#2

Killian Mackenzie POINT OF VIEW

"Boss, nandito na po tayo." Wika ng isa sa mga tauhan ko.

Napalingon ako sa labas ng sasakyan. Then I smiled. "So, walang nagbago sa maganda kong bahay." Pagkalabas ko ng sasakyan ay inayos ko ang kwelyo ko. Sa labas pa lang ng bahay ay magalang na akong sinalubong ng mga tauhan ng anak ko. At pagkapasok ko naman sinalubong ako ng mga katulong. Seryoso akong napatingala sa loob ng bahay kasabay nito ang pagtango ko.

"Daddy! You're here!" Napatingin ako sa banda kung saan patungo sa dining area.

Nakangiting humakbang papalapit sa akin ang anak kong si Dion. Lalaking-lalaki siyang napayakap sa akin.

"Dad, it's been a long time. Mabuti naman at naisip mo pa pong bisitahin ako. Of course I miss you so much Dad." Kahit paano ay masaya ako na may anak akong pinalaki na hindi ako kinalimutan.

"Malaki ka na Dion. Isa pa may asawa ka na rin. Na saan na ba siya?"

Napasinghap si Dion bago sagutin ang tanong ko. "Dad, I just marry her in papers. Hindi ko siya mahal at hindi siya worth it para sa akin. She's only a low born woman, taga probinsiya. At hindi siya worth it na makilala ang aking napakagawapong ama." He answered with his proudly voice.

I don't know what he means. But it's okay that his choice. But, I remembered. 6 years ago, nahulog ang loob ko sa isang probinsyanang babae. And her name is Andrea. Pero ng binalikan ko siya sa probinsya hindi ko na siya nakita pa. Then once I saw her again, I will make sure that I will make her my wife.

"Dad, what are you thinking? Tulala ka ata diyan."

Napabalik ako sa ulirat ko ng muling magsalita si Dion.

"I'm okay." Napailing ako.

"Mabuti pa Dad, kumain na tayo. I know malayo ang naging byahe mo. Kaya kailangan mong kumain at magpahinga." Nag-umpisa siyang maglakad patungo sa dining area kaya sumunod ako. "By the way Dad, dito ka muna matulog sa bahay. Baka hindi na kayanin ng katawan mo kung magbabyahe ka pa ulit," dagdag pa niya.

"Alright anak, thank you." I answered.

Sabay kaming napa-upo sa mga upuan sa harap ng mga pagkain. This is too much, kaya hindi namin ito mauubos. Gayunpaman tahimik kaming kumain. Pero sa kalagitnaan nito nagsalita si Dion. .

"By the way Dad, kailan mo pala ako isasama sa mga business mo? Nasa tamang edad na rin ako. 'Yong mga casino, mo Dad or bars, hindi ko pa rin ba pwedeng hawakan?" Saktong tapos na akong kumain kaya nakinig ako sa gusto niyang sabihin. "Nasa 40 ka na Dad, baka naman kailangan mo na ako para sa mga business. It's okay for me. Minsan kasi tinatamad din ako mag-stay sa isang company. Kaya gusto ko ng gawain na macha-challenge ako." Kita ko sa mata niya na desidido siya.

"Dion, pinag-iisipan ko pa ang lahat. Ako ba ang bahala sa bagay na 'yan. If you deserve to handle my business I will give it to you. Pero sa tamang panahon na. Mag-enjoy ka muna sa kabataan mo."

Kalmado lang si Dion pero nakikita ko na hindi niya nagustuhan ang sinabi ko. Masyado pa rin apurado ang batang 'to. Kailangan ko pa ng oras at kailangan niyang patunayan sa akin na karapat-dapat siyang humawak ng lahat.

"Kung gano'n, it's okay for me. I will wait Dad." Then he smiled. Samantalang seryoso ko lamang siyang binigyan ng tingin.

Mula sa gilid senenyasan ko ang isa sa mga malapit kong tauhan si Dave. Ang tanging mas mapagkakatiwalaan. Tumango siya at umalis. --- Lumipas ang ilang minuto, natapos na si Dion. Nagpaalam siya sa akin na matutulog na. Hinayaan ko siya at nanatili ako sa dining area para hintayin si Dave. Seryoso kong pinaglaruan ang kutsara at pinaikot-ikot ko ito sa kamay ko.

"Boss, good news." Bungad ni Dave paglapit niya.

"Speak." I coldy said.

"Boss, na-trace na po si Andrea at malapit lang siya dito." Nabitawan ko ang kutsara kasabay nito ang deretsahan kong pagtayo.

"What do you mean? Then, where is she?" dali-dali kong tanong. Mabilis ang kabog ng puso ko. I'm happy and I want to see her right now.

Pinakita niya sa akin ang tablet na hawak niya. "Boss, base sa lokasyon nandito po si Andrea sa bahay na 'to. Boss, hindi naman kaya ay naging katulong siya ng anak mo?"

Mahigpit na napakuyom ang kamao ko. Katulong?!

"I don't care, ang gusto ko ngayon ay makita siya at malaman kung ano ang lagay niya. Kung naging katulong man siya ng anak ko. Sisiguraduhin ko na magiging reyna ko si Andrea." Galit kong hinawi ang suot kong coat.

"Boss, ano po ang gagawin natin? Base sa patakan mo kapag magpaalam na ang anak mong matulog ay hindi na natin siya pwedeng isturbuhin. Kaya hindi natin siya makakausap tungkol sa mga katulong niya," pag-aalala ni Dave.

"Tsk! Hindi na kailangan kausapin si Dion. Tayo na mismo ang maghalughog ng buong bahay." Mabigat na hakbang papalabas ng dining area. Sumunod naman sa akin si Dave.

Sa labas ay tinipon ko ang nga tauhan ko para seryosong kausapin.

"Hanapin niyo si Andrea para sa akin," sabay pakita ko ng litrato ni Andrea. Yes, may itrato kaming magkasama noon sa probinsya at kailanman hindi ko hinayaan na madumihan ito.

"Yes boss!" sabay-sabay nilang sagot.

Matapos ay pareho na kaming naghalughog ng bahay. Wala sa isip ko ang magpahinga ngayon hangga't hindi ko nakikita ang babaeng minahal ko at mamahalin ko pa.

"Boss, wala po siya sa maid house." Wika ng isa sa mga tauhan ko.

Damn it! Kung katulong si Andrea at wala siya sa maid house. Saan siya pinapatulog ng anak ko?!

Hindi na ako sumagot pa. Hindi ko alam kung bakit kusa na naglakad ang mga paa ko. Sa direksyon patungo sa likod ng bahay. Pakiramdam ko may lubid na humihila sa akin patungo roon. Madilim, pero may maliit na bahay sa gilid. Puno ng pagtataka kung bakit may dito? Wala akong tinayong bahay dito sa likod.

"Ahhhh!!!!" Isang malakas na sigaw ng babae galing sa maliit na bahay.