ANDREA POINT OF VIEW Lahat ay nakahanda na para i-surpresa ko ang aking asawa sa limang taon naming pagsasama. Pero sa limang taon na 'yon hindi ko kailanman naramdaman na ako ay mahal niya. Gayunpaman, palagi akong umaasa na tuturuan din ni Dion ang puso niyang mahalin ako. Pagkabukas ng malaking pintuan ng bahay. Naamoy ko agad ang perfume ng asawa ko. Dali-dali akong tumakbo patungo sa direksyon niya, pilit na nakangiti kahit puno ng pasa ang pisngi ko pati na rin ang katawan ko. "Good evening Dion, mabuti naman maaga kang umuwi ngayon. Ahm, naalala mo ba ang araw na 'to?" Nanginginig ako sa kaba. Pero ito, umaasa pa rin. Malamig ang titig niya sa akin, nanlilisik dahilan na napayuko ako. Ngunit saglit lang mahigpit niyang hinawakan ang mukha ko at iniharap sa kaniya. "What are you talking? Your asking a b*llshit question? Maayos na sana ang gabi ko. Pero sinalubong pa ako ng isang tulad mo! Bwesit!" galit na galit na bulyaw ni Dion. Dali-dali na nag-unahan ang mga luha k

Last Updated : 2026-10-26

Killian Mackenzie POINT OF VIEW "Boss, nandito na po tayo." Wika ng isa sa mga tauhan ko. Napalingon ako sa labas ng sasakyan. Then I smiled. "So, walang nagbago sa maganda kong bahay." Pagkalabas ko ng sasakyan ay inayos ko ang kwelyo ko. Sa labas pa lang ng bahay ay magalang na akong sinalubong ng mga tauhan ng anak ko. At pagkapasok ko naman sinalubong ako ng mga katulong. Seryoso akong napatingala sa loob ng bahay kasabay nito ang pagtango ko. "Daddy! You're here!" Napatingin ako sa banda kung saan patungo sa dining area. Nakangiting humakbang papalapit sa akin ang anak kong si Dion. Lalaking-lalaki siyang napayakap sa akin. "Dad, it's been a long time. Mabuti naman at naisip mo pa pong bisitahin ako. Of course I miss you so much Dad." Kahit paano ay masaya ako na may anak akong pinalaki na hindi ako kinalimutan. "Malaki ka na Dion. Isa pa may asawa ka na rin. Na saan na ba siya?" Napasinghap si Dion bago sagutin ang tanong ko. "Dad, I just marry her in papers. Hindi k

Last Updated : 2026-10-26

ANDREA POINT OF VIEW Mabilis ang kabog ng puso ko dahil sa isang ahas. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Kaya naman nasa gilid ako ngayon takot na takot na nakayakap sa sarili ko. Hindi ako makalabas dahil nakapwesto ang ahas sa pintuan. "Please lang, huwag mo naman akong tuklawin. Alam ko naman na malas lang ako sa bahay na 'to. Pero hindi pa oras para mawala ako sa mundong ito 'di ba?" Mukha akong baliw na kinakausap ang ahas. Sana lang may dumating at iligtas ako. Pero paano kung nandito ako mismo sa likod ng bahay ni Dion? Walang makakarinig sa akin kahit anong sigaw ko. Napahikbi na lang ako, hindi ko mapigilan ang emosyon ko kaya napaiyak ako. Palapit nang palapit sa akin ang ahas. Dahilan na mas lalo pa akong nawalan ng pag-asa. Talaga bang ito na ang huling buhay ko? "Bogs!" Isang malakas na tunog. Ikinagulat ko ito kaya mas lalo akong mapahigpit ng yakap sa sarili ko sabay pikit ng mata ko. "Boss! Ahas!" boses ng kung sinong lalaki. "Damn!" Sigaw ng isa pang

Last Updated : 2026-10-26

"Dad? What are you doing here?" nakangiting bungad ni Dion. Ngunit naghatid lang ito ng matinding kaba sa akin. "Dion, ikaw dapat ang tanungin ko. Anong ginagawa mo dito? Sabi mo matutulog ka na. At isa pa, sino ang nagsabi sa 'yo na dito mo patirahin ang asawa mo? Nakalimutan mo ba ang patakaran ng pamilya!" Lumatay ang galit ni Killian sa mga ugat niya. Lumapit sa akin si Dion. Walang alinlangan na hinawakan ang bewang ko. Pero imbis na matuwa ako, tinitiis ko ang sakit dahil sa higpit ng hawak ni Dion. "Dad, usapang mag-asawa 'to. You don't need to worry. I just give her a little punishment dahil hindi niya nilulugar ang sarili niya." Nagawa pang ngumiti ni Dion sa paninira niya sa akin. "Sige na Dad, ako na kakausap sa asawa ko. Magpahinga ka na Dad," dagdag pa ni Dion. Ngunit halata sa mukha ni Daddy Killian na hindi siya sang-ayon. "Dion, bahay ko ito at ayaw na ayaw kong may bahay dito sa likod ng bahay. Simula ngayong gabi wala ng tutulog sa maliit na bahay na 'to. Isa p

Last Updated : 2026-10-26

Nagising akong mabigat ang pakiramdam ko. Pero nasa malambot ako ng kama. Hindi pa man ako tuluyan na nakakatayo bumukas ang pintuan. Pumasok si Manang na may dalang pagkain. Sa unang pagkakataon, kakain ako ng masarap na pagkain. Agad akong bumangon. "Andrea, kumain ka na muna para makabawi ka ng lakas," sabay ngiti niya. "Ahm, si Dion ba ang nagpadala?" walang emosyon ko. "Hindi Andrea, dahil si Don Killian ang nagpadala nito. Siya na rin mismo ang nagluto para sa 'yo. Mukhang nagugustuhan ka ng Don natin." Saglit akong napayuko at napangiti ng mapait. "Andrea, kainin mo ito ah. Kailangan ng healthy sa katawan mo. Lalo na ang payat mo pa at puro ka pasa." Umagang-umaga napapaiyak agad ako. Dahil paano ba naman sa loob ng ilang taon walang nag-isip sa akin. Walang nag-aalala para sa akin. "Hayts, Andrea, iha, ayos lang 'yan. Balang araw hindi mo na mararamdaman ang pagmamalupit sa 'yo ni Sir Dion. Magpakatatag ka lang Andrea," sabay ngiti ni Manang. "Na saan na ba ngayon si

Last Updated : 2026-10-26

All Chapters of FORBIDDEN DADDIES #7: Take Me, Daddy Killian : Chapter 1 - Chapter 5

#1

#2

#3

#4

#5