARE??” Napatigil ako sa lakas ng  boses ni Stella.

“Nagulat naman ako sa’yo.”

“ANO NGAA!! SPILL THE TEA!” Pangungulit niya.

“Wala naman…” Nahihiya kong sabi.

“Anong wala?? Ang tagal niyo don ‘tas wala lang?”

“We kissed” Napayuko na lang ako dahil sa hiya.

“WHAAATTTT???” Malakas niyang sigaw.

“Huy ano ka ba ang ingay mo!”

“Kiss lang?? Walang esmiringhoy?” Pagbibiro niya.

“Anong esmiringhoy?”

Tinawanan niya lang ako.

Natigil ang usapan namin dahil tinawag siya ni Mama B. para ibigay ang sahod niya.

Bumalik ako sa mga gamit ko para ayusin ‘to. Nakita ko ulit ang sobre na binigay ni Mr. CEO. Makapal siya at mabigat.

Hindi na ako nag-tagal at binuksan na ‘to agad.

Nagulat ako dahil ang dami kong nakitang libo. Agad ko ‘tong binilang.

OHHH MYYY GOOSSHHH!!!! ₱30K???? Mababayaran na nito yung isang sem ko! Teka sabi niya ₱20k lang ah?

Hindi pa rin ako makapaniwala. Nilagay ko na ulit ito sa bag at baka mawala ko pa.

“Ano na bes? Tara na?” Aya ni Stella.

Tumango na lang ako sa kaniya dahil gulat pa rin ako sa perang natanggap ko ngayon gabi.

Kinuha na namin ang mga gamit namin at umuwi.

Sumakay na kami ng taxi para safe kaming makauwi sa bahay. Tahimik lang kami sa byahe dahil na rin siguro sa pagod. Pagdating namin ng bahay ay nagluto kaagad si Stella ng cup noodles para sa aming dalawa.

“Sensya na bes, ito muna kainin natin. Pagod na ako eh. Nakakatamad na magluto.” Ani ni Stella.

“Ano ka ba. Ngayon nga lang ulit ako makakakain ng matino.”

“Since may pera ka na, bukas ay magsasamgyup tayo!” Masaya niyang sabi.

“Bumili na rin tayo ng mga pangangailangan mo bes. Mga make-up, damit, at sapatos. Diba di kasya sayo yung  heels don?” Dagdag pa niya. Oo nga no, sobrang luma na rin pala ng mga gamit ko. Halos paulit ulit ko lang kasi itong sinusuot.

“Sige, sabado naman bukas e”

Hindi ko rin mapigilang mapangiti, dahil sa wakas makakapag mall na ako ulit.

Simula nung namatay ang mga magulang ko, kinulong na lang ako nila Tita sa bahay. Nakakalabas lang ako tuwing papasok sa school. Pag-tapos ng school, diretso agad ng bahay dahil pagsisilbihan ko pa sila. Kaya nga siguro wala rin akong naging kaibigan sa college. Hindi kasi ako nakakasama sa mga gala nila.

Buti na lang at nandito pa si Stella. Tinignan ko siya habang kumakain.

“Huy bes ano yun?” Napansin niyang nakatingin ako sa kaniya.

“Salamat ulit ha?”

“Ano ba! Wala yun. Alam ko na kung san papunta to. Mabuti pa matulog ka na, ako na maghuhugas.” Natawa na lang ako dahil kabisado niya na ako. Alam niyang sasabihin ko nanaman na babawi ako sa kaniya.

“Thank you ulit besss!” Niyakap ko siya at umakyat na sa kwarto”

Naglinis na ako ng katawan at matapos non ay nahiga. Napaisip ako sa mga nangyari sa’kin ngayong araw. Hindi ko maiwasang maisip ang mga magulang ko at ang kawalang-hiyaang ginawa nila Tita sa’kin.

Mom, Dad, babawiin ko lahat, I promise.