Mag-log inAdrian’s POV (Mr. CEO)
“Sir, your schedule for today includes the inspection of our newly opened jewelry boutique at Greenbelt, followed by a meeting with the marketing department of two.”I didn’t bother looking up from my laptop.“Cancel the meeting”“Sir, we’ve already rescheduled it twice.”“Fine.”I heard Daniel sigh.“Anything else po, sir?I looked at him.“Do you want to get fired?“No po, sir”“Then get out”He chuckled before leaving my office.Daniel has been my executive assistant for five years. Siya lang siguro ang employee sa kumpanya ko na kaya akong biru-biruin.I checked my watch.10:30 AM.Fuck. I barely slept last night.I leaned against my chair and closed my eyes. For some reason, I couldn’t stop thinking about that woman.Scarlet.Scarlet.“Scarlet” I whispered.The mysterious dancer from Velvet Room.I’ve met hundreds of beautiful women. Model, Artista, Tagapagmana, and even CEO’s.But that woman? There’s something different about her.It’s her eyes.Even if hindi ko kita nang buo ang mukha niya because of the mask she’s wearing, her innocent eyes caught me.Or maybe it’s the way she tried so hard to act confident kahit na halatang kinakabahan siya.And that kiss.Fuck.I rubbed my face. What the hell is wrong with me?Halik lang naman yon. I’ve kissed plenty of women before. Hell, I’ve done more than that.But why does that particular kiss keep replaying in my mind?Damn, Scarlet.I smirked.“Sir?” Daniel suddenly opened the door.“What?”“The car is ready.”I stood and grabbed my coat.“Let’s go.”__________________________________________________________________________________________________________________GREENBELT, MAKATI“Good morning, Mr. Villanueva!”The boutique manager immediately approached me when I entered.“Good morning, sir. I’m Patricia, the branch manager”“How’s the opening week?”“Very successful po, sir! We’eve already exceeded our project sales by fifteen percent.”“Good.”I walked around the boutique, inspecting the displays.Villanueva Fine Jewelry.One of the most successful businesses under Villanueva Corporation.My father established the company twenty years ago, but i was the one who expanded it internationally.Singapore, Hongkong, Dubai, and soon, Paris.“Sir, we also received several applications for the part-time marketing assistant position.” Patricia continued.“Let HR handle that”“Yes, sir”I was about to inspect the diamond collection but Daniel approached me.“Sir, may problem po sa inventory report.”I frowned.“What?”“Some items are not matching the system records.”“Then why the fuck am I only hearing about this now?!”Daniel remained silent.“Get me the updated report. Now!”“Yes, sir.”I walked out of the boutique.“Incomptence” I whispered to myself.I needed a coffee. And probably a vacation.__________________________________________________________________________________________________________________Mikaela’s POV“BES! ANG GANDA NITO!”Napalingon ako kay Stella na may hawak na pink dress.“How much?”“2kyaw”“IBALIK MO!”Natawa siya.“Girl, may pera ka na! Wag ka na magkuripot.”“Hindi ibig sabihin no’n kailangan kong ubusin.”Kanina pa kami paikot ikot sa mall. Nakabili naman ako ng ilang damit, bagong sapatos, toiletries, and school supplies. Sa wakas, may sarili na akong mga gamit, may mga gamit na akong hindi pinaglumaan ni Leslie.“Bes, deserve mo naman ‘to. Ilang taon kang hindu nakabili para sa sarili mo.”Napangiti ako.“Totoo naman. Pero kailangan ko pa ring mag-ipon. Hindi naman habang-buhay magtatrabaho ako sa club.“True. Pero at least may pang-tuition ka na.”“Exactly. Kaya ang next goal ko, makahanap ng part-time job na related sa course ko.”“Marketing?”Tumango ako.“Yup. 3rd year na tayo, bes. Gusto ko nman magkaroon ng actual experience bago ako grumaduate. Hindi pwedeng puro book based lang ang alam ko.”“Wow! Boss Girl ang atake!”Natawa kaming dalawa.Honestly, I’ve always loved marketing.Nung buhay pa ang parents ko, I used to immagine myself working for a bug company. I wanted to become a marketing director.Pero simula nung namatay sila, parang lahat ng pangarap ko, kaialangan ko munang isantabi para lang mabuhay.Now that I finally have little money and freedom, I want to start building my future again.Habang naglalakad kami, may napansin akong malaking jewelry boutique.Villanueva Fine Jewelry.“Bes wait!”“Ano?”“Tignan mo ‘yon!”
Tinuro ang nakapaskil sa glass wall.WE ARE HIRING! Part-Time Marketing Assistant/Student InternNanlaki ang mata ko.“OH MY GOSH!”“Ano nanaman?!”“Stella! Hiring sila ng marketing assistant!”Lumapit kami sa boutique para basahin ang job description. Nagulat ako na Weekends lang ang trabaho na ‘to. Saktong sakto at MWF lang naman ako sa club at wala akong klase tuwing weekends.“Bes, ito na 'yon!”“Apply ka na!”
“Talaga?”
“Bakit hindi? Marketing student ka naman!”
Napangiti ako.
Actually, I've been looking for opportunities like this for months.
I wanted to experience how real marketing departments operate. How they develop campaigns, promote products, and communicate with customers.
Hindi lang dahil gusto kong kumita.
Gusto kong matuto.
Gusto kong magkaroon ng experience na mailalagay ko sa résumé ko.
And most importantly, I wanted to prove to myself that I could still achieve my dreams despite everything that happened.
“Sige. Try ko.”
“GO, BESTIE! FUTURE MARKETING DIRECTOR!”
“Manifesting!”
Pero bago ako pumasok, napansin kong medyo gusot na ang blouse ko.
“Bes, ayusin ko lang sarili ko. Kinakabahan ako!”
“Relax! Hindi ka pa nga ini-interview!”
“Malay mo may on-the-spot interview!”
“Eh ubusin mo na kaya yang kape mo?”
“Wait, kalma, baka mag-palpitate ako”
Humigop muna ako bago namin napagdesisyunang pumasok sa boutique.“Bes, wait lang. May tumatawag sa akin.” sabi ni Stella habang nakatingin sa phone niya.“Sige, mauna na ako.”Tumango siya at sumenyas ng ‘goodluck’ at lumayo nang kaunti para sagutin ang tawag.Habang naglalakad ako papunta sa entrance, binuksan ko ang phone ko para tignan ang resume na ginawa ko noong nakaraang semester.Okay, Mikaela. Kaya mo ‘to.Pero dahil masyadong nakatutok sa phoneko, hindi ko napansin ang lalaking paparating galing sa ibang direksyon.Until-SPLASH!“WHAT THE ACTUAL FUCK?!”Nanlaki ang mata ko.“Oh my God!”Napatingin ako sa lalaking nasa harapan ko.Hindi ako makapaniwala..SI MR. CEO!Pero hindi ‘yon ang problema.Ang problema…Nasa damit niya ang buong iced coffee ko.Mikaela's POV“Uy Bes…”Lumapit si Stella sa akin habang nakatingin kay Adrian.“Ang pogi ng boss mo!” bulong ni Stella sa akin.Kahit kelan talaga.“Stella! Hindi ito ang tamang panahon!”Umiling na lang ako at nag focus sa mga nangyayari.“Miss Reyes.”Napalingon ako kay Adrian.“Yes, sir?”“Are you alright?”“Opo.”Bago pa ako makapagsalita, natigilan kaming lahat sa malakas na tawa ni Leslie.“Oh, please! Mr. Villanueva, don't waste your time on her.”Tumingin kaming lahat sa kaniya.“She's nothing but a pathetic orphan who steals from people!”“Anong sinabi mo?” Galit na tanong ko sa kaniya.“What? Totoo naman!”Ngumisi siya at dahan dahang lumapit pa sa akin.“Alam niyo ba? We took her in after her parents died. Pinakain namin, pinag-aral, binigyan ng bahay. And how did she repay us?”She smiled maliciously.“By stealing thirty thousand pesos from my parents!”Putangina.Hindi pa rin siya tumitigil.“That's a lie!” sigaw ni Stella.Umirap lang si Leslie at muling tumawa.“Shut u
Mikaela's POVAdrian?Napakurap ako nang makita kong papasok sa clothing store si Adrian.Mukhang nag-palit na siya ng damit.He’s now wearing a black suit, his hair is perfectly styled, and you can smell his perfume from miles away.Tangina.Bakit ba kahit simpleng paglalakad lang, parang may background music ang lalaking to?“OH MY GOD! GIRLS! THAT’S ADRIAN VILLANUEVA!” Sigaw ng isang kaibigan ni Leslie.“THE YOUNGEST AND RICHEST CEO?!” Sagot naman ng isa.Napalingon si Leslie sa entrance at biglang inayos ang buhok niya.Ay, wow. Kanina gusto akong ipakulong, ngayon gusto nang magpa-cute.Napailing na lang ako. Pero hindi ko na siya napansin dahil mas nag-aalala ako sa mangyayari sa akin.“Ma'am, your bag, please.”Bumalik ang atensyon ko sa sales associate na kanina pa naghihintay.“Ate, wala po akong ninakaw.”“Ma'am, we just need to check.”“Then check the CCTV first,” sagot ni Stella.“Miss, kung wala naman siyang tinatago, bakit ayaw niyang ipakita ang bag niya?” Singit ni Les
Mikaela’s POVAdrian VillanuevaAdrian freaking Villaneva!Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na ang lalaking nakahalikan ko sa club ay ang mismong may-ari ng kumpanyang gusto kong pag-applyan.At mas lalong hindi ako makapaniwala na tinanggap niya ako.WITHOUT EVEN LOOKING AT MY RESUME!“BESSS!!! ANO NA??”Napatalon ako nang biglang sumulpot si Stella sa harapan ko.“JUSKO KA1 GUSTO MO BA AKONG PATAYIN?”“Kanina pa talaga kita tinatawag! Ano nangyari? Bakit ang tagal mo? Natanggap ka ba?Hindi ko alam kung paano ko ikukwento sa kaniya yung nangyari kanina.“Bes…”“Ano?”“May trabaho na ako.”For three seconds, tinignan niya lang ako.“AAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHH” Sobrang lakas ng sigaw niya, halos pag-tinginan na kami ng lahat.“Hoy! Tumahimik ka nga! Ang ingay mo!!!”“Oh my gossshhh! Congrats, bitchhhh!”Niyakap niya ako nang mahigpit habang halos tumatalon kami sa gitna ng mall.“Wait! Paano ka natanggap? Akala ko mag-a-apply ka pa lang?”“Mahabang kwento.”“Eh ‘di ikwento
Mikaela’s POV“Then show me what you’ve got, Scarlet”Napalunok ako.Tangina. Bakit ba kasi ang gwapo niya?Kung hindi lang ako nangangailangan ng pera, baka ako pa mismo ang magbabayad makatitig lang sa mukha niya.“Are you nervous?” tanong niya habang pabalik sa mamahaling sofa.“Hindi ah.” Naiwan akong naka tayo sa may pader.He raised an eyebrow.“Talaga?”“O-oo”“Then why are your hand shaking?”Agad kong itinago ang kamay ko sa likod.“Aircon”Napailing lang siya habang nakangiti.“Come here” Ika nya habang tinapik ang sofa upang maupo ako.I hesitated. Pero sinunod ko pa rin.“Why?”“I want to ask you something.”Magkatabi na kami ngayon sa sofa.He looked at me.“Are you comfortable with me touching you?”Natigilan ako. Medyo lasing na siya pero maayos pa rin kausap. “Depends” Panloloko kong sabi“On what?’“Kung saan”“Fair answer” He gave a quiet laugh.Tinitigan niya ako. Onti onti kong nararamdaman na bumabagal ang paligid at bumibilis ang tibok ng puso ko. Lumapit siya
Mikaela’s POV“SHIT! SIR, I’M SO SORRY!”Agad akong kumuha ng tissue sa bag ko at sinubukang punasan ang dibdib niya.“Sorry po talaga! Hindi ko kayo nakita!”Bigla niyang hinawakan ang pulso ko.“Stop.”Napatingala ako.And holy shit.Ang gwapo niya pa rin. Ang gwapo niya talaga. Ang gwapo niya-Pero mukhang gusto niya akong patayin.“Do you have any idea what you've just done?” malamig niyang tanong.“Opo! Natapunan ko po kayo ng kape!”He stared at me. Gusto kong magpakain sa lupa, kaso walang lupa dito, tiles lang. Gusto kong magpakain sa tiles.“I can see that.”“Sorry po talaga!”Sinubukan kong punasan ulit ang damit niya pero hindi niya ako pinayagan.“Will you stop touching me?”Agad kong binawi ang kamay ko.“Sorry!”He took a deep breath.“Do you always walk around without looking where you're going?”Napakurap ako.Ay wow.“Sir, nag-sorry na po ako.”“And does apologizing remove the stain?”“Hindi naman po, pero—”“Then what's the point?”Napatingin ako sa kaniya.Grabe nam
Mikaela’s POV“Salamat, Stella sa pagpapatira sa’kin. I promise to pay you back.”“Naku, ano ka ba? Simula highschool tinutulungan mo na ako, this is just my way of giving back sa bestie ko”Napangiti ako. Kahit papaano may nagmamahal pa sa akin.Si Stella ay matagal ko ng kaibigan. Simula nung highschool pa lamang kami ay magkaibigan na kami.Ulila na rin siya sa magulang, ang tanging kasama na lamang niya sa bahay ay ang Lola niya na may sakit na cancer.Noong high school kami, si Stella ay laging binubully dahil sa mahirap lang ang pamilya niya. Kaya lahat ng meron ako, hinahatian ko siya. Marangya naman ang pamilya namin at kaya kong magbigay ng sobra.Ngayong college na kami, hindi na kami gaanong nagkikita dahil ang course niya ay accountancy, ako naman ay marketing.“Di ko alam ang gagawin ko kung wala ka. Baka kung ano na nangyari sa’kin sa daan”“Wala yun! Pero ano na ang plano mo niyan?”“Syempre, maghahanap agad ako ng trabaho bukas. Hindi ako mabubuhay nitong natitira kong







