#5

Nagising akong mabigat ang pakiramdam ko. Pero nasa malambot ako ng kama. Hindi pa man ako tuluyan na nakakatayo bumukas ang pintuan. Pumasok si Manang na may dalang pagkain. Sa unang pagkakataon, kakain ako ng masarap na pagkain. Agad akong bumangon.

"Andrea, kumain ka na muna para makabawi ka ng lakas," sabay ngiti niya.

"Ahm, si Dion ba ang nagpadala?" walang emosyon ko.

"Hindi Andrea, dahil si Don Killian ang nagpadala nito. Siya na rin mismo ang nagluto para sa 'yo. Mukhang nagugustuhan ka ng Don natin." Saglit akong napayuko at napangiti ng mapait. "Andrea, kainin mo ito ah. Kailangan ng healthy sa katawan mo. Lalo na ang payat mo pa at puro ka pasa."

Umagang-umaga napapaiyak agad ako. Dahil paano ba naman sa loob ng ilang taon walang nag-isip sa akin. Walang nag-aalala para sa akin.

"Hayts, Andrea, iha, ayos lang 'yan. Balang araw hindi mo na mararamdaman ang pagmamalupit sa 'yo ni Sir Dion. Magpakatatag ka lang Andrea," sabay ngiti ni Manang.

"Na saan na ba ngayon si Daddy Killian?" deretsahan kong tanong.

"Maaga siyang umalis dahil marami siyang gagawin ngayon. Tapos si Sir Dion naman may kasamang ibang babae sa sala." Sekretong napakuyom ang kamao ko.

"Sige Manang, iwanan mo na ako. Kakainin ko ang lahat ng ito. At kung ano man ang ginagawa ngayon ng asawa ko. Huwag niyo muna siyang isturbuhin," sabay mapait kong pagngiti.

"Masusunod Andrea."

Maayos na lumabas si Manang. Kusang napangiti ako ng dumapo muli ang mata ko sa pagkain. Unang beses na may nagluto para sa akin. Tapos si Daddy Killian pa ang gumawa. Gayunpaman kailangan ko itong ubusin. Hindi ko dapat ito sayangin.

Tahimik akong kumain at masarap naman ang luto ni Daddy Killian. Dahilan na maalala ko kung paano siya magluto noon sa probinsya. Mga araw na magkasama kaming dalawa parehong nakangiti sa isa't-isa at komportable. --- Lumipas ang ilang minuto ay natapos na rin akong kumain. Sa wakas nagkaroon din ng energy ang katawan ko ngayong umaga. Dahilan na dali-dali akong kumilos, inayos ang kama at inayos ko na rin ang sarili ko pati na rin ang kinainan ko.

Naisip kong lumabas ng kwarto para magpahangin. Ngunit sa kakalakad ko may narinig akong ungol kung saan banda ang sala. Sa lakas pa naman ng ungol dining ko dito sa itaas. Hindi ko napigilan ang paa ko sa paglalakad. Hanggang sa nakita ko si Dion. Hindi ko na ito ikinagulat dahil mukhang nasanay na ako.

"Uhmm... I really like your p*ssy! Darling!" sarap na sarap na ung*l ni Dion.

"Uhmm! Dion, huwag ka nga maingay baka magising ang asawa mo at makita tayo rito," nakikiusap na boses ng babae habang sarap na sarap itong umuung*l.

"Asawa? Kailanman hindi ko tinuring na asawa ang probinsyanang babae na 'yon. Ni-hindi ko nga siya gustong galawin. She's not my type." Bahagyang napangisi si Dion. "Argh! Ang sikip talaga ng p*rlas mo!" dagdag pa niya habang patuloy pa rin ang pagbayo.

Tahimik ko silang pinagmamasdan mula dito sa itaas. Hubo't-hubad pa talaga silang dalawa. Hindi ko lubos maisip kung bakit hindi man lang nahihiya si Dion sa ginagawa niya. Umagang-umaga nagkakalat na siya sa sala. Masakit pa rin para sa akin ang lahat ng ito. Pero mukhang tuloy-tuloy pa rin si Dion sa kalokohan niya. Bakit pa ako magtitiis sa lalaking ganito?

Dahan-dahan kong dinukot ang cellphone ko sa bulsa ko. Pati na rin ang card ni Daddy Killian na ibinigay niya sa akin kagabi. Saglit kounang pinagmasdan ang card. Napahinga ako ng malalim at tinawagan na ito. Ang mabuti na lang agad na sumagot si Daddy Killian.

"Pakiusap Daddy Killian, kunin mo na ako. Handa kong ibigay ang sarili ko sa 'yo makalayo lang sa anak mo." Malamig ngunit sumabay pa rin ang pagtulo ng luha ko.

Wala na akong pagpipilian dahil kapag magtatagal pa ako kasama si Dion. Hindi ko pa rin makakamtan ang kaligayahan na kailangan ko pati na rin ang kalayaan ko.

"Andrea, are you sure about that?" pagsisisgurado ni Killian.

"Oum, gusto kong makipag-divorce kay Dion. Pero hindi ko magawa dahil hindi ako makalabas ng bahay. Daddy Killian, humihingi ako ng tulong sa 'yo. Kapag magawa mo akong ilayo sa anak mo. Mananatili ako sa tabi mo tulad ng gusto mo." Mahina ko itong sinabi at mahinahon. Habang nakatingin pa rin ako sa ginagawa ni Dion at ng babae niya.

"Mabuti Andrea, don't worry ako na ang bahala sa lahat. Ako na ang naglalakad ng divorce niyo ng anak ko. Ihanda mo na ang sarili mo, ang mga gamit mo dahil kukunin kita diyan mamaya." Desidido si Daddy Killian.

Hindi na ako sumagot pa, pinatay ko na ang tawag.

"Dion, patawad dahil pagod na ako. Sa lahat ng mga sinabi ko sa 'yo kagabi, wala ka man lang tinagal sa utak mo. Tapos gusto mo pa akong gamitin? Pwes, hindi mo na 'yon magagawa pa. Dahil hindi na ako papayag na mas lalo pang dumami ang kalokohan na gagawin mo," aniya ko sa sarili ko sabay kuyom ng kamao ko.

Mabibigat na hakbang ang ibinigay ko pabalik sa kwarto ko. Nang makarating ako sa kwarto, inayos ko agad ang ibang gamit ko. And yes, mga gamit ko lang at iilan lang ito dahil wala naman binibigay sa akin si Dion. Ang mga damit ko ay mga damit ko pa galing probinsya. Kaya hindi ako mahihirapan na ilabas lahat ng gamit ko.

Tahimik kong inilibot ang paningin ko sa loob ng kwarto. Mapait na napangiti. "Ito na ang huling pagkikita natin. Ngayon pipiliin ko na ang sarili ko kaysa sa manatili sa bahay na 'to kasama si Dion," mahinang aniya ko.

"Andrea..." boses ni Dion galing sa labas ng kwarto.

Dali-dali kong itinago sa ilalim ng kama ang mga gamit ko. Hindi niya pwedeng malaman.

"Darling magbihis ka nga muna bago mo tawagin ang asawa mo," boses ng babae niya. Nanatili akong nakatayo upang makinig.

"Andrea! Gumising ka na diyan! Anong oras na! Ipagluto mo ako ng paborito kong pagkain! Bilisan mo diyan dahil gutom na gutom na ako!" galit na sigaw ni Dion.

Maya-maya pa, isang malakas na kalabog ang nangyari.