Chapter 6: Accused

Mikaela’s POV

Adrian Villanueva

Adrian freaking Villaneva!

Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na ang lalaking nakahalikan ko sa club ay ang mismong may-ari ng kumpanyang gusto kong pag-applyan.

At mas lalong hindi ako makapaniwala na tinanggap niya ako.

WITHOUT EVEN LOOKING AT MY RESUME!

“BESSS!!! ANO NA??”

Napatalon ako nang biglang sumulpot si Stella sa harapan ko.

“JUSKO KA1 GUSTO MO BA AKONG PATAYIN?”

“Kanina pa talaga kita tinatawag! Ano nangyari? Bakit ang tagal mo? Natanggap ka ba?

Hindi ko alam kung paano ko ikukwento sa kaniya yung nangyari kanina.

“Bes…”

“Ano?”

“May trabaho na ako.”

For three seconds, tinignan niya lang ako.

“AAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHH”

Sobrang lakas ng sigaw niya, halos pag-tinginan na kami ng lahat.

“Hoy! Tumahimik ka nga! Ang ingay mo!!!”

“Oh my gossshhh! Congrats, bitchhhh!”

Niyakap niya ako nang mahigpit habang halos tumatalon kami sa gitna ng mall.

“Wait! Paano ka natanggap? Akala ko mag-a-apply ka pa lang?”

“Mahabang kwento.”

“Eh ‘di ikwento mo!”

Napakamot ako sa ulo at ikinuwento sa kaniya lahat ng nangyari habang naglalakad kami papunta sa shop na gusto naming puntahan.

“Grabe girl, anong klaseng job interview ‘yan? Ako nga, tatlong beses nang na-reject sa fast food, ikaw nagtapon lang ng kape, hired agad?!”

Hindi ko mapigilang matawa.

“Baka type ka! Malay mo, bes. Baka ikaw na ang next Mrs. Villanueva”

“Stella, please. Social status pa lang ligwak na ako.”

“Eh bakit hindi? Ganon naman sa mga palabas ah?”

Napabuntong hininga na lang ako. Ang kulit niya.

“Ewan ko sa’yo, Stella. Halika na sa loob, eto na yung clothing store na sinasabi ko sayo”

Pumasok kami sa loob ng clothing store at nagtingin-tingin. Ang tagal ko nang hindi nakakapunta dito. Ito ang paborito naming bilihan ng damit ni mom. Halos linggo-linggo kami pumupunta dito at binibilhan niya ako ng bagong damit, sobrang nakakalungkot nga at lahat ng binili niya sa akin noon ay sinunog lang ni Leslie.

“Bes! Tignan mo to!”

Humarap ako kay Stella na may hawak na cream-colored blazer.

“Ang ganda niyan!”

“Try mo bilis!”

Kinuha ko ang blazer at tinignan anh price tag.

₱4,500.

Ay, putangina.

“Best, apat na libo.”

“So?”

“Anong so? Apat na libo ‘to!”

“Hindi ka naman bibili ng sampu. Investment ‘yan sa career mo!”

Napailing ako.

Hindi ko alam kung matatawa ako o maiinis sa babaeng ‘to, pero may point naman siya. Nakalimutan ko rin na mahal nga pala dito.

Pero, sabagay, kailangan ko rin naman ‘to para presentable naman akong tignan sa trabaho. At saka, kikitain ko rin naman ulit ‘to sa lunes.

“Fine, Susukatin ko muna.”

“Yeeyyy! Go bes”

Pumunta ako sa fitting room at sinukat ang blazer kasama ang isang black fitted top at trousers na pinili ni Stella.

Paglabas ko, halos malaglag ang panga niya.

“OH MY GOD!”

“Ano?”

“Girlll!! You look so expensive!”

Napatingin ako sa salamin.

For a moment, I couldn’t even recognize myself.

The blazer fitted perfectly and the trousers made me look taller.

And for the first time in years, I actually looked like the woman I wanted to become.

Isang successful na babae. A woman with a career. A woman who didn’t have to beg anyone for anything.

“Sige na nga. I’ll take it”

“Yes! Finally!”

Tinanggal ko muna ang blazer para ibalik sa hanger.

Habang naghahanap kami ng ibang damit may napansin akong magandang red dress sa kabilang rack.

Simple lang siya pero elegant.

Lumapit ako at hinawakan ang tela.

Ang ganda naman nito.

“Excuse me.”

Napalingon ako nang marinig ko ang isang pamilyar na boses.

And just like that…

My smile disappeared.

“Can you move? You’re blocking the–”

Natigilan ang babaeng nasa harapan ko.

“Mikaela?”

Oh, fuck.

Of all people.

Of all places.

Bakit siya pa?

Bakit si Leslie pa?

Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. Then she laughed.

“Oh my god!”

Lumingon siya sa dalawang babaeng kasama niya. Ang gagara ng mga suot nila at mukhang mamahalin.

“Girls! Look who we have here!”

Lumapit ang dalawa.

“Who’s that?” tanong ng isang naka-pink na dress. Mukhang bagong kaibigan niya dahil ngayon ko lang siya nakita.

“My lowclass, palamunin, at walang mararating sa buhay na cousin”

Napangisi si Leslie.

“Actually, our former maid.” Dagdag niya.

Here we go again.

“Wait, you have a maid?” tanong ng isa.

“Had. Pinalayas na nila mom kasi magnanakaw.”

Napayukom ang kamao ko.

“Leslie, alam mong hindi totoo ‘yan.”

“Aww, defensive?”

Tumawa ang mga kaibigan niya.

“Anyways, anong ginagawa mo dito?” Leslie crossed her arms.

“Shopping.”

Tumawa siya nang nakakainsulto.

“Shopping? Anong ipapang-bili mo diyan?” Mapang-asar niyang sabi

“Wait! Don’t tell me nanakawin mo yan?” Dagdag pa niya.

“Hoy! Babaeng hito, tigil tigilan mo na nga ang kaibigan ko.” Sumagot si Stella at dinuro duro si Leslie.

“Oh my gosh! Another katulong. Day-off ba ng mga katulong ngayon at nagpapantasya kayo dito sa mall?”

Natawa nang malakas ang mga kaibigan ni Leslie.

Kinuha niya ang red dress na hawak ko kanina.

“Oh my God, girls! Look at this!”

Tiningnan niya ang price tag.

“Eight thousand pesos!”

Then she looked at me.

“Can you even afford this?”

Hindi ako sumagot.

“Aww, Mikaela. Don't tell me you're planning to steal it?”

“Leslie.”

“What?”

“Put it back.”

She laughed.

“Why? Are you going to buy it?”

“Yes.”

Natigilan siya.

Then her friends started laughing.

“Girl, be serious!” sabi ng isa.

“Baka naman installment!” dagdag ng isa pa.

“Or baka mag-picture lang para kunwari mayaman!” Leslie added.

Napabuntong-hininga ako.

Lord, bigyan Mo po ako ng mahabang pasensya.

“Leslie, wala akong oras sa'yo.”

I turned around.

But before I could walk away, she grabbed my arm.

“Excuse me? I'm talking to you! Isusumbong kita dahil magnanakaw ka!”

Agad kong tinanggal ang kamay niya.

“Hindi ako mayaman pero hindi ko magagawang magnakaw. I’m going to buy this.”

Tinginan niya lang ako at nginitian. Maya maya ay nagulat ako dahil bigla na lang siyang sumigaw.”

“Miss! Miss! May magnanakaw” Tinawag niya ang isang staff at agad naman itong pumunta sa gawi namin.

“Ma’am ano pong meron? Please, let’s now cause a scene. Marami pong customers ang na-aabala” Sagot ng staff.

“Eto po! I caught her stealing!” Tinuro ako ni Leslie.

Nanlaki ang mga mata ko dahil hindi ako makapaniwala na mag eeskandalo siya dito.

“Miss, hindi po. She’s accusing me with no valid proof” Sagot ko.

“Anong no valid proof? Tignan mo nga yang suot mo, mukha bang kaya mong bilhin yan?” Pang-iinsulto niya.

“Ayaw mo talagang tumigil babae ka ha!” Galit na ani ni Stella at agad na humarap kay Leslie.

Napa-atras naman si Leslie.

“Miss, look! Ang squammy nila–” Ani ni Leslie na parang aping api siya.

“Pwede ba Leslie? I’m going to buy this dress at ito pang mga nasa basket ko.” Humarap ako sa staff at sinenyasan na niya ako papuntang cashier.

Habang naglalakad kami ay may naramdaman akong kamay sa bag ko.

“Miss! Miss! Magnanakaw talaga yan. Just look at her bag!” Sigaw ni Leslie.

“Tumigil ka na nga!” Pagpipigil sa kaniya ni Stella.

“Ma’am mali po na mag-akusa tayo dahil baka makasuhan kayo niyan.” Ani ng staff kay Leslie

“I’m sure, miss. Baka gusto mong matanggal ka sa trabaho kung hindi mo iche-check ang bag niya. I’m just looking out for you.” Mataray na sagot ni Leslie.

Humarap sa akin ang staff.

“Ma’am, sige na po tignan na natin ang bag niyo para matapos na ‘to.”

Hindi ako makapaniwala. Grabe ang kahihiyan na nararamdaman ko ngayon dahil sa dami ng taong nakatingin.

Alam kong may nilagay si Leslie sa bag ko para mapagbintangan ako.

“Fine.” Malamig kong sabi habang nakatingin kay Leslie.

Natawa siya at ang mga kaibigan niya dahil mukhang hinihintay nila na mapahamak ako.

“Amin na po ang bag–”

“OH MY GOSH!! ANG GWAPO NIYA”

Natigilan kami dahil nagsigawan ang ilang babae.

Nagulat ako nang makita ang isang pamilyar na lalake na pumasok sa store.

Adrian?